بازگشت فاتحان

15مهر، سالروز بازگشت پیروزمندانه 36 قهرمان اشرفی به اشرف و درهم شکستن توطئه ولیفقیه ارتجاع و وابستگانش در عراق


روز 15مهرماه 1388، سی وشش قهرمان اشرفی که به مدت 72روز به گروگان گرفته شده بودند، پیروزمندانه به اشرف بازگشتندو سرانجام، عزم مریم رهایی، و اراده اشرفیان و همت ایرانیان و موج همبستگی جهانی، کمر توطئه ولیفقیه و جلادان حاکم بر ایران را شکست.
این پیروزی، حاصل یک کارزار بینظیر بودکه در آن، پرچمداری رئیسجمهور برگزیده مقاومت با بسیج تمامی پشتیبانان مقاومت، جهانی را به اعتراض و خروش برانگیخت و سرانجام توطئه بزرگ رژیم ولایتفقیه و مزدورانشان در عراق را شکست داد.





خامنهای که در سرفصل نمایش انتخابات، با تمام وجود، بحران و شقه و طلسمشکستگی را در درون رژیم احساس میکرد خیز برداشته بود که برای غلبه بر بحرانهایش، اشرف را نابود کند. از همین رو تمام ایادی و امکاناتش را در عراق بهکار گرفت و حداکثر فشار را به دولت عراق وارد کرد تا قولی را که به او داده بود عملی کرده، کار اشرف را یکسره کند.
اما پایداری شگفت اشرفیان و فرقهای شکافته مجاهدان و شهادت یازده قهرمان مجاهد خلق، از جمله صحنه تکاندهنده حماسه امیر خیری و محمدرضا بختیاری، و پایداری سی و شش قهرمان اشرفی، جهانی را به اعتراض برانگیخت.
72روز تحصن و اعتصاب‌غذا و کارزار سیاسی در اشرف و در زندان و در قریب به 40 کشور و بهخصوص اعتصاب غذای خشک 36 اسیر، دربرابر توطئه رژیم ولایتفقیه و عواملش در عراق قد علم کرد.
در این 72روز از سازمان ملل و شاخههای مختلف آن، از آمریکا و کانادا تا تمام کشورهای اروپایی، از استرالیا و ژاپن تا کشورهای عربی، از سازمانهای حقوقبشری تا مطبوعات مختلف دنیا، هیچ دری نبود که توسط این مقاومت زده نشده باشد. بهنحوی که مساله اشرف و بهخصوص مساله آزادسازی 36 گروگان به یک مساله مبرم بینالمللی تبدیل شد.

هشدار پیرامون طرح وزارت اطلاعات و نیروی قدس برای ترور روزنامه نگار عراقی صافی الیاسری

