اعزام محمدرضا پورشجری به بیمارستان مدنی کرج


خبرگزاری هرانا - روز ۲۰ فروردین ماه، محمدرضا پورشجری وبلاگ نویس زندانی به بیمارستان مدنی کرج منتقل شد و همانروز بدون انجام درمانهای لازم به زندان عودت شد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز ۲۰ فروردین ماه سال جاری، محمدرضا پورشجری (سیامک مهر) در پی وخامت وضع جسمی بصورت اورژانس به بیمارستان مدنی کرج منتقل شده و پس از انجام درمانهای سرپایی به زندان ندامتگاه مرکزی کرج عودت شد.
لازم به یادآوریست، پیشتر محمدرضا پورشجری (سیامک مهر) وبلاگ نویس زندانی ۵۱ ساله با وجودی که دستور پزشکان بهداری زندان ندامتگاه مرکزی کرج را جهت ارسال پرونده پزشکی خود به پزشکی قانونی جهت صدور رای عدم تحمل کیفر کسب کرده بود، با ممانعت قاضی ناظر بر زندان "نجفی"، موفق به ارسال پرونده خود نشده است.
پیش‌تر نیز مسئولین بهداری طی نامه‌ای به رئیس زندان ندامتگاه کرج اعلام کرده بودند: "محمدرضا پورشجری فرزند حسین به شماره کارت عکس ۶۹۲۲۳ مشکل قلبی دارد که درمان آن برای این مرکز هزینه زیادی به همراه دارد، لذا مستدعی است در خصوص اعطای مرخصی درمانی اقدام مقتضی به عمل آید.

هجرت پدرطالقانی


روز بيست وچهارم فروردين سال۱۳۵۸، در روزهای آغازين اولين بهار پس از پيروزی انقلاب ضدسلطنتی، آيةالله طالقانی، دراعتراض به رفتارهای ارتجاعی و خودکامگی هايی که عوامل خمينی تحت نام اسلام انجام می دادند، به حالت اعتراض از تهران هجرت نمود. سازمان مجاهدين خلق ايران با صدور اطلاعيه يی در 26فروردين اعلام کرد:

 «اکنون ديگر هيچ شک و شبهه يی در مورد اصالت و حقانيت اعلام خطر ”مجاهدين خلق ايران“ درباره تعرضات خودسرانه نفاق انگيز و ارتجاعی نمی تواند وجود داشته باشد، بار ديگر توجه عموم مردم قهرمان ايران را به اهميت اعتراض انقلابی ”حضرت آيةالله طالقانی“ برمی انگيزيم».

 به دنبال اطلاعيه افشاگرانه سازمان مجاهدين خلق ايران، تظاهرات عظيمی توسط جوانان و دانشجويان در برابر جنبش ملی مجاهدين صورت گرفت. 
پيشدستی مجاهدين در افشای حرکات باندهای سياه حکومت آخوندی عليه نيروهای انقلابی و مترقی، خمينی را مجبور به يک عقب نشينی مفتضحانه کرد و از جمله به خواسته پدرطالقانی در مورد تشکيل شوراهای مردمی درظاهر گردن گذارد.
 پدرطالقانی گفته بود تعطيل دفاتر و عزيمت ايشان از تهران، اقدامی عليه نقض آشکار حقوق و آزاديهای اساسی تمامی فرزندانشان در سراسر اين آب و خاک محسوب می شود.

انعكاسات جهاني بازگشايي دفتر مقاومت در واشنگتن



خبرگزاري فرانسه 11 آوريل 2013: اپوزيسيون ايران در واشينگتن روز پنجشنبه براي نخستين بار طي 15 سال در واشنگتن دفتر باز کرد.
اين دفتر كه در فاصله 100 متري از کاخ سفيد قرار دارد، طي يک مراسم رسمي که مشاور قبلي امنيت ملي اوباماما ژنرال جيمز جونز و جان بولتون سفير پيشين ايالات متحده در سازمان ملل و يک مقام کنترل تسليحات در دولت پرزيدنت جرج بوش در آن شرکت داشتند، بازگشايي شد.
سونا صمصامي، نماينده شوراي ملي مقاومت ايران در آمريكا، گفت سياست تعامل آمريکا با رژيم ايران شکست خورده و خواستار سياست تغيير رژيم شد.
او در سخنراني افتتاحيه خود گفت: «اکنون وقت آن رسيده که تمام تلاشها به سمت تغيير دمکراتيک در ايران سمت پيدا کند».
او افزود: «رژيم کاملا واقف است که سازمان مجاهدين به طور عام و ساکنان اشرف و ليبرتي بطور خاص نقش تعيين کننده اي در رابطه با رويدادهاي داخل ايران ايفا خواهند كرد».
ژنرال جيمز جونز از مجاهدين به عنوان «يک جنبش بسيار مهم» ياد کرد و گفت «اميد است که روزي دموکراسي و حاکميت قانون در سرزمين بزرگ ايران برقرار شود، جاييکه مردم سزاوار شرايط بسيار بهتر از آنچه که در حال حاضر وجود دارد، هستند».
جان بولتون گفت لغو نامگذاري مجاهدين درزمان تعيين کننده اي، يعني در حاليکه تهديدات از جانب کره شمالي و رژيم ايران وجود دارد، انجام شد. او اين سازمان اپوزيسيون را بخاطر فراخواني كه به يک ايران غيراتمي داده است، ستود.خبرگزاري فرانسه افزود:
بيش از سه هزار تن از اعضاي اين گروه در دو کمپ در عراق محصور شده اند. سازمان مجاهدين ميگويد در حال فعاليت براي سرنگون کردن رژيم حاكم در تهران است.
واشينگتن پست:

شوراي ملي مقاومت ايران دفترش در آمريكا رابا فاصله تنها يك بلوك از كاخ سفيد افتتاح كرد

درخيابان پنسيلوانيا با فاصله تنها يك بلوك از كاخ سفيد، شوراي ملي مقاومت ايران، ائتلافي كه مجاهدين خلق را در برمي گيرد، دفتر جديدش را روز پنجشنبه افتتاح كرد.
اين گروه كه دشمن قسم خورده رژيم تهران است از سال 2003 مجاز به فعاليت در آمريكا نبوده است.
بيش از سه هزار عضو مجاهدين در كمپ اشرف در عراق در نزديكي مرز ايران حضور داشتند, اما، فشار رژيم ايران حكومت عراق را وادار كرد مجاهدين را به نزديكي پايتخت بياورد – جايي كه آنها مورد حمله موشكي قرار گرفته اند.
يك كارزار سياسي و حقوقي طولاني – كه توسط مقاماتي، مانند سفير جان بولتن، نماينده كنگره دينا روهراباكر، كانديداهاي سابق رياست جمهوري، نيوت گينگريج و رودي جولياني و هاوارد دين، و فرماندار سابق پنسيلوانيا، اد رندل، نهايتاَ وزارت خارجه را وادار كرد تا اين سازمان را از ليست خود خارج كند.
مشاور قبلي امنيت ملي اوباما، ژنرال جيمز جونز و پاتريك كندي و ساير حاميان آنها در مراسم بازگشايي دفتر شوراي ملي مقاومت ايران كه «پارلمان در تبعيد ايران» نيز ناميده مي شود، شركت كردند.

هيل، نشريه كنگره آمريكا:
قانونگذاران افتتاح دفتر شورا در واشينگتن را ستودند و در نامه تبريك خود به مريم رجوي نوشتند:
آمريكا هرگز نمي بايست هرگز مجاهدين را ليست گذاري مي کرد يا دفتر شوراي ملي مقاومت ايران را در واشينگتن مي بست. اين هر دو اقدام به درخواست رژيم ايران صورت گرفته بود.
قانونگذاران روز پنجشنبه به شوراي ملي مقاومت ايران براي بازگشايي دفترش در واشينگتن تبريک گفتند.
آنها در نامه اي به رئيس جمهور برگزيده شوراي ملي مقاومت، خانم مريم رجوي نوشتند: "ايالات متحده نمي بايست هرگز مجاهدين خلق را در سال 1997 ليست گذاري مي کرد و يا متعاقب آن دفتر شوراي ملي مقاومت ايران را در واشينگتن مي بست. اين هر دو اقدام، به درخواست رژيم ايران صورت گرفته بود.
تنها کاري که بايد كرد اين است که به کارهاي امروز رژيم تهران نگاه كنيم و ببينيم كه امتياز دادن به يک رژيم سرکوبگر و غيردموکراتيک، يک سياست خارجي خوب نيست.
قانونگذاران در نامه خود خاطرنشان كردند اميدواريم دفتر شما به حمايت از تغيير دموكراتيك درايران كه مردم ايران، علي خامنه اي و رژيم فاسدش را بيرون بيندازند و يک روز نو را با  دموکراسي و آزادي به ارمغات آورند، کمک کند.
اين نامه توسط نمايندگان كنگره آمريكا، تد پو، دينا روهراباکر، تام کاتن، شيلا جکسون لي و پال کوک  امضا شده است. مراسم بازگشايي دفتر شورا، مجموعه يي از شخصيتهاي امريکايي را به خود جذب کرد از جمله مشاور قبلي امنيت ملي اوباما جيمز جونز، سفير پيشين امريکا در سازمان ملل جان بولتون، معاون سابق عمليات مخفي اطلاعات مرکزي جان سانو، سناتور رابرت توريسلي و پاتريک کندي در اين مراسم حضور داشتند.واشينگتن تايمز:
دولت اوباما زير فشار دادگاه فدرال آمريكا كه حكم كرد اين سازمان يك اپوزيسيون مشروع است آنها را از ليست خارج كرد.
دولت بيل كلينتون درسال 1997 براي بر آورده كردن خواسته كليدي رژيم ايران، مجاهدين و شوراي ملي مقاومت ايران را عنوان پيش شرطي براي مذاكره ليست گذاري كرد. دولت بوش  اين مخالفان رژيم ايران را در ليست حفظ كرد ولي دولت اوباما زير فشار دادگاه فدرال  آمريكا كه حكم كرد اين سازمان يك اپوزيسيون مشروع و نه يك گروه تروريستي است، آنها را از ليست خارج كرد.
سفير جان بولتون و ساير شخصيتهاي آمريكايي در مراسم بازگشايي دفتر واشينگتن اين گروه به آنها پيوستند تا اين تحول را جشن بگيرند.
ژنرال جيمز جونز، مشاور قبلي امنيت ملي پرزيدنت اوباما گفت مقاومت ايران معتقد به «برقراري دمكراسي و حكومت قانون در كشور زيباي ايران است، جايي كه مردم آن بسيار شايسته تر از آن چيزي هستند كه در حال حاضر  برآنها حاكم است».







