دروغگویی، از صفت مشترک همه دست اندرکاران نظام آخوندی

 خبرگزاری حکومتی فارس در ۲۵ آبان ۱۳۹۰   خبری رامنتشر کرد که بر اساس آن سرپاسداری به نام رمضان شریف به اصطلاح معاون روابط عمومی و تبلیغات سپاه پاسداران جهل و جنایت آخوندی در نهمین همایش بسیج و رسانه که چهارشنبه در به اصطلاح مرکز همایش‌های بین‌المللی صداوسیمای آخوندی برگزار شده گفته است:
برگزاری دو اجلاس بزرگ در فاصله کمتر از دو هفته در ایران آن هم با حضور رهبر معظم انقلاب، دشمنان را به هذیان‌گویی انداخته است. جای تعجب است با اینکه آمریکایی‌ها در ضعف‌اند و ما در قدرتیم، برخی رسانه‌های ما از اینکه بخواهند پیام انقلاب را بدهند، دست و پایشان می‌لرزد.
به نظر میرسد که این گروه اوباش حاکم بر سرنوشت مردم و کشور ما در پررویی و وقاحت و دروغگویی در سرتاسر عالم نظیر ندارند. پیامی که رسانه ها باید به مردم ایران و منطقه بدهند چیست؟ علائم در قدرت بودن آخوندها کدام است؟ اقتصاد شکوفا؟ ریشه کن شدن فقر و بدبختی و بیسوادی و انواع و اقسام دردهای اجتماعی؟ رواج روابط سالم و عادلانه در نظام اقتصادی کشور؟ یا وجود دموکراسی و موازین حقوق بشری و عدم وجود شکنجه و اعدام و زندانی سیاسی؟
این مزدور در حالی این ادعای مضحک رامیکند که هنوز مدت زیادی از برملاشدن بزرگترین اختلاس تاریخ ایران و منطقه و شاید بطورنسبی جهان نگذشته است. اختلاسی که بسیاری از سران رژیم در آن دست داشته اند و به انجام آن کمک کرده اند و هر روز که می گذرد گوشه تازه ای از داستان این اختلاس نجومی افشا می شود. به گزارش خبرگزاری دولتی آریا در ۲۴ آبان ۱۳۹۰ ،در ادامه ماجرای «بزرگ‌ترین اختلاس تاریخ» ایران، یک نماینده اصول‌گرای مجلس روز پنج‌شنبه در مصاحبه‌ای با تاکید بر این که ده نماینده مجلس فعلی ایران در اختلاس سه هزار میلیارد تومانی دست داشته‌اند از قوه قضاییه خواست نام آنها را منتشر کند تا دیگر نمایندگان در معرض اتهام نباشند.
مزدور رمضان شریف همچنین گفته است:
ما امروز گوش‌های شنوای زیادی در دنیا داریم و این گوش‌ها از جنایت‌های مروجان فرهنگ غربی بی‌زار و در عوض تشنه‌ شنیدن حرف‌های نو هستند.
او حتما خبر دارد که این حرفهای نو از زبان نمایندگان رژیم در ارگانهای بین المللی نظیر سازمان ملل و سازمان جهانی حقوق بشر بیان می شود. شاید بی خبر است که جنایتکاری به نام لاریجانی که برادر رئیس قوه قضائیه رژیم و مشاور بین المللی قوه قضائیه و در همان حال رئیس سازمان به اصطلاح حقوق بشر اسلامی نیز هست در مصاحبه ای در مقر سازمان ملل در پاسخ به این سوال که چرا کروبی و موسوی در خانه شان حبس هستند گفته است که در ایران هیچکس بدون حکم دادگاه در حبس نیست. در حالی که بسیاری از مردم منطقه و جهان در جریان اوضاع زندانیان سیاسی در ایران هستند. البته پاسخ این جنایتکار وقیح را پسر کروبی به رسانه ها داده و افشا کرده است که به گفته مقامات امنیتی پرونده کروبی و موسوی تحت نظر وزارت اطلاعات است و نه دستگاه قضائیه. اما مگر میشود از امثال این مزدور بسیجی انتظار داشت که اینگونه پاسخ ها را بخوانند و دست از اینهمه وقاحت بردارند؟
الف. آرامی

