سعید حجاریان، مغز متفکر اصلاحات!، مادرش بازجوی کمیته نازی آباد بوده است.

وبلاگ، تره به تخمش میره، سعید به مادرش!

بنا به گفتهِ سعید حجاریان، مغز متفکر اصلاحات!، مادرش بازجوی کمیته نازی آباد بوده است.

ضرب المثلی فرانسوی میگوید : Tel père, tel fils

یعنی : از چنین پدری، چنین پسری باید!

و یا : Les chiens ne font pas des chats

یعنی : سگ ها هرگز گربه نمی زایند!

اشکان جدیدی

قانون- اندیشه پویا در شماره دوم خود طرح جلد و گفت و گوی اصلی‌اش را به «سعید حجاریان» اختصاص داد؛ سعید حجاریان در گفت و گو با اندیشه پویا ماجرای اولین توبه سیاسی خود در کودکی را بازگو کرده و از ارتباط‌ سیاسی پدرش با جریان‌های ملی‌گرای رادیکال و دست راستی همچون سومکا یاد کرده است. آنچنانکه سعید حجاریان در شرح زندگینامه سیاسی و فکری خود توضیح می دهد، او در دهه 50 با چریک‌ها دوست بود اما چریک نشد و به فعالیت‌های مسلحانه علاقه‌ای نداشت.

اما پس از انقلاب از ابتدا وارد فعالیت‌های نظامی – امنیتی شد. تنها او از خانواده‌شان نبود که به این عرصه پا گذاشت، آنچنانکه سعید حجاریان در این گفتگو بازگو می کند مادرش هم در اوائل انقلاب در کمیته نازی آباد بازجو بوده است.
ارسال از وبلاگ:اشکان جدیدی/ashkanjadidi.blogspot.de

سید فخر طاهری سالارِ سربِدارِ زندان اصفهان

فرخ حیدری


اواخر پائیز سال ۱۳۶۰ بود که بعد از ماهها انفرادی و بازجویی و پشت سرگذاشتن سلولهای سپاه و انفرادیهای "هتل اموات" در شرایط زیر اعدام، سرانجام در پی یک محاکمه چند دقیقه ی در دادگاه "عدل الهی" و محکومیت به حبس، به بند عمومی زندانیان سیاسی زندان دستگرد اصفهان منتقل شدم. بندی با دوازده اتاق که ظرفیت اسمی هر کدام دوازده نفر بود ولی عملآ گاه تا دو برابر آن تعداد، زندانی بصورت "کف خواب" جا داده بودند.

روزهای اول در آن شلوغی و تراکم جمعیت بند، چشمان مضطرب و مشتاقم در پی دیدن معدود چهره های آشنا و دوستانی پرپر میزد که از بیدادگاه مرگ "آخوند مظاهری" حاکم شرع وقت دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان، جان بدر برده بودند. با این وجود حضور یک فرد و یک چهره خاص در آن بند پر جنب و جوش بیشتر از همه برایم جلب توجه میکرد. گویا همه او را میشناختند و البته به لحاظ رفتاری و شخصیتی، موقعیت احترام برانگیزی در آن جمع ۲۰۰ نفره داشت. نام او "سید فخر طاهری" بود... و چقدر زود با هم دوست و برادر و صمیمی ترین رفیق شدیم.

بچه های بند بیشتر او را "سیّد" صدا میکردند و برخی هم "آقا فخر" صداش میکردند. برای زندانیان بند که متوسط سنی شان در سال شصت حدودآ ۱۸ تا ۲۰ سال بود "سید فخر" با حدود ۳۰ سال سن، جایگاهی همچون برادر ارشد را برای همه ما داشت. درشت اندام بود با صورتی گرد و گوشتی، پوستی روشن، پیشانی بلند و موهای نسبتآ کوتاه و بور و سبیلی زرد رنگ و لبخندی که بندرت محو میشد و البته بسیار شلوغ و شوخ گاه تا حد شیطنتهای یک پسربچه... و بدون اغراق با قلبی به زلالی قلب یک کودک.

او از بستگان نزدیک "آیت الله سید جلال الدین طاهری" نماینده تام الاختیار خمینی، امام جمعه و با نفوذترین آخوند استان اصفهان بود. "سید فخر" که قبل از دستگیری، متاهل و کارمند شاغل بود به خاطر حمایت از مجاهدین خلق و در اختیار گذاشتن برخی امکانات خانوادگیش به تشکیلات مجاهدین در فاز سیاسی (دوران مبارزه مسالمت آمیز سیاسی)، در اوایل تابستان شصت دستگیر و سپس در دادگاه انقلاب به پنج سال زندان محکوم شده بود.
نکته ی بسیار قابل توجه، برخوردهای باز و روابط علنی او با تمام زندانیان بند از هر طیف بود و این در واقع بنوعی موقعیت و مناسبات گسترده اجتماعی او و خصلت مردمی اش در بیرون زندان را بازتاب میداد. چرا که "سید فخر" بدلایل مختلف شخصیتی و خانوادگی و البته سیاسی، بعنوان یک چهره اجتماعیِ بسیار محبوب و مطرح بخصوص در سطح جامعه و محیط زندگیش در محله "حسین آباد" اصفهان، از جایگاه خاصی برخوردار بود. حتی پاسداران بند نیز که بعضآ او را از بیرون زندان میشناختند، به دلیل همین موقعیت خاص او و نسبت فامیلی که با "طاهری" نماینده بلامنازع ولی فقیه داشت، اوائل کار سعی میکردند با احتیاط و احترام ظاهری با او برخورد کنند.