اندر آمیزش خیانت و جنایت

در تاریخ مبارزات بشر برای جدایی از دنیای جبر و استبداد به دنیای اختیار و آزادی، بوده اند افراد، جریانات و گروههایی که آگاهانه همراهی با اصحاب جبر و ظلم و ستم را اختیار کردند چرا که پرداخت بها برای کندن از عوالم حیوانی به دنیای انسانی را تاب بر نمی آوردند. تاریخ از این دسته از مردمان زیاد بخاطر دارد که وجودشان همواره بعنوان تکه خلطی در سینه تاریخ سنگینی می کند چرا که اگر حرکت فرزند انسان شتابنده و در گریز دائم از دنیای جهل و بندگی جریان داشته و دارد پس بطور طبیعی باید همواره شاهد حضور تنفر برانگیز و رقت بار چنین افرادی در عرصه مبارزاتی خلق ها باشیم. 

تنوع عمله استبداد و جهل و اجبار: 

اصولا با دونوع عمله در تاریخ بشری بعنوان عناصر بازدانده و ضد تکاملی روبرویم. 

گروه اول : 

این گروه زاده جهل و ناآگاهی اند. خاستگاه و منشأ و نقطه عزیمت هر حرکتشان، جهالت می باشد. چون فاقد عنصر آگهی اند لذا متعصبند. پس نیازی به خریدن ندارند فقط باید گاها زیر بغلشان گذاشت و تحریکشان کرد. اینان نقش عمله بی مزد و مواجب دیکتاتوری را در تاریخ بعهده داشته و دارند. شاید در اینجا و آنجا حوائجی دارند که برآورده کردنش از سوی دیکتاتوری چندان هزینه بردار نیست. با توصیه ای کارشان راه می افتد و عمری هم سپاسگزار دیکتاتور خواهند بود و آماده هرگونه جانفشانی در مسیر عظمت دیکتاتور هستند. این جماعت برخاسته از طبقات تهیدست و فرودست جامعه هستند. از تهور و رشادت برخوردارند و عمدتا با زور بازو و کار یدی کمک رسان دیکتاتوری هستند که یوغ بردگی بر گردنشان انداخته است. چون اهل پرداخت بها هستند لذا با جان و مالشان در خدمت به دیکتاتوری معامله می کنند. اگر بخواهیم مثالی ساده از تاریخ معاصر ایران بزنیم که برای همه قابل لمس باشد، باید از افراد و نیروهایی یاد کنیم که در جبهه های جنگ ضد میهنی در قالب نیروی بسیجی و یا سپاهی و گاها در رده فرماندهان این نیرو حضور داشتند و قربانی امیال توسعه طلبانه و جاه طلبانه خمینی و استبداد مذهبی شدند. اگر فاکتور «مذهب سنتی» و نقش مخرب آن را در فریب عمومی را در تحلیل خود لحاظ کنیم بیشتر به درک و فهم واقعیت ها نائل می شویم. چه شبهایی که فرزندان این آب و خاک که عمدتا هیچ منفعتی هم در حفظ و بقای این رژیم نداشتند با مرثیه و نوحه آهنگران و افرادی همچون او سر از پا نشناخته به امید رسیدن به دروازه ه بهشتی که کلید گشودن آن به گردنهایشان آویخته شده بود پا به میادین مین گذاشتند.کودکان دبستانی تا نوجوانان دبیرستانی با جثه های ریز و در حال رشد که بنا به روایت روزنامه های خود رژیم گاها در پتو پیچیده می شدند تا اجزای بدنشان بعد از انفجار زیاد به اطراف پراکنده نشود. صحنه هایی رقت انگیزی که جز تنفر از عاملین چنین فجایعی و عزم و ارده برای سرنگونی آنها، چیز دیگری نمی توانست تسکین بخش آدمی باشد(۱). 

گروه دوم: 

گروه دوم بر عکس دسته اول با اشراف و آگاهی و شناخت از ماهیت استبداد و دیکتاتور به عمله با مزد و مواجب آن تبدیل شده اند. شاید روزگاری را هم چه به قصد میوه چینی و چه بخاطر پرداخت بهایی در مسیر آزادی با آزادیخواهان و مبارزان هم سنگر و هم بند و همزنجیر بوده اند. بخاطر حفظ وجود در قدم اول و سپس برای کسب جاه و مقام و ثروت، آگاهانه جبهه استبداد را برگزیده اند. بر عکس گروه اول حاضر به پرداخت هیچ بهایی نیستند. اگر گروه اول با زور بازو و توان جسمی اهداف خود را به پیش می برند، افراد این دسته تا دلتان بخواهد اهل فکر و اندیشه اند البته از نوع کاسبکارانه و تاجرمنشانه آن. اگر هر عمل دسته اول نشأت گرفته از جهل و تعصب است این گروه روباه صفتند. مثلا اگر به آنها بگوئید این رژیم شبی ۲۰۰ تا ۲۰۰ تا از فرزندان این آب و خاک اعدام کرده است بدون اینکه منکر شوند می گویند خوب حکومتها اغلب این کارها را می کنند و اگر بگوئید ۳۰۰۰ میلیاردی از خزانه ملت اختلاس کرده اند بدون اینکه به شما اجازه «منعقد شدن کلام» (۲) را بدهند فی الفور می گویند قدرت در همه جا فساد اور است بدون اینکه اصلا مصادیق آن را ذکر کنند (۳). در هر صورت می خواهند نقش مزدوری خود را با مشاطه گری رژیم و جنایتکاران، بی هیچ کم و کاستی ایفا کنند. دست مایه کارشان وقاحت و دنائت است. هیچ حد و مرزی هم در این امر نمی شناسند و بخش تراژدیک قضیه آن است که این جماعت در ایران امروز در غفلت تاریخی نیروهای سرنگونی طلب و تفرق آنها و عدم پاسخگویی به ضرورت اتحاد و همبستگی ملی بین آزادیخواهان و نیروهای انقلابی، علیرغم اینکه نقش لابی رژیم را دارند در صفوف اپوزیسیون هم برای خود جایی دست و پا کرده اند. بنام اپوزیسیون مبارزه بدون خشونت!. چنان شیر بی یال و دم و اشکمی از مبارزه بدون خشونت (بخوانید جبهه متحد مزدوران رژیم) ارائه می دهند که در تاریخ مبارزات هیچ بشری رؤیت نشده است!. مرزهای قاطعی است بین رژیمی که غرق در جنایت است تا اپوزیسیون. دریای خونی است بین رژیم و هر اپوزیسیونی که ادعای مبارزه داشته باشد حال به هر شکل آن. مبارزات مردم هند و آفریقای جنوبی علیه استعمار انگلیس و آپارتاید از خصیصه غیرخشونت آمیز برخوردار بوده اند. کدامیک از آنها به دشمن سرکوبگر پیشنهاد مذاکره و گفتگو داده اند؟ الا اینکه دشمن، فرسوده شدن و شقه شدن در قوای سرکوبگر خود را به عینه مشاهده کرده باشد و در حالت استیصال به رهبران جنبش یعنی گاندی و ماندلا پیشنهاد عاجزانه گفتگو و یافتن راه حل داده باشد. نمونه مشخص حتی در جنگ ایران و عراق. خمینی وعده کرده بود و آبروی ناداشته خود را با خدا معامله کرده بود که جنگ را تا نابودی آخرین خشت خانه ای در ایران ادامه دهد. ضعف و تسلیم و وادادگی را در صفوف نیروهای خود مشاهده کرد و از موضع ضعف و استیصال تن به قطعنامه ۵۹۸ ملل متحد داد. دیکتاتور مطلق گرا است. تسلیم پذیر نیست الا اینکه ضعف و فترت در درون نیروهای خود را به عینه مشاهده کرده باشد. کسانی که با علم مبارزه بدون خشونت سر و کار دارند، می دانند، بخاطر شکنندگی نوع مبارزه بدون خشونت (۴) باید همواره مرزهای استواری با دشمن تا رؤیت نشانه های ضعف و فترت و استیصال و در نهایت تسلیم در آن لحظه ای در تنوع بخشیدن به امر مبارزه دست برنداشت و با چالش کشیدن مدام دشمن و نیروهایش، او را به تسلیم وادار ساخت. گاندی و ماندلا کجا و محمد خاتمی و کروبی و موسوی کجا؟ اشتباه نشود حقوق انسانی موسوی و کروبی در پی این سخن اصلا خدشه بردار نیست.(۵) آن دو در حفظ وضعیت موجود نه تنها هیچ نفعی نداشتند بلکه بطور تمام عیار خواهان تغییر وضع موجود و سرنگونی آن بودند و اینها همه در پی حفظ «یادگار گرانسنگ امام» و «بازگشت به عصر طلائی امام» و «اجرای بی تنزل قانون اساسی» مبتنی بر اصل ولایت فقیه هستند. هر اشاره ولی فقیه برای به سر دویدن این جماعت حتی از درون زندان (۶) کافی است. چگونه با چنین کیفیتی از رهبران جنبش می توان یک جنبش آزادیخواهانه آنهم در مبارزه با حکومتی که ۳۴ سال فقط خون ریخته و جنایت کرده به پیروزی رساند. 

