گزيده ای از خون نوشته های شهيد ستار بهشتی

گزيده ای از خون نوشته های شهيد ستار بهشتی
از مقاله «اعدام، گناه بی گناهی»
«… آقای خامنه ای در جلسه ويژه هيأت وزيران در بجنورد خطاب به دولت تأکيد کردند: در سال آخر خدمت دولت، امکانات و انرژی موجود، منطقاً بايد صرف پروژه های نيمه تمام شود. به علت پرداختن به مسائل ديگری که موجود است زياد به اين مسأله نمی پردازم چون ديگر همه ملت ايران می دانند اين سخنان و دستورات و ارائه طرحها جز فريبی بيش نيست!

… آقای خامنه ای به عنوان يک ايرانی خواهش می کنم دست از قدرت پرستی خويش بردارد، ايران را بيش از اين به ويرانه تبديل نکند، قبل از آن که قيامها شکل بگيرد و يا جنگ داخلی در کشور فرابگيرد، اين لطف را نظام جمهوری اسلامی که مسئولانش خود را نوکر ملت می دانند انجام دهند، اين کشور را رها کنند با يک رفراندوم بياييد مشخص کنند ببينيد مردم ايران چقدر از داشتن نوکرانی چون شما بيزار هستند.

آملی لاريجانی با تأکيد بر اين که در جمهوری اسلامی ايران مطلقاً اعدامی سياسی نداريم و افراد اعدامی يا قاچاقچی مواد مخدريا متعرضان به جان و مال و نواميس مردم بوده اند.
… آقای لاريجانی چگونه می توانيد به اين راحتی دروغ بگوييد که اعدام سياسی در نظام شما نيست؟ از زمان به قدرت رسيدن اين نظام هرچه اعدام شد قاچاقچی و مزاحم نواميس مردم بودند؟ تيربارانهای روی پشت بام مدرسه رفاه بدون (تشکيل) دادگاهی، کشتارترکمن صحرا، کشتارآمل و تبريز، کشتار قيامهای سال 60 اعدامهای سال67همه آنها قاچاقچی بودند؟ … همه اين اعدامها جزء قاچاقچيان و حمله به نواميس مردم بودند؟ درقيام سال 78 و سال 88 اين همه بازداشت، شکنجه، تجاوز و قتل که بر سر مردم آمد همه قاچاقچی و مزاحم نواميس مردم بودند؟ ايا خونخوارتر از خود ديده ايد؟ آقای غلامرضا خسروی و بسياری چون او که اکنون بين اعدام وزندگی مانده اند جزء همين اشخاص هستند؟ اگر اينگونه است چرا درخواست نوشتن توبه نامه به آقای خسروی داديد؟ چگونه او قاچاقچی و يا مزاحم نواميس مردم است که با توبه نامه او را بعد از ساليان فراوان زندان و شکنجه ميرهانيد؟

… اين همه زندان در زندانی از ظلم شما در عذاب به سر می برند قاچاقچی ومزاحم نواميس مردم هستند؟ … ای از خدا بی خبر ای از خدا بريده و به شيطان دلبسته، خانم نسرين ستوده به خاطرجلوگيری از ديدار فرزندانش دست به اعتصاب غذا زده آخر اين چه دينی است که ادعای اجرای آن داريد اما برای اجرای آن راضی به انجام هر گونه ظلم و جوری هستيد؟ اين چه اجرای دينی است که به اسم خدا و دين خدا بند گانش را به طور مستقيم وغير مستقيم به نابودی ونيستی می کشانيد؟

××××××××××××××××××

بخشی از مقاله ادعاهای بزرگ، اما پوچ و توخالي

«… با قطع شدن برنامه های راديو تلويزيون ايران از طريق ماهواره، شبکه های نظام نيز در ليست تحريمات قرار گرفت و جای تعجب اينجاست که فرياد از همه مسئولان درآمده که اين نقض حقوق شهروندی واطلاع رسانی است، اتحاديه اروپا دارد دفاع از آزادی بيان و دفاع حقوق بشرکذايی خود را نشان می دهد! هرکس به نوعی از مسئولان از سوراخی سر بيرون آورده و داد از نقض ازادی بيان می زنند! اما نمی گويند وقتی خود بر روی شبکه های ماهواره يی در کشور ايران برای مردم خود را پارازيت می اندازيم آيا نقض آزادی بيان نيست؟ وقتی اينترنت را قطع می کنيم، سايتها را فيلتر می کنيم، روزنامه ها را توقيف می کنيم نقض آزادی بيان و پايمال کردن حقوق شهروندی نيست؟ چگونه برنامه های شما که همه جنبه دفاع از نظام فاسد و طرفداران اين نظام هم چون بشار اسد را دارد و يا به ترويج خشونت می پردازد اگر از پخش آنان جلوگيری شود نقض آزادی بيان وپايمال کردن حقوق شهروندی می شود، اما پارازيت اندازی شما بر روی شبکه های ماهواره ای، قطع اينترنت، فيلتر کردن سايتها، توقيف روزنامه ها مبارزه با تهاجم فرهنگی و مبارزه با استکبار می شود؟



آقايان ديگر دست شما برای عالم وآدم رو شده ديگر جای چانه زدن نداريد، حال بايد تصميم بگيريد يا جام زهر را بنوشيد که از داخل به جنگ باهم می افتيد و يا بايد منتظر قيامهای سراسری باشيد.



زنده وپاينده ايرانی و ايران جانم فدای ايران

بحران در رأس نظام آخوندی - رو در رويی احمدی نژاد با خامنه ای

فلاکت و ضعف مفرط ولی فقيه ارتجاع درگرداب بحرانهای مرگبار
پس از آن که ولی فقيه ارتجاع، احمدی نژاد و هر کس که تا روز انتخابات اختلافات درونی رژيم را علنی کند «به خيانت» در «شرايط حساس کنونی» نظام متهم کرد، رئيس جمهور ارتجاع که مخاطب اصلی خامنه ای بود، نامه يی سراپا طعن و ادعا به ولی فقيه ارتجاع نوشت که فلاکت نظام و ولی فقيه مفلوک آن را بيش از پيش برملا کرده و بحران را تشديد و به مرحله جديدی وارد می کند.

هم چنان که در اخبار روز گذشته تارنمای سازمان مجاهدين به اطلاع هموطنان گرامی رسيد، خامنه ای در سخنان خود در 13آبان، بعد از ضجه و زوزه کشاف به خاطر کلان ضربه خروج مجاهدين از ليست آمريکا، و ابراز وحشت از پيامدهای درهم شکستن سياست استمالت، به جنگ علنی شده گرگها و نامه نگاريهای اخير احمدی نژاد و آخوند صادق لاريجانی سردژخيم قوه قضاييه رژيم پرداخت و به آنها هشدار داد و گفت:
«اين را من به مسئولان، به رؤسای محترم هشدار می دهم. من از رؤسای قوا حمايت کردم، باز هم حمايت می کنم - مسئولند، بايد کمکشان کرد - اما به آنها هشدار می دهم، مراقب باشند. نه اين که اين نامه نگاری ها خيلی مهم باشد؛ نه، صد تا نامه بنويسند؛ کار خودشان را بکنند، اختلافات را به ميان مردم نکشانند.
اختلافات را نبايد علنی کرد؛ اختلافات را نبايد به مردم کشاند؛ احساسات مردم را نبايد در جهت ايجاد اختلاف تحريک کرد. از امروز تا روز انتخابات، هر کسی احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به کار بگيرد، قطعاً به کشور خيانت کرده».

پس از اين تيغ کشی خامنه ای، دو رأس لاريجانی، يعنی آخوند صادق لاريجانی رئيس قضاييه و پاسدار علی لاريجانی رئيس مجلس رژيم خود را جلو انداخته و با فرستادن نامه هايی به «مقام ولايت» ابراز تمکين کردند، ولی احمدی نژاد که مخاطب و طرف اصلی خامنه ای بود، سکوت کرد و کار به آنجا کشيد که بروجردی رئيس کميسيون امنيت مجلس رژيم وارد صحنه شد و علناً گفت: «هم اکنون افکار عمومی منتظر اين است که رئيس جمهور نيز به عنوان رئيس قوه مجريه کار مشابهی را انجام دهد و نامه يی را خطاب به رهبر بنويسد» وی اضافه کرد که «اجازه ندهيم دشمن از تصور اختلافات داخلی ما سوءاستفاده کند، لذا تعبير رهبر معظم در خصوص خيانت بودن اختلاف افکنی در کشور بسيار مهم و دقيق است».
اما رئيس جمهور ارتجاع که خامنه ای را در ضعيف ترين نقطه خود در گرداب بحرانهای مرگبار بيرونی و درونی يافته بود، جواب خامنه ای را در نامه پرنيش و طعنی داد که تلويزيون رژيم بخشهايی از آن از جمله عبارت «جايگاه رفيع رئيس جمهور» که «بالاترين مقام رسمی کشور پس از رهبری و مجری قانون اساسی» است، را سانسور کرد.