رژیم آخوندی که از حمایت گسترده مردم عراق از مجاهدان اشرف و انزجار عمومی از جنایتها و مداخله های این رژیم در عراق و به طور خاص جنایتهایش علیه اشرف به شدت خشمگین و سرخورده است، به تهدید و شانتاژ نویسندگان و روشنفکران آزادیخواه عراقی روی آورده است. در یک نمونه، به تازگی شعبه وزارت اطلاعات رژیم آخوندی موسوم به هابیلیان و فارس، خبرگزاری سپاه پاسداران و چند رسانه دیگر حکومتی، با یک داستان پردازی مجعول و مضحک تلاش کردند برای ترور آقای صافی الیاسری، نویسنده و روزنامه نگار سرشناس عراقی زمینه سازی کنند. آنها از جمله نوشتند: «به دنبال گلایه نویسنده و مزدور بعثی منافقین از مبالغ ناچیز دریافتی از این فرقه و تهدید به رسانه ای کردن سوابق همکاری خود و سایر نویسندگان عراقی با منافقین، سران این گروهک وی را به مرگ تهدید کردند... منافقین به الیاسری گوشزد کرده اند که در صورت افشاگری وی علیه آنان، او را از بین خواهند برد و از آنجایی که وی از مخالفان دولت عراق به شمار می رود تمامی اتهامها را متوجه دولت این کشور یا کانون هابیلیان خواهند نمود تا راه برای بررسیهای بعدی درباره عاملان حقیقی مرگ وی به بن بست برسد».
صافی الیاسری به خاطر مخالفتش با دخالتهای رژیم ایران و حمایتش از حقوق مشروع ساکنان اشرف، پیش از این نیز بارها مورد تهدید قرار گرفته است. این تهدیدها به ویژه بعد از اینکه او سخنان وقیحانه پاسدار دانائی فر، را افشا و محکوم کرد، بیشتر شد. دانایی فر در ابتدای مأموریتش عراقیانی که با دخالتهای رژیم مخالفت می‌کنند را به محاکمه تهدید کرد.
سال گذشته مزدوران رژیم آخوندی در یک نامه تهدید آمیز به او نوشتند: «سایت هابیلیان تکمیل شدن مرحله اول پرونده قضایی صافی الیاسری را که مرحله جمع آوری اسناد و مدارک جنایی است اعلام می‌کند».” و ابلهانه فراخوان داد «هر اطلاعاتی از سوابق جنایتکارانه این فرد و همکاریش با گروههای تروریستی دارند به سازمان (هابیلیان) بدهند».
آقای یاسری روز اول اکتبر ۲۰۱۱ در نامه ای خطاب به دبیرکل ملل متحد با اشاره به مجعولات اخیر رژیم آخوندی نوشت: رژیم ایران و عواملش با این تهدیدها «می‌خواهند مانع افشاگری من نسبت به جنایات علیه پناهندگان ایرانی در کمپ اشرف بشوند.... آنها با این بیانیه می‌خواهند مرا ترور کنند و به گردن سازمان مجاهدین خلق ایران بیندازند. این یک سازمانی است که در کشورم دو بار به آنها حمله شده در حالیکه میهمان ما هستند، چیزی که منجر به کشته شدن ۴۷تن و زخمی شدن صدها تن از آنها شد... این تهدید را جدی بگیرید و نامه مرا به عنوان یک سند رسمی ثبت کنید و حفاظت من و خانواده‌ام و برادران عراقی‌ام در مطبوعات که در رابطه با آنها نیز همین خط را می‌روند، تأمین کنید».
این اولین بار نیست که رژیم آخوندی جنایتهای هولناک خود را به مخالفان خود نسبت می‌دهد. وزارت اطلاعات پیش از این مسئولیت قتل سه کشیش مسیحی و انفجار جنایتکارانه حرم امام رضا در مشهد و کشتار زائران خانه خدا در سال ۶۶ را نیز به عهده سازمان مجاهدین خلق ایران گذاشت. بعدها در جریان جنگ قدرت درونی سرکردگان رژیم اذعان کردند که این جنایتها توسط وزارت اطلاعات انجام شده است. در جریان قیام سال۸۸ نیز رژیم مدعی شد مجاهدین و آمریکا و انگلستان و فرانسه به طور مشترک خانم ندا آغا سلطان را به قتل رسانده اند. پس از قتل عام مجاهدان اشرف در ۱۹ فروردین امسال نیز گفت مجاهدین ساکنان اشرف را به قتل رسانده اند، تا مسئولیت را به گردن نیروهای عراقی بیندازند.
مقاومت ایران نسبت به توطئه فاشیسم دینی حاکم بر ایران علیه جان آقای یاسری هشدار می‌دهد و با تأکید بر اینکه سفارت رژیم مسئول هر سوء قصدی علیه جان وی است از مراجع ذیربط بین المللی می خواهد اقدامهای ضروری برای حفاظت از جان وی به عمل بیاورند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۳مهر ۱۳۹۰(۵ اکتبر ۲۰۱۱)