چه باید کرد: 

موضع ما در قبال این دو گروه متفاوت است. همانگونه که باید به گروه اول آگاهی بخشید و از کنده شدن اجتناب ناپذیر گروه اول از اردوی استبداد، استقبال نمود، باید بی محابا گروه دوم را افشا و طرد نمود. اینها ثمره و نطفه بسته شده از «آمیزش جنایت و خیانت» هستند. افرادی همچون فرخ نگهدار و همپالکی های توده ای و اکثریتی اش و آخوند هم غزه و هم لبنان گو کدیور و فاطمه حقیقت جو و حسین موسویات دیپلمات - تروریست و سفیر سابق رژیم در آلمان و موسوی خوئینی و اکبر گنجی و مسعود بهنود و … تمامی مشاطه گران و عمله رژیم جهل و جنایت بعنوان جرثومه های فساد و تباهی. اگر مبارزه با رژیم شرط لازم برای تحقق آزادی و رهایی است، شرط کافی همانا افشای بی محابا و طرد این مزدوران و مشاطه گران است. بدون پیش بردن این قضیه نمی شود اراده ها را صیقل زد. اینها وظیفه شان ایجاد تردید و دودلی در دل مبارزان است. این جماعت بدون توجه به شرایط موجود و کمیت و کیفیت سرکوب ادعا می کنند که می شود با شیوه مسالمت آمیز هم رژیم را سرنگون کرد و هزینه مبارزه در قالب ارتش آزادیبخش زیاد است لذا باید در مقابل استبداد تا فراهم آمدن شرایط، تمکین کرد و اینگونه است که این جماعت پایه های دیکتاتوری را محکم می سازند و درخت در حال خشکیدن آن را با دنائت و با ایجاد تزلزل در اراده های مبارزین، آبیاری می کنند. 

بی تردید رژیم ولایت فقیه بعلت عدم تناسخ با قانونمندیهای تکامل و با توجه به ماهیت جنایتکارانه و استبدادی اش لاجرم باید ساقط شود. در این واقعیت هیچ شکی نیست. هیچ دیکتاتور خونریزی در تاریخ نتوانسته حاکمیت استبدادی خود را بر اراده های مردمی که میل و عزم به تغییر کرده اند تا به ابد تحمیل کند.رژیم حاکم بر ایران نیز سنگ ریزه ای است در مقابل اراده و عزم ملت ایران در میل و گریز دائم و فزاینده از دنیای جهل و بندگی به دنیای آزادی و اختیار آنهم به یمن آگاهی و رشادت نسلی که نابودی تمام عیار ان را اراده کرده اند. لذا باید تماما محو نابود گردد و خواری ابدی نصیب وادادگان و خائنان و خائفان خواهد بود. 

پاورقی: 

۱- محمد خاتمی بعنوان رئیس ستاد تبلیغات جنگ وقت، نقش برجسته ای در کشاندن دانش آموزان به جبهه های جنگ و روی مین فرستادن آنها داشت. 

۲- برگرفته از دادگاه غلامحسین کرباسچی که با رئیس دادگاهش آخوند محسنی اژه ای که همزمان نقش دادستان را هم بعهده داشت و ارقام نجومی جابجا شده را همواره اشتباه می خواند و کرباسچی اصرار داشت که شما اجازه نمی دهید کلام منعقد شود. 

۳ - اکنون چند سال است که وزارت کشور انگلیس برای اخراج تروریستی که ظاهرا با القاعده در ارتباط بوده و در کشورش بخاطر اعمال تروریستی تحت تعقیب می باشد، درگیر است. و دادگاههای انگلیس و در نهایت دادگاه عالی اروپا اجازه استرداد «ابوقتاده» را به اردن بعلت اینکه احتمالا در جریان دادرسی در کشورش تحت شکنجه قرار گرفت، نمی دهند. حال افرادی همچون فرخ نگهدار و مسعود بهنود و … در همین انگلیس برای سرپوش گذاشتن جنایت های رژیم آخوندی در مصاحبه با تلویزیون بی بی سی فارسی و … ادعا می کنند که همه حکومتها خلافکارند و … 

۴- اصولا مبارزه بدون خشونت بعلت خصیصه فراگیر بودن آن بخاطر تنوع عقاید افراد شرکت کننده در آن از شکنندگی بیشتری از نوع مبارزه مسلحانه که رزمندگان آن قدرت انطباق با شرایط سخت و فشارها و سرکوب رژیم در حال مبارزه با آن را داشته و لذا مایه گذاری بسا بیشتری دارند، برخوردار است بنابر این رهبری چنین جنبشی باید با علم بر این واقعیتها، از مرزهای بسا بلندبالائی با رژیم حاکم برخوردار باشند که به تبع آن نیروهای شرکت کننده در چنین مبارزه ای از رهبری جنبش الهام گرفته و شعارهای سازش کارانه را مطرح نمی سازند. 

۵- حصر خانگی موسوی و کروبی و دفاع از حقوق انیسانی آنها هیچ منافاتی با به چالش کشیدن آنها در موضع «رهبری جنبش سبز» ندارد. 

۶- اشاره به نامه مصطفی تاجزاده به خاتمی و دعوت او به کاندیدا شدن در انتخابات آتی و آب پاکی که احمد خاتمی از سوی خامنه ای روی دست او و دیگر اصلح طلبان سازشکار ریخت و گفت که صحبتهای خامنه ای در روز اول فروردین شامل سران و ساکتین فتنه و جریان انحرافی نمی شود یعنی در یک کلام تا اطلاع ثانوی خاتمی و مشایی می توانستند از مرخصی همراه با مزایا استفاده کنند.
علیرضا یعقوبی