احمدی نژاد بدون کمترين اشاره يی به «ولايت» خامنه ای، در همان اول نامه از «امام معصوم (س) » که اشاره به امام زمان است ياد می کند و با تصريح بر اين که «هميشه» و «به طور شبانه روزی»، «تمام هم خود را مصروف خدمتگزاری بی منت و پافشاری بر اصول و ارزشهای انقلاب و صيانت از حقوق اساسی ملت» کرده است، حرفهای خامنه ای را صرفاً يک «تذکر به موقع»، توصيف کرده و در مورد خودش به اين اکتفا می کند که «مانند گذشته و برای مصالح کشور همه نامهربانيها را صبورانه تحمل خواهد کرد»!
درعوض، در نامه اش برای خامنه ای تعيين تکليف می کند که بايد «جايگاه رفيع رئيس جمهور» نظام را که «بالاترين مقام رسمی کشور پس از رهبری و مجری قانون اساسی است» مورد تأکيد قرار بدهد!
ضمن اين که در لفافه تعارفات ظاهری، برای رويارويی در بحران و جنگ و جدال نمايش انتخاباتی هم خط ونشان می کشد.
جالب اين که رئيس جمهور استبداد دينی، برای نيش زدن به ولايت خامنه ای، کراراً از کلمات «ملت» و «اراده ملت» و «انتخاب ملت» و «حقوق اساسی ملت» دم می زند که البته سرقت کلمات و ادبيات مقاومت مردمی، و قبل از هر چيز بيانگر ورشکستگی تاريخی رژيم ولايت فقيه و بنيانگذارش خمينی دجال است که رودرروی مجاهدين و شورای ملی مقاومت ايران، رأی ملت و دموکراسی را از اساس منکر بوده است.

متن کامل نامه رئيس جمهور ارتجاع با همان فرهنگ رژيمی و آخوندی خودش:
جدای از سرقت مصلحتی کلمات «ملت» و «مردم» و «اراده و حقوق مردم» که در تلويزيون آخوندی هم عبارات مربوطه با سانسور مواجه شده است:

نامه احمدی نژاد به خامنه اي
مقام معظم رهبری،
سلام عليکم
با تبريک عيد عظيم غدير که تضمين و کمال رسالت پيامبر اعظم (ص) و نقطه پيوند بشريت با حقيقت انسان کامل و امام معصوم (س) است از توجه هوشمندانه حضرتعالی به ضرورت حفظ و تقويت وحدت در شرايط خطير کنونی صميمانه سپاسگزارم.

دولت ضمن استقبال کامل از اين تذکر به موقع مانند هميشه تمام هم خود را مصروف خدمتگزاری بی منت و پافشاری بر اصول و ارزشهای انقلاب و صيانت از حقوق اساسی ملت خواهد کرد و به دليل مسئوليتهای سنگين خود از بگومگوها و يا اصطکاکات داخلی استقبال نخواهد نمود و مانند گذشته و برای مصالح کشور همه نامهربانيها را صبورانه تحمل خواهد کرد.
به واسطه طراحی دشمنان، ملت و کشور در فشارند. اين جانب و همکارانم در دولت برای تدبير امور و مقابله با توطئه های دامنه دار و وسيع بدخواهان و برای کاهش فشار بر مردم و پيشبرد امور کشور تمام توان خود را به طور شبانه روزی به کار بسته ايم ليکن ابعاد مسأله و اهميت موضوع مستلزم حضور همه قوا و مسئوليت پذيری و همکاری و همراهی آنان با دولت است که امروز در خط مقدم اين جنگ تمام عيار اقتصادی قرار دارد.
مطمئن هستم که جنابعالی بر پاسداری قاطع از قانون اساسی و به ويژه از حقوق اساسی ملت و همچنين صيانت از جايگاه رفيع رئيس جمهوری منتخب ملت که بالاترين مقام رسمی کشور پس از رهبری و مجری قانون اساسی است، تأکيد داريد و با هر اقدامی که اختيارات و مسئوليتهای مهم او را مخدوش نماييد، مخالفيد.
توجه دادن حضرتعالی به امر انتخابات رياست جمهوری بسيار دقيق و مهم است. انتخابات رياست جمهوری مظهر اراده ملی و نماد حاکميت مردم و بالاترين تجلی مردم سالاری است. جنابعالی بارها تأکيد کرده ايد که همه بايد به گونه يی عمل نمايند که انتخاباتی پرشور و با حداکثر مشارکت مردم که موجب تجديد قوای انقلاب و عامل نشاط و همبستگی ملی و بزرگترين ضربه به دشمن است برگزار گردد. اين امر در شرايط کنونی از اهميتی به مراتب بالاتر برخوردار است و ضرورت دارد از هر گونه اقدام و رفتار که شائبه تضعيف نقش محوری اراده مردم در اداره کشور و يا حضور حداکثری آنان در انتخابات است به جد پرهيز گردد. دولت با تمام توان در خدمتگزاری همه جانبه به ملت حاضر و درصدد زمينه سازی تحقق اين امر است.
انشاالله با تدابير خردمندانه حضرتعالی از اين عقبه به سلامت عبور خواهيم کرد.
محمود احمدی نژاد»

شايان توجه است که رئيس جمهور ارتجاع، که قبلاً با لودگی آخوندی- پاسداری، قطعنامه هايی محکوميت و تحريم بين المللی رژيم را به تمسخر می گرفت، اکنون درگرداب بحران سرنگونی نظام و بالا گرفتن جنگ گرگها، از وضعيت کنونی و تشديد تحريمهای بين المللی و سقوط ارز رژيم که باعث بالا گرفتن جنگ گرگها شده است، تحت عنوان «عقبه» و گردنه يی صعب العبور ياد می کند که به مفهوم وضعيت فوق بحرانی است که تازه عبور از آن زير علامت سؤال است و آروز می کند که شايد نظام «از اين عقبه به سلامت عبور» کند! هم چنان که ولی فقيه ارتجاع وضعيت نظام را به ويژه پس از درهم شکستن برچسب آخوند ساخته در آمريکا، «وضعيت حساس کنونی» توصيف می کند و چه بيهوده می کوشد، که به باندها و سران رژيم درهم ريخته اش دهنه بزند:

«اختلافات را نبايد علنی کرد؛ اختلافات را نبايد به مردم کشاند؛ احساسات مردم را نبايد در جهت ايجاد اختلاف تحريک کرد. از امروز تا روز انتخابات، هر کسی احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به کار بگيرد، قطعاً به کشور خيانت کرده».

كنفرانس در لاهه، مقر دادگاه بين المللي جنايي: فراخوان به اعلام ليبرتي به عنوان كمپ پناهندگي- قسمت اول

محكوميت جنايات خامنه اي - مالكي عليه مجاهدين
30 اكتبر2012(9آبان 1391)

دكتر خوان گارسه - پروفسور هنك ديهان - پاتريك كندي، هـري فن بومل ، نماينده پارلمان هلند - بويكه بومر ، نماينده پيشين پارلمان اروپا و سرهنگ وسلي مارتين
پرفسور هنك ديهان
خانمها و آقايان،
از طرف دوستان ايران آزاد در هلند، به گرمي به شما در اين محل مطبوعاتي بين المللي نيوپورت خوشامد ميگويم. البته خوشامد ويژه براي ميهمانان بسيار برجسته‌مان، پاتريک کندي، سرهنگ وسلي مارتين، وکيل‌مان آقاي خوان گارسه است. دوستان آمريکايي مان دشواري زيادي براي رسيدن به لاهه بخاطر طوفان و گردباد در ايالات متحده داشتند و بايد زودتر مي آمدند ولي خوشامد ويژه به دکتر گارسه از اسپانيا مي‌گوييم که با هواپيما دو سه ساعت راه آمده است. دليل اينکه ما اينجا هستيم، در وهله اول البته به اين خاطر است كه ما همگي نگراني زيادي براي دوستانمان در کمپ ليبرتي داريم. اين يکي از دلايلي است که ما اين جلسه را در اينجا سازماندهي کرديم تا توجه دوستان سياسي‌مان را در اينجا در هلند و همينطور در اروپا جلب کنيم که  نقش فعالي براي حفاظت ساكنان ليبرتي داشته باشند. کمپ ليبرتي اكنون نه يک کمپ پناهندگي ، بلكه يک ويرانه است، يک زندان است. اين شرايط واقعي است و اين نکته بسيار مهمي است که فراتر از دستور کار سياسي اينجا در اروپاست. يک نکته بسيار جدي.
نکته دوم البته شرايط در ايران است، اگر شرايط در ايران را نميدانيد، از نظر من مشتي ديوانه حاكم اند و همه اين را قبول دارند که شرايط در ايران پيوسته وخيمتر ميشود. از نظر من و از نظر دوستانم در اروپا نظير لرد اسلين كه متأسفانه الان زنده نيست، که زماني به من گفت دهان شما يک عضو پارلمان هستيد من هم يک عضو پارلمان هستم او گفت چون شما يک نماينده پارلمان در يک دموکراسي هستيد، حقوق بشر کسب و کار اصلي شماست، صرفنظر از اينکه چپ گرا يا راست گرا هستيد. نکته بعدي كه البته بسيار خوشحال کننده است گرامي داشت اين موضوع است که در آمريکا کار زيادي توسط پاتريک کندي و بقيه انجام شد و سازمان مجاهدين خلق از ليست وزارت خارجه حذف شد.
من براي شما عصر بسيار خوبي آرزو ميکنم و سخن را به دوست خوب و ديرين ‌مان پاتريک کندي ميسپارم.