تقلای آرزومندانه ولی بی حاصل یک خدمتگزار

کارشکنی دولت عراق در کار کمیساریای پناهندگان ملل متحد برای تکمیل پرونده پناهجویان اشرف، شکل تازهیی از همان محتوای کهنه شانتاژ یا گروگانگیری است که لابد در فرهنگ اصطلاحات حزب الدعوه مالکی به آن می گویند ”حیله جنگی”
قضیه از این قرار است : نماینده کمیساریا باید با تک تک ساکنان اشرف به طور جداگانه و بدون حضور شخص ثالث مصاحبه کند. این مصاحبه باید در یک ”محل بی طرف” ـ یعنی نه در محل استقرار اشرفیها، نه در محل استقرار نیروهای عراقی ـ انجام شود؛ چنین محلی قاعدتا همان مقر نمایندگی کمیساریاست. اما مقر نمایندگی کمیساریا در بغداد است و رفت و آمد تک تک پناهجویانی که سالهاست در محاصره اند و حق خروج از اشرف را ندارند به آن جا مشکل لاینحلی است. چرا؟ چون این نقل و انتقال باید ” تحت حفاظت” نیروهایی صورت گیرد که به تجربه ثابت کرده اند که به اسیر کردن یا کشتن اشرفیان بیشتر اشتیاق دارند تا به حفاظتشان. کمیساریا گفته است که برای پرهیز از این مشکل ، اگر محلی در نزدیکی اشرف برای این مصاحبه آماده شود، نماینده اش حاضر است در آن جا کارش را انجام دهد. اما ”دولت قانون” قبول نمی کند و اصرار دارد که افراد برای مصاحبه به بغداد برده شوند. اشرفیها تضمین رسمی خواسته اند که صحیح و سالم به محل مصاحبه برده و بعد به اشرف برگردانده شوند. اما مالکی این را هم نمی پذیرد و به صراحت می گوید که برگشتی در کار نخواهد بود، چون اشرف باید تعطیل شود، بنابراین مصاحبه شدگان به جاهای دیگری فرستاده خواهندشد. اشرفی ها هم این زورگویی را نمی پذیرند و خواستار تضمین حفاظتشان از طرف ملل متحد شده اند.
این ، گزارشی فشرده از بن بستی است که ”دولت قانون” به بهانه اعمال حاکمیتی که هدیه گروگانگیری مدرن و مورد تأیید کلید دار تروریسم در جهان است، به وجود آورده است .
از خلال این کار شکنیها، گربه رقصانی ها و خط و نشان کشیدنهای مکرر و جنجالی مالکی ، باید هدفی را جستجو کرد که این مانور ها برای رسیدن به آن صورت می گیرند. این هدف ، به گمان من ، چیز تازه یی نیست همان هدفی است که عالیجناب باتلر ، نماینده ویژه آمریکا برای ”حل مسأله اشرف” در سابق در پی رسیدن به آن بود، ولی ناکام ماند: متلاشی کردن تشکیلات مجاهدین. او می خواست یک راه حل ابلهانه ، یعنی اعلام انحلال داوطلبانه این تشکیلات توسط خود ساکنان اشرف، را به آنها بقبولاند، که نتوانست و مجبور به ترک میدان شد (شاید اگر قبلا با همتای نظامیش ، ـ که هفت سال پیش تر می خواست یک ”تسلیم نامه داوطلبانه ” از اشرفیها بگیرد و نتوانست ـ مشورت می کرد ” تنها راه نجات”ش را این طور بی دنده و ترمز ارائه نمی کرد). حالا مالکی قصد دارد همان هدف را، نه به طور”داوطلبانه” ، بلکه به زور به مجاهدین تحمیل کند: از طریق”اتمیزه” کردن تشکیلات آنها، به قصد تحویل دادن عده یی به رژیم آخوندی و پراکندن بقیه افراد در زندانهای عراق (یا اگر جنجالی به پا شد، فرستادنشان به جاهای دیگر) . قاعدتا مالکی باید قانع شده باشد که موفقیت در متلاشی کردن یک سازمان ”نامطلوب” و ”مزاحم” (هم برای ارباب بی مروت دنیا و هم برای اسلام عزیز) نفع دنیا و آخرت را یکجا برایش به ارمغان خواهد آورد. اما باید مطمئن باشد که این آرزو، هم به دل خودش خواهد ماند ، هم به دل اسپانسر هایش. شما فکر می کنید پشتیبانان اشرف پیش از دویست روز است که در مقابل مقر اروپایی ملل متحد خیمه زده اند و هر روز فریاد دادخواهی سر می دهند. برای این که در نهایت تسلیم گماشته بی آبروی ولی فقیه در عراق بشوند؟

منوچهر هزارخانی:

25آبان 1293 - 16نوامبر: درگذشت ستارخان سردار بزرگ ملی و برجسته‌ترین سمبل انقلاب مشروطه

