زین بی خردان سفله بستان- خون دل مردم هنرمند

اعضای مرکز فرهنگی و هنری هنرمندان مترقی ایرانی در ایتالیا:خصوصیت ارتجاعی و ضددمکراتیک حکومت ولایت فقیه نمیتواند جریان شفاف، اصیل، خلاق و متنوع هنر مردمی را تحمل نماید. معرکه بازان جمهوری اسلامی سعی بر این دارند که نوعی ازبی هنری نمایشی و پوشالی و فاقد هرگونه مفهوم راستین مردمی را، با همکاری عده ای شیاد هنرمندنمای خود فروخته با فرهنگی کاذب و دروغین و بدون ارزشهای نهادینه شده در فرهنگ ایرانی، بمردم قالب کنند. همه چیز، از بیان ساده مطالب روزمره (برادر سلام علیکم) تا بحث ها و صحبت‌های غرای آدمک های رژیم و خطابه های آن چنانی امامان جمعه و شنبه، تلنباری از تکرارهای، بی ارزشی است که زبان فارسی چنین منجلابی را تا کنون بخود ندیده است. بقول ملک شعرای بهار:
زین بی خردان سفله بستان خون دل مردم هنرمند
هنر چیست؟ مقوله ایست پیچیده نیازمند کاوش و تحلیل و تحقیق در فراسوی ذهن و همچنین تجزیه و تحلیل روابط پیچیده زندگی مادی و شیوه تولید و روابط زندگی اجتماعی و تضادها و کنتراست ها و درگیری طبقات مختلف اجتماعی.
انقلاب مشروطیت ایران که مدعی تدوین نظامی جدید در روابط حقوقی و اجتماعی مردم بود، پایه گذار نوعی از مناسبات دیگر در زندگی مردم گردید. هنرمندان دوران مشروطیت پنچره ای دیگر به فضائی دیگر گشودند و سعی کردند که مفاهیم و ارزش های اجتماعی و حقوقی را منطبق بر دینامیزم سیاسی و اجتماعی محیط خود ارائه دهند. فرخی یزدی ، عارف قزوینی، عشقی ، ایرج میرزا ، دهخدا ، ملک الشعرای بهار، بعدها فروغ فرخزاد ، شاملو و نادر نادرپور و هنرمندان بزرگ دیگر، فضای سرپوشیده و تکراری معیارهای گذشته را کنار زدند. سرمایه داری جهانی شده، امروز، خصوصا در منطقه خاور میانه، در جهت تسلط بر منابع انرژی و گسترش استراتژی نظامی، نظام سابق ژئوپلتیک منطقه را در رابطه با منافع خود تغییر داده است. ایران امروز نتیجه چینین استراتژی شومی است. رژیم‌های دست نشانده، همزمان با استقرار حکومت زور و چماق و ترور و وحشت در خارج و داخل جهت حذف مخالفین خود، سعی در گسترش نوعی شبه فرهنگ مبتذل همراه با گسترش فقر و فحشا و اعتیاد می‌کنند تا بدینوسیله ذهن جامعه را از فرهنگ اصیل و پشتوانه تاریخی خود بدور نگه دارند و با بکارگیری انبوهی از مفاهیم قلابی و ساختگی برای بی محتوا کردن تمامی ارزش های تاریخی و هنری و سیاسی، قضایی جهت رشد قدرتی ابلیسی و جهنمی آماده سازند که بتواند در خوش خدمتی به نهادهای امپریالیستی جامعه ایرانی را سر کیسه نماید. وظیفه هنر پیش روشناخت و ترسیم دقیق این استراتژی شوم و خانمان سوز است
رژیم جمهوری اسلامی یا حکومت ولایت فقیه با عناصر ناسازگار و وامانده‌اش مدعی است که می‌تواند خطوط زندگی اجتماعی و سیاسی و اقتصادی کلیه ملل جهان را ترسیم و تدوین کند. رژیم با کمک سازمان‌ها و نهادهای سرکوب خود می‌خواهد آیه های زمینی، قلابی و فرمایشی خود را در ذهن یکایک برادران ریش دار و بی ریش خود جایگزین کرده و برای آنهائی که در آن سوی این مرزبندی قرار دارند خط و نشان بکشد.
هنرمند، در هر رشته هنری که باشد، باید بتواند الگوهای واپس گرایی جامعه را مورد انتقاد قرار داده و ارزش های جدید را که همانا استقرار و استمرار جامعه مردم سالار است بمردم ارائه دهد و کمک کند تا جامعه از رکود و تبعیضات و خرافات رها شود. و زندگی جدید و نو را همراه با مضامین اجتماعی متحول بمردم عرضه کند.
پیشگامان انقلاب فرانسه، تحولی بزرگ در بسیاری از جریانهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی به وجود آوردند که ژان ژاک رسو نمونه بارز آنهاست. نقاشان و نوآوران، از امپرسیونیسم گرفته تا پوپ آرت و پست مدرن و ...، ،متأثر از تحول اجتماعی و سیاسی و نوآوری در زمینه‌های فیزیک، کیهان شناسی، زیست شناسی و روانشناسی بوده‌اند. می‌توان گفت که میراث ماندگار ذهن توانا و تخیل جاودانه اشراق و درون نگری ها و تفکرات فلسفی بزرگان شرق نیز در افکار نو آوران باختر اثر ماندگار بر جای گذاشته است.