پاتريک کندي:
بسيار متشکرم، زنده باد اشرف، زنده باد ليبرتي،
از شما و از ميزبانمان متشکرم. و اجازه بدهيد بگويم چه افتخاري است که اينجا در پايتخت لاهه باشيم.
براي افراد سراسر جهان لغت لاهه به معني دادگاه عدالت نهايي است. دادگاه بين المللي جنايات جنگي در اينجا در اين شهر است. چقدر بجاست که ما امروز اينجا جمع شده ايم تا درمورد موضوعي از عدالت جهاني صحبت کنيم، چون اينجا شهري است که متعهد به عدالت بين المللي است. دوست خوبم گفت آنچه ما را در اينجا گرد آورده آرمان حقوق بشر است. و اين آرماني است که همه ما را متحد ميکند چون شما مي‌بينيد آرمان حقوق بشر يک آرمان جهانشمول است. به اين دليل است که ما يک دادگاه بين المللي براي حقوق بشر داريم. چون به زبان دکتر مارتين لوترکينگ، تهديد عليه عدالت در هر نقطه، تهديد عليه عدالت در همه جاست.
بنابراين ما امشب تنها به اين دليل اينجا نيستيم که مي خواهيم آزادي را در کشوري به اسم ايران، در کشوري به اسم سوريه، يك كشورهاي ديگري در اين جا و آنجاي جهان ببينيم، ما اينجا هستيم چون آزادي تهديد ميشود و توسط بزرگترين رژيم حامي تروريسم ـ رژيم ايران ـ تهديد ميشود، رژيمي که بطور سيستماتيک حقوق بشر را عليه مردم خودش در ايران و همچنين  عليه مردم در سراسر خاورميانه و سراسر جهان نقض کرده است. بنابراين امشب ما درباره مبارزه براي عدالت براي ساكنان اشرف و حالا در ليبرتي صحبت مي‌کنيم. ولي علت اينکه براي افراد کمپ ليبرتي و آنهايي که در اشرف باقي مانده اند مبارزه ميکنيم، اين است که آنها در خط مقدم براي يک ايران نو مبارزه ميکنند که آزاد از ملاها و حکومت مذهبي باشد. و حالا ما مي دانيم آمريکا به بقيه جهان مي پيوندد که سرانجام قبول مي كند که گروه اصلي اپوزيسيون، سازمان يافته ترين گروه اپوزيسيون در برابر ملاها و رژيم تهران مجاهدين خلق است که براي ايجاد تغيير، براي آوردن آزادي به ايران مبارزه مي کند.
ولي افرادي هستند که به مجاهدين حمله ميکنند. پدر من سناتور ادوارد کندي وقتي در سنا بود، با مردي به اسم نلسون ماندلا ايستاد. در آن زمان نلسون ماندلا يک تروريست ناميده ميشد. تصور کنيد مردي با اين شخصيت صلح طلب در جهان مثل نلسون ماندلا برچسب يک تروريست بخورد. چرا؟ چون او يک آفريقاي جنوبي آزاد ميخواست که همه بتوانند از موهبتهاي آزادي بهره مند شوند. با اينحال او نه تنها توسط دولت آپارتايد در آفريقاي جنوبي، بلکه توسط ايالات متحده آمريکا برچسب تروريست خورد تا زماني که پدر من مبارزه کرد تا ببيند سياست ايالات متحده عوض ميشود تا بجاي اينکه در سمت سركوب كنندگان مردم باشد، آمريکا طرف نلسون ماندلا و يک آفريقاي جنوبي جديد را بگيرد و امشب ما بايد همين کار را در مورد ايران بکنيم و از مجاهدين خلق حمايت کنيم.
و همانطور که دوست خوبم گفت اين موضوعي مربوط به تمايلات چپ يا راست نيست. چونكه در ايالات متحده ما به کارزاري براي خروج از ليست مجاهدين پيوستيم که شامل دموکراتها و جمهوريخواهان و مقامات سابق نظامي بود که بهم پيوستند و گفتند اين همراهي ما به علت  وطن پرست بودن ماست و براي دفاع از آزادي و دموکراسي است. ما بايد در سمت آنهايي باشيم که در پي آزادي و دموکراسي در ايران هستند و اين افراد، افرادي هستند که براي يک ايران آزاد مبارزه کرده اند ـ مجاهدين خلق ـ و به اين دليل بود که ما بايد مطمئن ميشديم آنها از ليست خارج شوند. ولي همانطور که ميدانيد اين مبارزه، مبارزه يي طولاني بود و به طور مشخص در  اشرف و ليبرتي اين مبارزه صورت مي گرفت.
ما نهايتاً توانستيم در آمريکا اين برچسب را از روي مجاهدين برداريم و نهايتاً افراد کمپ اشرف و حالا کمپ ليبرتي بايد توسط سازمان ملل متحد و ايالات متحده، بعنوان پناهنده شناخته شوند و با کرامت و احترام و حقوق بشر با آنها رفتار شود چون اين حق آنهاست.
ما امشب اينجا هستيم و شما از سرهنگ مارتين خواهيد شنيد که به شما خواهد گفت چطور سازمان ملل متحد و ايالات متحده هنوز براي افراد کمپ ليبرتي غيرممکن کرده اند که با آزادي و در امنيت زندگي کنند. آنها در يک کمپ پناهندگي هستند که مثل يک اردوگاه کار اجباري با آن رفتار ميشود. آنها در شرايط غيرقابل تحملي زندگي ميکنند، داروهايشان از آنها دريغ ميشود، دسترسي افرادي که از نظر فيزيکي ناتوان هستند دريغ ميشود، آب و برق در بعضي موارد دريغ ميشود. بنابراين امشب ميخواهيم يک پيام از اينجا بيرون برود، اينجا در لاهه ما از سازمان ملل متحد انتظار داريم که اساسنامه اش را محترم بشمارد، از افراد کمپ ليبرتي حفاظت کند و اطمينان حاصل کند که همه شئونات انساني که شايسته آن هستند به آنها اعاده ميشود.
ما پيامي به نوري المالکي ميفرستيم که عقب نشيني کند و بداند اگر کار درست را نکني، روزي بخاطر آنهايي که در اسپانيا عليه نوري مالکي بخاطر حمله به اشرف دادخواست صادر کرده اند، ما شايد تو را نوري المالکي به اينجا در لاهه بياوريم و در دادگاه جنايات جنگي محاکمه کنيم. ما ميخواهيم افراد کمپ ليبرتي در امنيت زندگي کنند و کرامت و حقوق بشر آنها رعايت شود. چه کسي ميتواند استدلال کند که افرادي که با ملاها در تهران مبارزه کرده اند شايسته حفاظت از طرف اروپا و بقيه جهان نيستند، در حالي که رژيم تهران بزرگترين حامي تروريسم است.
همه ما ميخواهيم که آنها بتوانند به ايران برگردند. ولي نه ايراني که توسط ملاها رهبري ميشود. نه ايراني که مصمم به ساختن سلاح هسته اي است. ما ايراني ميخواهيم که با بقيه جامعه جهاني متعهد به يک جهان متمدن، يک دموکراسي در ايران باشد و آن روز، دوستان من، دارد فرامي‌رسد. و بزود مي آيد. بخاطر فداکاريهاي همه شماها.
ما مي بينيم که در ايران تحريمهاي بين المللي بالاخره دارد کار ميکند چون اين تحريمها فقط تحريمهاي ايالات متحده نيستند، تحريمهاي اروپايي، تحريمهاي بين المللي هستند. و دوستان من باور ما اين است که اين روز زود دارد مي آيد چون روزهاي ملاها به شماره افتاده است. آنها جهت اشتباه تاريخ را با هر مبنايي گرفته اند. و حالا با بشار اسد در سوريه هم جهت شده اند و مي دانند روزهاي آنها در سوريه به شماره افتاده است و نهايتاً تمرکز جامعه جهاني به آنجايي که شروع شد يعني تهران به شما بر مي گردد و آنها جايي نخواهند داشت که بروند.
بسيار متشکرم.
پيام ويدئويي رئيس جمهور برگزيده مقاومت
آقاي رئيس
پروفسور دهان، رئيس گروه هلندي دوستان ايران آزاد،
خانمها و آقايان،
اجازه بدهيد كه از اعضاي برجسته اين پنل بخاطر توجهتان به مسأله ايران و حمايت‌تان از مقاومت ايران براي آزادي و دمكراسي قدرداني كنم.
در سه دهه گذشته، كم‌تر مقطعي پيدا مي‌شود كه اوضاع ايران تا اين حد بحراني باشد.
سقوط اقتصادي با تورم 50 درصدي، بيكاري 30 درصدي و افت 75 درصدي ارزش پول كشور،
جنگ قدرت در هيأت حاكمه،
فشار نارضايتي‌هاي جامعه،
و چشم‌انداز سرنگوني حكومت سوريه، مهم‌ترين متحد استراتژيك رژيم.
همه چيز نشان مي‌دهد كه ايران آماده تغيير است.
در چنين شرائطي حذف نام بزرگترين اپوزيسيون سازمان يافته ايران از ليست تروريستي آمريكا فلشي است به سمت راه حل واقعي.
يك راه حل ايراني، بر اساس پتانسيل عظيم جامعة ايران براي تغيير.
اين راه حل سرنگوني ديكتاتوري مذهبي به دست مردم و مقاومت ايران است
با اين تحول از يك طرف جامعه ايران بويژه جوانان ضعف ملاها و اعتلاي مقاومت را مي‌بينند و از طرف ديگر، ملاها از چشم‌انداز آينده بيمناك شده‌اند.
حذف اين نام‌گذاري، تنها به معناي حقانيت جنبش مقاومت نيست،
تنها به معناي پوچي تهمت‌ها عليه مقاومت نيست؛
بلكه هم‌چنين گوياي توانمندي اين مقاومت است:
ـ توانمندي به پيروزي رساندن يك نبرد بزرگ و پيچيده حقوقي سياسي
ـ توانمندي درهم‌شكستن كارزار عظيم دروغ پراكني ملاها و مماشات‌گران متحد آنها
ـ توانمندي شكل دادن يك جبهه سياسي بين‌المللي در دفاع از آزادي و دمكراسي در ايران
روشن است كه اين موفقيت مرهون پايداري و فداكاري اعضاي مقاومت، حمايت بي‌شائبه ايرانيان و همبستگي شخصيت‌هاي شريف و بزرگواري مثل شما در سراسر جهان بوده است.