سردار ملی ستارخان25آبان سالروز درگذشت سردار ملی انقلاب مشروطه ایران، ستارخان است. سرداری که یک انقلاب را با همت و مجاهدت خود و یاران اندکش، از تسلیم‌ شدن در برابر ارتجاع و یورش وحشیانه قوای سفاک استبداد محمدعلی‌شاه قاجار و استعمار خارجی، حفاظت کرد. سرداری که پرچم ایستادگی و مبارزه تا پیروزی را در نبردی به‌غایت نابرابر برافراشت و ایران را دوباره به انقلاب فراخواند.
نقش ستایش‌انگیز ستارخان در انقلاب مشروطیت ایران، از فردای بمباران مجلس توسط نیروهای استبداد، آغاز شد.
انقلاب مشروطیت ایران دو دوره مشخص دارد: یکی مشروطه تهران، که از 14مرداد 1285 شمسی آغاز شد و در دوم تیرماه 1287، با بمباران مجلس به ‌فرمان محمدعلی‌شاه قاجار، پایان یافت.
دوم مشروطه تبریز که از فردای بمباران مجلس با پایداری و رشادت ستارخان و یارانش آغاز شد و تا فتح تهران به‌دست مشروطه‌خواهان در 25تیرماه 1288 ادامه یافت.
برای درک نقش قهرمانانه و تعیین‌کننده ستارخان در انقلاب مشروطیت، به‌طور خلاصه بر وقایع آن نگاهی می‌اندازیم:
در دوم تیرماه 1287شمسی، قوای قزاق به‌دستور شاه قاجار، مجلس شورای ملی را که مهمترین دستاورد
جنبش مشروطه در تهران بود، با بمباران مجلس و یکه‌تازیهای وحشیانه ایادی محمدعلی‌شاه و روسیه تزاری درهم شکست و «استبداد ‌صغیر» آغاز شد. شاه قاجار بر آن شد تا شور آزادیخواهی را در مردم بپاخاسته تبریز نیز از ‌میان بردارد. چرا که آن‌گونه که نوشته‌اند:
«مشروطه در سراسر ایران برچیده شد و در همه جا ایرانیان بار دیگر گردن به یوغ خودکامگی گزارده و این تنها تبریز می‌بود که ایستادگی می‌کرد».
شاه از همان روز بمباران مجلس به سرسپردگانش در آذربایجان دستور داد کار مقاومت تبریز را یکسره کنند. در همان روز دوم تیرماه شجاع‌نظام مرندی از سردستگان قوای محلی دولت، و تفنگچیهای محله ‌دوه‌چی که طرفدار شاه و شیخ فضل‌الله نوری و دشمن مشروطه بودند، به‌ «انجمن ملی تبریز» و محلات مشروطه‌خواه‌نشین، مانند محله امیرخیز، یورش بردند. اما «مجاهدان ترسی به خود راه نداده، دست از ایستادگی برنداشتند».

گزارش آژانس اتمي و معجزه در واشنگتن!

با انتشار گزارش آژانس اتمي در نهم نوامبر ناگهان همه كساني كه تا تا يکماه پيش در قامت کارشناس تروريسم به دفاع از رژيم ايران برخاسته و توطئه تروريستي در واشنگتن را وصله اي ناچسب به سپاه قدس معرفي ميکردند”! همگي کارشناس مسائل هسته اي شده و ضمن دفاع از رژيم، گزارش آژانس را بي اعتبار و دست پخت جنگ طلبان معرفي ميکنند”!
يکي از سريع ترين پاسخ هائي که در باره گزارش آژانس منتشر شد، از طرف وبلاگ وابسته به ناياک است که در مقاله اي تحت عنوان "دلائل آژانس اتمي مورد ترديد قرار ميگيرند" توضيح ميدهد که دانشمند هسته اي روسي الاصل که در گزارش آژانس به همکاري با رژيم ايران متهم شده، يک متخصص مسائل نانو تکنولوژي است و بخاطر فعاليت هاي علمي در زمنيه نانو تکنولوژي، يک سري انفجار در يک مخزن فلزي انجام داده که هيچ ربطي به برنامه هسته اي ندارد.

پس از آن، تريتا پارسي در مقاله خود، گزارش جديد آژانس را کهنه و تکراري خواند زيرا در آن ذکر شده که ايران بخش نظامي فعاليت هسته اي اش را در سال 2003 متوقف کرده است، موضوعي که همگان از قبل ميدانستند. به گفته تريتا پارسي، دولت اوباما کاملا مواظب است که مبادا از اين گزارش برداشت هاي زياد از حد ننمايد و يکي از مقامات دولت نيز گفته است که اين گزارش، اصلا اشاره اي به اينکه رژيم ايران برنامه هسته اي نظامي اش را از سر گرفته نمي کند و از ميزان پيشرفت اين برنامه نيز سخني نگفته است.

فلينت لورت، مآمور سابق سيا و مشاور نفتي مقيم واشنگتن که از همکاران تريتا پارسي و از هواداران پرو پا قرص احمدي نژاد است، در مصاحبه اي با راديو "آنتي وار" توصيه کرد که مبادا کسي گول گزافه گوئي هاي گزارش آژانس را خورده و آنرا باور کند. راديو آنتي وار به گروههاي ظاهرا چپ تعلق دارد که به بلندگوي رسمي دلالان نفتي و نمايندگان رژيم ايران تبديل گشته است.

فلينت لورت به اين مصاحبه اکتفا نکرده و در يک مقاله مفصل، مدير کل آژانس را نوکر بي اختيار کاخ سفيد و جنگ طلبان آمريکا و اسرائيل معرفي کرده است. به ادعاي فلينت لورت، برنامه هسته اي جمهوري اسلامي صد در صد صلح آميز و براي تأمين برق کشور ميباشد.

سازمان لابي "کاسمي" که تحت نام مبارزه با جنگ فعاليت ميکند، در يک بيانيه رسمي تحت عنوان "حلقه طناب دور گردن ايران تنگ تر ميشود"، به بازشماري توطئه هاي مرحله اي آمريکا و اسرائيل بر عليه ايران پرداخته و هدف از انتشار اين گزارش سراسر دروغ را چيزي بجز هموار کردن مسير جنگ با مردم ايران نميداند.