جريان فتنه چيست ، فتنه گر كيست ؟

يادم هست درسالهای شصت تا شصت چهار و پنج خودمان بعد از اينكه رژيم ج .اسلامی به دستگيرهاى گسترده روى آورد، در آن زمان هر كسى را كه دستگير مى كردند ، فورى بدون اينكه از او بپرسند چكاره اى و چكار كرده اى ؟ در سربرگ پذيرش اوليه اوین مى نوشتند " منافق" و در نماز جمعه هايشان ترجيع بند شعارهايشان مرگ بر آمريكا و منافق و اسرائيل بود . اگر از آن افراد مى پرسيد ى منافق ( منظورشان مجاهدين و سازمانهای سیاسی دیگر بود ) يعنى چى؟ خيلى از آنها معنى آنرا نمى دانستند. در همان سالها مزدوران و حقوق بگيران ج. ا هر كسی را كه دلشان مى خواست دستگير مى كردندو با يك مارك"منافق" ممكن بود متهم و يا فرد دستگير شده تا مرز اعدام هم برود ،يادم هست در ميان دستگير شده گان افرادى بودند كه اصلا روحشان هم از سياست و فعاليتهاى سياسى و سازمان و ... خبر نداشت ولى پاسداران بسيجى و سپاه آنها را به بهانه هاى از پيش ساخته ،دستگير مى كردند و به اوين مى آوردند .به چند نمونه اشاره می کنم ، فردى بود كه رفته بود بخاطر اجازه عقب افتاده اش از كيوسك تلفنى به صاحب خانه اش تلفن بزند او را دستگير كرده و به اوين آورده بودند افرادى بودند كه در خانه مثلا تعدادى " دوريالى " داشتند دستگير شده بودند (جالب بود يكى از برنامه هاى تلويزيونى لاجوردى جلاد داشتن دوريالى (در آن زمان برای یک بار تلفن زدن دوریال کافی بود )را جرم متهم قلمداد مى كرد و يا افرادى كه هنوز به سن قانونى نرسیده بود ،آنها را دستگیر و رژيم ضد اسلامى ، آنها را به بهانه از پیش ساخته شده ی منافق به زندان مى انداخت و حتا تعدادى از آنها را به جوخه اعدام برد ه اعدام کرده اند . لاجوردى جلاد برگزيده خمينى بود ، او كسى بود كه در زندان از كلمه " منافق "بیشترین استفاده را مى كرد. درواقع او بود که در اوین این کلمه را از دهان رهبرش گرفته بود و مرتب بکار می برد . چون اين كلمه باب شده ى خمينى در ج. ا بود. در ميان زندانيان كسانى بودند كه فقط روزنامه و ارگان سازمانی را خوانده بودند و يا اينكه بعضى از آنها روزنامه هاى سازمان سياسى و گروه مورد نظرش را فروخته بودند ولى لاجوردى جلاد آنها را با قوانين من در آوردى و با نام اسلام اعدام كرد و به روى ناميمون خود هم نياورد . مى خواهم بگويم اصلا براى رژيم فرقى نمى كرد كه ، چه كسى را دستگير كرده است آيا سن قانونى دارد يا ندارد، آنها بيگناه هستند يا گناهكار ؟ از ديد رژيم فرد دستگير شده بايد بدون دادگاه و بدون هيئت منصفه با مارك منافق اعدام شوند . 
همين جريان سركوب و بگير و ببندها و شكنجه و اعدام در طول سى و چهار سال به شكلهاى مختلف ادامه داشته و دارد، در طول اين سالها هراز چندى رژيم دست به ترور شخصيت هاى 
سياسى و كشيش هاى مسيحى زده است تا بيشتر بكشد و زنده بماند . نگارنده بعد از همان سال ٦٠ گفتم و نوشتم كه رژيم نخبه كشي و شخصيت كشى را براه مى اندازد و شعار" بكش تا زنده بمانى" را در استراتژى اش قرار خواهد داد. ، انسان کشی ، مسلمان كشى و غير مسلمان كشى با نام كفار و منافق ... را علم كرده تا هر كارى كه در جنايت از او سر مى زنده را توجيه شرعى كند . 
خمينى جنگ ايران و عراق را براه انداخت تا با سركوب تمامى نيروها ، (تكرارمى كنم ) ، تمامي نيروها، برايش فرقى نكرده و نمى كند از دم تيغ و تير و طناب دار بگذراند. رژيم(خمينى) از همان شروع جنگ با نعمت خواندن " جنگ " سركوب و اعدام را باب كرد و پا در راهى گذاشت كه برگشت آن برايش خيلى گران تمام مى شود ، آنها نمى توانند حتا يك روز بدون اعدام و شكنجه را سپرى كنند .اگر روزى طنابهاى دار را از ميدانگاهها جمع كنند گور خود را كنده است به همين دليل است كه خودى هاى خود را هم ناچارن نمى توانند تحمل كنند و با ماركهاى جديد ديگر به جو سازى هاى جديد رو آورده اند تا به توانند به استراتژى " بكش تا زنده بمانى" همچنان وفادار بمانند . لازم است يادآورى كنم در سالهاى پيش مارك "منافق "مختص زندانى نبود اين ناندانى در سراسر كشور در همه جا مورد استفاده رژيم قرارگرفته و همچنان ميگيرد. درآموزش و پرورش و در تمامى ادارات و در دانشگاههاى كشور دربيمارستانها و حتا در تمامی محله ها و ... با مارك منافق هزاران هزارنفر را از شغل ويا ادامه تحصيل محروم كردند تا به حكومت انسان کش به جور ستمشان همچنان ادامه دهند . 
بعد از اتفاقات سال 88 اصطلاح دگری را علم کردند تا ناندانی تاره ای را بازکنند فتنه و فتنه گر 
فتنه چيست ؟ فتنه يعنى مهندسى كردن تمام عيار انتخابات و بر گزيدن رئيس جمهورى كه از نظر فكرى به او ( ولايت فقيه ) نزديك تر است و با در اختيار گرفتن تمام امورات كشور دردست خود و رئيس جمهور بر گزيده اش خون ملت را در شيشه كردن وبه تاراج گذاشتن سرمايه هاى طبيعى و غير طبيعى كشور است . 

فتنه گر كيست ؟ كسى كه فقط يك راى دارد ولى يك رئيس جمهور را خود به تنهايى انتخاب مى كند و در مقابل پيش از هفتاد ميليون ايرانى مى ايستد و برعليه ملت در نماز جمعه فرمان شليك را به پاسدارانش صادر مى كند و ملتى را كه به خيابانها آمدند و درخواست انتخابات سالم را كرده بودند وگفتند راى ما كو ؟ را فتنه گر خواند . 
فتنه گر كسى است كه كانديد اتورهاى رقيب رئيس جمهور بر گزيده ولايت فقيه را دستگير و به زندان مى برد و رعب و وحشت را در جامعه نهادينه می كند تا رژيم فاشيستى خود را براى مقطعى ديگر به عقب بيندازد . 
فتنه گر يعنى ولايت فقيه و دارو دسته اش كه جوانان و دانشجويا ن و زندانيان را در خيابان و زندان قلع و قمه كرده تا فردى بنام احمدى نژاد را براى دو دوره به رياست جمهورى رساند. حال با اين تعاريف به رايج شدن اصطلاح ديگرى بنام " فتنه " مى پردازيم ،تا فتنه گر را بهتر بشناسیم . 
بعد از جريان جنبش سبز رژيم، اصطلاح ديگرى را براى خودى ها براه انداختند تا بتوانند همچون سال شصت سران جنبش سبز را كه خود از مارك زنهاى حرفه اى بودند حالا همان مارك زنهاى گذشته را به جريانى بنام " جریان فتنه " نسبت دهند، در واقع فتنه گران اصلى در همان راه گذشته پا نهادند و پاشنه درب را بر همان چرخاندن كه خود مى خواستند . بعد از انتخابات ١٣٨٨ كه خامنه اى از احمدى نژاد حمايت كرد و رئيس جمهور برگزيده اش را براى بار دوم به كاخ رياست جمهورى برد مشخص شد كه فتنه گران و جريان فتنه در كجا لانه دارند دقیقا در بیت عنکبو تی ولایت ! 
ابتدا ،خامنه اى احمدى نژاد را نزديك تر از هركس ديگر به خودمعرفى كرد او حتا وى را نزديكتر از " رفسنجانى " به خود دانست و در همان نماز جمعه ى معروف (٢٩خرداد ٨٨) در مقابل مردم ايران صف آرايى كرد و شمشيرش را از رو بست و جريان فتنه را براه انداخت تا جهان همچون گذشته ، نظارگر انتخاباتى پوشالى در ايران باشد واقعيتى كه چشم دولتها و مردم جهان را بازتر كرد حالا بعد از هشت سال احمدى نژاد از همين موقعيت باد آورده خود سوء( سود ) استفاده كرده تا بتواند قدرت را در مقابل ولايت فقيه حفظ كند و از هم اکنون با بهار بهار کردن در مقابل ولایت فقیه صف آرایی کرده است . از ديد ذوب شدگان در ولايت او نيز به جريان فتنه پيوند خورده است ، يعنى رژيم تحمل رئيس جمهور برگزيده رهبرى را هم ندارد بطورى كه حالا مشخص شد ه است مزه ى قدرت پاى دندان رئیس جمهوری ولایت فقیه گير كرده است و لاجرم وى را در مقابل خامنه اى سردمدار فتنه قرار داده است و مى خواهد در پايان كارش، كارى را انجام دهد كه پوتين ومدودف درروسيه كردند ، او نمى خواهد براحتى كاخ رياست جمهورى را ترك كند آیا چاقو دسته اش را می برد ؟ حال علاوه بر موسوى و كروبى همان جريان ، احمدى نژاد را هم فتنه گر مى نامند و گاهى مثل برادرش(داود احمدى نژاد) وى را منافق پيچيده مى نامند يعنى از ديد ولايت فقيه و ذوب شدگان درولايت فتنه در فتنه شده است و جریان فتنه را بوجود آورده است با يك بررسى مختصر که در بال رفت مى توان براحتى سران فتنه و بازيگرانجریان فتنه و فتنه گران را شناخت . همان طورى كه ملت تا كنون خود تشخيص داده است . با تعريفى كه در بالا از فتنه شد مشخص است فتنه چيست و فتنه گر كيست حالا به سخنان ذوب شدي ديگر در ولايت فقیه توجه كنيد. 
احمد خاتمى معروف به گوريل حوزه كه عنوان "عضو هيات رئيسه مجلس خبرگان " را يدك مى كشد بعد از اينكه سخنان گوهربار رهبرش را در باره اقتصاد باعنوان " حماسه سياسى و حماسه اقتصادى " مطرح مى كند آن سخن را ازابتكارات هوشمندانه ى رهبر مى داند و بعد مى گويد " كشور آنگاه سامان مى يابد كه تك تك مردم كه در جامعه حضور دارند خود و فكر و راى شان را در سرنوشت كشور شريك بدانند ، (بخوانيد درخدمت رهبر )راز تاكيد حكيمانه رهبرى بر حضور مردم و همه سلايق سياسى در همين موضوع نهفته است " يعنى رهبرى ولايت فقيه از مردم مى خواهد فقط در انتخابات شركت كنند تا بتوانند آمار بالا بدهند و لى درپايان ، آراى مردم را مال خود كنند (ملا خور ) و آنها را فتنه گر و ... بنامند ، در جاى ديگرميگويد: " اشتباه برداشت نكنيد فتنه گرانى كه در سال ٨٨ ساختار شكنى كردند و به مصاف كليت نظام اسلامى آمدند ديگر با هيچ نگاه و سليقه اى ، درون چارچوب نظام تعريف نمى شوند و به صورت طبيعى سخن رهبرى در خصوص همه سلايق فكرى و سياسى براى كانديداتورى در انتخابات شامل حال آنها نيست . " احمد خاتمى مى خواهد بگويد ساختار شكنان و همان فتنه گران نمى توانند در انتخابات حضور داشته باشند وباز تاكيد مى كند مردمى كه دلسوز انقلاب هستند خواستار محاكمه سران فتنه هستند او با اينكه مى داند سران فتنه رهبر و اطرافيانش هست باز خود را به كوچه على چپ زده است و از مردم مى خواهد تا فتنه گران را كه در راسش رهبرى ولايت فقيه قراداردتا خواهان محاكمه آنها شوند، عضو هيات رئيسه خبرگان درست ميگويد مردم خواهان محاكمه هرچه سريع تر سران فتنه هستند همان كسى كهبا یک رای رئيس جمهورى خود براى مردم برگزيد وآتش خشم مردم را شعله ور كرد ، همان كسي كه شعله فتنه را با خط ونشان كشيدن براى مردمى كه آمده بودند بگوئيد راى من كو ؟ و راى من كجا رفت و براى چه كسى خوانده شد ؟ فوری دستور حمله به مردم را صادر كرد و همان كسى كه دستور حمله به خانه هاى مردم و تجاوز به زندانيان سياسى و اعدام آنها را صادر كرد و تا آنجا پيش رفت كه يار غار خود هاشمى رفسنجانى را خانه نشين كرد تا جريان فتنه را به او يعنى رهبر نسبت بدهد ، بطورى كه تاكنون چندين بار تكرار كرده است كه نامه نوشته شده به رهبرى تماما درست بوده است يعنى جریان فتنه را با احترام به رهبرى نسبت داده است . سوال اينجاست كسانى كه گفتند راى من (ما) كو ؟ فتنه گرند يا كسى كه راى مردم را براى احمدى نژاد دزديد و مردم را فتنه گر خواند فتنه گر است ؟ با این تعریف ، مردم حاضرند رهبر فتنه گران و سردمدار جریان فتنه را هرچه زودتر محاكمه كنند و آن كسى جز خامنه اى نيست .
عباس رحمتى