جنبشي با اين موقعيت، در تحولات آتي ايران، نقش تعيين كننده دارد.
يعني كليد مسأله ايران را  در دست دارد و پاسخ خواست مبرم جامعه براي تغيير است.
اين جنبشي است بر پايه كثرت گرايي، جدايي دين و دولت، برابري جنسي و متعهد به يك ايران غير اتمي.
به همين دليل، كساني كه از ادامه رژيم كنوني در ايران سود مي‌برند، امروز نگراني خود را از خروج مجاهدين از ليست تروريستي پنهان نمي كنند
آنها سعي ميكنند چهره مقاومت را با برچسب‌هاي مضحكي مانند سكت يا نداشتن پايگاه اجتماعي مخدوش كنند.
گزارش سال 2011 سازمان اطلاعات و امنيت هلند براي چندمين بار حقيقت مهمي را گزارش كرده است. « سازمان اطلاعات و امنيت ايران در هلند فعاليتي بدون وقفه براي لابي کردن عليه مجاهدين دارد.
سرويس هاي اطلاعاتي ايران با کمک رساني مالي, هماهنگي و مديريت ,  فعاليتهايي را بعهده دارند که برطبق آن به منظور بدنام کردن مجاهدين با رسانه ها, سياستمداران مختلف و ديگر مديران ارتباط برقرار مي‌کنند».(پايان نقل قول)
حقيقت چيست؟
دعوا نه بر سر سكت است نه بر سر پشتوانه اجتماعي مقاومت.
واقعيت اين است كه چه براي سياست‌هاي كنوني چه براي فرداي ايران، هيچ راه حلي به ثمر نمي‌رسد مگر اين كه در محور آن مقاومت ايران قرار داشته باشد. طرفداران مماشات، به روشني مي‌دانند‌ براي حفظ رژيم بايد آلترناتيو دمكراتيك آن را هدف قرار بدهند.
تحريم‌هاي بين‌المللي يك تدبير لازم است اما كافي نيست. عامل كليدي براي تغيير مقاومت ايران است. بنابراين تنها سياستي كه با تركيبي از تحريم و حمايت از اپوزيسيون ايران باشد ميتواند به طور جدي به رژيم آسيب بزند.
آنچه اوضاع سوريه را قفل كرده، دخالت وسيع حكومت ملاهاست.
و همچنين آنچه مي‌تواند ملاها را متوقف كند  مقاومت مردم ايران است كه بدنبال تغيير دمكراتيك در ايران است.
در سال‌هاي گذشته، غرب جنبشي را ناديده گرفته كه قادر به سازمان دادن پتانسيل عظيم جامعه ايران براي تغيير است. پس از حذف نام‌ مجاهدين از ليست، بايد بقيه موانع نيز برداشته شود و راه مقاومت ايران گشوده شود.
دوستان عزيز
در اين فرصت من هم‌چنين مي‌خواهم بر لزوم دخالت فعال ايالات متحده و اتحاديه اروپا در رابطه با وضعيت اعضاي اپوزيسيون در اشرف و ليبرتي تأكيد كنم.
موقعيت آنها كه از استانداردهاي انسان‌دوستانه و حقوق بشري محروم شده‌اند، نتيجه مماشات قدرت‌هاي غرب با فاشيسم ديني حاكم بر ايران و دولت دست‌نشاندة آن در عراق است.
آنها با سكوت و انفعال عملا به سركوبگري و جنايت آخوندها عليه اعضاي اپوزيسيون ميدان دادند.
در نتيجه اكنون ساكنان ليبرتي از حداقل حقوق قانوني خود محرومند.
با اينكه آنها افراد حفاظت شده تحت كنوانسيون چهارم ژنو هستند و كميسارياي عالي پناهندگان آنها را به عنوان پناهجو و ” افراد مورد نگراني” شناخته است.
متأسفانه ملل متحد نيز به وظايف قانوني خود نسبت به آنها عمل نكرده است.
من از آمريكا و اتحاديه اروپا و از جمله دولت هلند مي‌خواهم كه دولت عراق را تحت فشار بگذارند كه سلب حقوق قانوني و انساني ساكنان اشرف و ليبرتي متوقف سازد.
از ملل متحد بخواهند كه كمپ ليبرتي را به عنوان كمپ پناهندگي اعلام كند.


يك بار ديگر از همه شما تشكر مي‌كنم.

بيش از ۱۰۰۰ زندانی در صف اعدام!

ديکتاتوری آخوندی اعدامهای گسترده زندانيان محکوم به اعدام در زندان گوهردشت کرج را در دستور کار خود قرار داده است.
گزارشها حاکی است که بيش از ۱۰۰۰ زندانی در زندان گوهردشت کرج در انتظار اجرای حکم اعدام به سر می برند.

از چند هفته پيش، هيأتی از دژخيمان قوه قضاييه به رياست دژخيمی به نام نجف آبادی که معاون جعفری دولت آبادی دادستان رژيم در تهران است، در زندان گوهردشت کرج مستقر شده و زندانيان محکوم به اعدام را مجبور به پر کردن فرمهايی می کند که هدف از آن سرعت بخشيدن به اجرای حکم جنايتکارانه اعدام است.
همين گزارش حاکی است، دژخيمان رژيم همزمان برخی شاکيان خصوصی زندانيان محکوم به اعدام را احضار کرده اند و آنها تحت فشار قرار داده اند که خواستار اجرای حکم اعدام شوند.
دژخيمان به شاکيان گفته اند يا بايد هزينه زندانی را به ديکتاتوری آخوند بپردازند يا بايد خواستار اعدام آنها شوند
از آنجا که هزينه نگهداری زندانی رقم بالايی است و شاکيان توان پرداخت آنها را ندارند، به اين ترتيب آنها را تحت فشارهای ضدانسانی قرار می دهند تا به خواست رژيم تن دهند و خواستار اعدام زندانی شوند.