دکتر حسین فاطمی آموزگار وفا و پایداری

دکتر فاطمیتنها آتش مقدسی که باید درکانون سینه هر جوان ایرانی همیشه زبانه بکشد، این آرزو و ایده بزرگ و پاک است که جان خود را در راه آزادی و رهایی جامعه و ملت خود بگذارد... آزادی اول وسیله و بهترین اسلحه ما برای حفظ ایران است. هرکس آزادی ملت ایران را محدود کند و به ‌استقلال ایران لطمه بزند، خائن و پلید است. من یقین دارم که آینده‌یی روشن و نورانی در برابر ملت ایران است و با استقامت و بردباری و ادامه مبارزه همه زنجیرها خواهد گسست و شام تیره امروزی را به ‌پایان خواهد برد.



این نوید و بشارتی است از دکتر حسین فاطمی، سردار بزرگی از سرداران تاریخ پرافتخار ایران‌زمین که در راه آزادی، دامن محبت را به ‌خون رنگین ساخت.

قهرمان نهضت ملی ایران و یار صدیق و پاکباز مصدق کبیر در ساعت چهار و هفت دقیقه بامداد روز چهارشنبه 19آبان 1333 به ‌دستور مستقیم شاه خائن در برابر جوخه اعدام قرار گرفت. هنگامی ‌که دژخیمان شاه آخرین مراحل تشریفات اعدام او را انجام می‌دادند، با استواری و تسلط شگفت‌آوری این شعر را خوانده بود:


هرگز دل من ز خصم در بیم نشد

در بیم ز صاحبان دیهیم نشد

ای جان به ‌فدای آن‌که پیش دشمن

تسلیم نمود جان و تسلیم نشد


حسین فاطمی در سال 1296 شمسی در شهر نائین به‌دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی روانه تهران شد، از نخستین روزهای ورود به ‌تهران، سردبیر و مدیر داخلی روزنامه ستاره شد و چند سالی با این روزنامه همکاری داشت. بعد از سقوط دیکتاتوری بیست‌ساله، سردبیر روزنامه باختر شد که برادرش امتیاز ‌‌آن ‌را ‌داشت. دوران باروری سیاسی او از این هنگام شروع شد. انتشار روزنامه باختر تا تابستان 1324 که فاطمی برای ادامه تحصیل دکترا روانه پاریس شد، ادامه یافت‌. وقتی دکتر فاطمی، پس از گذراندن دوره دکترا، در شهریور 1327 به ‌ایران برگشت، امتیاز انتشار روزنامه باختر امروز را گرفت. نخستین شماره باختر امروز در 8مرداد 1328 منتشر شد. باختر امروز با شعار یا مرگ یا آزادی، تا 4شماره منتشر شد ولی دولت دست‌نشانده ساعد نتوانست ‌‌آن‌ را‌ تحمل کند و روزنامه را توقیف کرد. اما فاطمی همان راه را در روزنامه سرگذشت ادامه داد. وی در یکی از مقالات خود نوشت: معنی چهل سال مشروطیت این بود که ما درخانه خودمان جرأت نفس‌کشیدن نداریم و هر وقت صدایی بلند کنیم، با تخماق حکومت مغزمان متلاشی می‌شود.


از 12شهریور 1328 دوباره روزنامه باختر امروز را منتشر ساخت که باز هم باعث کینه‌توزی استبداد سلطنتی از سویی و عظیم‌ترین استقبال مردم از سوی دیگر شد. وی مقالاتی با این عناوین منتشر ساخت:

فقط زور و پول بر این جهنم حکومت می‌کند، در راه آزادی باید از جان گذشت، تا کجا این بیدادگری را ادامه می‌دهند. در ایران فقط دزدهای بزرگ آزادند و قانون در ایران بازیچه زورمند است ‌.

در 12مهر 1328 در سرمقاله« این انتخابات رسوا مردم را به ‌ستوه آورده‌است»، به ‌انتخابات فرمایشی دوره شانزدهم مجلس که زیر کنترل و فشار دربار برگزار شده بود به‌شدت انتقاد کرد‌. اشتراک در افشای ماهیت این انتخابات فرمایشی نقطه پیوند دکتر مصدق و دکتر فاطمی شد که تا پایان زندگی این دو ادامه داشت.