نگاهی به زندگی جاودانه فروغ اشرف، شهيد مجاهد خلق شهناز پهلوانی


شکر نعمت وصل 
نگاهی به زندگی جاودانه فروغ اشرف، شهيد مجاهد خلق شهناز پهلوانی
تولد: 1340- رامهرمز
شهادت: ۱۹فروردين ۱۳۹۰- اشرف

سالها در پی وصل به سرچشمه بود، وقتی به اشرف رسيد، احساس قطره يی را داشت که به دريا پيوسته است. شکر نعمت وصل را می شد در شور و اشتياقش برای کار و مسئوليت و به ميدان شتافتن ديد که پرشکوه ترين فرازش در روز ۱۹فروردين بود. 

شهناز پهلوانی، زن مجاهدی که برای وصل سير و سلوکی سخت و طولانی را طی کرده بود، اکنون در وصل خود جاودانه شده است. او خود درباره مسيری که تا وصل به مجاهدين و رسيدن به اشرف طی کرده نوشته است: 
«من در خانواده يی مذهبی يا به عبارتی متعصب که اسلام را تقليد کورکورانه از آخوندها و خم و راست شدن بدون مفهوم روزانه که نماز ناميده می شد، بزرگ شدم. هربار که به اصفهان می رفتم (به جلسات آخوندها) احساس تضادم از چنين اسلامی بيشتر می شد… بعد از انقلاب خوب جو سياسی باز شد و آرزوی من برآورده گرديد. هر کتابی می خواستی وجود داشت و من نيز چون تشنه يی که هرچه آب دريا را می نوشد تشنه تر می شود، شده بودم». 

شهناز وقتی در جستجوهايش با نام مجاهدين آشنا می شود، درنگ نمی کند: 
«بعد از کلاس رفتم دفترشان، از قضا آن روز يک سخنرانی از برادر مسعود گذاشته بود. بدون سختی آرام نشستم و گوش دادم ولی ندايش تا مغز استخوانم اثر کرده بود. سعی کردم مقاومت کنم و احساسم را حتی از خودم پنهان کنم و مطالعه را چاره می دانستم…». 

شهناز که در آن زمان هنوز دانش آموز بود، در کنار مجاهدين فعاليت را آغاز می کند و هر چه می گذرد و به سرعت پيوندش عميق تر می شود: 
«تابستان که به نجف آباد (اصفهان) رفتيم، بازگشتی در آن نبود و من تا آن زمان ميزان وابستگيم را به سازمان نفهميده بودم، ديگر قادر نبودم بدون آنها زندگی کنم…». 

شهناز که برای رسيدن به اشرف راه سخت و طولانی را طی کرده بود، به راستی شکرگزار نعمت وصل بود و اين را می شد در تمام لحظات زندگی انقلابيش و تمام حرفها و نوشته هايش ديد. 

«هميشه به خاطر بودن در زير چتر رهبری مسعود و مريم سپاسگزار خدای يکتا هستم اگر چه می دانم اگر حتی سلول سلول وجودم زبان بگشايند قادر نيستم پاسخگوی حتی يک دقيقه هدايت و داشتن چنين رهبری را جبران کنم». 

روز ۱۹فروردين با اصرار، خودش را به صفوف اول رساند. می گفت می خواهم از خاک اشرف که حريم آزادی و اميد مردم ايران است تا آخرين قطره خونم دفاع کنم. شوق پرواز وجودش را پرکرده و سرانجام به عهدش و سوگندش وفا کرد و چون ستاره يی د رخشان به کهکشان شهيدان پيوست.

من کلمه کم آورده ام!