اقرارهای ناگزير دشمن و زوزه های وحشت

اقرارهای ناگزير دشمن، زوزه های وحشت ولی فقيه ارتجاع از درهم شکستن ليست گذاری آخوند ساخته در آمريکا و چشم انداز تحولات منطقه و عراق

خبرگزاری حکومتی ايسنا- 8آبان1391
بدون شک ”مجاهدين“ و موضوع خروج آنها از عراق در سالهای اخير در هر فرصت و بر سر هر ميز مذاکره دوجانبه و چند جانبه ای ميان ايران، عراق، صليب سرخ، سازمان ملل، آمريکا و کشورهای اروپايی موضوع مورد بحث بوده است

آمريکا در سال 1376 (1997) برای اولين بار در راستای نشان دادن حسن نيتش به دولت وقت ايران نام سازمان مجاهدين خلق را در ليست تروريستی قرار داد

”سياسی“ و ”ابزاری“ بودن اين اقدام آمريکا و اتحاديه اروپا و در برخی موارد کانادا، محرز بود

مجاهدين تلاشهای حقوقی، سياسی و مالی بسياری برای خروج نام سازمان خود از فهرست تروريست ها انجام دادند تا اين که بالاخره توانستند در 7بهمن 1387 نام اين سازمان را از ليست تروريستی اتحاديه اروپا خارج کنند

مجيد الشيخ، سفير عراق در ايران: موضوع خارج کردن نام مجاهدين از ليست صرفاً فنی يا حقوقی نيست و بار سياسی آن بيشتر است. وی در پاسخ به اين پرسش که چه تضمينی وجود دارد
مجاهدين برای مدت طولانی در پايگاه ليبرتی باقی نمانند؟ گفت: ما اين مسأله را به طور دقيق با دبيرکل سازمان ملل مطرح و منتظريم تاريخ مشخص اعلام شود

الشيخ درباره سرنوشت پادگان اشرف نيز تصريح کرد: اگر دولت نظرش اين باشد که اين منطقه را در اختيار گيرد در اين صورت خريداری خواهد شد اما هنوز تصميم قطعی برای آن گرفته نشده است

حسن دانايی فر، سفير ايران در عراق درباره اين که گفته می شود خروج از ليست تروريست ها به دليل تسهيل شرايط برای پذيرش اين افراد از سوی کشورهای مقصد بوده است، گفت: چنين تحليل و برداشتی عذر بدتر از گناه است

حسن کاظمی قمی، سفير پيشين ايران در عراق درباره پيامد های مثبت خارج شدن مجاهدين از اشرف و دور شدن از مرزهای ايران گفت: البته هنوز خروج آنها از عراق قطعی نشده است و هنوز مشخص نيست کدام يک از کشورها آمادگی پذيرش  اين افراد را دارند

اقرارهای ناگزير دشمن و زوزه های وحشت- ايسنا-8آبان91:
بدون شک ”منافقين“ و موضوع خروج آنها از عراق در سالهای اخير در هر فرصت و بر سر هر ميز مذاکره دوجانبه و چندجانبه ای ميان ايران، عراق، صليب سرخ، سازمان ملل، آمريکا و کشورهای اروپايی موضوع مورد بحث بوده است. در کشاکش حاميان و مخالفان، سرانجام در کمتر از يک سال (فوريه تا اکتبر2012) اعضای اين سازمان تروريستی پس از حدود سی سال خانه مادری شان ”اشرف“ را ترک و به پايگاه ”آزادی“ منتقل شدند، مکانی که مشخص نيست سکوی پرتاب آنها به دنيايی متفاوت از دنيای ترور و خشونت و انتقام خواهد شد يا از ترس مواجهه با روشنايی باز به زندان خود باز خواهند گشت؟ بدون شک منافقين تا مدتها قادر به بازسازی خود در قالب آنچه سالها در اشرف برای خود ساخته بودند، نخواهند شد؛ چرا که سرزمينی مثل عراق با حاکمی مثل صدام حسين ديگر وجود ندارد که پذيرای آنها باشد مگر...
به گزارش خبرنگار سياسی خارجی خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) پس از آن که آمريکا در سال 1376 (1997) برای اولين بار در راستای نشان دادن حسن نيتش به دولت وقت ايران، نام سازمان مجاهدين خلق (منافقين) را در ليست سازمانهای تروريستی قرار داد، ”سياسی“ و ”ابزاری“ بودن اين اقدام آمريکا و به تبع آن اتحاديه اروپا و در برخی موارد کانادا محرز بود.
رويکرد مبهم و سياسی آمريکا در برخورد با ترور و تروريسم حتی پس از حادثه 11سپتامبر و ادعای رهبری مبارزه با تروريسم بين المللی تغيير نکرد.
منافقين تلاشهای حقوقی، سياسی و مالی بسياری برای خروج نام سازمان خود از فهرست تروريست ها از سوی اروپا و آمريکا انجام دادند تا اين که بالاخره توانستند در 7بهمن 1387 نام اين سازمان را از ليست تروريستی اتحاديه اروپا خارج کنند.
در 27تير ۱۳۸۹ نيز يک دادگاه استيناف در واشينگتن دی.سی آمريکا حکم داد که نگه داشتن سازمان مجاهدين خلق در ليست تروريستی آمريکا اشتباه بوده است و وزارت خارجه آمريکا بايد در اين نام گذاری تجديد نظر کند.
با وجود اين که اتحاديه اروپا مدتها قبل نام اين گروهک تروريستی را از ليست ترور خارج کرده بود، اما آمريکا حاضر به اين کار نشد، اما شايد خروج نيروهای نظامی آمريکايی از عراق که برای باراک اوباما موفقيت محسوب می شد در کنار تأکيد دولت عراق به اخراج منافقين و نيز واقعيت نفوذ ايران در عراق و آرام شدن مرزهای ايران با خروج منافقين از پايگاه اشرف چندان هم موفقيت محسوب نمی شد.

فساد و تباهی، نماد رژیم ولایت فقیه

رژیم جمهوری اسلامی همچنان به اجرای تبعیض سیستماتیک جنسی علیه زنان کشور اصرار دارد و سرکوب و دستگیری زنان و دختران را در خیابانها به عنوان بدحجاب به صورت تحقیر آمیزی ادامه می دهد. مسوولان حکومت علت تفکیک جنسی دانشجویان دانشگاه های کشور را با جار و جنجال، اسلامی تر کردن این مراکز و "جلوگیری از فساد" اعلام می کنند، وسایل نقلیه عمومی را به بخشهای زنانه و مردانه تقسیم کرده اند و از ورود زنان به استادیومهای ورزشی و مراکز تفریحی جلوگیری می کنند.

اما همزمان با این دلسوزی آخوندانه برای جامعه، اخباری به گوش می رسد که مو را بر تن انسان سیخ می کند. روز یکشنبه گذشته، خانم زهره صابری، سر مربی تیم بسکتبال بانوان، در گفتگو با خبرنگار "پانا" به مواردی اشاره می کند که نشان از عمق فساد و تباهی در رژیم جمهوری اسلامی دارد. خانم صابری که برای پیدا کردن حامی مالی (اسپانسر) برای تیم اش به هر دری زده است می گوید که در بیشتر مواقع با پشنهادهای بی شرمانه ای روبرو شده است. کسانی که با زد و بند، دزدی و اختلاس، ثروتهای میلیاردی به دست آورده اند، همکاسه های آخوندهای بی شرف و وجدانی که به غارت کشور مشغولند، بنیانهای ورزشی جامعه را نیز به فساد خود آلوده کرده اند.

رژیم در هر باشگاه ورزشی مشهوری یک پاسدار یا اطلاعاتی را به ریاست برگمارده است. کمتر باشگاه ورزشی ای در کشور وجود دارد که در راس آن یک فرمانده سپاه پاسداران وجود نداشته باشد. اینان بیش از اینکه به فکر ورزش و سلامت جامعه باشند، به فکر پر کردن جیب خود و کنترل امنیتی باشگاه های صاحب نام هستند. اما باشگاه هایی که درآمد چندانی ندارند و به همت اعضا و مسوولین‌ شان سرپا مانده اند، از خوان نعمتی که پادوهای آخوندها برای خود گسترده اند، نصیبی که نمی برند هیچ، بلکه تبدیل به بنگاهی می شوند که باید غرایض جنسی آنان را برآورده کنند. خانم صابری می گوید: "شرکتهایی که برای حمایت مالی از تیم با آنها صحبت کرده‌ام، می‌گویند که خانم، شما با ما کمی مهربان‌تر و لطیف‌تر باش و چهارتا مهمانی با ما بیا."