روز اول آبان 1328 در جلسه‌یی که به ‌دعوت دکتر مصدق در احمدآباد برگزار شد، بنا به ‌پیشنهاد دکتر حسین فاطمی جبهه‌ ‌ملی به‌وجود آمد. و دکتر حسین فاطمی مسئولیت کمیسیون تبلیغات ‌‌آن ‌را ‌به‌عهده گرفت. در روز 7آبان دکتر مصدق، انتخابات تهران را به‌علت دخالت مأموران دولتی باطل اعلام کرد. این انتخابات در روز 19آبان 1328 به‌علت استقبال مردم از پیشنهاد مصدق متوقف شد. پس از تجدید انتخابات دوره شانزدهم مجلس، دکتر مصدق و دکتر فاطمی و چند تن دیگر از اعضای جبهه‌ ملی به ‌مجلس راه یافتند و مصدق در رأس کمیسیون نفت مجلس قرار گرفت‌. در همین دوران بود که دکتر فاطمی پیشنهاد ملی کردن صنعت نفت در سراسر ایران را داد و این پیشنهاد در یکی از نشستهای جبهه‌ ‌ملی پذیرفته شد.

دکتر مصدق، خود در این‌باره می‌نویسد:

«ملی شدن صنعت نفت در سراسر کشور ابتکار شادروان دکتر حسین فاطمی است‌... اگر ملی شدن صنعت نفت خدمت بزرگی است که به ‌مملکت شده باید از آن کسی که اول این پیشنهاد را نموده سپاسگزاری گردد و آن کس، شهید راه وطن دکتر حسین فاطمی است که در تمام مدت همکاری با این جانب حتی یک ترک اولی هم از آن بزرگوار دیده نشد».

دکتر مصدق روز 11اردیبهشت 1330 به‌شرط خلع‌ید از شرکت غارتگر نفت، نخست‌وزیری را پذیرفت و دکتر فاطمی در 20اردیبهشت، معاون سیاسی و پارلمانی او شد.

روز دوم مهرماه 1330 دکتر مصدق دستور اخراج 350کارشناس انگلیس را صادرکرد و چند روز بعد انگلیس به ‌شورای امنیت سازمان ملل شکایت کرد و مصدق و فاطمی و چند تن دیگر در روز 14مهر عازم نیویورک شدند تا در جلسه رسیدگی به ‌این شکایت که روز 17مهر برگزار می‌شد، شرکت کنند.

فاطمی در سر مقاله‌های روزنامه باختر در این دوران ازجمله می‌نوشت:

ما تا به ‌آخر این نبرد افتخاربخش جلو می‌رویم... به ‌دنیا نشان خواهیم داد که ملت ایران در مبارزه مرگ و زندگی خویش با کسی شوخی نمی‌کند...


ارتجاع مذهبی که در مخالفت با مصدق، با دربار و استعمار همسو بود، قصد جان دکتر فاطمی را کرد تا این فریاد دادخواه ملت ایران را در گلو خفه سازد. روز 26بهمن 1330 هنگامی‌ که دکتر فاطمی بر مزار همکار و همرزم روزنامه‌نگارش شهید محمد مسعود سخن می‌گفت، توسط یکی از دست‌پروردگان نواب صفوی گلوله‌یی به ‌سوی او شلیک شد. زخم کاری این گلوله باعث شد که دکتر فاطمی از 26بهمن 1330 تا شهریور 1331 در بیمارستان بستری شود. بعد‌ از آن نیز تا موقع شهادتش به‌دست دژخیمان شاه، دکتر فاطمی از آثار این سوءقصد رنج می‌برد.

دکتر فاطمی در مهرماه 1331 وزیر خارجه و سخنگوی دولت مصدق شد. در21مهر کودتایی را علیه دکتر مصدق که توسط سرلشکر زاهدی مزدور در حال اجرا بود، افشا کرد. شب 25مرداد، درجریان کودتا علیه مصدق، فاطمی و دو تن دیگر از اعضای دولت مصدق توسط گارد شاه دستگیر شدند. در یورش اوباش گارد به ‌منزل دکتر فاطمی، همسر او نیز دستگیر شد و مورد هتک حرمت قرارگرفت. پس از خنثی‌شدن توطئه کودتا، شاه کودتاگر به ‌بغداد گریخت. وی در سرمقاله‌یی در روز 26مرداد، شاه را سردسته خیانتکاران نامید و دربار را قبله‌گاه دزدان خواند و خواستار لغو نظام سلطنتی در ایران شد.

دکتر فاطمی در همان سرمقاله خطاب به‌ شاه نوشت:

ملت ایران تشنه انتقام است و می‌خواهد تو را بر چوبه دار ببیند.