دروغهای چلبی مزدور شناخته شده رژیم آخوندی علیه مجاهدان اشرف


روزنامه کیهان سخنگوی ولی فقیه رژیم آخوندی، خبرگزاری سپاه پاسداران موسوم به قدس، شعبه وزارت اطلاعات موسوم به هابیلیان و دیگر رسانه های حکومتی، در یک دروغ پردازی جدید به نقل از احمد چلبی مزدور شناخته شده و آبروباخته رژیم آخوندی، نوشتند «مجاهدین، تنها در یک مورد و به صورت ماهانه، ۶۰ میلیون دلار از صدام رشوه دریافت می‌‌کردند، چلبی گفت: چندی پیش رابط تحویل این مبالغ به منافقین، این مطلب را شخصاً‌ برای من نقل کرد». این مزدور که از چند هفته پیش در ایران به سر می برد و به دستور اربابان خود در وزارت اطلاعات و نیروی قدس برای حمله به اشرف زمینه سازی می‌کند، گفت: «من بارها در گفتگو با برخی مقامات دینی و سیاسی عراق، خطر تداوم وجود منافقین در عراق را گوشزد کردم» و «زمانی که رئیس شورای انتقالی عراق بودم برای اولین بار پیشنهاد اخراج این فرقه و مصادره تمام اموالشان را ارائه نمودم». او برای دریافت اضافه مزد، مسئولیت شکنجه روانی ساکنان اشرف را نیز بر عهده گرفت و گفت «سران این گروهک مانع دیدار خانواده اعضای این فرقه با فرزندان اسیرشان در پادگان اشرف می‌شوند و از این رو تلاش زیادی برای فراهم کردن زمینه این دیدار انجام داده‌ایم».
مقاومت ایران در اربتاط با اراجیف این مزدور پیشانی سیاه نکات زیر را یادآوری می‌کند:

ده کار که برای زنده ماندن در ایران نباید انجام بدهید


1-برای رفتن به مسافت های دور حتی الامکان از پاهایتان استفاده کنید و سعی کنید تا جایی که می توانید از سوار شدن به وسایط نقلیه علی الخصوص هواپیما خودداری کنید.

2- به تیر غیب گرفتار نشوید و این تیر غیب قبلاً ضرب المثل بوده اما الان حقیقت داره و تیر غیب به تیری گفته می شه که از یه جایی مثل پشت بوم شلیک میشه و مستقیم میاد میخوره به گلوی شما و بعدشم معلوم میشه که احتمالاً توسط خودتون شلیک شده!!!

3- به بدنسازی نروید و هیکل گنده نکنید.تناسب اندام حق مسلم شما نیست زیرا باعث می شود بعداً با چاقو پاره تان كنند!

4- درس نخوانید،مدارک علمی نگیرید،در علم پیشرفت نکنید و دانشمند نشوید تا ترور نشوید.

5- دختر نشوید وگرنه دزدیده می شوید و مورد تجاوز واقع می شوید.از آنجایی که این امر زیاد دست خودتان نیست سعی کنید اگر خدای نکرده دختر شدید و مورد تجاوز قرار گرفتید...

6-اگر دیدید خودروی نیروی انتظامی از دور دارد می آید آنجا نمانید و سریع خودتان را پشت درختی ، بوته ای چیزی قایم نمایید.

7- به خواستگارتان جواب منفی ندهید حتی اگر طرف چیزی تو مایه های حیوان بود.در واقع اگر دیدید طرف حیوان است حتماً جواب مثبت دهید تا بعداً فوق فوقش شبی دو سه بار کتک بخورید به جای اینکه یکباره 56 ضربه چاقو بخورید یا در اثر اسیدپاشی تا ابد کور بمانید!

8- سبزی ، میوه و گوشت نخورید چرا که یا وبا می گیرید یا تب کنگو!

9-مریض شدید به بیمارستان نروید وگرنه در صحرا رهایتان می کنند تا بمیرید.