"ژاستين ريموندو" يکي از سردبيران سايت معروف "آنتي وار" در مقاله اي بنام "پنج دقيقه به نيمه شب" ادعا ميکند که گزارش کنوني آژانس، ادامه فعاليت هاي چند ساله نئوکان هاي آمريکا براي شروع جنگ با ايران است که در حقيقت آغاز جنگ جهاني سوم خواهد بود. وي در مقاله خود، کيفرخواستي پر از احساس عليه آمريکا و دست نشانده اش "يوکيا آمانو" مدير کل سازمان انرژي هسته اي نوشته است.

مدال طلاي افتخار در دفاع جانانه و ناموسي از برنامه هسته اي رژيم و حمله تمام عيار به گزارش آژانس، شايسته محمد سهيمي دستيار سابق تريتا پارسي است. وي در يک مقاله 12 صفحه اي، کلکسيوني از همه ادعاهاي رژيم ايران را يکجا گرد آورده و بنام خودش منتشر کرده است. سهيمي در مقاله خود نخست به سراغ مدير کل آژانس رفته و وي را عامل کاخ سفيد ميداند که گويا سفر دو هفته پيش وي به واشنگتن نيز براي دستور گرفتن از اوباما در تهيه اين گزارش دروغ عليه ايران بوده است. سهيمي پس از آنکه همه ادعاهاي مندرج در گزارش را تکراري، بي اعتبار، دروغ، بدون سند و جعلي معرفي ميکند به اين نتيجه ميرسد که اين گزارش براي فراهم کردن زمينه هاي تحريم و جنگ عليه ايران تهيه شده است.....
حسن داعي