شرایط سرکوب سراسری و موج کشتارهای سیاسی رژیم در سال شصت، طبعآ در بازداشتگاه ها و زندانهای رسمی و یا نیمه مخفی اصفهان نیز حاکم بود. در همان بند عمومی که ما بودیم با اینکه همه بچه ها لااقل مراحل بازجویی را سپری کرده بودند، هرازگاهی تنی چند برای ادامه بازجویی یا محاکمه برده میشدند و بعضی ها دیگر هیچوقت بر نمی گشتند. ضمن اینکه مرتبآ زندانیان جدید به جمع بند افزوده میشدند. البته در تابستان و پائیز سال شصت در مجموع حدود ۱۴۰ نفر از بچه ها در چند نوبت در دادگاههای ضربتی محکوم به مرگ شده و بیرحمانه تیرباران شده بودند که بخشی از آنان در سلولهای زندان مرکزی سپاه و "سیدعلی خان" و هتل اموات بودند و اصلآ به زندان دستگرد منتقل نشده بودند. در چنین فضایی که بطور واقعی سایه مرگ همه جا سنگینی میکرد، پاسداران زندان که بعضآ با افتخار خودشان را عضو جوخه تیرباران معرفی میکردند، با پوتین و لباس کامل نظامی به هر سلول و اتاقی سرک میکشیدند و به اصطلاح هیبت و قدرتِ نظامِ خون و جنون خود را به رخ ما میکشیدند. با این وجود زندانیان که اکثرآ جوان یا نوجوان بودند پرشور و پرامید و با روحیه بالا، بدون هیچ تجربه قبلی این شرایط سخت و زندگی جدید در بند و زندان را تجربه میکردند و بقول معروف حبس میکشیدند. در همین پروسه شخصیت و موقعیت "سید فخر" در بند و زندان نیز بیشتر و بهتر شکل میگرفت و بارز میشد.
سال ۶۱ همزمان با فروکش کردن نسبی موج کشتار و سرکوب عریان رژیم، جمع بچه های زندان که حالا بسیاری از آنان با پشت سر گذاشتن مرحله دادگاه و محکومیت به حبس و زندان در واقع از اعدام های گروهی جان بدر برده بودند، با توشه تجربیات یک ساله در زندان، در مجموعه روابط درونی و تنظیم رابطه های بیرونی خود به انسجام بیشتر و ارتباطات نزدیکتری نائل میشدند. بطور کلی زندانیان وابسته به گروههای سیاسی مختلف، بعد از ضربات سنگینی که در خارج زندان خورده بودند بتدریج همدیگر را در زندان بازمی یافتند و روابط خودشان را بازسازی میکردند. پرواضح است که در آن شرایط اختناق نفس گیر، این ارتباطات کاملآ شکل و فرم صنفی و عاطفی داشت.

فراخوان به دولت آمريکا برای شتاب بخشيدن در تصميم گيری برای خارج کردن نام مجاهدين از ليست

بيانيه کميته آلمانی همبستگی برای ايران آزاد:
با ابتکار مسئولانه خانم مريم رجوی و طرح حرکت گروه ششم از اشرف به ليبرتی ملل متحد و آمريکا بايد دولت عراق را به اجرای تعهداتش در مورد ليبرتی وادار کنند

فراخوان به دولت آمريکا برای شتاب بخشيدن در تصميم گيری برای خارج کردن نام مجاهدين از ليست

کميته آلمانی همبستگی برای ايران آزاد متشکل از نمايندگان مجلس فدرال آلمان و مجالس ايالتی و مدافعان حقوق بشر در آلمان، به رياست اوتو برنهارد، عضو هيأت رئيسه بنياد کنراد آدنائر، با صدور بيانيه يی اعلام کرد: ابتکار شجاعانه و به غايت مسئولانه خانم مريم رجوی مبنی بر اين که 400تن از ساکنان اشرف به عنوان ششمين گروه به نشانه حسن نيت به کمپ ليبرتی خواهند رفت، چشم اندازی برای شکستن بن بست موجود ايجاد می کند و از اين رو شايان تبريک است.
اکنون مهم است که همه طرفهای درگير، اين ابتکار را با اقدامات سازنده به جلو هدايت کنند. ما از دولت آمريکا قوياً می خواهيم به تصميم گيری برای خروج نام مجاهدين از ليست شتاب بخشد. اين اقدام تاثير بلافصل در تضمين امنيت و حفاظت ساکنان اشرف و ليبرتی دارد.
ما همچنين از سازمان ملل و ايالات متحده می خواهيم تا عراق را وادار سازند که خواسته های حداقل بشردوستانه را در ليبرتی تأمين کند.
با ابتکار خانم رجوی اکنون سازمان ملل از يک سرمايه جدی برخوردار است که بواسطه آن می تواند از طرف عراقی خواستار عمل کردن به تعهداتش شود.
ما از اتحاديه اروپا نيز خواستار برعهده گرفتن يک نقش فعال در اين پروژه بشردوستانه هستيم.
حفاظت و سلامت ساکنان اشرف از بالاترين اولويت برای ما برخوردار است و ما به همکاری سازنده با نمايندگان اشرف و ارگانهای درگير ادامه می دهيم.

فلاح النقيب: تصميم به انتقال گروه ششم از اشرف به ليبرتی يک ابتکار حسن نيت از سوی ساکنان اشرف است

بيانيه مطبوعاتی فلاح النقيب نماينده پارلمان و وزير کشور سابق عراق

تصميم به انتقال گروه ششم از اشرف به ليبرتی يک ابتکار حسن نيت و دليل بر سطح همکاری ساکنان است.