پایداری و تسلیم‌ناپذیری دکتر فاطمی، استبداد سلطنتی را بر آن داشت که او را از سرراه بردارد. دکتر فاطمی در هنگام حمله کودتاچیان 28مرداد به ‌خانه ‌‌‌‌‌‌‌دکتر مصدق آن‌جا را ترک کرد و حدود 6ماه زندگی مخفی داشت. دولت نظامی زاهدی برای پیداکردن او جایزه تعیین کرد. در مورد روز دستگیری دکتر فاطمی روایات مختلفی از‌جمله روز 6اسفند، 22اسفند و 26اسفند سال 1332 ذکر شده است. آن روز فرمانداری نظامی تهران و حومه اعلام کرد که دکتر حسین فاطمی، وزیر امور خارجه سابق، در خانه‌یی در شمیران دستگیر شده و در زندان است. پس از دستگیری، او را به‌ کاخ دادگستری بردند، به ‌توطئه علوی مقدم رئیس‌کل شهربانی و سرهنگ نصیری که بعداً رئیس ساواک شد، اوباش وابسته به‌ دربار به ‌سردستگی شعبان بی‌مخ بسیج شدند تا در جلوی دادگستری آن بزرگوار را ترور کنند‌. وقتی که چاقوکشان بر سرش ریختند تا با ضربات بی‌امان و کاری چاقو و دشنه شعله حیات را در وجود این فرزند رشید و دلاور مردم ایران خاموش کنند، خواهر دکتر فاطمی، زن بزرگ‌منش و قهرمان، خانم سلطنت فاطمی که خود را به ‌محل رسانده بود، با شجاعت تمام سپر برادرش شد. یازده ضربه چاقوی مزدوران را تحمل کرد به‌طوری‌که تنها دو ضربه چاقو به‌ دکتر فاطمی اصابت کرد. دکتر فاطمی خونین و بی‌هوش به‌یمن فداکاری و رشادت خواهرش از آن مهلکه جان بدر برد و جنایتکاران حاکم نتوانستند با این توطئه، قتل او را کار عده‌یی از به‌اصطلاح مردم خشمگین وانمود کرده و خود را از جنایت قتل فاطمی مبرا جلوه دهند. دکتر قاطمی تا تیرماه 33 در بیمارستان شماره یک ارتش بستری بود. سپس درحالی‌که هنوز زخمهایش خون‌چکان بود، به ‌زندان لشکر 2 زرهی برده شد‌. بنا به ‌نوشته یکی از کسانی ‌که همان موقع در لشکر 2 زرهی زندانی بود، حال دکتر فاطمی تعریفی نداشت اما اراده‌اش مثل کوه استوار و روحیه‌اش بسیار عالی بود.

جریان شهادت دکتر حسین فاطمی از زبان راوی تاریخ چنین است:

در هفته آخر مرداد 33 درحالی‌که دکتر فاطمی از زخمهایی که بر پیکر داشت به‌شدت رنج می‌برد و خون استفراغ می‌کرد، محاکمه‌اش در بیدادگاه ارتش آغاز شد. او را با برانکارد به ‌جلسات بیدادگاه می‌بردند. محاکمه او مخفی بود‌. در نامه‌یی که پیش از محاکمه برای مصدق نوشت، گفته ‌بود:

آرزو دارم که نفسهای آخر زندگیم نیزدر راه نهضت وسعادت هموطنانم باشد..

در بیدادگاه شاه از عزم سترگ خود برای مبارزه در راه آزادی سخن گفت و از مصدق کبیر دفاع کرد و یک دم از مرگ، هراس به‌دل راه نداد. روز یکشنبه 17مهرماه 1333 در آخرین جلسه محاکمه فرمایشی، حکم اعدام وی را صادر کردند. سحرگاه روز 19آبان 33 دو مزدور سرسپرده شاه جنایتکار یعنی آزموده و تیمور بختیار برای اجرای حکم اعدام به ‌سلول دکتر فاطمی در زندان لشکر 2 زرهی رفتند. آزموده از وی آخرین خواسته‌اش را پرسید، فاطمی جواب داد می‌خواهم دکتر مصدق را ببینم. آزموده از وی خواست اگر وصیتی دارد بگوید و افزود: تو که مکرر می‌گفتی من از مرگ ابایی ندارم ومرگ حق است... دکتر فاطمی بدون واهمه از مرگی که تا چند لحظه دیگر به‌سراغش می‌آید، در پاسخش دلیرانه گفت:

آری مرگ حق است و من از مرگ ابایی ندارم. آن هم‌ چنین مرگ پرافتخاری، من می‌میرم که نسل جوان ایران از مرگ من درس عبرتی گرفته و با خون خود از وطنش دفاع کرده و نگذارد جاسوسان اجنبی بر این کشور حکومت نمایند.

کلام آخرش که چون پتکی بر مغز آزموده و بختیار فرود آمد، این بود:

مرگ بر دو قسم است، مرگی در رختخواب... مرگی در راه شرف و افتخار و من خدا را شکر می‌کنم که در راه مبارزه با فساد شهید می‌شوم و با شهادتم در این ‌راه، دین خود را به ملت ستمدیده و استعمارزده ایران ادا کرده‌ام. سربازان مجاهد نهضت هم‌چنان مبارزه را ادامه می‌دهند.


می‌گویند پس از امضای وصیت‌نامه‌اش با کمال خضوع و خشوع، نماز گذارده و به‌ یکی از دژخیمان شاه می‌گوید:

سعادت من اینست که مانند جد بزرگوارم که فرمود الموت اولی من رکوب العار، من هم در راه حق و حقیقت شهید می‌شوم.

او در وصیت‌نامه خود، دکتر مصدق را وصی و قیم تنها فرزند خردسال خود کرد.