با امید به‌آینده ‌یی درخشان و پرشکوه، در بند هم، چون شیر خروشید

Havva Barzegarنگاهی به‌زندگینامه مجاهد شهید حوا برزگر
مجاهد شهید حوا برزگر در سال1337 در یكی از روستاهای محروم قائمشهر (چمازكتی) چشم به‌جهان گشود. وی از همان ابتدای دوران كودكی خود، مانند سایر زحمتكشان روستایی آن‌سامان در دامان فقر و رنج بزرگ شد. دوران تحصیلات ابتدایی را در روستا، و متوسطه را در دبیرستان پویای قائمشهر به‌پایان رساند. حوا در دوران تحصیل خود نه‌تنها از‌جمله دانش‌آموزان ممتاز كلاس بود بلكه به‌دلیل خصوصیات مردمی‌اش محبوب همه معلمین و شاگردان كلاس بود.
حوا همیشه در جستجوی راهی برای پایان بخشیدن به‌ وضعیت وخیم مردمی بود كه طی سالیان با آنها زندگی كرده بود. او فعالیتهای مبارزاتی خود را با شروع تظاهرات و اعتراضهای مردمی برای سرنگونی رژیم شاه آغاز كرد. او، همگام با مردم شهر، در افشای جنایات شاه شركت فعال داشت. حوا عضو یكی از هسته‌های مخفی هوادار سازمان در قائمشهر بود كه در آن‌زمان با پخش اطلاعیه و اعلامیه،‌مردم شهر را برای راهپیماییها و فعالیتهای مبارزاتی در مدرسه و محله و روستا بسیج می‌كرد. او برای شركت در نشستهای هسته مقاومت می‌بایست مسافت زیادی را از روستا به‌شهر پیاده طی كند، اما به‌رغم همه محدودیتها و مشكلاتی كه داشت همیشه از اولین افراد حاضر در نشستها و مراسم و دیگر برنامه‌ها بود.
از‌جمله فعالیتهای حوا در دوران قیام خلق، شركت در اعتصابات سراسری مدارس، بسیج نیروهای روستایی به‌خصوص زنان و خواهران جوان و دانش‌آموز در تظاهرات و پخش كتاب و اعلامیه در سطح روستا بود. او در برخورد با مسائل و مشكلات با گشاده‌رویی برخورد كرده و به‌استقبال آنها می‌رفت. وی به‌راستی همانند پرنده‌یی خواهان پرواز و پركشیدن به‌اوج آسمانها بود.
یكی از همرزمان او درباره فعالیتهای مبارزاتی حوا پس از پیروزی انقلاب نوشته‌است: «حوا فعالیت تشكیلاتی خود را به‌عنوان عضو انجمن دانش‌آموزان مسلمان دبیرستان پویا، كه بزرگترین دبیرستان دخترانه شهر بود، آغاز كرد. از همان آغاز با همه مسئولیتهایش همانند دوران قیام برخورد فعال داشت و از اعضای شوراهای اولیه دبیرستانها بود كه در ارتباط با ستاد مجاهدین قرار داشتند. در آن دوران، انجمن در جهت افشای ماهیت ارتجاع حاكم و شناساندن مواضع مجاهدین دست به‌اقدامات گسترده زده و به‌جذب و سازماندهی نیروهای هوادار پرداخته بود.برگزاری مراسم و سخنرانی در مدارس، كار توضیحی، شركت در راهپیماییها، ورزش صبحگاهی و كوهنوردی از‌جمله این فعالیتها بود. حوا ازجمله مسئولان انجمن بود كه با برخوردهای اصولیش توانسته بود امكاناتی ازجمله دفتر انجمن، برنامه ورزش در مدرسه، درست كردن روزنامه و خبرنامه انجمن را به‌راه بیندازد».
به‌زودی دوران تحصیل حوا در دبیرستان به‌پایان می‌رسد و او به‌صورت حرفه‌یی به‌فعالیت می‌پردازد. از این پس او قسمت عمده فعالیتهایش را در روستاها متمركز می‌كند. در گزارشی پیرامون فعالیتهای حوا می‌خوانیم: «او همیشه می‌گفت باید به‌روستائیان آگاهی داد تا دیگربار فریب ارتجاع ‌را نخورند. او در تابستان58 در اردوهایی كه ازطرف جنبش ملی مجاهدین تدارك دیده شده بود، شركت نمود. هم‌چنین مدتی در اردوی منطقه‌یك كه شامل روستاهای شرق قائمشهر از قبیل كوتنا و ابوصالح بود و مدتی در اردوی منطقه‌2 شامل روستاهای جنوب غربی مانند فندری و عرب‌خیل فعالیت می‌كرد. او در این اردوها به‌خصوص در روستای سیدابوصالح همدوش دیگر برادران و خواهرانش در تعلیم و سوادآموزی روستاییان، بهداشت، جاده‌سازی و پل‌سازی و شن‌ریزی و كلاسهای خیاطی و دیگر فعالیتهای عمران شركت فعال داشت. دراثر تماس و برخوردهایی كه با زنان روستایی داشت، به‌خاطر سادگی و بی‌آلایش بودنش به‌ویژه با زنان روستایی ارتباط بسیار نزدیكی برقرار می‌كرد و آنها احساس یگانگی و نزدیكی خاصی با وی داشتند. او به‌قدری محبوب اهالی روستا بود كه هروقت كودكان برای آوردن آب به‌سرچشمه می‌رفتند سراغش را می‌گرفتند. قلب مهربانش همیشه برای مردم می‌تپید و لحظه‌یی از آنان غافل نبود. او با مسئولیتهایش وحدت كامل داشت و هركاری كه به‌وی محول می‌شد از دل و جان انجام می‌داد. هیچ‌وقت كلمه «نه» از زبانش شنیده نمی‌شد». در گزارش دیگری می‌خوانیم:‌«ساده و فروتن بود. هیچ‌كس در برخورد با او احساس جدایی نمی‌كرد. با انگیزه و پیگیر و صادق و امین در گفتار و كردار».
حوا از‌جمله میلیشیاهای پرشوری بود كه به‌دلیل صلاحیتهایش حوزه مسئولیتش مرتباً تغییر می‌كرد و هربار مسئولیت بیشتری به‌دوش می‌كشید.
در سرفصل 30خرداد60 حوا بردامنه مسئولیتهایش افزود و مسئولیت بیشتری را در نهادهای خواهران در بخش اجتماعی‌را به‌عهده گرفت. مدتی بعد مسئولیت چند تیم عملیاتی خواهران را عهده‌دار گشت. یكی از مسئولان او در گزارشی نوشته است: «حوا با روحیه‌یی رزمنده، تیمهای عملیاتی تحت مسئولیتش را سازماندهی می‌كرد. با وجود جّو شدیداً نظامی و امنیتی قائمشهر و با وجود این‌كه خود حوا عنصر شناخته‌شده‌یی بود با سری پرشور و نظمی چشم‌گیر بر سر قرارهایش حاضر می‌شد و یكی از افرادی بود كه تیمهای تحت مسئولیتش به‌صورت روزانه یك عملیات نظامی كوچك ، را انجام می‌دادند. عاقبت حوای قهرمان در اواخر تابستان60 توسط مزدوران شناسایی و دستگیر شد.