بر ايالات متحده است که نام سازمان مجاهدين خلق را از ليست حذف کند و هر گونه بهانه از سوی طرفهای مشخص برای کشتاری ديگر در اشرف را از بين ببرد

74 نماينده پارلمان، آمريکا را به کمک برای پايان دادن به رنج ساکنان اشرف و اجرای حکم دادگاه واشينگتن مبنی بر لغو فوری مجاهدين خلق از ليست شدند


فلاح النقيب نماينده پارلمان از ليست العراقيه تأکيد کرد که التزامات آمريکايی در قبال ساکنان قرارگاه اشرف وجود دارد و بر آمريکاست که به اين التزامات متعهد باشد و از آنها حفاظت کند چرا که آنها انسانهای مسالمت جويی هستند که از زمانهای طولانی به خاطر مشکلاتی که در کشورشان با آن روبه رو هستند، در عراق زندگی کرده اند و اين وظيفه وزارت خارجه آمريکاست که حکم دادگاه واشينگتن را اجرا کند و يک پيام روشن به دولت عراق با لغو نام مجاهدين از ليست تروريستی ارسال کند تا اين که هيچ بهانه يی برای ارتکاب يک کشتار ديگر در حق ساکنان بی دفاع باقی نماند.
فلاح النقيب اضافه کرد که فشارهای بزرگی که ايران بر روی دولت عراق وارد می کند يکی از دلايل اصلی رنج بردن ساکنان بی دفاع اشرف از سوء خدمات و رفتار غيرانسانی به رغم همکاری بزرگ آنها با دولت عراق است.
النقيب اشاره نمود که تصميم انتقال گروه ششم از اشرف به ليبرتی در روزهای آتی يک ابتکار حسن نيت است که بر سطح تعاون بزرگ آنها با دولت عراق دلالت می کند و بايد اتهام تروريستی از آنها برداشته شود تا هر گونه بهانه يی توسط طرفهای مشخص برای يک کشتار ديگر در قرارگاه اشرف مانند آنچه در سالهای گذشته رخ داده است، برطرف شود.
74 نماينده پارلمان عراق طی نامه يی به وزير خارجه آمريکا هيلاری کلينتون در روزهای اخير درخواست کردند که حکم دادگاه استيناف واشينگتن مبنی بر حذف مجاهدين خلق از ليست تروريستی اجرا گردد و اشاراتی که از سوی وزارت خارجه آمريکا در رابطه با نامگذاری مجدد اين جنبش به دليل درخواستهای انسانی برای انتقال به کمپ ليبرتی را به شدت رد کردند.
نقيب ادامه داد ”اين وظيفه دولت عراق است که اکنون به کنوانسيون چهار ژنو و به خصوص مفاد حقوق بشری آن ملتزم باشد و الزامات ساده زندگی در کمپ ليبرتی مانند آب و برق و مواد اساسی را فراهم کند چرا که ساکنان اشرف عزيز و بزرگوارند و اين سنت عربهاست.
النقيب تأکيد نمود که مجاهدين خلق ميهمانان عراق و ملت آن هستند و بايد همه الزامات زندگی محترمانه و در درجه اول حفاظت آنها را تا زمانی که بحرانی که در آن به سر می برند پايان يابد، تأمين شود.

نولند: جمهوری اسلامی لیاقت میزبانی اجلاس غیرمتعهدها را ندارد

تنها چند روز پس از نخستین واکنش خود به برگزاری اجلاس غیرمتعهدها در تهران، وزارت خارجه آمریکا روز دوشنبه، ۳۰ مردادماه، بار دیگر، این بار در موضعی شدیداللحن‌تر اعلام کرد که جمهوری اسلامی «لیاقت میزبانی سران کشورهای غیرمتعهد را ندارد».

پیشتر در ۲۶ مرداد و پس از آن که جمهوری اسلامی اعلام کرد که دبیرکل سازمان ملل برای شرکت در این اجلاس به تهران سفر می‌کند، سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده گفته بود که ایران مکان «نامناسبی» برای برگزاری این همایش است.

اما این بار، به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، ویکتوریا نولند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، پا را از این هم فراتر گذاشته و روز دوشنبه، ۳۰ مرداد، گفته است که جمهوری اسلامی «لیاقت» میزبانی سران کشورهای عضو سازمان غیرمتعهدها را ندارد.

خانم نولند همچنین از رهبران خارجی که تصمیم به شرکت در این اجلاس را دارند خواسته است که در سفر خود به تهران به مقامات حکومت جمهوری اسلامی «تقاضاها و خواسته‌های بین‌المللی» در مورد برنامه اتمی ایران را گوشزد کنند.

شانزدهمين اجلاس سران کشورهای عضو جنبش غيرمتعهدها روزهای ۹ و ۱۰ شهريورماه در تهران برگزار می‌شود و نشست وزرای امور خارجه این کشورها نيز پیش از آن در روزهای ۷ و ۸ شهريور خواهد بود.

در همین حال روز سه‌شنبه روزنامه‌های تهران امروز و جهان صنعت از حضور نمايندگان ۱۰۰ کشور از جمله «قطعی شدن حضور روسای جمهور افغنستان و لبنان»، «حضور احتمالی روسای جمهور روسيه و مصر» در اجلاس غيرمتعهدها، و آخرين گام‌ها برای آماده‌سازی پايتخت و «آماده‌باش نيروی انتظامی» برای برگزاری اين اجلاس در تهران گزارش داده‌اند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید که «پیش‌بینی» وزارت خارجه آمریکا این است که جمهوری اسلامی قصد دارد از برگزاری این اجلاس برای «پیش‌برد برنامه خود و منحرف کردن توجهات از وظایف» سوء‌استفاده کند.