روی دیگر حرف خانم صابری این است که مدیران شرکتهای دولتی و یا بخش خصوصی ای که تفاله خوار حکومت آخوندی است، زنان ورزشکار یک باشگاه را همچون فواحش خصوصی می خواهند و فکر می کنند با پرداخت مبلغی اندک، هم نام باشگاه را به دم خود بسته اند و هم تعدادی دختر و زن ورزشکار را به حرمسرای خصوصی خود اضافه کرده اند.

اینجاست که نگاه جنسی پایوران رژیم به زنان به ثمر می نشیند و نوکیسه هایی که از قبل زد و بند با مقامات آن به نان و نوایی رسیده اند، اعضای زن یک باشگاه ورزشی را برده های جنسی می پندارند و با وقاحت و کمال بی شرمی خواهان شرکت این دختران در مجالس عیش و نوش خود که برای مقامهای رژیم پهن می کنند، می شوند. خانم صابری در ادامه می گوید: "یکی از اسپنسرها هفته گذشته برای حمایت از تیم قول مساعد داد و ساعت ۱۰ و نیم شب با من تماس گرفته و می گوید آخر هفته کجائید؟ با چند بازیکن تیم ات بیا و در ازای این کار، ۲۰۰ میلیون تومان به تیم ات کمک می کنم."

این درجه از بی شرمی را در هیچ کجای دنیا الا زیر خیمه نظام ولایت فقیه نمی توان پیدا کرد. به همت رژیم ولایت فقیه و در سایه رهبری داهیانه علی خامنه ای، ام القرای مسلمین جهان به درجه ای از فساد و تباهی سقوط کرده است که می شود آنرا نماد تمام عیار یک نظام منحط دانست.
جعفر پویه

حنجره های انقلابی

محمدجعفر فرهادی
هنرمند واقعی بازتابی از وضعیت و واقعیتهای دوران پرهیاهوی زمان خویش است. اندک
اند هنرمندانی که تنها با صدای آهنگین خود برای دستیابی به آزادی در
کشورشان مبارزه
کرده اند تاریخ هنوز آخرین نغمه های شاعر و خواننده مبارز و انقلابی
شیلی

ویکتورخارا را وقتی برای آخرین بار با درد و اندوه اما امید به آزادی
خلقی دردمند ترانه

"ما پیروز خواهیم شد" را در واپسین لحظات عمر خود در مقابل چشمان دژخیمان
پینوشه سر داد را فراموش نکرده و نخواهد کرد.
هنوز طنین صدای او در گوش دوران می پیچد که با حنجره خونین اش چنین سر داد:
پنج هزار نفر اینجائیم / در این بخش کوچک شهر
چه دشوار است سرودی سر کردن/ آنگاه که وحشت را آواز می خوانیم
وحشت آنکه من زنده ام/ وحشت آنکه می میرم من
خود را در انبوه این همه دیدن/ و در میان این لحظه های بی شمار ابدیت
که در آن سکوت و فریاد هست/ لحظه پایان آوازم رقم می خورد

غم صدای خارا تنها بخش کوچکی از خشم مردم ستمدیده شیلی بود.
همچنین آهنگ "خلق متحد هرگز شکست نخواهند خورد" در سال ۱۹۷۳ توسط آهنگساز
شیلیایی سرجیو اورتگا و بهمراه خارا چند ماه قبل از کودتای پینوشه با
الهام از یک شعار
خیابانی با این مضمون ساخته شد.

خلق متحد هرگز شکست نخواهند خورد
برپاخیز و سرود بخوان٬ ما پیروز خواهیم شد
پرچم‌های همبستگی در حال اهتزاز هستند
و تو در راهپیمایی به من می‌پیوندی
پس سرودت و پرچم‌هایی از شکوفه را خواهی دید
روشنایی سرخ سپیده دم
خبر آمدن زندگی را می‌دهند
برپاخیز و مبارزه کن
چون که مردم پیروز خواهند شد
زندگی در آینده بهتر خواهد بود
برای تسخیر خوشبختی‌مان
بانگ هزاران جنگجو برخواهدخاست
بخوان سرود آزادی را
با اراده وطن پیروز خواهدشد

در اوایل بهمن 57 علی ندیمی شعری را برگرفته از ترانه خلق متحد هرگز شکست
نخواهند خورد بنام "برپاخیز" سرود که این سرود انقلابی در آن دوران برای حمایت از
مبارزات آزادیخواهانه مردم که چیزی جز آزادی و استقلال نمی خواستند (که بعدها توسط
دجالان امروزی مصادره شد) و در حمایت از این مبارزات سروده شد.
محتوای سرود متوجه‌ ساختن افکار عمومی آن روز نسبت به حاملین اصلی جنبش
اعتراضی‏ بود که در ایران جریان داشت و ستایش قدرت همبستگی ملی برای دفع و رفع
نظام استبداد بود.

برپاخیز از جا کن بنای کاخ دشمن
چو در جهان قیود بندگی
اگر فتد به پای مردمی
به دست تو است
به رای مشت تو است
رهایی جهان ز طوق جور و ظلم
به پا کنیم قیام مردمی
رها شویم ز قید بندگی

وقتیکه پیکر تیرباران شده آوازه خوان انقلابی شیلیایی را در کنار خیابان
پیدا کردند شاید
کمتر کسی فکر می کرد که تأثیر ترانه ها و آوازهای او تا به امروز چراغ راه جوانان
انقلابی باشد.

از خون جوانان وطن لاله دمیده / از ماتم سرو قدشان سرو خمیده
درست 29 سال قبل از مرگ ویکتور خارا با آغاز جنگ جهانی اول جریان های گوناگون
سیاسی در ایران آغاز شد و حزب ها و انجمن های مختلفی به روی کار آمدند.
در آن دوران نخستین سراینده تصنیف و غزل سیاسی و آوازه خوان انقلابی در راه آزادی
میهن عزیزمان عارف قزوینی بود که با سلاح خویش همان اشعار و صوت داوودی
سرشار از وطن پرستی خود به میدان مبارزه در راه مشروطه پا نهاد و تأثیر بسزایی در
این انقلاب داشت. اشعار او همگی در باب وطن، آزادگی و بیداری مردم ایران بود.
عارف پس از شهادت کلنل محمد تقی خان پسیان این مرد وطن پرست چنین سرود:

این سر که نشان سرپرستی است / امروز رها ز قید هستی است
با دیده عبرتش ببینید / کاین عاقبت وطن پرستی است
و همچنین در سوگ او تصنیف "گریه کن" را ساخت و خواند. عارف قزوینی را می
توان حساس ترین، مردمی ترین و با ذوق ترین آهنگساز موسیقی ایران محسوب کرد.
هنرمندی آزاده، غیرتمند، دلیر و به گفته کسروی "در پاکی و پیراستگی عارف همان
بس که همکاران او در آن هرج و مرج مشروطه توانگری اندوختند و هریکی امروز
آسایشی برای خود دارد ولی عارف با همه تقدمی که بر دیگران داشت از آن بازار
تهیدست درآمد و با آن سختی سالهای آخر عمر خود را به سر کرد".
عارف فقط و فقط تنها نگران یک چیز بود، ایرانی آباد و آزاد با مردمی درس خوانده و
فرهیخته طبیعی است که او از هر جریان سیاسی که آرمان او را شعار خود می کرد
طرفداری می نمود. عارف خود چنین گفته "اگر من هیچ خدمت دیگر به موسیقی و
ادبیات ایران نکرده باشم وقتی تصنیف وطنی ساختم که از ده هزار نفر ایرانی یک نفرش
نمی دانست وطن یعنی چه؟ آنها تصور می کردند وطن شهر یا دهی است که انسان در
آنجا زائیده شده باشد". مشهورترین تصنیف عارف قزوینی را "از خون جوانان وطن"
می توان نام برد.
وطن پرستی او به دو دسته تقسیم می شد:
1.از مشروطه خواهی و کسب عنوان شاعر ملی تا طرفداری از نهضت جمهوری خواهی.
2.از جمهوری خواهی تا نارضایتی از رضاشاه (که منجر به تبعید به همدان و انزوا و
مرگ این هنرمند وطن پرست و آزادی خواه شد).
این هنرمند انقلابی و آزادی خواه تا واپسین لحظات عمر خود راه آزادی و آزادگی را
پیشه کرد.