در گزارشی پیرامون زندان حوا آمده است:‌«او در مكانی زندانی شد كه دو سال پیش در مدرسه‌اش كانون مبارزه علیه دیكتاتوری شاه را شروع كرده بود. در قائمشهر به‌خاطر كمبود جا، مدرسه پویا را كه بزرگترین مدرسه شهر، و دارای رشته‌های ریاضی، فیزیك و تجربی بود به‌زندان زنان تبدیل كرده بودند و اولین زندانیانش امثال حوا بودند. وقتی او را در آن زندان دیدم خاطرات دوران اعتصابهای دبیرستانها، حمله و هجومهای پلیس و تجدید ‌شد. یادم آمد در اولین اعتصابی كه در مدرسه شده بود 5روز متحصن شدیم و حوا با این‌كه مشكلات خانوادگی بسیاری داشت اما سه‌شبانه‌روز به‌خانه‌اش نرفت. شب و روز در حیاط مدرسه با دیگر دوستان مبارزش به‌مقاومت پرداخت».
در زندان حوای قهرمان به‌زیر شكنجه برده می‌شود. در گزارش یكی از همبندانش می‌خوانیم:‌«حوا فرد شناخته شده‌یی بود به‌همین دلیل جلادان رژیم مانند مختار اسماعیلی، ارسلان، اصغر وكه در رذالت و دنائت شهره آفاق بودند بیشترین فشارها را بر حوا وارد كردند تا او را درهم بشكنند. اما او نه تنها مقاوم و استوار ایستاد بلكه در اوج انقلابیگری تصمیم به‌تهاجم گرفت و در همان زندان به‌یكی از مزدوران به‌نام مختار اسماعیلی حمله كرد و وی را به‌سزاى اعمالش رساند». شرح این عملیات دلاورانه حوا در یكی دیگر از گزارشها چنین آمده است: «در یكی از صبحهای مهر ماه60 خبری مانند توپ در شهر پیچید. "مجاهدین عملیات كردند و مختار اسماعیلی، رئیس جلاد زندان و رئیس لومپن كمیته شهر را مجازات كردند". همه مختار را به‌عنوان یك لات و لومپن می‌شناختند. او در ضرب و شتم هواداران در قائمشهر معروف بود و در شهادت میلیشیا قهرمان سمیه نقره‌خواجا نیز دست داشته است. وقتی خبر در شهر پیچید همه از هم می‌پرسیدند چه كسی این عملیات قهرمانانه را انجام داده است؟ و بعد معلوم شد كه یك خواهر میلیشیا این كار را كرده مردم با تحسین بسیار صدها درود به‌او می‌فرستادند. بلافاصله پس از حمله حوا به‌مختار مسیر خیابان به‌كمیته بسته شد، بیمارستان شهر به‌اشغال پاسداران درآمد، آمبولانسها آژیركشان در رفت‌‌و‌آمد و شهر پر از گشتیها بودند. حادثه‌یی كه در درون زندان صورت گرفت، ولی آنها شهر را محاصره كردند. بله اخبار درست بود. حوا می‌دانست چندروز دیگر تیرباران خواهد شد. لذا تصمیم گرفت آخرین ضربات را بر مزدوران و شكنجه‌گران كمیته و سپاه وارد كند. حوا، قهرمان در زنجیر، توانسته بود به‌طریقی از آشپزخانه زندان كاردی را به‌دست آورد و در صبح زود برنامه‌اش را به‌اجرا درآورد. مختار معمولاً در اتاق كنار اتاق زنان می‌خوابید. خواهران زندانی دلی پر‌كینه از شكنجه‌ها و شلاقها و برخوردهای زشت اخلاقیش داشتند و حوا برای نشان دادن اوج نفرتش، صبح زود به‌بهانه حمام كردن، بلند شد و رفت و كارد را برداشت و با گامهای مصمم به‌طرف مختار رفت، و كارد را در ‌قلبش فرود آورد. سپس به‌سمت كلتی كه در دستان مختار بود حمله‌ور شد و در درگیری بین آنها ناگهان صدای شلیكی برخاست و در نتیجه مزدوران دیگر متوجه شدند و برسر حوا ریختند. او به‌راستی شیری بود كه در بند هم می‌غرید».
بعد از این عملیات متهورانه حوای قهرمان به‌زیر شدیدترین شكنجه‌ها برده می‌شود اما چون كوهی استوار مقاومت می‌كند و عاقبت در 20مهر60 او را برای تیرباران صدا می‌كنند. یكی از همبندان حوا كه شاهد رفتن او به‌میدان تیرباران بوده در گزارشی نوشته است:‌«وقتی صدایش كردند با آمادگی از قبل به‌سرعت برخاست، چادرش را محكم بست و با نهایت خضوع از سایر همبندانش خداحافظی كرد و با غرور تمام از اتاق خارج شد. با فریاد مرگ بر‌خمینی، زنده‌باد آزادی، زندان را ترك كرد. همراه او خواهر مجاهد نسرین خسروی را نیز چون همبند حوا بود، به‌اتهام شركت در این عملیات انقلابی اعدام كردند».
مزدوران از فرط كینه‌یی كه نسبت به‌این زن دلاور مجاهد خلق داشتند با شلیك بیش‌از 6گلوله ژ3، جسدش را متلاشی كرده و سپس برای زهرچشم گرفتن روستاییان جسد متلاشی را به‌خانواده‌اش دادند. در گزارشی از وضعیت دفن حوای قهرمان می‌خوانیم:‌«وقتی جسد را تحویل پدر و مادرش دادند، روستائیان با اندوه بسیار به‌استقبال رفته و جمع شدند تا به‌صورتی شایسته قهرمان خود را در گورستان عمومی ده دفن كنند. اما مزدوران مانع‌شدند. سرانجام جسد توسط خانواده‌اش در خانه‌شان غسل داده شد و در باغچه حیاطشان دفن گردید. همان باغچه‌یی كه حوا روزگاری بر آن بازی می‌كرد و درس می‌خواند. این‌بار حوا در باغچه‌یی دفن شد تا در بهار بزرگ خلق سبز شود، جوانه زند، گل و شكوفه بیاورد و گندم بیاورد و خوشه‌های گندم را به‌طور مساوی بین مردم محروم تقسیم كند».