ویکتوریا لولند گفت: «ایران می‌خواهد [با این اجلاس] این واقعیت را پنهان کند که نمی‌خواهد به وظایف خود در قبال شورای امنیت سازمان ملل، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و دیگر سازمان‌های جهانی عمل کند.»

به گفته خانم نولند، به همین دلیل است که «صراحتا باید بگوییم که فکر نمی‌کنیم ایران لیاقت حضور این سران سطح بالا را داشته باشد».

ویکتوریا نولند در ادامه گفته است: «ما انتظار داریم آنها که تصمیم می‌گیرند به تهران بروند از هر فرصتی برای ترغیب رهبران ایران به عمل به وظایف خود استفاده کنند.»

سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده روز پنج‌شنبه،‌ ۲۶ مردادماه، همچنین اظهار کرده بود که برگزاری اجلاس عدم تعهد در کشوری که، به گفته خانم نولند، «بسیاری از تعهدات بین‌المللی خود را نقض کرده و همسایگان خود را تهدید می‌کند»، «عجیب» است.

جنبش کشورهای غیرمتعهد در سال ۱۹۶۱ و در اوج جنگ سرد میان شرق و غرب متولد شد و از ابتدا قرار بود گردهم‌آیی کشورهایی باشد که نه در جبهه ناتو، آمریکا، بودند و نه در جبهه پیمان ورشو، شوروی.

این سازمان در حال حاضر ۱۲۰ عضو دارد که به گفته مقامات جمهوری اسلامی تاکنون صد عضو از آنها برای حضور در تهران اعلام آمادگی کرده‌اندhttp://www.radiofarda.com-

اختلاف بر سر تفسیر گزارش‌های امنیتی در مورد ایران

مارتین دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، معتقد است این کشور و اسرائیل از گزارش‌های امنیتی در مورد فعالیت‌های هسته‌ای ایران برداشت‌های مختلف دارند. اسرائیل خطر اتمی شدن ایران را جدی‌تر می‌داند.
فعالیت‌های مناقشه‌برانگیز اتمی جمهوری اسلامی و احتمال انجام یک عملیات پیشگیرانه‌ی نظامی علیه تاسیسات هسته‌ای این کشور از سوی اسرائیل، از هفته‌ها پیش به یکی از خبرهای داغ رسانه‌های جهان تبدیل شده است.
آمریکا معتقد است با تشدید تحریم‌ها و گفتگوهای دیپلماتیک می‌توان تهران را به عقب‌نشینی و گردن گذاشتن به خواست جامعه جهانی در مورد شفاف‌سازی فعالیت‌های هسته‌ای وادار کرد. اسرائیل در مقابل تاثیر این تحریم‌ها را ناکافی می‌داند و می‌گوید برای مقابله با تهدیدی که از سوی یک ایران اتمی متوجه منطقه است باید به اقدام‌های قاطع‌تری دست زد.
رایزنی‌های منظم نظامیان اسرائیل و آمریکا
رئیس ستاد مشترک ارتش ایالات متحده آمریکا می‌گوید اختلاف نظر مقامات آمریکا و اسرائیل بر سر نحوه مقابله با ایران ناشی از تفسیرهای متفاوت از گزارش‌های امنیتی در مورد فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی است.
به اعتقاد مارتین دمپسی، اسرائیل یک ایران اتمی را تهدیدی جدی برای موجودیت خود قلمداد می‌کند و به همین علت خواستار واکنش فوری علیه این کشور است. او روز یک‌شنبه (۲۹ مرداد/ ۱۹ اوت) در سفر به افغانستان گفته است، اسرائیلی‌ها برخلاف ما با یک نگرانی حیاتی زندگی می‌کنند.
دمپسی تاکید می‌کند که او و همتای اسرائیلی‌اش، ژنرال بنی گانتس، در ارتباط منظم با یکدیگر پیرامون مسائل مورد علاقه‌ی دو کشور، به ویژه اوضاع ایران، به رایزنی و گفتگو می‌پردازند.

ژنرال مارتین دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا: برداشت‌های ما و اسرائيل از گزارش‌های امنیتی در مورد ایران متفاوت استژنرال مارتین دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا: برداشت‌های ما و اسرائيل از گزارش‌های امنیتی در مورد ایران متفاوت است

یک گزارش، دو برداشت متفاوت
ژنرال دمپسی تاکید می‌کند که در گفتگوهایی که با بنی گانتس داشته هر دو بر این نظر بوده‌اند که برداشت‌های متفاوتی از گزارش‌های امنیتی در مورد ایران دارند. رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا می‌افزاید، این امری محتمل است که دو کشور با تحلیل و بررسی گزارش‌های یکسان به دو نتیجه‌گیری متفاوت برسند.
در روزهای گذشته بحث‌های فراوانی از سوی مسئولان اسرائیلی و در رسانه‌های این کشور در مورد یک حمله‌ی نظامی قریب‌الوقوع به تاسیسات هسته‌ای ایران منتشر شده است. دمپسی روز یک‌شنبه بار دیگر نظر قبلی خود را تکرار کرد و گفت، حمله به تاسیسات هسته‌ای جمهوری اسلامی فعالیت‌های این تاسیسات را به تعویق می‌اندازد اما آنها را متوقف نخواهد کرد.
http://www.dw.de/dw/article/0,,16179314,00.html