عبدالعلی معصومی - پیام اشرف و فلسطین

آقای مسعود رجوی، مسئول شورای ملی مقاومت ایران، در آخرین پیامش ـ «حفاظت بین المللی اشرف» ـ در ۲۶شهریور۹۰ گفت: «اشرف، مقدم بهار انقلاب ایران است».
آقای محمود عباس، رئیس دولت فلسطین، در سخنرانی تاریخیش برای عضویت فلسطین در ملل متّحد در روز ۲۰سپتامبر۲۰۱۱، گفت: «بهار عرب در فلسطین، استقلال و برپایی دولت فلسطین است».
دوران ما، در نگاه اول، دوران افول دیکتاتوریها و شکوفایی قیامهای مردمی است، امّا در نگاهی گسترده تر و فرامنطقه یی، این تنها ناممکنهای محلی و بومی نیست که راه ممکن شدن را می پیماید، بلکه در این مرحله از رشد تاریخی – جهانی تکامل اجتماعی، حقیقت درخشان دیگری نیز هست که خود را به دشواری از پس دیوارهای ستبر باورهای دیرپای ذهنی – که به تمامی، زاییده تسلیم به تعادل موجود است- نمایان می سازد، و آن این که: خلقها هستند که باپذیرش سنگین ترین بها، خواست و مقصود خود را، به رغم تمایل قدرتهای مسلّط بومی و جهانی، به کرسی می نشانند.
آن چه امروز شاهدش هستیم فقط سقوط یا متزلزل شدن دیکتاتوریهای تونس، مصر، لیبی، یمن و سوریه، تنها در عرض هشت ماه، نیست بلکه به موازات آن، ظهور یک نگرش، منطق، و یک رویکرد جدید است که نه تنها خود را در چالش با دیکتاتوری بومی و کشوری، بلکه در مصاف سیاسی با بزرگترین قدرت مسلّط هم نشان می دهد.
به دو عرصه این رویارویی سهمگین ـ اشرف و فلسطین ـ نگاهی بیندازیم:
خواست رژیم ولایت فقیه و دولت دست نشانده اش در عراق، به تسلیم مطلق واداشتن اشرف و نابودی تمام عیار آن بود. رژیم و دست نشاندگانش، همواره در پی این بوده اند که با محاصره با غیرقابل تحمّل و طاقت فرسا کردن شرایط ، مجاهدان اشرف را در میان دو سنگ آسیای سهمگینِ «تسلیم مطلق یا نابودی تمام عیار» خُرد کنند. از آنجایی که رژیم در سیمای اشرف تهدید سرنگونی اش را می بیند، به ناگزیر، برای مجاهدین راه برون رفتی از این تنگنای مرگ و حیات، باقی نگذاشته و نخواهد گذاشت. مجاهدین و مقاومت ایران بودند که راه سوم را به این معادله وارد کردند، یعنی راه و طرحی که اروپا ارائه دهنده اش بوده است.
در این میان، آمریکا به عنوان نیرو و قدرت اشغالگری که با تک تک افراد اشرف قرار داد بسته بود که در ازای گردآوری سلاحهایشان، امنیت آنها را حفاظت کند، بر تعهّدش پشت پا زد و در شب حمله ۱۹فروردین (هشت آوریل) نیروهایش را از اشرف بیرون برد و دست جنایتکاران را برای هر اقدام جنایتکارانه یی بازگذاشت. پس از فاجعه نیز، هیاٌت آمریکایی به اشرف رفتند و شهیدان و مجروحان این واقعه سهمگین را به عیان دیدند و گزارشی در این مورد تهیه کردند و از اشرف بیرون رفتند بی آن که برای آگاهاندن اذهان منتظر دانستن واقعیت این کشتار وحشیانه حتی یادداشت کوتاهی هم که شده، منتشرکنند . از آن اسفناک تر آن که چند ماه پس از این جنایت آشکار، با خام خیالی، زمان را برای اجرای طرحی درجهت پاشاندن ثقل به هم پیوسته اشرف و نابودی کامل آن مساعد دیدند و دست به کار شدند. با این پندار که مجاهدین در اشرف، پس از دو سال و نیم محاصره مستمرّ و ۲۰ماه شکنجه شبانه روزی و از سرگذراندن دو کشتار خونین مرداد۸۸ و آوریل ۹۰، با ۴۷کشته و ۱۰۷۰ مجروح و ناقص العضو، در ضعیف ترین نقطه ممکن به سر می برند و زمان فرود آوردن ضربه کاری و کمرشکن به آنها فرارسیده است. آمریکا برای به کرسی نشاندن این نیّت شوم، سفیری به نام باتلر تعیین می کند و او را با طرح جابه جایی اشرف و پاشاندن تشکیلات مجاهدین به مصاف اشرف می فرستد. طرحی که به ظاهر این هدف را در خود دارد که آمریکا با اجرای آن تعهّدش را در قبال یک کشتار محتمل دیگر در اشرف انجام داده است و دیگر در قبال وقایعی که امکان وقوع آن است، مسئولیتی ندارد. این طرح هر دو خواست رژیم، یعنی تسلیم و نابودی، را در خود دارد؛ تسلیم از طریق اعلام انفصال مجاهدین از سازمانشان تا در ازای آن بتوانند پناهندگی! به دست آورند و نابودی از طریق انتقال به محلی که کشتار آنها، بی سر و صدا و بدون عکس و فیلم و دوربین صورت گیرد و کسی را هم دچار «محظوریت خطیر»! نکند.