محمد قرائی
آيا شما قبول داريد که خمينی پديده تازه يی در تاريخ بود، و رذالتهايش، به نسبت خونريزان گذشته تازگی داشت؟ آيا قبول داريد که چنگيز وقتی مردم شهری را قتل عام می کرد، نمی گفت: اين فريضه الهی است که دشمنان اسلام را از بين برداريم؟ ؛ و هيتلر هم، وقتی آدمها را درکورهٴ آدم سوزی می انداخت، ادعا نمی کرد که: خودشان خودشان را درکوره می اندازند!
شاگردان خمينی هم پديده های عجيبی هستند. مثلاً آيا در تاريخ پيدا می کنيم حاکمی مثل خامنه ای، که با توطئه، حرم امام رضا را منفجر کند، و يکساعت بعد اعلام کند کار منافقين بوده! و بعد عاملش را هم بگيرد و به تلويزيون بياورد! آيا موردی در گذشته پيدا می کنيد که کشيشان مسيحی را تکه تکه کنند و در يخچال بگذارند و بعد کسی را با شکنجه وادار کنند که بگويد من از منافقينم و اينها را ما کشتيم!
همين طور در تاريخ پيدا نمی کنيم کسی در کمال دريدگی، در روزگاری که گرانی مردم را بيچاره کرده رودر روی مردم بگويد مشکل ما ارزانی است!
اگر بگرديد مثل اين چيزهای شگفت خيلی پيدا می کنيد. رفتار حکومت به جا مانده از خمينی هم شگفت است: چگونه در حکومت مستضعفان، سالی صد ميليارد دلار درآمد نفت دارند، اما هيجده ماه آزگار! مزد کارگران را نمی دهند و باز هم توی تلويزيون به هيأت روحانی می نشينند و می گويند: عدالت اسلامی!
چگونه ستّارها را در زندانها می کشند، بعد می گويند خودش مرد! و در همان حال، مجرمترين افراد در رأس قوه قضاييه، کهريزک ها را اداره می کنند!.
چگونه دو جوان را به خاطر دزدی چيزی نزديک به 20 دلار در ملأعام بدار می کشند و بر سرقتهای سه هزار ميليارد دلاری چشم می پوشند!.
بقيه نمونه ها را خودتان به خاطر بياوريد. من فقط خواستم نتيجه بگيرم که خمينی و خمينيگری، پديده تازه و شگفتی ست.
حالا من يک چيز تازه هم از اين پديده پيدا کرده ام. يک نوع مزدوری جديد!
اين که از خون ديگران نان بخوری! مدعی جان و عقل و اختيار کسانی بشوی که خيلی بيشتر از تو عقل و اختيار دارند؛ و از اين راه، تيغ دشمن را بر آنان تيزتر کنی.
افرادی که اين شغل را می گزينند، به همان شيوه پنهان شدن در پشت ظاهر حق طلبانه (يعنی ريا)، از خمينی پيروی می کنند.
دستورکار اين شغل در سه سطر خلاصه می شود:
ـ در خارجه بنشين! کاری به اين نداشته باش که پيشينه تو را همه می دانند، و می دانند کی ب
وده ای، برای ساواک کار می کرده ای، و يا بريده ای، و خيانت کرده اي…
ـ هيچ کاری بجز زندگی و عيش و نوش خودت هم نداشته باش!
ـ تنها هر وقت کشتارگران مردم، گروهی از آنها را که می جنگند با توطئه به قتل رساندند، تو قلم را بردار، مدعی جان کسانی بشو که در ميدان مبارزه می جنگند.
همين دستور را اجرا کن!
بعد به تدريج ياد می گيری که چه چيز بايد بنويسی! خودت از شيطان درونت، رهنمودها را می گيری. بهترين الگو را هم که داری!؟ خمينی!. خوشبختانه حکومت عراق هم هيچ خبرنگاری را راه نمی دهد که کسی ببيند آنجا چه می گذرد. پس تو هر چه می خواهی بنويس! اگر موشک می خورند، تو همان حرف خمينی را ترجمه کن که: خودشان توی سر خودشان کاتيوشا می زنند!.
اگر اين شغل را نمی خواهی، بايد بروی کار کنی! مثل مردم با شرف عرق بريزی نان حلال پيدا کنی. تازه آنوقت، توجيه بی عملی خودت چه می شود؟ پز مبارزه ات عليه نظام چه می شود؟
نترس! نديدی کوبلر و عيال، همان حرف را چگونه در لفاف پيچيدند و گفتند: «انفجارهايی در داخل کمپشان صورت گرفته! و بعد از رهبری کمپ درخواست کردند اجازهٴ دسترسی به همهٴ نقاط کمپ را بدهند؟!»
آنها کاری نداشتند به اين که انفجار در کمپ کسانی که همه دانه دانه بازرسی شده اند چگونه می تواند صورت بگيرد؟!
نديدی موفق ربيعی هم گفت همهٴ آنها مغزشويی شده اند!؟
به اين هم فکر نکن که مردم عقل دارند، و می فهمند که آن مجاهدان ليبرتی سالها راه مبارزه برای آزادی مردمشان را پيموده اند؛ سالها در زندان گذرانده اند و همهٴ حقايق را در مورد حاکميت بهتر از هر کسی می دانند. کاری نداشته باش که آنها مثل آدمهای مدعی بی عملی نبودند که مردم و کشورشان را فراموش کنند.
بله! اين جا لازم نيست به غيرت و انصاف فکر کنی. آخر اين لازمه اين شغل است. پس بنويس رهبرانشان، از راه دور، با توسل به جمبل و جادو، آن پيران نبرد و آن جوانان قهرمان مبارز و تحصيلکرده را گول می زنند! اين همان ترجمان «خودشان خودشان را…» است.

کاری نداشته باش که عالم و آدم می دانند که تمام کمپ آن مجاهدان در محاصره مزدوران رژيم و نيروی قدس است، و جاسوسان رژيم هم در هيأتهای مختلف و در مصاحبه های مختلف آنها را ترغيب می کنند که يک قدم بياييد اينطرف ديوار!.
تو بی توجه به اين چيزها، بنويس: آنها آن قدر گول خورده اند که زير موشک می ايستند و کشته می شوند اما آنطرف نمی روند!
بله! اين شغل جديد است. اگر قديمها می گفتند، فلانی از آب کره می گيرد. حالا اين مزدوران با اين شغل تازه، از خون نان می گيرند. ش

تحول اوضاع اقتصادی ایران درسال 1392 ؟


درآستانه سال 1392 شاهد دو فقره تحول جدید درعرصه اجتماعی ایران هستیم که هردو گویای این واقعیت هستند که مدیریت وخامتبار اقتصاد ایران ، سختی معیشت برخی از اقشارجامعه ایران را به مرزطاقت فرسا رسانده است . شاهد آن هستیم که محرومترین اقشارجامعه یعنی کشاورزان وکارگران ایران ، به مقا بله با سیاست هایی برخاسته اند که قوه مجریه رژیم به آنها تحمیل کرده است. کشاورزان اصفهان درواکنش به این سیاست ها برای اولین بار به مقابله قهرآمیز روی آورده اند وبه تخریب تاسیساتی پرداخته اند که قوه مجریه رژیم بدون رعایت حق و سهم آنها از آب زاینده رود ایجاد کرده است .کارگران محروم کشورنیزعجالتا با امضاء تومارهای اعتراضی 30 هزارنفری وتجمع درمقابل وزارت کاروسازمان بیمه های اجتماعی به سمت واکنش جمعی وسراسری درمقابل سیاست هایی می روند که آنها را زیرفشار معیشتی طاقت فرسا قرارداده است. درنقطه مقابل کارگزاران رژیم ایران برای رویارویی با«خطر» گسترش عصیان های اجتماعی ، ضمن ادامه سرکوبگری معترضان ، بدون آنکه به علل ریشه ای نارضایتی های اجتماعی بپردازد وبه فکردرمان آن باشد ،به سیاست پرداخت موقت برخی از کمک های مالی بی پشتوانه و گذرا روی آورده اند که به زعم خودشان حکم مسکن برای د رد معیشتی طاقت فرسا ی اکثریت مردم ایران را دارد ، . پرداخت 85 هزارتومان تحت عنوان « عیدانه » به هرنفر، برقراری مجدد توزیع کوپنی برخی کالاها نظیر برنج وروغن وگوشت بین نیروهای « خودی » که آنهارا زیرپوشش حمایت « کمیته امداد » و« سازمان بهزیستی » قرا رداده اند ، افزایش رقم پرداخت « یارانه نقدی » همزمان با اجرای مرحله دوم حذف یارانه های به شدت تورم زای فرآورده های نفتی وگازوبرق ، همه وهمه حکایت ازآن دارند که رژیم ایران نه می خواهد ونه می تواند سیاستهای کلی وبه تبع آن سیاستهای اقتصادی اش را ، که برای اکثریت مردم فقروبیکاری واوضاع فلاکتبار کنونی را به وجود آورده ، تغییردهد . مدیریت اقتصادی رژیم ایران با این رویکرد وخامتباربه سال 1392 پای می گذارد . طی این سال عوامل جدیدی اوضاع اقتصادی ایران را درمعرض تحول قرارخواهد داد که درزیر به بررسی برخی ازآنها می پردازیم: 