اخاذی جدید رژیم با تصویب لایحه جریمه برای مصرف اضافه برق

رژیم دزد و چپاول گر آخوندی قصد دارد برای چپاول مردم، لایحه جریمه برای مصرف اضافه برق، تصویب کند که حاصل آن برای رژیم ضدمردمی۲۰۰میلیارد تومان درآمد است.
به گزارش رسانه حکومتی عصر ایران ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ نامجو وزیر نیروی رژیم آخوندی، در باره این لایحه، گفت: پیش‌بینی می‌شود وزارت نیرو سالانه ۲۰۰ میلیارد تومان درآمد از محل این لایحه داشته باشد. این لایحه برای ترویج موضوع انرژی‌های تجدیدپذیر در کشور طراحی شده...طرح وزارت نیرو به گونه‌ای است که … برای کسانی که خارج از الگو، برق مصرف می‌کنند، جریمه ۲۰ ریالی به ازای هرکیلووات مصرف درنظر گرفته شده است.

خبرگزاری مهر گزارش کرد: ۱۶ هزار مراسم ترحیم پس از زمین‌لرزه آذربایجان ۳۱ مرداد

خبرگزاری مهر در گزارشی از برگزاری «۱۶ هزار مراسم ترحیم» از سوی جمعیت هلال احمر ایران برای قربانیان زمین‌لرزه آذربایجان شرقی خبر داد.

این خبرگزاری روز سه‌شنبه (۳۱ امرداد) در گزارشی که به بررسی نقاط قوت و ضعف عملکرد سازمان‌های مسئول در زمین‌لرزه آذربایجان پرداخته٬ این مطلب را اعلام کرده است.

خبرگزاری مهر توضیح بیشتری درباره جزئیات برگزاری این ۱۶ هزار مراسم ارائه نداده و اعلام نکرده که این مراسم برای چند نفر برگزار شده است.

گزارش این خبرگزاری هشت روز پس از وقوع زمین لرزه منتشر شده و اگر در این مدت برای هر قربانی سه مراسم (شب اول٬ شب سوم و هفتم) برگزار شده باشد٬ تعداد قربانیان این حادثه به بیش از پنج هزار نفر می‌رسد.

این در حالی است که مقام‌های مسئول تعداد قربانیان این حادثه را ۲۵۰ تا ۳۰۰ نفر اعلام کرده‌اند و در میان نهاد‌های مسئول اختلاف‌ها بر سر تعداد دقیق کشته‌شدگان همچنان ادامه دارد.

هفته گذشته هم حسین درخشان٬ مدیر روابط عمومی سازمان امداد و نجات اعلام کرده بود زمین‌لرزه آذربایجان شرقی ۱۲ هزار خانه را تخریب و ۱۵۵ هزار نفر را دچار حادثه کرده است.

خبرگزاری مهر در بخش دیگری از گزارش خود به ۱۴ اقدام جمعیت هلال احمر به غیر از برگزاری مراسم ترحیم اشاره کرده که به گفته وی انجام آن‌ها «وظیفه» این نهاد امدادگر نبوده است.

این خبرگزاری «ایجاد چادرهای نماز و برگزاری زیارت عاشورا»٬ «تهیه و توزیع اسباب بازی برای کودکان» و «تامین ۱۳۰۰ سرویس بهداشتی و حمام» در مناطق آسیب دیده را از جمله این اقدامات اعلام کرده است.

«دفن حیوانات تلف شده»٬ «اعزام هنرمندان و ورزشکاران به مناطق زلزله زده»٬ «برگزاری نماز عید فطر» و «اعزام روحانیون» از دیگر اقداماتی است که به نوشته این خبرگزاری انجام آن‌ها در حیطه کاری هلال احمر نبوده است.