ایران رویای ناتمام - چهره دردناک فقر در ایران

از سومین نرخ تورم دنیا و اختلاس کلان تا مدیریت بر جهان

altاحمدی نژاد از روزی که بر سر کار آمده مدام از برنامه برای مدیریت بر جهان سخن می گوید و هرچقدر انتقادات به این سخن رئیس جمهور افزایش می یابد، تاکید ایشان براین خواسته هم بیشتر می شود; گویا همه مشکلا ت کشور حل شده و فقط مانده مشکلا ت جهان را مدیریت کنیم; در حالی که کشور ما اسیرمسایلی شده که حتی توان مدیریتی دولت در داخل را هم با علا مت سوال جدی مواجه کرده است; به طوری که طرح سوال از رئیس جمهور مدتهاست در مجلس در انتظار مطرح شدن است اما مصلحت اندیشی های سیاسی و گروهی مانع از طرح آن شده است.
آقای احمدی نژاد در شرایطی از مدیریت بر جهان سخن می گوید که کشورمان با مشکلات متعدد اقتصادی مواجه است. ایران دارای سومین نرخ تورم بالا در میان ۱۶۱ کشور در حال توسعه جهان است و از نظر رشد اقتصادی در رتبه ۱۱۰ قرار دارد.
نرخ بیکاری علی رغم تمام وعده ها هنوز تک رقمی نشده و این در حالیست که تعریف اشتغال در کشور عوض شده و فردی با دو ساعت کار در هفته هم شاغل محسوب می شود.
رشد روز افزون قیمت ها به ویژه قیمت مسکن، اقشار آسیب پذیر را با مشکلا ت فراوانی مواجه کرده و گرانی گریبان مردم را گرفته است.
فرار مغزها از کشور شدت گرفته و فقط در ۸۰ روز ابتدای سال جاری، ۱۰۰۰ نفر جوان ایرانی با مدرک لیسانس برای ادامه تحصیل از کشور خارج شده اند و آمریکا اولین مقصد اغلب آنها بوده است و البته دولت همواره این آمارها را تکذیب می کند.
در رخدادی جدید، بزرگترین اختلا س تاریخ کشور در بانک ها شکل می گیرد و در شرایطی که سفارش رئیس دفتر رئیس جمهور و معتمد نزدیک او اسفندیار رحیم مشایی، در امضای پای نامه های مرتبط با جریانات مرتبط با اختلا س دیده می شود، احمدی نژاد، دولت خود را پاک ترین دولت معرفی می کند.
دولت در حالی دم از مدیریت بر جهان می زند که مدیریت آن در داخل کشور در عرصه های مختلف با علا مت های سوال جدی مواجه است که نمونه بارز آن اختلا س ۳۰۰۰ میلیارد تومانی است که سر نخ آن به رئیس دفتر رئیس جمهور و بانک های مهم تحت نظارت دولت می رسد.
ممکن است طرح سوال از رئیس جمهور در مجلس باز هم قربانی مصلحت اندیشی های سیاسی شود و باز هم هیات رئیسه مجلس، بدون آن که اسامی کسانی را که امضای خود را پس گرفته اند منتشر کند مدعی شود امضای طراحان سوال از رئیس جمهور از حد نصاب افتاده، اما این پرسش از ذهن افکار عمومی خارج نمی شود که دولتی با این همه نمودهای ضعف در مدیریت، چگونه می تواند ادعای مدیریت بر جهان را داشته باشد؟