هنگامی ‌که به ‌تیرک اعدام بسته شد، سه بار فریاد زد: زنده باد مصدق، پاینده باد ایران‌.

سرانجام فاطمی که با فریاد رسایش عشق عظیم خود به ‌مصدق و آزادی ایران‌زمین را در تاریخ جاودانه کرد، در خون داغش پرپر زد. او را بنابه وصیتش در مزار شهیدان پاکباز 30تیر 31 در ابن بابویه به‌خاک سپردند.


پس از سرنگونی رژیم شاه خائن و پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، در 18آبان 1358 سردار خلق موسی خیابانی طی یک سخرانی بر مزار دکتر فاطمی او را تک‌ستاره درخشان آسمان انقلاب ایران در دوران نهضت ملی به ‌رهبری دکتر مصدق توصیف کرد‌.

اگرچه استبداد سلطنتی خون این مرد بزرگ را بر زمین ریخت اما فاطمی نمرد چرا‌ که خود گفته ‌بود:
ما هرگز نمی‌میریم، زیرا ما زنده عشقیم....







رهبر مقاومت ایران مسعود رجوی در مقاله‌یی تحت عنوان ”مصدق مظهر اراده سیاسی یک ملت مستقل و آزاد“ از دکتر حسین فاطمی چنین یاد کرده است :


« دکتر حسین فاطمی، آموزگار وفا و پایداری، که سرانجام خونش در راه ایران و مصدق بر زمین ریخت، فریاد می‌زد «مخالفت با دکتر مصدق مخالفت با آزادی و حقانیت است. ضدیت با دکتر مصدق، ضدیت با ملل مظلوم و اسیر و غارت‌زده می‌باشد».


ای شهیدی که به‌خون خفته و گلگون کفنی

ای عزیزی که بخون غرقه ز عشق وطنی

ای شهیدی که دم مرگ نوشتی بر خاک

پیشوا زنده و جاوید ز خون بدنی

نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند

که جز ایران به دم مرگ نگفتی سخنی

طلوع سیاست صلح طلبانه قاطعیت وتغییروغروب سیاست جنگ طلبانه مماشات وتسلیم در برابر آخوندها

مشهوراست که حق مشمول مرور زمان نمی شود. آنچه که از سالها پیش مقاومت ایران در دو محور تروریسم افسارگسیخته وتلاش برای دستیابی به بمب اتمی توسط حکومت ولایت فقیه ؛ بعنوان حق بیان نمود، اینک از جانب جامعه بین المللی مهر اثبات و تأیید خورده است.
این یک حقیقت است که اتخاذ سیاست مماشات ومذاکره با فاشیسم آخوندی باعث بروزیک جنگ ویران گر منطقه ای وحتی فرا منطقه ای خواهد بود . جنگ طلبان همان هائی هستند که مقاومت مردمی وسازمانیافته وایرانی را در لیست سیاه تروریسم قرار دادند وبرای بستن میدان فعالیت آن حتی اسناد ومدارک تلاشهای رژیم برای تولید سلاح اتمی را از قریب به دو دهه پیش در بایگانی اسناد طبقه بندی شده ای که مخل ادامه سیاست مماشات وزدوبند ومعاملات میلیاردی با رژیم هستند، قرار دادند.
رژیم آخوندی سالهاست که تلاش می کند از طریق مذاکره، لابی های وابسته بخود وحامیان خط مذاکره ومماشات، اینطور وانمود کند که اتخاذ سیاست قاطع وشفاف در برابر رژیم وبرسمیت شمردن مقاومت مردم ایران، راه به جنگ می برد!؟ در حالیکه حالا همه شاهد هستند که این ادعا کاملا بر عکس واقعیت است. اگر امروز هم احتمال بروز جنگ وخطر حمله نظامی و...وجود دارد، ناشی از همین سیاست ضد ایرانی وضد بشری مماشات وسازش ومذاکره با حکومت آخوندی است.
سیاست مماشات باعث شده است که رژیم در راستای دستیابی به سلاح اتمی وکشتار جمعی گامهائی جدی بردارد وبا چتر حفاظتی همین سیاست ، حتی تجهیزات مورد نیاز برای ساخت بمب اتمی را از بازارها وشرکتهای رسمی کشورهای غربی تهیه نماید.
دولت آمریکا باید بداند که اگر در همان سال ۱۹۸۳ در جریان انفجارهای تروریستی لبنان که سران رژیم آخوندی بطور رسمی وعلنی آنرا بعهده گرفتند ، بجای سیاست تحریم و قاطعیت در برابر تروریسم آخوندی، کلت وکیک به رژیم نمی داد ،امروز آخوندها در واشنگتن دنبال ترور و...نبودند
واگر آژانس اتمی در همان دهه نود بعد ازافشاگریهای مقاومت ایران قاطعانه جلوی تلاشهای رژیم برای دستیابی به سلاح اتمی می ایستاد اینک آخوندها در یک قدمی بمب اتمی نبودند. بانکدار مرکزی تروریسم وتنش وجنگ افروزی در دنیا را رها کردن وبه نوعی تقویت وحمایت کردن از آن سر لوحه سیاست مماشات بوده است.
امروز نیز نگه داشتن نام مجاهدین در لیست تروریستی فقط چراغ سبزی است به آخوندها که هر چه می توانید بر تروریسم وجنگ افروزی خود بیافزائید