حالا دیگر نمی توانید از گرداب سوریه خارج شوید

دکتر کاوه احمدی علی آبادی
هم سوریه را باختید و هم بهار عربی

غرب و البته تیم های امنیتی تحت سیطره موساد در رژیم ایران زمان بحران سوریه، طوری طرح مسأله کردند که روضه خوان ها و پاسداران بی سواد ایرانی همان رفتارهایی را انجام دهند که آنان می خواهند. کنش ها و واکنش های این بی سوادان سیاست ندان ایرانی مثل همیشه قابل پیش بینی بود و کافی بود تا یک حرکت تحریکی انجام دهند تا آنان درست درون گرداب سوریه قدم بگذارند و دقیقاً هم چنین شد. این است یک تله برای کسانی که روابط و تصمیمات شان را برحسب رفتار دشمنان شان تنظیم می کنند و با یک حرکت بدلی دشمنی حرفه ای به چنان چاهی می لغزند که هزار آدم عاقل نمی تواند نجات شان دهد. قبلاً هم خاطر نشان کردم که شما با کسانی مواجه هستید که یک ابرقدرت با تمامی حکومت های اقماری شان را بدون شلیک حتی یک گلوله سرنگون کردند و طرف شما تعدادی روضه خوان بی سواد و لات کوچه و بازاری که خود را پاسدار انقلاب بخوانند نیست.
بحران سوریه می توانست چندان ارتباط مهمی با ایران نداشته باشد. مگر سقوط قذافی دیگر متحد رژیم چقدر روی ایران تأثیر داشت. حکومت قذافی اتفاقاً کارهای تروریستی و بمب گذاری هایش بیشتر با رژیم ایران هماهنگ بود تا سوریه ای که هرگز در سطح جهانی آنقدر مشکل ساز نبود و با آن که تنها کشور عربی است که سرزمین هایش هنوز در اشغال اسرائیل است، مرزهایش آرام ترین و بی خطرترین مرزها برای اسرائیل بود –حتی حمله اسرائیل به نیروگاه در حال ساخت اش را پاسخ نداد- و محور مقاومت اش بیشتر ژستی بود که برای خالی کردن جیب های آخوندهای ایران بدرد می خورد تا اقداماتی عملی که خطری برای اسرائیل به حساب آید و محموله های سلاح برای حزب الله لبنان نیز از کانال های مختلف می رسید که سوریه تنها یکی از آن ها بود. مگر اینک که رژیم ایران از یمن گرفته تا نیجریه و سومالی به ارسال سلاح مشغول است، سوریه در جوار این مناطق است که برای کمک تسلیحاتی به حزب الله لبنان حتماً باید رژیمی چون سوریه باشد؟ اما بلوای این مسأله را نخست استراتژیست های حرفه ای غربی پیش کشیدند تا مقامات ایرانی پا داخل این گرداب بگذارند. این امر موجب می شد تا با سرنگونی اسد، ایران در آینده سوریه نیز نتواند نقشی داشته باشد و همچون عراق با نفوذ در باندهای تحت حمایت رژیم ایران، کشور را به سوی خود بکشد و هم به لولوی بهار عربی بدل شود و بهار عربی را ببازد و هم بحران سوریه عملاً به بحرانی برای ایران بدل شود؛ هم اقتصادی و هم نظامی و سیاسی.
اگر به دقت توجه کنیم، با نبود ایران می شود تصور کرد که از نظر اقتصادی و نظامی رژیم سوریه متضرر می شد، ولی با وجود آن سقوط نمی کرد، اما با سقوط اسد، ایران از هیچ چیز محروم نمی شود، مگر شوک روانی از دست دادن یک متحد که البته مشکل ایران یک متحد نیست، بلکه مشکل اصلی ایران زمانی به وقوع پیوسته که ایران با تحریم های رسمی و غیررسمی عملاً به یکی از منزوی ترین کشورهای جهان بدل شده که سوریه به تنهایی نمی تواند مشکلی برای آن انزوا حل کند. به عبارتی، انزوای جهانی ایران بحران اصلی است که مقامات ایرانی با پای خود در وسط آن معرکه افتاده اند و برقراری رژیم اسد هیچ نقش تعیین کننده ای برای ماندن یا سقوط رژیم ایران نمی کند. حتی نیروهای امنیتی رژیم که تحت سیطره موسادند به رهبران گیج ایرانی گفته اند که بعد از سوریه نوبت آنان است. در حالی که، این که از نظر زمانی جنگ با ایران می تواند پس از سوریه باشد، محتمل است، ولی دلیل آن سقوط یا ماندن اسد نیست، بلکه عدم توقف فعالیت های هسته ای توسط ایران است که اگر اسد می ماند یا سقوط می کرد و اصلاً بهار عربی اتفاق می افتاد یا نه، ربطی به حمله به ایران نداشت، بلکه توقف فعالیت های هسته ای بوده و هست که بدان مربوط است. ولی استراتژیست های غربی چنین وانمود کردند که این بقای رژیم سوریه است که برای ایران حیاتی است و با همین حرکت حرفه ای، نادانان ایرانی را به بازی سوریه کشاندند و با دخالت و کشیده شدن ایران به بحران سوریه، حالا آن به بحرانی جدّی برای رژیم بدل شده است. هم نزدیک ترین متحدان منطقه ای اش یا به دشمنان اش بدل شده اند (مثل ترکیه) و یا فاصله گرفتند و کنار کشیده اند (مثل افغانستان و پاکستان)، و هم به لولوی بهار عرب بدل شده است و گروه های اسلامی تحت حمایت اش را نیز با خود منزوی ساخته است و هم اکنون که تحریم های مالی و اقتصادی روی اوضاع اقتصادی و اجتماعی ایران تأثیرات منفی شان را نشان داده اند، کمک های نفتی و مالی ایران، بیشتر آن کشور را با بحران مواجه می کند و در سطح نظامی سپاهیان قدس درگیرند و حتی کشته می شوند، بدون این که هیچ درگیری ای از طرف ارتش آمریکا و اسرائیل صورت گیرد و کسانی دیگر برای سرزمین خودشان نیابتی به جای شان با مزدوران ایرانی می جنگند و این در حالی است که ایران بهار عربی و افکار عمومی مردم منطقه را به خاطر نوع موضع گیری اش نسبت به سوریه باخته است (و کمک هایش برای ماندن حکومت قذافی اکثراً پنهان مانده اند). آیا استراتژی ای از این حساب شده تر برای کشاندن یک رژیم به سوی انزوا، سپس بحران و آنگاه سقوط سراغ دارید؟

غيظ ولی فقيه ارتجاع از همبستگی مقاومت ايران با قيام سوريه و استقبال از فرومايگی لاهيجی عليه مجاهدان اشرف

کيهان آخوندی- 25مرداد91
«به گزارش بالاترين، عبدالله ثامر از سران گروه های معارض سوری چند روز پيش در ملاقات با مريم رجوی در پاريس مدعی شده که «شهر حمص (در سوريه) خواهرخوانده شهر اشرف [اردوگاه مجاهدين در اطراف بغداد] است». ! در اين ملاقات مريم رجوی با معارضان سوری اعلام اتحاد کرده است.
يادآور می شود با وجود پايان مهلت برای تخليه پادگان نظامی اشرف، بيش از هزار عضو اين گروهک هم چنان در اين اردوگاه حضور دارند و حاضر به ترک آن نيستند
فالح فياض مشاور امنيت ملی عراق گفته است که عراق «اقدامات لازم برای اجرای مسئوليتهای قانونی و مشروع خود برای به اجرا درآوردن حق حاکميت عراق بر اردوگاه اشرف را انجام خواهد داد».