خبرگزاري آذربايجان برگرفته از مردم سالاري

گوشه اي كوچك از مشكلات بزرگ دانش آموزان در شهر مشهد

altآژانس ايران خبر : گزارشي كه ملاحظه مي كنيد, از سيستم آموزشي در شهر مشهد به دست ما رسيده است: در دبيرستانها سيستم آموزشي به شدت افت كرده است، شهريه ها بسيار بالا است, به طوريكه خيلي از خانواده ها توان پرداخت شهريه ها را ندارند.
امكانات آموزشي با كمبودهاي جدي روبرو است, مطالب كتابها متناسب با سن دانش آموزان نيستند. سطح تدريس هم پايين آمده است و دبيران, توان ارائه مطالب درسي را به دانش آموزان ندارند.
از طرفي, كتابهاي درسي, تحريف شده اند, به نحوي كه در درس تاريخ, تماما از خميني و سركوب شاه مي گويند.
در كلاس هم دانش آموزان را تحت فشار قرار ميدهند و هر سوالي كه دانش آموزان طرح مي كنند را به حساب ضد دين و مذهب بودن آنها مي گذارند.
علاوه بر اين, در مسير خانه تا دبيرستان هم فشار و كنترل و مراقبت از روي دانش آموزان برداشته نمي شود. ماموراني به اين منظور در مسير قرار داده شده اند كه كنترل آنها را داشته باشند. در كوچه, پارك و بيرون مدرسه, دانش آموزان كنترل مي شوند كه پسر و دختر از هم جدا باشند.