اگر ایران به جز ویران سرا نیست / من این ویران سرا را دوست دارم
اگر آب و هوایش دلنشین نیست / من این آب و هوا را دوست دارم
زمانیکه خمینی دجال بعد از پانزده سال هنگام بازگشت به وطن در جواب خبرنگاری که
از او پرسیده بود چه احساسی بهنگام بازگشت به وطن دارد، آن دجال گفته بود "هیچ"
عماد رام خواننده و آهنگساز معروف در جوابش گفته بود که "با هیچ نمی توان ایران
را ساخت و به ایران و ایرانی خدمت کرد" و پس از آن با طنین صدا و نوای خود کاخ
ملایان دژخیم را به لرزه درآورد. پیش از این عماد رام در جمله ای معروف گفته بود:
"هنرمند باید راه آزادگی پیشه کند و بازگو کننده رنج ها، خوشی ها و هرآنچه که بر
مردم جامعه اش می گذرد باشد" که این بزرگمرد طبق گفته خویش راه آزادگی پیشه کرد
و رسالت هنری و انقلابی خود را به خلق قهرمان و آیندگان اثبات کرد.
زنده یاد عماد رام چه از نظر تکنیک و چه نوآوری ها و چه به خاطر توجه عمیق او به
میراث ملی و فولکلوریک ایران طلایه دار نسل خویش بود. از صفات بارز این بزرگمرد
بردباری، احترام به دیگران، خاکساری و فروتنی و ادب او زبانزد خاص و عام بود.
او دو مجموعه "شبانه" و "شب زنده داران" را بعد از انقلاب دزدیده شده توسط خمینی
دجال پخش و تکثیر کرد که مورد خوشایند حکومت ملایان نیامد. وی در سال 1360
بازداشت و روانه زندان گردید و پس از دو ماه و تحمل 80 ضربه شلاق آزاد گردید و
پس از کوچ اجباری در آلمان به سازمان مجاهدین خلق پیوست. طبق گفته های ایشان
"اون چیزی که من رو زیاد تحت تأثیر قرار داد، سخنرانی جناب رجوی در امجدیه در
اوایل انقلاب بود. من دیدم که ایشون صحبتهایی می کنند که دقیقاٌ ملت در انتظارشند.
بنابراین من دیدم که این بهترین سازمانی هست که من می تونم باهاش همکاری کنم.
چهار سال به تحقیق درمورد این سازمان و مقاومت ادامه دادم تا اینکه به هرحال تسلیم
واقعیتها شدم و چون اون چیزی که این سازمان و مقاومت داره من در جای دیگه ای
ندیدم پس تصمیم گرفتم که در کنار اونها بایستم و به مبارزه ام ادامه بدم".
همچنین عماد رام تا واپسین لحظات عمر خود عضو شورای مقاومت بود که نظر خودش
در این باره این بود که:
"وقتی اين فرصت به من داده شد برای اجلاس شورا با آقای رجوی روبه رو شوم و
با ايشان به گفتگو بنشينم. تازه دريافتم اين همه عشق مجاهدين و هواداران آنها برای
آزادی از کجا سرچشمه می گيرد. بايد به تأکيد بگويم انسانيت، مهربانی، يگانگی،
شجاعت و قاطعيت و تيزهوشی با اعتقاد راسخ به يک حکومت مردم سالار و پشتوانه
يی متجاوز از سی سال مبارزه برای ايران و مردم آن، خلاصه يی است از اين رادمرد
تاريخ که تاکنون نظير آن کمتر ديده شده است. من به آنچه می خواستم رسيده بودم".
استاد گرانقدر تا پایان حیات شرافت مندانه، خودش و نام و یادش را بعنوان هنرمندی
مردمی و مبارز به سینه های مردم سپرد. ملت ایران فریاد آزادیخواهی هنرمندان واقعیش
را هرگز از یاد نخواهد برد.

همسويی مالکی با رژيم ايران

گزارشی از سی.ان.ان:
آيا جنگ عراق با آن همه هزينه و دردسر ازرش آن را داشت؟ پس از کشته شدن حدود 4500 نيروی آمريکايی و شمار بسيار بيشتری از عراقيها و بيش از 800ميليارد دلار خرج، ايالات متحده چه نوع عراقی را پشت سر گذاشت؟» عراقی بايک مالکی مستبد.
مايکل گوردون تحليلگر ارشد نظامی روزنامه نيويورک تايمز و نويسنده کتاب ”سرانجام بازی“ می پرسد: جنگ اتفاق افتاد، و تصميم برای اشغال عراق در سال 2002 يا 2003 گرفته شده بود. اما الآن سؤال اين است که اکنون چه رابطه يی بين آمريکا و عراق بايد برقرار شود. و اين که دولت اوباما اين جنگ را چگونه به پايان رساند و قدم بعدی ما چيست؟

سی.ان.ان: نکته اين است که جنگ با يک اطلاعات دروغ آغاز شد که صدام حسين سلاحهای کشتار جمعی دارد. آنها تا همين الآن هم دارند دنبال سلاحهای کشتار جمعی می گردند، ولی چيزی پيدا نکرده اند؟
مايکل گوردون: خير، ديگر کسی دنبال آنها نيست. اعتراف کردند که هيچ گاه سلاحهای کشتار جمعی وجود نداشت.

سی.ان.ان: چه اشتباه احمقانه يی بود!… اين دروغ به همه القا شده بود. وقتی می گويم دروغ، منظورم منابع دروغگوی عراقی بود. کسانی که ادعا می کردند در اين نقطه عراق گاز سمی هست، در آن نقطه ماده شيميايی هست. اينها همه دروغ بود... ... ..
ولی از اين که بگذريم، نگاه کنيد الآن در عراق چه خبر است. يک دولت نوری مالکی در عراق داريم که مخالفان سنی و مخالفان کرد آن می گويند او دارد تبديل به ديکتاتوری می شود و پا را از گليم خود خيلی فراتر گذاشته است.
مايکل گوردون: بله، در حال حاضر تنشهای زيادی در عراق هست. نگرانی فزاينده يی وجود دارد که مالکی هرچه بيشتر به سمت استبداد پيش می رود.

سی.ان.ان: اين از دلايل شکست دولت اوباما در عراق است. آنچه اکنون در عراق ديده می شود، يک دولت در بغداد است که به طور فزاينده يی با (رژيم) تهران همسو است و دارند يک قوس شيعه را از ايران به عراق، سوريه و حزب الله لبنان تشکيل می دهند. اين يک کابوس برای آمريکاست.
مايکل گوردون: من می گويم (مالکی) نسبت به منافع (رژيم) ايران حساسيت نشان می دهد، ... . سؤال اين است که آيا بايد اين طور می شد؟ و جواب اين است که خير… دولت آمريکا خيلی دير عمل کرد و به نوعی دلسردی و دمدمی مزاجی از سوی کاخ سفيد نشان داده شد.

سی.ان.ان: لذا بايد با اين جمله تمام کرد که آيا ارزش اين را داشت که به عراق رفتيم؟ ؟ ؟

هشدار در مورد فاجعه ایدز در جمهوری اسلامی

یک عضو هیات رئیسه کمیسیون بهداشت مجلس از شیوع سریع بیماری ایدز در ایران ابراز تأسف کرده است. او از مسئولان خواسته است "قبل از اینکه این بیماری به فاجعه تبدیل شود" اقدام کنند.
به گزارش رادیو آلمان، محمد جواد نظری، عضو هیئت رئیسه کمیسیون بهداشت معتقد است: «پیش‌گیری و درمان بیماری ایدز نیازمند اراده‌ای ملی و نقش‌آفرینی تمامی دستگاه‌های مربوطه بهزیستی، سازمان زندان‌ها، وزارت تعاون٬ کار و رفاه اجتماعی در امر درمان و سلامت است.»
بنا بر گزارش‌ها آقای نظری عصر یکشنبه، ۷ آبان، در گفتگو با خبرنگاران شتاب گرفتن روند شیوع ابتلا به ایدز در ایران را نگران‌کننده خواند.

هشدار در مورد "فاجعه ایدز"
به گزارش خبرگزاری مهر، نظری با اشاره به روند نزولی شیوع ایدز در کشورهای اروپایی گفت: «شیوع ایدز در این کشورها تنها با داشتن برنامه‌ریزی و اجرای برنامه‌های آموزشی توانست روند کاهشی به خود بگیرد.» او می‌افزاید: «به طور حتم قبل از اینکه این بیماری به فاجعه تبدیل شود، نسبت به ارائه راهکارهایی در جهت پیشگیری و درمان آن، باید اقدام کرد.»
تازه‌ترین آماری که مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت در مورد تعداد مبتلایان به ایدز ارائه کرده است، تابستان سال جاری منتشر شد. مطابق این آمار تا دیماه سال گذشته حدود ۲۴ هزار نفر مبتلا به ویروس "اچ آی وی" در ایران شناسایی شده‌اند.
آمار وزارت بهداشت به موارد ثبت شده در مراکز درمانی مربوط می‌شود. بر این اساس شمار مبتلایان به ایدز در ایران حدود ۹۰ هزار نفر برآورد می‌شود. برخی از صاحب‌نظران می‌گویند که شمار ناقلان ویروس "اچ آی وی" در ایران ممکن است به ۱۲۰ هزار نفر برسد.