در همين حال عبدالکريم لاهيجی به راديو فردا گفت: آن چيزی که مسلم است سازمان مجاهدين به ميل خودشون از کمپ اشرف نرفتند و نخواهند رفت و ناگزير شدند. دوم اين که مجاهدين می دانند که هيچ کشوری در دنيا به آنها پناهندگی دسته جمعی نمی دهد يعنی وضعيتی که الآن در عراق دارند و طی سالهای گذشته داشتند يک وضعيت استثنايی است و طی توافقی بين مجاهدين و دولت صدام حسين صورت گرفت».

کسی که... به سر می مالد و آفتاب می نشيند!
به قلم دکتر کريم قصيم


اخيراً عبدالکريم لاهيجی در گفتگو با راديو فردا راجع به بحران انتقال و جابه جايی اشرفيان به بازداشتگاه ”ليبرتی“ شرح و بسطی داده که چکيده آن موضع زير است:
«از نظر حقوقی دولت عراق بر اساس اصل حاکميت بر تمام قلمرو خودش حاکميت دارد بنابراين می تواند اردوگاه اشرف را تخليه کند و اگر مجاهدين حاضر به تخليه نشوند، به زور تخليه کند. اين مسأله حقوق و قانون است؛ »...

ايستار فوق چنان عوضی و فاقد وجهه قانونی است که اگر با قلدرمنشی و تأييد اعمال زور «دولت عراق» و جابه جايی اجباری اشرفيان (يعنی مصداق جنايت عليه بشريّت) همراه نبود، باری، بيشتر حمل بر يک بيهوشی ناگهانی مغزی در سنين کهولت می شد. نتيجه اش: فراموشی ناگهانی مبانی مشهور حقوق بين الملل (از کنوانسيون 4 ژنو تا... حقوق بشر بين المللی، حقوق انسان دوستانه بين المللی، حقوق پناهندگی و پناهجويی...). البته امکان بروز آلزايمر در لاهيجی با شبهه موضعگيری فرمايشی شانه می زند!
برای توضيح عرض فوق، بد نيست مروری داشته باشيم در مواضع مراجع اخلاقی، قانونی و شخصيّتهای سياسی، که هفته ها پيش از مصاحبه لاهيجی منتشر شده بودند. مطالبی که علی الاصول يک ”حقوقدان“ ی که خودش را جلو می اندازد و درباره علل و عوامل بحران انتقال اشرفيان به ”ليبرتی“ اظهار فضل می کند می بايست از آنها مطلع باشد و بعد حرف بزند:
يکشنبه، ۲۲ ژوئيه ۲۰۱۲، انتشار بيانيه ۲۰شخصيت عالی مذهبی انگلستان، ايرلند و ولز و ۳ وزير خطاب به دبيرکل ملل متحد و درخواست برآوردن خواسته های برحق اشرفيان، سه شنبه، / ۲۴ ژوئيه، (لاهيجی، اگر آلزايمری نشده، آموزشی هم که شده اين متن را بخواند) :
سازمان ملل - مجمع عمومی، شورای حقوق بشر ملل متحد، نظريه گروه کار بازداشتهای خودسرانه، بالاترين مرجع بين المللی، درباره وضعيت زندانها و بازداشتگاهها:
نظريه مصوب شصت و سومين اجلاس: «شرايط ليبرتی مشابه يک مرکز بازداشت است چرا که هيچ امکان حرکت آزادانه و ارتباط با دنيای بيرون وجود ندارد»، ساکنان ليبرتی دارای استاتوی ”اشخاص حفاظت شده“ تحت کنوانسيون چهارم ژنو و پناهجو هستند، نه اتهامی به آنان وارد شده و نه به اتهامی محاکمه شده اند، گروه کار بر اين باور است که هيچ توجيه قانونی برای نگه داشتن اين افراد در کمپ ليبرتی وجود ندارد و چنين بازداشتی خارج از حيطه
قانون حقوق بشر بين المللی و قانون داخلی عراق است. گروه کار از دولت عراق می خواهد گامهای لازم را برای اصلاح وضعيت ليبرتی بردارد، تا با استانداردها و اصول بيانيه جهانی حقوق بشر و کنوانسيون بين المللی حقوق مدنی و سياسی همخوان شود با در نظر گرفتن تمامی جنبه های اين پرونده اصلاح مکفی به معنی آزادی فوری اين افراد، برداشتن تمام محدوديتها در تردد آزادانه آنها و حق قابل اعمال برای غرامت طبق بند (۵) ۹ کنوانسيون بين المللی حقوق مدنی و سياسی است.
چهارشنبه، ۲۵ ژوئيه، بيانيه ۲۰۲۸ وکيل و حقوقدان از عراق و۹ کشور ديگر عربی در دفاع از حقوق انسان دوستانه و خواسته های به حق اشرفيان. (محض اطلاع عبدالکريم لاهيجی متن اين بيانيه را اين جا می آورم) :
ساکنان اشرف به عنوان افراد حفاظت شده که از حقوق پناهندگی نيز برخوردارند در سالهای اخير بارها توسط نيروهای عراقی و به درخواست رژيم ايران مورد حمله قرار گرفته اند که منجر به کشته شدن ۴۹ تن و زخمی شدن بيش از هزار تن از آنان گرديده است.
