پناهندگان ایرانی در کمپ عراق، با واگذار کردن تسلیحات خود به نیروهای آمریکا، بعد از اشغال ۲۰۰۳ این کشور، توسط نیروهای ائتلاف، تحت حفاظت کنوانسیون چهارم قرار گرفتند. بعد از تأیید موقعیت آنها توسط سازمان ملل، بهعنوان نیروی اشغالگر، آمریکا مسئولیت حفاظت ساکنان کمپ اشرف را برعهده گرفت.
اما در ۲۰۰۹، نیروهای آمریکا این مسئولیت را به دولت عراق واگذار کردند. از آن زمان، ارتش عراق دوبار به کمپ یورش برده و از ساکنان بیسلاح و بیدفاع ۴۷ کشته بر جای گذاشته است. آخرین حمله، خشم جامعه بینالمللی را برانگیخت و اعمال دولت عراق را محکوم نمود.
حکم دادگاه هلند یک بار دیگر نشان میدهد آمریکا مسئول حفاظت ساکنان اشرف تا وضعیت نهایی آنها میباشد.
شورای ملی مقاومت در بیاینهاش گفت، ”با توجه به رخدادهای غیرقابل شک و تردید و مستند طی سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ در کمپ اشرف، مسئولیتهای آمریکا نسبت به ساکنان اشرف بسا بیشتر از نیروهای هلندی در برابر ص ربرنیکا بوده است“.
هر چندطبق حکمدادگاه نیروهای هلندی که بهعنوان نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در ۱۹۹۵جهت نظارت وضعیت، طی اشغال ص ربرنیکا، به بوسنی اعزام شدند، در نجات جان شهروندان در مقابل خطر حملات صربها در بوسنی ناموفق بودند.
دادگاه، دولت هلند را مسئول دانست بر این اساس که نبایستی این افراد را به ارتش صرب در بوسنی تحویل میدادند.
خانم رجوی گفت، “عدم دخالت آمریکا در پرونده اشرف بسیار جدیتر و غیرقابل قبولتر از بیعملی نیروهای هلندی در فاجعه سربرنیکا میباشد“.
خانم رجوی افزود، “موضوع اشرف و جلوگیری از قتلعام ساکنان آن، به محک آزمایش گذاشتن ارزشهای جهانشمولی است که پرزیدنت باراک اوباما به آن متعهد شده است. اشرف شاخص تعیینکننده در قضاوت مردم ایران نسبت به آمریکاست که در کدام طرف قرار دارد. آیا در اردوی ملاهای دیکتاتور و دستنشاندهندگان آن در عراق است، یا در جانب عاشقان آزادی و کسانی است که برای آزادی در ایران میجنگند“.