افزایش ابتلا به ایدز از طریق روابط جنسی
تغییر الگوی سرایت ایدز و ترکیب جنسیتی بیماران از مسائلی است که نگرانی کارشناسان را افزایش داده است. مطابق آمار رسمی راه انتقال ویروس "اچ آی وی" در بیش از ۶۴ درصد موارد از طریق اعتیاد تزریقی و در حدود ده درصد روابط جنسی ثبت شده است.
عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت هفته گذشته (اول ابان) اعلام کرد: «شواهدی در دست است که نشان می‌دهد این الگو در حال تغییر بوده و موارد ابتلا به اچ آی وی از طریق روابط جنسی رو به افزایش است.» او در اولین کنگره بین‌المللی تحقیقات ایدز در تهران گفت: «ابتلا به ایدز از طریق روابط جنسی در ایران ۲۰ درصد افزایش یافته است.»
مینو محرز، رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران می‌گوید در میان بیمارانی که به او مراجعه کرده‌اند «۹۹ درصد موارد جدید از طریق رابطه جنسی مبتلا شده‌اند.»
افزایش شمار زنان مبتلا به ایدز
رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران معتقد است: «با توجه به اینکه سیستم شناسایی فعال این بیماری به خصوص در بین روسپیان را نداریم آمار اعلام شده از سوی وزارت بهداشت بیانگر وضعیت واقعی این بیماری در کشور نیست.» مینو محرز می‌گوید حدود ۶ درصد از زنان روسپی مبتلا به ایدز هستند.
مطابق داده‌های بانک اطلاعات وزارت بهداشت، در سال ۱۳۸۵ زنان پنج درصد بیماران مبتلا به ایدز را تشکیل میداده‌اند. این میزان در سال ۹۰ به ۹ درصد افزایش یافته است.
به اعتقاد کارشناسان به علت عدم وجود اطلاعات و آمار دقیق از وضعیت و تعداد روسپیان در ایران، اظهارنظر قطعی در مورد ترکیب جنسی مبتلایان به ایدز کار دشواری است.
مسئولان وزارت بهداشت حدود نیمی از مبتلایان به ایدز را افراد بین ۲۵ تا ۳۴ ساله معرفی می‌کنند. با این همه هنوز برنامه‌های آموزشی فراگیر و جامعی برای آشنایی جوانان با این بیماری و راه‌های پیشگیری از ابتلا به آن وجود ندارد.
عضو کمیسیون بهداشت مجلس با اشاره به تجربه موفق کشورهای اروپایی در مهار ایدز می‌گوید: «مهمترین گامی که باید در جهت مقابله با این بیماری برداشته شود٬ آموزش به شمار می‌رود.»

مرحله سرنگونی رژيم ايران - بقلم سعاد عزيز

رهبر مقاومت ايران آقای مسعود رجوی، در سخنرانی اخير خود به اوضاع ايران و منطقه به طور کلی و اوضاع مقاومت ايران عليه رژيم ايران به طور خاص پرداخت، و نشانه ها و خصوصيات مرحله گذشته و همين طور مرحله آينده را ترسيم و مشخص نمود.
اين سخنرانی که می توان آن را به مثابه يک برداشت دقيق و عميق از صحنه ايران و افقهای آينده آن محسوب کرد، بينشی عينی از واقعيت ايران را منعکس می کند و جايگزينی منطقی و عملی برای رژيم سرکوبگر حاکم که مردم ايران و منطقه و جهان آن را طرد کرده اند، ارائه می نمايد، و در خلال آن قويترين دشمن سياسی و فکری اين رژيم مذهبی، دو مرحله حساس را برجسته می کند که رابطه يی قوی و محکم با حال و آينده مردم ايران و مقاومت ملی آن دارند.

مسعود رجوی، مردی که به عنوان يک جنگجو و حريف دلير عليه رژيم شاه ايستاد، و همان مسير و راه مبارزاتی را با همان رويکرد عليه رژيم شاهان عمامه دار ادامه داد، در سخنرانيش در دوازدهم اکتبر جاری، روشن می سازد که دهه گذشته، دهه يی بود که مجاهدين طی آن پايداری کردند و سخت ترين و مشکلترين شرايط را تحمل کرده و صبر جميل پيشه کردند، صبری که از ثبات اصولشان سرچشمه می گرفت، و توانستند از طريق اين پايداری و صبر اسطوره يی خود به موضوع قرارگاه اشرف بعد و عمقی بين المللی بدهند و زنجيره انکار حقوقشان توسط آمريکا را در هم بشکنند و به همه جهان ثابت کنند که مردمانی اصولی هستند که برای آينده بهتر مردمشان مبارزه می کنند و می خواهند ايرانی آزاد و دموکراتيک بنا کنند که نافی سرکوب و استبداد باشد.

در دهه گذشته، -که طی آن دهها تن از اشرفيها در ميدانهای رويارويی بسيار نابرابر به خاک افتادند و صدها تن از آنان مجروح شدند، که کماکان بسياری از آنها از عوارض آن رنج می برند- اشرفيها هنگامی که با دستان خالی و سينه های بی سپر در مقابل ارتش عراق هدايت شده و تحريک شده توسط رژيم ولايت فقيه ايستادند، و پايداری کردند و ديکته ها و شروط ناعادلانه دولت نوری مالکی را نپذيرفتند، مقوله ”پيروزی خون بر شمشير“ را جامه عمل پوشاندند، تا کار به آنجا رسيد که دادگاه اسپانيا نوری مالکی را به خاطر جنايتها و تعديهای غيرانسانی مرتکب شده در حق ساکنان اشرف، به دادگاه فرا خواند.
در دهه گذشته جامعه جهانی وادار شد تا به تراژدی جاری در قرارگاه اشرف توجه کند و بپذيرد که با امضای يک يادداشت تفاهم مربوط به حل مسالمت آميز موضوع اشرف بين سازمان ملل متحد و دولت عراق، جنبه بين المللی به مسأله آنها بدهد، و اين امر قيد و زنجيرهايی که غرب به خاطر مماشات با رژيم ملايان به آنها تحميل کرده بود را گسست، و به همه جهان ثابت کرد که سازمان مجاهدين خلق تنها يک جريان سياسی عادی يا وزنه ای معمولی در ليست اپوزيسيون ايران عليه رژيم ولايت فقيه نيست، بلکه وزنه ای سنگين و استثنايی است که در مقابل اين رژيم، پايدار و استوار و مقاوم بوده و خواهد ماند تا اين که آن را به سلفش رژيم شاه ملحق کند.

مرحله آينده، همان طور که رهبر ايرانی مسعود رجوی توصيف می کند، مرحله بازگشت به موضوع سرنگونی رژيم و تبديل آن به يک استراتژی مبرم و ضروری و گريزناپذير می باشد، زيرا موضوع سرنگونی رژيم طی دهه گذشته به دليل طبيعت شرايط و اوضاع که به طور کلی در خدمت اين رژيم مذهبی استبدادی بود، عملی و منطقی نبود و موضوع مهم ديگر که به شدت مطرح بود حفاظت از ساکنان اشرف و روح و اخگر مقاومت بود که در مقابل رژيم ايستاده بود، چرا که رژيم ولايت فقيه تلاش داشت بعد از اشغال عراق توسط آمريکا و شرايط و اوضاع اضطراری و جديد ناشی از آن، ساکنان اشرف را از بين ببرد و صفحه اين مقاومت در برابر خود را تا ابد در هم بپيچد، به خصوص که قبل از آن، با قرار دادن نام اين سازمان در ليست تروريستی، از سال1997 آن را تضمين کرده بود، اما پايداری و ايستادگی اسطوره يی اعضای سازمان مجاهدين خلق ساکن در اشرف در مقابل همه اين توطئه ها و دسيسه های رژيم ايران، موضوع اشرف را که در اساس مسأله آزادی خلق و وطن است، در انظار قرار داد، و در زمانيکه جهان شاهد حذف نام سازمان مجاهدين خلق از ليست تروريستی توسط ايالات متحده بود، با چشمان خود اوضاع وخيم و خفت بار رژيم و برخاستن قيام در مقابلش و در عمق خانه اش در خود بازار تهران که به مثابه يکی از پايگاههای اصلی او به شمار می آمد را ديد، و از اين جاست که تأکيد رهبر مقاومت بر بازگشت به موضوع سرنگونی رژيم، تأکيدی کاملاً منطقی با توجه به شرايط و اوضاع کاملاً مناسب برای اين موضوع است، زيرا که رژيم ملايان روزهای آخر خود را سپری می کند و زمين زير پايش به لرزه در آمده است و همه جهان بی صبرانه در انتظار سقوطش می باشند که ديگر دير نيست و نزديک و بسيار نزديک است.