دولت عراق تحت فشار رژيم ايران، ساکنان را مجبور کرد که از حقوق ۲۶ ساله شان گذشته با به جا گذاشتن تمامی دارايی هايشان به کمپ ليبرتی جابه جا شوند و در واقع آنان را بی خانمان کرد.
دولت عراق در يک اقدام غيرقانونی بعد از گذشت شش ماه از تاريخ امضای يادداشت تفاهم، هر روز به بهانه های مختلف مانع شده است که ساکنان داراييهای خود در اشرف را بفروش برسانند.
با توجه به اين که ساکنان اشرف که حدود ۲۰۰۰ نفر از آنها به کمپ ليبرتی انتقال يافته اند دارای معادل ۵۰۰ ميليون دلار اموال منقول و غيرمنقول هستند و اين اموال را طی ۲۶ سال با تلاش و کوشش و پول خودشان خريداری کرده و يا ساخته اند؛
با توجه به اين که حق مالکيت در قوانين تمام کشورهای جهان، و از جمله قوانين مربوط به مالکيت در قانون اساسی و قوانين عراق محترم شمرده شده و ماده ۲۳ قانون اساسی عراق مصوب سال ۲۰۰۵ از هر حيث حق مالکيت خصوصی را محترم شمرده و سلب حق مالکيت را ممنوع اعلام کرده است؛
با توجه به اعلاميه جهانی حقوق بشر که کشور عراق هم به عنوان يکی از اعضای جامعه جهانی و عضو ملل متحد به آن ملتزم و متعهد است؛ در ماده ۱۷خود مالکيت فردی و جمعی را محترم شمرده و محروم کردن افراد از اين حق را ممنوع اعلام کرده است؛
و با توجه به بيانيه پارلمان اروپا که بيش از ۲۲۰ نفر از نمايندگان آن را امضاء کرده اند و از «سازمان ملل متحد، ايالات متحده و اتحاديه اروپا خواسته اند با دخالت فوری عراق را وادار سازد که از تحميل محدوديتهای بی رحمانه بر ساکنان به خصوص بازداشتن آنها از فروش و انتقال اموالشان جلوگيری کند» ؛
ما وکلا و حقوقدانان امضاء کننده اين بيانيه، ضمن محکوم کردن نقض تعهدات و پايمال کردن حقوق ساکنان اشرف و ليبرتی توسط دولت عراق، با قويترين صدا و اعتراض اعلام می کنيم که:
۱. همصدا با پارلمان اروپا، ما از سازمان ملل، ايالات متحده آمريکا و اتحاديه اروپا می خواهيم که با دخالت فوری عراق را وادار کند تا اعمال محدوديتهای غيرقانونی و ناموجه خود را عليه ساکنان اشرف و ليبرتی، به خصوص ممانعت از فروش و انتقال اموال، تحت هر عنوان و به هر بهانه يی، متوقف کند.
۲. دولت عراق بايد تسهيلات و تضمينهای لازم را برای مراجعه شرکتها و تجار عراقی به کمپ اشرف فراهم کند تا ساکنان بتوانند اموال منقول و غيرمنقول خود را که به کمپ ليبرتی منتقل نمی کنند فروش برسانند.
۳. کميته مستقر در اشرف بايد در اسرع وقت اموال متعلق به افرادی راکه طی ۵ اکيپ به کمپ ليبرتی منتقل شده اند، و اين اموال اکنون در کانتينرها به طور خودسرانه و غيرقانونی در اشرف توقيف شده است، به صاحبانش در ليبرتی يا به نمايندگان آنها در اشرف تحويل بدهد.
۴. سازمان ملل و کميساريای عالی پناهندگان بايد کمپ ليبرتی را به عنوان يک کمپ پناهندگی تحت حفاظت بين المللی به رسميت بشناسند تا حقوق ساکنان به رسميت شناخته شود.

دوشنبه 30 ژوييه، بيانيه مشترک پروفسور ريتا زوسموت، رئيس پيشين مجلس فدرال آلمان، پروفسور گونتر فرهويگن، نايب رئيس پيشين کميسيون اروپا، اوتو برنهارد عضو هيأت رئيسه بنياد کنراد آدنائر:
اگر نيازهای انسان دوستانه هر چه سريعتر محقق شوند انتقال مابقی ساکنان امری محرز و سريعاً قابل اجرا است!

چهارشنبه، ۱ اوت: نامه ۳۰ نماينده کنگره آمريکا به هيلاری کلينتون در دفاع از خواسته های اشرفيان در مورد شرايط غيرقانونی کمپ ”ليبرتی“ و لزوم اجرای تعهدات دولت عراق و قولهای مارتين کوبلر.
... ...
می شود چندين برابر بيانيه ها و موضع گيريهای فوق را اين جا نقل کرد. ولی به لحاظ امداد پزشکی همين مختصر کفايت می کند. البته در صورتی که هنوز تتمه ی قوّه تميز و تمرکز در طرف باقی مانده باشد. وگرنه خيرخواهانه به نزديکان وی توصيه می کنيم برای حفظ آبروی «فدراسيون بين المللی حقوقدانها»... هم که شده، از طريق مراجع قانونی مانع مصاحبه های ”حقوقی“ عبد ال «وزارت خارجه» شوند.