راه حل سوم حرف اصلی مقاومت ایران است که می گوید نه حمله نظامی ونه مماشات با رژیم،تغییر از طریق مردم ومقاومت ایران. بنابراین باید به غرب تذکر داد که تنها راه رسیدن به تغییر رژیم بدون یک جنگ ویرانگر منطقه ای حمایت از مقاومت مشروع و سازمانیافته و راه حل ارائه شده توسط آن است.
آنچه که در این یکماهه اخیر در مورد افشای تروریسم ملایان در آمریکا واینک گزارش آژانس رخ داده اگرچه دیر هنگام وناکافی است اما بیانگر طلوع سیاست تغییروصلح وغروب سیاست مماشات وجنگ در برابر فاشیسم ولایت فقیه است.
بابک سر فراز

۱۸آبان۱۳۹۰

پدر زنداني سياسي: جز آزادي زندانيان دربند آرزويي ندارم, خدا آنها را سربلند كند!

هفته گذشته حکم پنج سال زندان بهنام ابراهیم‌زاده، فعال حقوق کودک و کارگری، در شعبهٔ ۳۶ دادگاه تجدید نظر دادگاه انقلاب تهران تایید شد.

این حکم در حالی مورد تایید قرار گرفته است که پیش از این حکم بیست سال زندان این فعال کارگری به دلیل اشتباه از سوی شعبه صادر کننده این رای به شعبه ای دیگر ارسال شده بود و انتظار می رفت با توجه به نبود ادله محکم برای محکوم کردن وی این رای شکسته شود.
رحمان ابراهیم زاده پدر بهنام در خصوص این حکم ناعادلانه می گوید: “متاسفانه پنج سال حکم زندان بهنام در دادگاه تجدید نظر تایید شده است. قبلا او را به اتهام تبلیغ علیه نظام به بیست سال زندان محکوم شده بود که مشخص شد که اشتباه کرده اند بعد دوباره در شعبه ای دیگر بیست سال به پنج سال کاهش داده شد و ما فکر می کردیم با توجه به اینکه پسرم جرمی مرتکب نشده این رای شکسته شود که متاسفانه نشد. این حکم را به من ابلاغ کردند بعد روز یکشنبه که بهنام بطور ناگهانی به ما زنگ زد ما خبر تایید حکم را به او دادیم اما خدا را شکر او ناراحت نشد و گفت مسئله ای نیست این حکم را می کشم و تحمل می کنم. راست می گوید ما به حکم اولیه اعتراض کردیم اما جوابی به ما ندادند و توجهی نکردند پس دیگر فایده ای ندارد.”
پدر بهنام پیش از تایید این حکم گفته بود: ” حرف من فقط این است بهنام که کاری نکرده او فقط از کودکان و کارگران دفاع کرده و او را به این جرم زندان انداخته اند. به او ظلم کردند، به ما ظلم کردند اما خوب دستمان به جایی بند نیست کاری نمی توانیم انجام دهیم…”
پدر این فعال حقوق کودک و کارگری با تاکید بر روحیه عالی فرزندش بعد از شنیدن تایید حکم می افزاید: “اما من و مادرش در ملاقات روز دوشنبه دیدیم که الحمدالله علی رغم اطلاع از تایید حکمش از نظر روحی خیلی محکم و قوی بود و از نطر جسمی هم خوب بود. برای آزادی مشروط هم گفته اند بهنام باید نامه بنویسد و تقاضای عفو کند که بهنام هم گفته من که کاری نکردم که حالا تقاضای بخشش کنم.”

افشاگری احمدی نژاد با اتکا به توازن قدرت موجود

یک توافُق پُشت پرده برای "کش ندادن" رُسوایی دُزدی سه هزار میلیاردی، به سکوی پرش آقای احمدی نژاد، گُماشته ولی فقیه بر مسند ریاست جمهوری، برای پرده برداشتن از رُسواییهای اقتصادی بیشتر و مُعاملات فاسد سیاسی شده است.

سُخنان پادوی پیشین آقای خامنه ای در جمع شُماری از اعضای فراکسیون نظامی – امنیتی دولت، بُحران افشای فساد در راس و بدنه حُکومت را دوباره با شدت تمام به مرکز صحنه سیاست جمهوری اسلامی پرتاب کرده است. آقای خامنه ای و همدستان او در مجلس مُلاها اُمیدوار بودند با صحنه سازی یک درگیری کُنترُل شده و تمرکُز دادن توجُهات به استیضاح و ابقای وزیر اقتصاد، بتوانند اوضاع را تحت کُنترُل بگیرند و مانع از گُسترش دامنه آن شوند.