درد مشترک - فیلم کوتاه دانشجویی

محمود جعفری-وادادگی و بریدگی و تسلیم تا کجا؟

روز جمعه دویستمین روز تحصن هواداران مقاومت در مقابل مقر سازمان ملل متحد در شهر ژنو برگزار شد. هدف و خواسته این تحصن حفاظت ساکنان اشرف است . کمیساریای پناهندگان ملل متحد در روز ۱۳ سپتامبر اعلام کرد که ساکنان اشرف را بعنوان ”متقاضیان پناهندگی ” برسمیت میشناسد..
اکنون دیگر با روشنگریهایی که شده و اقداماتی که در مورد اشرف می شود همه بخوبی میدانند که مجاهدان اشرف تمام راه حلهای ممکن و عملی، از بابت سیاسی و قانونی را در دستور کار خود قرارداده و روی آن اقدام کرده اند. بالاترین فعالیتهای سیاسی، حقوقی و دموکراتیک انجام شده و می شود و مقاومت ایران و هواداران دلیر آن تمام هم و غم خود را برای حل این مساله به کار برده اند. اشرفیان با پذیرش طرح پارلمان اروپا و ارائه طرحهای مختلف به دولت عراق، از جمله طرح انتقال به کشورهای همسایه تا زمان انتقال به کشورهای ثالث، از حق قانونی خود گذشته و تلاش کردند تا این بحران را حل کنند.
کمیساریای عالی پناهندگان موقعیت پناهجویی اشرفیان را به رسمیت شناخته و خواهان شروع مصاحبه و انجام پروسه پناهندگی است. کمیساریای عالی پناهندگی در نامه ای رسمی به دولت عراق، ضمن پذیرش حقوق قانونی اشرفیان ، خواسته است که دولت عراق اجازه دهد کمیساریا بتواند طرح پناهندگی سیاسی اشرفیان تا انتقال آنان به کشور ثالث را پیش ببرد و ضرب الاجلی را که مانع اجرای این طرح است لغو کند. اما دولت عراق و شخص مالکی و سفارش رژیم ایران در بغداد، در برابر اجرای این طرح سنگ اندازی می کنند
اکنون طرح اتحادیه اروپا برای حل مسأله پناهندگی اشرفیان و اعزام آنها به کشورهای ثالث ماههاست که به تصویب اتحادیه اروپا رسیده و به جریان افتاده و خانم اشتون وزیر خارجه اتحادیه اروپا نماینده و مشاور ویژه برای اشرفیان مشخص کرده است تا طرح مرضی الطرفینی به اجرا درآید ولی این دولت مالکی و رژیم ولایت فقیه است که مانند سدی در برابر اجرای آن ایستاده اند. دولت مالکی بارها علیه آن بویژه علیه مشاور ویژه اتحادیه اروپا موضعگیری کرده است و رژیم آخوندی کار را به آنجا رسانده است که به کشورهای غربی هشدار داده است که هرکشوری که پناهندگانی از اشرف و از مجاهدین اشرفی را بپذیرد به معنای اعلام خصومت با رژیم آخوندی است.
دبیرکل ملل متحد از دولت عراق خواسته است که حقوق اشرفیان را به رسمیت بشناسد اما دولت عراق و شخص مالکی و رژیم ولایت فقیه در برابر رسیدن اشرفیان به حقوق شان، بالاترین توطئه ها را میکنند.
و.....
سوال این است که آیا کسانی که مرتب به اشرفیان پیام می دهند که از اشرف خارج شوند، و برای آنها خط و نشان می کشند، نمی دانند که مشکل اصلی کجاست؟
واقعیت این است که دولت مالکی به فرموده ولی فقیه، قصد نابودی مجاهدان اشرف را دارد و یک پیام بیشتر ندارد، یا تسلیم و یا قتل عام و نابودی. آنها تسلیم اشرفیان در برابر ولایت فقیه ارتجاع را دنبال میکنند. آنها وادادگی، بریدگی و ذلت و تسلیم را انتظار میکشند و این خواسته ای است که در همه طرحها و توطئه های رژیم آخوندی و دولت مالکی به وضوح به چشم میخورد. وگرنه راه حل برای این بحران و حفاظت و امنیت اشرفیان بسیار روشن است. و جامعه بین المللی و ارگانهای حقوق بشری بارها بر آن تاکید کرده اند. اکنون این دولت عراق است که راه حلها را به بن بست کشانده و عمکرد دو ساله اخیر دولت مالکی جای هیچ تردیدی در آن باقی نگذاشته است.
اما در کمال سرفرازی و افتخار باید گفت که این تسلیم طلبی و ذلت تنها چیزی است که هرگز در اشرف اتفاق نخواهد افتاد ، بهر قیمت و بهر بهایی که باشد.
بنابر این، قلم به مزدانی که میگویند یا از عراق خارج شوید یا مسئول قتل عام خودتان هستید، ضمن این که غیرمسئولانه نمیگویند چگونه! در حقیقت همان حرف رژیم را می زنند. تسلیم شوید و گر نه مسئول قتل عام تان خودتان هستید.
آنها که سخنشان چیزی جز وادادگی، بریدگی و فرار از مبارزه نیست، به توجیه جنایات رژیم و دولت مالکی نشسته اند و دستاویز و استدلال برای جنایتکاران می سازند. آنها چه بخواهند و چه نخواهند شریک این جنایت ننگین علیه بشریت هستند. زهی بی شرمی و وقاحت .