فروش و استفاده جنسی از كودكان كار دروازه‌غار

رسانه های رژیم آخوندی گزارش هولناکی از وضعیت کودکان کار در دروازه غار منتشر کردند. این گزارشی تکاندهنده از وضعیت قربانیان معصوم در دیکتاتوری آخوندی است که در ظاهر فراخوان به عفاف و حجاب داده و در بطن جامعه این گونه فقر و فساد را نهادینه کرده است. رسانه حکومتی قانون ۱۰ مهر نوشت: ”کودکان کار؛ دو کلمه که وقتی در کنار هم می‌نشینند آهنگ بیان ترکیب آنها راحت و شیرین است، اما در میان ماشین‌های پشتِ چراغ‌قرمزها، در اتوبوس‌ها، مترو، خیابان‌ها و بسیاری جاهای دیگر تصاویر دل‌آزار و ناخوشایندی را به پیشِ چشم هر کدام از ما می‌تواند تصویر کند. این روزها تصور خیابان‌های بدون کودکان کار در شهری که زندگی می‌کنیم آرزو و خواستی است دور از دسترس. اما این بچه‌های کم‌سن‌و‌سالی که با بسته‌های دستمال، آدامس، گردو، فال، جوراب و بسیاری جنس‌های کم‌ارزش و‌ بی‌ارزش دیگر وقتی بالِ پیراهن آدم را بگیرند ول‌کن نیستند و چه خریدار جنس‌هایشان باشیم چه نباشیم، در روز با آنها مواجه خواهیم شد، زندگی کودکانه‌شان چگونه است؟ از کجا می‌آیند، زندگی‌شان چگونه است، بازی و تفریحشان چیست؟ کجا مدرسه می‌روند، چرا و برای چه کسی کار می‌کنند؟
خیلی دور، خیلی نزدیک مترو شوش، خیابان خیام جنوبی؛ کوچه‌های تنگ و باریکی که آدمی را از هیاهوی بارکِش‌ها و کارتن‌ها و فضای بازار جدا می‌کند و روی دیگری از زندگی در این محله را به نمایش می‌گذارد. در یکی از همین کوچه‌های تودرتو و بن‌بست، چند جوان دانشجو با حمایت جمعیت خیریه امام‌ علی‌(ع) بسیاری از این کودکان را گردِ هم آورده‌اند تا در دو اتاق کوچک اجاره‌ای مدرسه را تجربه کنند. بچه‌هایی که هر کدام زخمی بر دست و پا دارند؛ با چهره‌هایی به دور از تقلاهای ساختگی برای فروش جنس‌هایشان؛ با دست‌هایی که گردوشکنی آنها را سیاه کرده، قلم به دست می‌گیرند تا یاد بگیرند که با «میم» به غیر از معتاد می‌توان مادر هم نوشت؛ حتی اگر طلاق گرفته باشد، حتی اگر معتاد باشد. زیور، زینب، فاطمه‌زهرا، علی، امیر، سونیا بچه‌های کار هستند، کودکان اعتیاد و کودکان زندگی سخت. به گفته عاطفه صحرایی دانشجویی که داوطلبانه برای آموزش این بچه‌ها هفته‌ای سه روز به این مرکز می‌آید، والدین بیشتر این بچه‌ها معتاد هستند.

احمد صالح - آنهایی که در اشرف گدازه آتش بر کف ایستاده اند

روزنامه السیاسیه کویت – ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱ - چه کسی از ما هست که در مورد قرارگاه اشرف در عراق نشنیده است، جایی که از زمان حمله آمریکا به عراق تحت محاصره بوده و حدود ۳۴۰۰ پناهنده ایرانی در آن ساکن هستند.
این محاصره شدگان در اشرف از نبود امکانات ضروری از آب و برق و غذا حتی دارو و درمان در رنجند. بویژه این که در میانشان کسانی مبتلا به بیماریهای صعب العلاج هستند، گذشته از همه اینها، آنها مکررا در این قرارگاه از سوی شبه نظامیان عراقی تحت الحمایه ایران مورد حمله قرار گرفته اند.
در مورد این انسانها چی می توان گفت جز اینکه در این زمانه پست بگوییم «افراد غریبی هستند که در حالی که مردم نا امید می شوند، صبر پیشه می کنند، و پایداری می ورزند. جایی که مردم جا می زنند و دست از هدف شان برمی دارند، ثابت قدم هستند. جایی که مردم پشت می کنند، پذیرا هستند، جایی که مردم پس می زنند، اصلاح می کنند جایی که مردم خراب می کنند. مؤمن هستند جایی که خیلی از مردم به ارزشها و اصول و الگوها کفر می‌ورزند.
از مدتی نه چندان کوتاه این گروه از انسانها را در قرارگاه اشرف دنبال کرده ام. در آنها نوعی از انسان یافتم که در فدا و وفا و پرداخت خلوص دارند جایی که خیلی از مردم دو رویی و تملق و نفاق بخرج میدهند و مانع از دادن حق عمومی می شوند و این راه را می بندند. این اشرفیان رو در روی جریان ظلم و طغیان و استکبار در روی زمین، این جریان خانمان سوزی که تحت عناوین مختلف پر زرق وبرق و تحت ماسکهای درخشان دروغین می خواهد کشور را منهدم و ملت را اسیر کند، تمامی رنج را به جان می خرند.