اکنون آشکار گردیده است که عقب نشینی سرآسیمه و دسته جمعی از حمله ای که با موضوع سه هزار میلیارد علیه آقای احمدی نژاد و شُرکا سازمان داده شده بود، به تقویت موضع آنها و آشکار کردن میزان ضربه پذیری ولی فقیه و راست سُنتی انجامیده است. سوگُلی از چشم اُفتاده "آقا" در سُخنان روز پنجشنبه خود با اتکا به این دریافت، یادآوری کرده است: "اگر این دولت نیم ساعت فُرصت حرف زدن داشته باشد، قیمت سوراخ موش بالا می رود."

تنها دو روز پیش از این، وی در جلسه استیضاح وزیر اقتصاد در مجلس مُلاها، از هر گونه حمله مُستقیم به حریفان و "حرف زدن" در باره موضوعات چالش برانگیز خودداری کرده بود؛ رویکردی که به نظر می رسد در ازای دادن تعهُد به وی برای توقُف پُشت "خط قرمز" دولت اتخاذ شده بود.

نخُستین نشانه های این امر که حمله رُقبا از زاویه دُزدی کلان بانکی و چپاول داراییهای عُمومی زیر پوشش "خُصوصی سازی"، جنگ یکطرفه نیست را آقای خامنه ای با درخواست مشهور خود برای "کش ندادن موضوع" آشکار کرد. او به این وسیله نگرانی خود از کشیده شدن پای خود و نزدیکان اش به این رُسوایی را بیان می کرد.

راست سُنتی کمی دیر تر به این آگاهی رسید که بر سر شاخ نشسته و به سلامتی نزدیک تر است که از بُریدن بُن چشم بپوشد؛ به بیان دقیق تر، زمانی که آقای بروجردی و سه نماینده سرشناس دیگر مجلس، با طوق شریک "باند اختلاس گر" دور شهر گردانده شدند.

ابقای وزیر اقتصاد و فرار پُر سر و صدا از طرح سووال از آقای احمدی نژاد، علامتهایی از شکل گیری توازُن قُدرتی است که گرایش نظامی - امنیتی دولت بر پایه آن صف خود علیه رُقبا را آرایش می دهد. صحنه کشاکش همچنین نشانگر آن است که برای آقای خامنه ای و راست سُنتی، هزینه ی خلاص شدن ارزان از شر حریف، به گونه توقُف ناپذیری در حال افزایش است.   منصور امان

سقوط فضاحت‌بار رتبه کسب و کار در نظام ارتجاعی آخوندها

بانک جهانی در گزارش سالانه خود درباره فضای کسب و کار در جهان رتبه ایران را در چندین مورد کمتر از رتبه سالهای پیش ارزیابی کرده است. احمد توکلی رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس رژیم می‌گوید: این وضعیت مایه سرشکستگی برای نظام است.
بانک جهانی هر سال کشورها را بر حسب فضای مساعد یا غیرمساعد برای کسب و کار طبقه‌بندی می‌کند.
در این آخرین طبقه‌بندی بانک جهانی، کشورهای سنگاپور، هنگ کنگ، نیوزیلند، آمریکا و دانمارک در رتبه اول تا پنجم هستند. کشور آفریقایی چاد و چند کشور دیگر آفریقایی در ردیف‌های آخر قرار دارند. در بین ۱۸۳کشور، رژیم ایران در مقام ۱۴۴قرار دارد که به مراتب پایین‌تر از سالهای قبل است.
بانک جهانی بر اساس ۱۰پارامتر کشورها را طبقه‌بندی می‌کند. مثلاً برای شروع کسب و کار چه مدتی لازم است؟ نظام مالیاتی چگونه عمل می‌کند؟ استخدام نیروی کار یا اخراج نیروی کار با چه شرایطی همراه است؟ تجارت خارجی در چه شرایطی انجام می‌گیرد؟ در برخی از زمینه‌ها مثلاً در مورد مسایل مربوط به مالیات و عوارض مالیاتی و تجارت خارجی رتبه ایران نسبت به قبل سقوط کرده است. در حال حاضر ایران تحت حاکمیت آخوندها، ۱۳۲پله بعد از عربستان سعودی و حدود ۷۰پله بعد از ترکیه قرار گرفته است.

15-8 15 آبان 1373- 6 نوامبر : پرتاب سه موشک اسکادB توسط رژیم آخوندی به‌قرارگاه اشرف

روز 15 آبان سال 1373 رژیم آخوندی برای چندمین بار تعهد خود مبنی بر آتش بس بین‌ایران و عراق پس از سال 1367 را نقض کرد و مبادرت به‌شلیک 3 موشک کشتار جمعی اسکاد B به‌قرارگاه اشرف ارتش آزادیبخش ملی ایران نمود. بر‌اساس اطلاعیه‌های مجاهدین خلق ایران ‌موشکهای شلیک شده از سه نقطه متفاوت در استان کرمانشاه شلیک شده بود.‌پاسدار حسن مقدم، ‌فرمانده‌‌‌‌‌‌‌یکان موشکی الحدید سپاه پاسداران بر پرتاب موشکها نظارت داشته و دستورات خود را از خامنه‌ای از طریق محسن رشیدی، معاون اطلاعات و عملیات ستاد فرماندهی کل قوای رژیم، دریافت کرده بود. هم‌چنین رفسنجانی که در آن موقع رییس‌جمهور ارتجاع بود از صبح همانروز در کرمانشاه مستقر شده بود پرتاب سه موشک اسکادB توسط رژیم آخوندی به‌قرارگاه اشرف

داستانهای جسارت .نسل کشی شقاوت بار. سربداران بی شکست. واژه پر آوازه مجاهد خلق .وفا به عهد. ایستادگی تا به آخر

گوش هایتان که نمی شنوند؛ چشم هایتان را باز کنید!