رسا افشارچی-یادی از دکتر حسین فاطمی

تقدیم به اشرفیان پاکباز و پایدار، فرزندان راستین شهید دکتر حسین فاطمی، سردار بزرگ نهضت ملی ایران که در سحرگاه ۱۹ آبان ۱۳۳۳ در حالیکه شدت تب تمامی وجود عاشقش را چون شراره های آتش می گداخت با فریادهای "زنده باد آزادی، زنده باد دکتر مصدق، پاینده باد ایران" در خون پاکش در غلطید و جاودانه شد .

نازم آن غیرت و آن همت و آن عزم بلند که جز ایران به دم مرگ نگفتی سخنی

ای بخون خفته شهیدان به شما باد سلام ای کفن پوش عزیزان به شما باد سلام

از شاعر و روزنامه نگار شهید امیر مختار کریمپور شیرازی


صدایی که می‌ماند فرازهایی از زندگی جاودانه فروغ، مجاهد شهید بهروز ثابت

جاودانه فروغ اشرف مجاهد شهید بهروز ثابتتولد: ۱۳۴۶- رشت
شهادت: ۱۹فروردین ۱۳۹۰- اشرف


حرفه: مجاهدت و رزم آوری و ترویج پیام نبرد و فدا و صداقت

آره او شمالی بود! و بوی باران می‌داد! باران عشق. باران پاکی و صفا و وفا.
و حالا او به عشق خود وفا کرده است.

مجاهد شهید بهروز ثابت علاوه بر آن که مجاهد و رزم آوری گرد از سرزمین گیلان بود، هنرمندی دوست داشتنی نیز بود. هنرمندی از هنرمندان ارتش آزادیبخش ملی ایران. علاقمندان ترانه‌های مقاومت در این سالها، او را بسیار دیده‌اند.

بهروز در حالی که ۱۲سال بیشتر نداشت در تظاهراتهای انقلاب ضدسلطنتی شرکت می‌کرد. آنقدر در مدرسه به فعالیت سیاسی علیه ارتجاع حاکم پرداخت که ایادی ارتجاع از مدرسه اخراجش کردند. جستجوی او به‌دنبال جایی که آرمانهای مردمش را محقق کند، در سال ۶۷ نتیجه داد. او از سربازی و محل خدمتش که در نوار مرزی غرب کشور بود به‌عنوان فرصت و امکانی برای پیوستن به مجاهدین و ارتش آزادیبخش استفاده کرد و از ارتش رژیم فرار کرد ولی دستگیر شد و به لشگر ۸۱ باختران اعزام گردید. همان روز اتفاقا مصادف بود با عملیات کبیر فروغ جاویدان در روزهای نخستین مرداد، و ورود ارتش آزادیبخش ملی ایران به داخل خاک میهن. بهروز که هم‌چون هزاران جوان مشتاق آزادی، منتظر لحظه ورود ارتش آزادیبخش بود، با شجاعت و سرعت بار دیگر از ارتش تحت‌امر خمینی گریخت و این بار به صفوف مجاهدین پیوست و در کسوت یک مجاهد پرشور و یک افسر دلیر ارتش آزادی، فعالیتها و مبارزات خود را در کسوت مجاهد خلق آغاز کرد.

یک اوج دیگر زندگی بهروز، عشق اوست، که در نوشته‌هایش به‌خصوص نجوای عاشقانه‌اش با رهبری باید خواند و دید:
«برادر جان سلام، سلام و صد سلام و هزاران سلام
سلام و تبریک به‌خاطر پایداری پرشکوه ارتش اشرف، نسل مسعود و زادگان مریم.

پیامت قلب پرتلاطم و توفانزده مرا بر ساحل آرامش نشاند!

پیامت اندوه و دلتنگیهای ۱۲ماه و ۸روز و ۲/۵ساعت، از آخرین پیامت را از قلبم زدود.
هر روز بیادت هستم و هر لحظه با قطعه‌ای از بحث و رهنمودهایی که به ما دادی زنده هستم و سر می‌کنم.
دلم می‌خواهد یکروز گردنبند دلتنگی هایم را با دیدارت از گردنم باز کنم.
برادر جان مرا تا آخر کنارت بدان، تا فراسوی مرز زیستن، آن‌جا که رسالت عقل پایان می‌پذیرد!“گفتیم مرگ بر ارتجاع وهم‌چنان پاش ایستادیم، هم‌چنان که گفتیم سرنگونی، سرنگونی“.

ما را دیدارت بس است، ما را پیامت بس است ما را بر سردار رفتن برای تو، به‌خاطر تو!

صدای بهروز در ترانه‌هایش جاوید است. و یادش در خاطرات یارانش و همه پاکان زاد و بومش.

سلام بر این مجاهد پاکباز که جانش را فدای حفاظت از حریم شهر شرف کرد. درود درود درود