الف – بی ثباتی مضاعف فعالیت های اجرایی واقتصادی طی نیمه اول سال 92 
تکلیف اهرم مالی تحرک اقتصاد دولتی ایران ،یعنی بودجه نزدیک به 731 هزارمیلیارد تومانی دولت وشرکتهای دولتی ، به علل سیاسی ، تا پایان خرداد ماه 1392 معلوم نمی شود . اگر انتخاب یازدهمین رییس جمهوررژیم درخرداد ماه سال 92 محقق شود، پس ازتصویب بودجه عمومی وبودجه کل کشوردرمجلس، حدود سه ماه دیگر وقت لا زم است که آیین نامه ها و سیاست های اجرایی این بودجه توسط دولت جدیدی که جای دولت احمدی نژاد می نشیند، تدوین وابلا غ شود . طی این 6 ماه تمامی بازارهای اقتصادی ایران ازجمله بازار پول وارزوتولید وعرضه کالا به تبع بلاتکلیفی بودجه درحالت بلاتکلیفی وبی ثباتی به سرخواهند برد . قراراست مجلس هزینه های دولت طی سه ماه اول سال را به طورموقت برمبنای درآمد سه دوازدهم بودجه سال قبل تعیین وابلاغ کند و دولت جدید تا آماده شدن برای اجرای بودجه سال 92 به لحاظ مالی بی ثبات خواهد بود . 
ب – تنگنای اقتصادی ناشی ازتحمیل تجارت پایاپای 
به رغم وعده وعیدهایی که درمذاکرات قزاقستان داده شده ،سرسختی رژیم ایران درادامه فعالیتهای مخفی اتمی اش ،تشدید تحریم نفتی رژیم درسال 2013 را پیش روی قرارداده است . از6 فوریه 2013 تحریم جدید مصوب کنگره آمریکا ، به هدف قراردادن رژیم ایران درتنگنای تجاری جدید ،به اجرا گذاشته شده است . برمبنای این تحریم آمریکا می خواهد مشتری های آسیایی نفت ایران را وادارکند که دیگرپول به رژیم ایران ندهندودرازاء پول نفت کالابه ایران صادرکنند( نفت درمقابل جنس های بنجل چینی وهندی و.. ) . معامله پایا پای اینچنینی مزیت اقتصادی تجارت آزاد ایران با جهان را منتفی می کند . فلسفه ومزیت نسبی تجارت آزاد ، خرید آزادانه کالاهای مطلوب ومنطبق با نیاز اقتصادی کشور از کشورهای دیگراست ونه تهیه مایحتاجی که می توان آنها را درداخل نیز تولید کرد . خرید مطلوب و آزادانه کالاهای مورد نیازایران ازبازار جهانی با دریافت پول نفت به ارزها ی معتبرخارجی نظیر دلار ویورو امکان پذیراست . شرارت اتمی رژیم ایران می رود که ازیکسومطلوبیت کالا های وارداتی مورد نیاز اقتصاد ایران را منتفی کند وازسوی دیگرمدت تحویل کالا به ایران را طولانی تر ازپیش کند . این دوعامل نیز اقتصاد وفعالیتهای اقتصادی درایران را بیش ازپیش درتنگنا قرارخواهد داد . 
ج – کاهش عرضه ارز به بازار داخلی 
تحریم پرداخت پول نفت صادراتی به ارز ، به خصوص ارزهای معتبر مثل دلار و یورو طی سال 92 ، باعث می شود که رژیم عرضه ارز به بازار داخلی را به شدت کاهش دهد . مختصر ذخیره ارزی دولت در« صندوق توسعه ملی » صرف ریخت و پاش های امنیتی نظیر پرداخت « عیدانه » شده وبه بانک مرکزی دستور د اده شده که ذخیره ارزی خود را برای برا ی روزهای سخت ترازاین بگذارد وازاین محل به بازارداخلی ارز عرضه نکند . با این اوصاف قابل پیش بینی است این کاهش رو به توقف عرضه ارز، قیمت ارزرا دربازار داخلی بیش از پیش افزایش دهد .حتی اگربا اعتبار ارزی حاصل از صادرات نفت به کشورهای آسیایی، بتوانند به نوعی به تقاضای ارز برای واردات کالا وخدمات پاسخ دهند ، تقاضای مهمی که نقدینگی هنگفت و سرگردان ریالی برای خرید ارزدارد بی پاسخ می ماند که می تواند قیمت ارز را بیش از پیش افزایش دهد. 
د -نوسان نرخ تبدیل ارز نفتی به ریال 
درلایحه بودجه 92 که دولت احمدی نژاد تحویل مجلس داده ، ادامه درگیری رژیم ولایت فقیه با طرف خارجی وادامه تحریم نفتی این رژیم مفروض گرفته شده است . با این حساب دولت نمی تواند روی میزان صادرات نفت ایران ومیزان درآمد ارزی مربوطه پیش بینی وحساب دقیقی داشته با شد . اینستکه دراین لایحه فقط روی سهم ریالی درآمد نفت دربودجه عمومی دولت که حدود 66 هزار میلیارد تومان است حساب بازکرده اند وهیاتی را مأمورکرده اند که نوسان روبه کاهش صادرات نفت ایران ودرآمد ارزی مربوطه را زیر نظربگیرد و برحسب تحول شرایط تحریم، با توجه به این نوسانات وبه قصد رسیدن به میزان درآمد ریالی که دربودجه پیش بینی شده ( 66 هزار میلیارد تومان ) ، هراز چند گاه ،درتعیین نرخ تبدیل ارز حاصل از درآمد نفت تجدید نظر کند و بانک مرکزی برمبنای این نرخ تجدید نظرشده،معادل رقم ارزی صادرات نفت ایران، ریال به حساب درآمد نفتی دولت واریزکند . ازسوی دیگر بانک مرکزی مجبورمی شود برمبنای نرخ متغییری که تعیین رقم آن به میزان صادرات و قیمت صادرات نفت ایران بستگی دارد ، اعتبار ارزی ما به ازاء نفت صادراتی را ، دست کم با همین قیمت ، دراطاق معاملات ارزی به واردکنندگان کالا وخدمات بفروشد . به این ترتیب نرخ ارزدراطاق معاملات ارزی و بازارآزاد در نوسان بی ثبات می شود ودرنوسان خواهد بود. 
ه – خنثی شدن سریع کمک «جبرانی» دولت درفضای به شدت تورمی سال آینده. 
سال 1392 سال اجرای مرحله دوم حذف یارانه ها ی فرآورده نفتی وگازوبرق وسال ا فزایش وبی ثباتی نرخ ارزاست .این دوعامل چنانکه یکی دوسال اخیرشاهد آن بوده ایم ،می تواند قیمت مایحتاج مردم وموسسات تولیدی کشور را درمعرض گرانی و تورمی شدید وطاقت فرسا یی قرار دهد . طی سال 92 عوامل دیگری نیزبردوعامل فوق افزوده می شود که می تواند آتش خانمانسوز تورم درایران را شعله ورترکند . کسری درآمد دولت برای تأمین بودجه عمومی و کسری بودجه دولت برای پرداخت یارانه به مردم وموسسات تولیدی ازآن جمله اند . لایحه غیرواقع بینانه بودجه 92 که به تازگی توسط دولت به مجلس رژیم داده شده گویای این کسربودجه های تورم زاست ( ضمن رسیدگی وپس ازتصویب این لایحه درمجلس به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت ) . تا آنجا که به افزایش رقم یارانه پرداختی به مردم وموسسات تولیدی درسال 92برمی گردد ، درهمین جا بایستی یاد آورشد که بنا به گزارش مجلس رژیم، دولت درتأمین این یارانه ها طی دوسال گذشته کسری هنگفت داشته و شرکت دولتی موسوم به « سازمان هدفمندی یارانه ها» نتوانسته ازمحل دریافتی حاصل ازحذف سوبسید ها وگرانی سوخت ،پرداخت یارانه های نقدی را تأمین کند . احمدی نژاد درمصاحبه تلویزیونی خود قبل ازتحویل لایحه بود جه به مجلس ،این کسری را ناشی ازناتوانی موسسات تولیدی کشور ازپرداخت بهای گازوبرق وسوختی که مصرف کرده اند اعلام کرد و گفت بدهی این موسسات به حساب طلب « سازمان هدفمندی یارانه ها » ازآنها گذاشته شده است . وضعیت مالی موسسا ت تولیدی ایران زیر فشار تورم و واردات بی رویه ازخارج بیش ازپیش تضعیف شده است و این موسسات درپرداخت بهای گازوبرق مصرفی شان، که با اجرای مرحله دوم هدفمند سازی یارانه ها درساال 92،گرانترازگذشته خواهند شد ، نا توانتر خواهند شد وازآنجاییکه دولت به ملاحظات امنیتی تعطیل این موسسات، نمی تواند گازوبرق وسوخت مصرفی آنها را قطع کند برای پرداخت یارانه های نقدی به مردم و موسسات، که مطابق لایحه بودجه درسال 92 رقم آنرا به 120 هزار میلیارد تومان افزایش داده ، باید بیش ازپیش به استقراض تورم زا ازبانک مرکزی و برداشت ازاعتبارپیش بینی شده برای ردیف های بودجه عمومی دولت ،نظیر اعتبار بودجه عمرانی ، بپردازد . 
بی ثباتی وضع اقتصادی و پرداخت وام بانکی تحمیلی به بعضی ازموسسات دولتی نیز ازدیگرعواملی هستند که می تواند به تورم درسال 92 دامن بزند .( بنا به گزارش منابع بانکی رژیم ،طی سال 92 سیستم بانکی کشورمجبورخواهد شد حدود 5 هزارو 500 میلیارد تومان تسهیلات و وام تورم زای چدیددراختیار برخی ازموسسات دولتی بگذارد . این وام به موسسات دولتی نظیروزا رت نیرو ووزارت نفت باید پرداخت شود زیرا طی سال 92 ،به همین میزان باز پرداخت اصل وبهره پولی که ازمحل فروش « اوراق مشارکت » طی سالهای 88 و89 دریافت کرده اند ، سررسید می شود درحالی که این موسسات امکان بازپرداخت آن را ندارند ) 
و-چشم انداز 
فضای تورمی توام با رکود اقتصاد ایران درسا ل 92 ، می تواند به سرعت کمک های مالی را که دولت برای جبران گرانی ناشی ازاجرای مرحله دوم حذف یار انه های سوخت درنظرگرفته ،بی اثر وخنثی کند و به جنبش اعتراضی گرسنگان دامن بزند . اقتصاد فقرافزا و درمعرض فروپاشی ایران، محصول سیاست استراتژیک تغییرناپذیر نظام ولایت فقیه است .گام اولیه لازم برای تغییرسیاست کلی وترمیم سیاست و مدیریت اقتصادی فقرآفرین رژیم ولایت فقیه، تنش زدایی درسیاست داخلی و خارجی این رژیم است.حال آنکه شواهد متعدد نشان می دهند که رژیم ایران بقاء خود را به سیاست داخلی و خارجی استراتژیکی گره زده که روی درگیری قهرآمیز با مخالفان داخلی ودرگیری سیاسی با آمریکا و غرب استوارشده است . بنا براین بقاء وموجودیت این رژیم باعث ومسبب وخامت اوضاع اقتصادی ایران است و جامعه ایران برای خروج ازاین وضعیت فاجعه بارراهی جزپایان دادن به موجودیت رژیم ولایت فقیه درپیش رو ندارد .
یزدان – حاج حمزه