سلمان سیما                                                                                                                                               بار اول نیست ولی امیدوارم مرتبه آخری باشد که شعارهای مردم در کف خیابان ها توسط اصلاح طلبان نشنیده گرفته می شود؛ گرچه سابقه ایشان به سراب بودن و واهی بودن این امیدواری دلالت دارد.
پیش از این شعارهای "نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران"، "استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی"، "مرگ بر اصل ولایت فقیه"، "مبارک، بن علی، نوبت سیدعلی"، "اسپند دونه دونه، سیدعلی سرنگونه" و ... از عمده شعار ها و مطالبات مردم بود که توسط اصلاح طلبان شنیده نشد و هنوز هم شنیدن آن ها برای برخی گران می آید. کار به جایی رسید که اصلاح طلبان در رسانه ها از اینکه شعار های مردم اصل نظام و اصل ولایت فقیه و شخص رهبر را نشانه گرفته صراحتا انتقاد کردند. عده ای به این هم بسنده نکرده و از پاک دستی رهبر و لزوم عذر خواهی از او سخن راندند. انگار نه انگار که میرحسین موسوی و مهدی کروبی بارها و بارها مردم را رهبر جنبش سبز دانسته بودند؛ حال آنکه این شعارها نه از سوی اپوزوسیون خارج نشین که از سوی مردم در کف خیابان ها و در مقابل گلوله های رنگی و جنگی، باتوم و شوکر الکتریکی و گاز اشک آور و ... سرداده شده بود.
اخیرا جناب آقای اردشیر امیر ارجمند به عنوان سخنگوی شورای راه سبز امید در مصاحبه هایشان با بی بی سی فارسی و رادیو فرانسه(1) هر گونه دخالت و حمایت خارجی را طرد و نفی کردند و آن طور که خود عنوان کردند از جایگاه یک دلسوز و یک کسی که به آبادانی کشور علاقه دارد از مردم خواستند که از قدرت های خارجی طلب کمک نکنند و به دنبال حمایت خارجی نباشند. در حالیکه اگر فرد دیگری از جایگاه یک دلسوز از لزوم و ضرورت حمایت خارجی بگوید و به مردم توصیه ای از جنس دیگر بنماید از سوی اصلاح طلبان سریعا با پاسخ های مشمئز کننده ای در چارچوب "وطن فروش و لنگش کن" مواجه می شود. همچنین ایشان از مواضع ثابت رهبران جنبش سبز صحبت کرده اند که به نظر نگارنده محلی از اعراب ندارد؛ چرا که اولا هر ثباتی لزوما مطلوب نیست و ثانیا رهبران جنبش سبز هم اگر محبوبیتی یافته اند؛ نه به دلیل ثبات در مواضعشان که بر عکس به این دلیل بوده است که مواضعشان تغییر کرده است و به خواست و گفتمان مردم نزدیکتر شده است.
ایشان که این مدعا را مطرح کرده اند از خود پرسیده اند که چرا در طول جنبش سبز مردم حتی یک بار شعار علیه آمریکا ندادند؟ شعار های "مرگ بر روسیه"، "مرگ بر چین" و "سفارت روسیه، لانه جاسوسیه" را اصلا شنیده اند؟ دلیل شعار ها علیه چین و روسیه جز حمایت این دو کشور از نظام دیکتاتوری ایران و مماشات با آن چیز دیگری بوده است؟ شعار "اوباما، اوباما، یا با اونا، یا با ما" در خیابان های کدام شهر طنین انداز شد؟ معنای آن چیزی جز طلب حمایت خارجی و کسب حمایت آمریکا در جهت پشتیبانی از مردم معترضی است که به صورت مسالمت آمیز اعتراضشان را بیان می کردند؟ این شعار توسط چه کسانی سر داده شد؟ آیا این افراد مردم نبودند؟ آیا این ها جنبش سبزی نبودند؟
کجا مردم و یا رهبران جنبش سبز حمایت خارجی را مطلقا رد کردند؟ مگر نه اینکه شیخ مهدی کروبی شجاعانه و با صراحت در مصاحبه با مجله آمریکایی نیویورکر(2) از حمایت انسان دوستانه غرب و آمریکا استقبال کرد و در زمانی که رئیس مجلس ششم بود با هیئتی آمریکایی آشکارا دیدار نموده بود؟