ششم ژوئیه ۲۰۱۱، تحصن هموطنان ایرانی، به همراه پشتیبانان مقاومت در مقابل مقر اروپایی سازمان ملل متحد در ژنو انجام شد. پشتیبانان مقاومت در حالی هفتاد وپنجمین روز تحصنشان را پشت سر گذاشتند، که همچون روز اول بر احقاق حقوق حقه مجاهدان اشرف تاکید کردند و اراده و عزم خود را برای ادامه تحصن تا به آخر نشان دادند. هموطنان علاوه بر برداشتن محدودیتهای انسانی اعمال شده توسط مزدوران عراقی رژیم آخوندی بر مجاهدان اشرف، دخالت فوری سازمان ملل متحد، بهمنظور اعزام یک هیأت ناظر به کمپ اشرف را خواستار شدند. ایشان بیعملی مجامع بینالمللی را نشانه ضعف در مدیریت جهانی وضعیت حقوقبشر دانستند و این سکوت حاکم را مشوقی برای رژیم آخوندی برای انجام جنایات بیشتر تلقی کردند. پشتیبانان مقاومت بهصورت صریح از خانم ناوی پیلای تقاضا کردند که به گفتههای خود در رابطه با تحقیقات بینالمللی مستقل در مورد حلوفصل قرار دهد تا از تکرار وقایع مشابه جلوگیری بهعمل آید. هموطنان همچنین توطئه رژیم آخوندی را که از طرف ایادی خود در عراق، برای جابجایی ساکنان اشرف پیگیری میشود را نشانه سوءاستفاده رژیم مستبد ایران و همپیمانانش از سکوت حاکم بر مجامع بینالمللی دانستند و آن را بهشدت محکوم کردند.
آقای رئیس سابق مجلس بولیوی که در ژنو سکونت دارد ضمن ابراز همدردی اعلام کرد که رژیم ایران در کشورش بهصورت خیلی زیادی نفوذ کرده و در حال حاضر سپاه پاسداران از طریق شرکتهای وابسته به خودش در حال استخراج اورانیوم در بولیوی میباشد. ایشان ابراز همدردی و حمایت خود را از اشرف اعلام کرد.