مهردادهرسینی: برای خامنه ای دیگر تره هم خرد نمی کنند

رپی اوجگیری شقه و شکاف و جنگ قدرت در درون نظام آخوندی و بویژه درگیری های اخیر جناح ها در صحن مجلس ارتجاع و نیز استیضاح و برکناری وزیرکار دولت پاسدار احمدی نژاد که گوئیا بدون اطلاع ,, رهبر معظم ,, صورت گرفت است, ولی فقیه طلسم شکسته روز گذشته شخصا به صحنه آمد تا ضمن رفع و رجوع این افتضاح سیاسی, یکبار دیگرآب ریخته شده را به جوی بازگرداند و  آتوریته ی از دست رفته اش را احیاء کند. در این رابطه وی ضمن هشدار به تمامی دستجات رژیم , رفتار و عمل احمدی نژاد ,   گماشته ی تو سری خورده ی نظام آخوندی  در صحن مجلس و لشکرکشی علیه برادارن لاریجانی را  ,, ارتکاب عمل خلاف شرع ,, قلمداد کردو گفت : ,, اینکه رئیس یک قوه به خاطر یک سند اثبات نشده دو قوه دیگر را متهم کند، خلاف شرع و قانون است,,.
بهرحال این سخنرانی نه تنها اوضاع را آرام نکرد, بلکه بحران ها را  عمیق تر نمود. بلافاصله پس از این سخنرانی بود که احمدی نژاد دست به یک پاتک زد و در سخنانی در دانشکده ی دریانوردی در چابهارگفت : ,, مردم سال‌ها پیش از صحنه اداره کشور کنار گذاشته شدند، این موضوع یک ضعف است,, .
این موضعگیری ها که خود وضعیت و بحرانهای رژیم را وخیمتر نموده , در حالی صورت میگیرد که ولی فقیه ارتجاع چند هفته پیشترنیز ضمن  برحذز کردن تمامی دستجات درونی رژیم از افشاگری علیه یکدیگر, گفته بود , ,, از امروز تا روز انتخابات، هرکسی که بخواهد اختلافها را به میان مردم بکشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده کند، قطعاً به کشور خیانت کرده است,,.
خامنه ای  که دل شوره ی عجیبی از افشاگریهای احمدی نژاد پیدا کرده , یقیننا نگران آبروریزی های بیشتر, بویژه در خصوص  کلان دزدی های فرزندانش یعنی  ,,مجتنبی و میثم ,, می باشد . بویژه آنکه وی پیشاپیش و برای جلوگیری از گسترش بحران,   افشاگری های رئیس قوه ی مجریه در رابطه با رشوه خواری و دزدی های درون نظام آخوندی را ,, سند اثبات نشده ,, قلمداد میکند. خامنه ای بخوبی میداند که برای اثبات قضائی هرسندی یقیننا تمامی راهها به قوه ی قضائیه که آنهم تحت سلطه ی یکی دیگر از برادران لاریجانی است , ختم میشوند. قوه ئی که دربست در حوزه ی اختیارات ولی فقیه و همدست فاسد وی یعنی آخوند آملی لاریجانی است.

کاظم مصطفوی: دو گواهی و یک سؤال


بعد از جنایت اخیر باند مالکی در عراق، در حمله موشکی به کمپ لیبرتی، شاهد واکنشهای بسیاری از طرف جریانها و افراد گوناگون بودیم. جنایت به قدری بی پرده بود که هرکس به فراخور چیزی گفت.  بسیاری از سر درد و برخی برای خالی نبودن عریضه. حتی سفیر رژیم هم، که خواجه حافظ شیرازی هم می داند از مجریان و طراحان اصلی قضیه هست، ناچار به موضعگیری شد. اول آن را محکوم کرد و بعد هم البته همین محکومیت نیم بند را تکذیب کرد.
اما غرض من در این جا پرداختن به این موضعگیریها نیست. بلکه در میان اظهارات و موضعگیری ها به دو  گواهی برخوردم که به راستی «تکان دهنده» و از نظر من «تاریخی» هستند. تکان دهنده که می گویم منظورم این است که تا به حال از زبان غیر مجاهدین چنین گواهی هایی را ندیده بودیم. و «تاریخی» که نوشتم منظورم این است که این قبیل شهادتها  مصرف «روز» ندارند و برای همیشه باقی خواهند ماند.
ذیلا آنها را نقل می کنم. بدون هیچگونه تفسیر و تشریحی.  و بعد سؤالم را خواهم نوشت.
شهادت اول قسمتی از نوشته «بهروز جاوید تهرانی» زندانی مبارزی است که همه او را می شناسند. همه می دانند که او هیچگاه مجاهد نبوده است. خبرهای مقاومت و پایداری او را در زندان هم شنیده ایم. او در فیس بوک خود مطلبی نوشته است با عنوان « حمله تروریستی به کمپ لیبرتی و وظیفه اخلاقی و سیاسی ما». در پایان نوشته خاطره ای نقل کرده است که خواندنی است: «تابستان سال ۱۳۹۰ به دلیل فیلمبرداری از محسن دگمه‌چی بیمار در حال احتضار، من را به همراه صالح کهندل، فرزاد مددزاده و پیروز منصوری از بند ۱۲ زندان رجایی شهر کرج به سلولهای بند ۲۴۰ اوین منتقل نمودند. ما تمام ۳ماه تابستان را در سلول انفرادی گذراندیم و در ماه دوم یکبار سربازجوی وزارت اطلاعات «علوی» که من را برای بازجویی به اتاق مخصوص برده بود بعد از قریب نیم ساعت سخن گفتن از فرصتهای از دست رفته زندگی من و دلسوزیهای پدرانه! برای جوانی تباه شده من انگار فکر تازه‌ای به ذهنش رسیده گفت:
علوی: بهروز می‌خوای بری خارج از کشور؟
من: (چون نزدیک آزادیم بود خیلی مشکوک گفتم) من پاسپورت ندارم جناب علوی. بدون پاسپورت تا شمال هم نمی‌رم.
علوی: (با عجله) پاسپورتم بهت می‌دیم.
من: (چون فکر کردم می‌خواد از شر من تو ایران خلاص بشه گفتم) من پول ندارم که بخوام برم خارج.
علوی: پولم بهت می‌دیم.
من: (کنجکاوانه پرسیدم) چکار باید بکنم؟
علوی: هیچی. همین کاری که این ۱۵ سال تو ایران کردی. مبارزت رو بکن. (بعد از چند ثانیه سکوت هر دونفر، ادامه داد) کنارش دوتا فحشم به سازمان بده». به اندازه کافی روشن هست؟
شهادت دوم توسط طاهر بومدرا در مراسم بزرگداشت یاد شهیدان کمپ لیبرتی بود. آقای بومدرا نیازی به معرفی ندارد. همه می دانند آقای بومدرا کیست و شغلش چه بود و از طرف سازمان ملل چه مأموریتی، در رابطه با ساکنان اشرف، در عراق داشت. او از نزدیک شاهد بسیاری توطئه های پشت پرده برای از هم پاشاندن تشکیلات مجاهدین بوده است. او در سخنان خودش، که به نظر من یکی از ماندنی ترین سندهای تاریخ معاصر ما است، نمونه ای را نقل می کند که مورد نظر ما است. آقای بومدرا خود را «شاهدی» «مسئول اظهارات» خود معرفی می کند که صرفا به این دلیل شهادت می دهد که «سکوت غیر قابل قبول است» آقای بومدرا تصریح کرده برای اثبات صحت حرفهای خود حاضر است در هردادگاهی حاضر شود. او از جمله گفته است: «بگذارید اظهارات کوبلر به اشرفیها را یادآوری کنم، هنگامی که او گفت من از جانب شما امضاء کردم تا جان شما را نجات دهم. ما به او هشدار دادیم که این کار او نجات جانها نیست. البته، دور میز رهبری یونامی ما داشتیم در مورد جدا کردن سر از بدنه صحبت میکردیم. نقل مکان، که در واقع نقل مکان نیست بلکه یک جابجایی اجباری است. هدف واقعی انحلال اشرفیها است. اما نمیتوانید آنها را منحل کنید، بنابراین بایستی رهبری را از جمعیت کمپ لیبرتی جدا کنید. این طرز بیان و سخن ما بود، که بقیه جمعیت هر کدام راه خود را خواهند گرفت و در طبعیت محو خواهند شد. اما رهبری دستگیر خواهد شد». این یکی هم به اندازه کافی روشن است.
حالا بعد از این دو نمونه، من به سوال اصلی ام می رسم.
در اوین، سربازجوی اطلاعاتی، زندانی مقاوم و شناخته شده ای را تشویق می کند به خارج رود و حتی «مبارزه اش را بکند» و در «کنارش دوتا فحش هم به سازمان» بدهد.
در عراق هم مارتین کوبلر به نیابت از خامنه ای و مالکی کار «حقوق بشری» خودش را در «جدا کردن سر از بدنه» مجاهدین می داند.
«مأموریت» سربازجوی اطلاعاتی رژیم و کوبلر و اذنابشان مشخص است، شما لطف بفرمایید و بگویید شما «وظیفه»تان در خارج کشور در رابطه با «تشکیلات مجاهدین» و «سر و بدنه آن» چیست؟