29 مرداد1358 - 20 اوت : فرمان خمينی برای قتل عام و سرکوب مردم کردستان ايران

روز 29مرداد سال ۱۳۵۸ خمينی جلاد طی يک فتوای جنايتکارانه دستور سرکوب وحشيانه مردم کردستان را صادر کرد.
خمينی، نيروهای ارتش، پاسداران و چماقدارانش را به همراه يک دوجين قاضی دژخيم به سرپرستی آخوندخلخالي برای اجرای اين فرمان روانه کردستان کرد.
خمينی، جدای از نسبت دادن اتهام پوشالی و آخوند ساخته وابستگی مردم کردستان به غرب، بدترين جرم آنان را ”مخالفت با جمهوری اسلامي“ و ”تحريم رفراندم“ عنوان کرد.

د جال همچنين با نوشتن عبارت ”مخالفين اسلام که می خواهند کشور را به کفر بکشند“ ، درفتوای خود، زمينه هرگونه جنايتی را برای دژخيمانش فراهم کرد تا آنها در اعدام و بمباران روستاها و شهرهای کردستان ترديدی به خود راه ندهند.

از لحظه صدور اين فتوای ضدبشری، موج قتل عام مردم بی دفاع و بمباران روستاها و شهرهای کردستان همچون سقز، بانه، پاوه، سنندج و مهاباد آغاز شد.
مزدوران خمينی حتی به زنان و دختران روستايی رحم نکرده و آنان را مورد هتک حرمت و سپس کشتار قرار دادند. دجال ضدبشر همچنين درپيام خود نوشته بود: ”تبليغات غيراسلامی را در نظفه خفه کنند“.
به اين ترتيب پس از چند هفته کشتار و تجاوز، خمينی، تور اختناق خود را بر مردم کردستان ايران گستراند.

تب مرگ بي درمان ـ نجف كريمي

رزمندة آزادي همواره در طول تاريخ از ديد ديكتاتورها و مأموران و عساكرش به عنوان گوشت دم توپ و سپر بلا و ناآگاه ولي صادق و...خوانده شده است تا اين گونه جناياتشان را مشروع كرده و براي آناني كه نياز دارند قابل اكل نمايند.اخيراً در يكي از سايتهاي وزارت اطلاعات به مطلبي از طرف يك خرمهرة وزارت اطلاعات برخوردم كه عنوان دبيركل يك ارگان وابسته به وزارت بدنام اطلاعات آخوندي با نام «بنياد هابيليان »را يدك مي كشد كه اين هم يكي از شيوه هاي وزارت بدنام است كه مهره‌ها و شكنجه‌گرانش را با عناوين دكتر، كارشناس و مشاور و دبيركل . . . رنگ كرده و غالب مي كند.
وقتي شكنجه‌گر آدم خواري، مانند احمدي نژاد، دكترِ اين نظام مي شود، معلوم است كه اين مأمور سفله هم براي بزك كردن چهره منفورش عنوان دبيركلي را به دُم خودش مي چسباند. الغرض اين مفلوك كه معلوم است از سوزش دروني به فرياد و فغان افتاده است. گذشته از اين، كلمات و جملات در مقابل اين موجودات آدم نما هم يك مشت حروفي است كه نمي دانند چگونه از آن استفاده كنند و فكر مي كنند كه يك مشت علوفه است كه فقط بايد جويده شده و بيرون داده شود.
اين باصطلاح دبيركل! مدعي شده است كه «حدود ۱۳۰۰نفر باقي مانده از اعضاي گروهک... منافقين تنها براي سپر بلا قرار دادن اهداف پاياني سرکردگان اين گروهک در پادگان اشرف نگهداري مي‌شوند.»
منظور از اهداف پاياني همان سرنگوني اين نظام است كه رعشه بر اندام اين سفله گان انداخته است. كارشناس اطلاعاتي رژيم آخوندها كه اين انشاي حقوق بشري را نوشته، براي ايزگم كني يك افاضه فلسفي-حقوقي- اجتماعي- عبادي- هم فرموده است كه فكر ميكنم هيچكس نبايد از آن بي نصيب بماند:
«...آمريکايي‌ها از ابتداي ورود غيرقانوني در موضوع حمايت از گروهک... منافقين دچار خطاهايي شدند که بعدها مشکلات فراواني گريبان گيرشان شد... از جمله حمايت‌هاي غيرقانوني آمريکا، اقدام غيرقانوني وزير دفاع ”رامسفلد” بود که برخلاف قوانين بين‌المللي از اين گروهک... با سابقه بسيار جنايتکارانه حمايت کرد.»
خرمهرة اطلاعات آخوندي گمان برده است كه همه بايد از ولي فقيه اطاعت كنند و بقيه دنيا را با شكنجه گاههاي كهريزك و اوين و قزل حصار و...اشتباه گرفته است. بنظر مي رسد كه مقاومت اشرفيان و جنگ صد برابرشان، او را گيج كرده است و ضربات اين مقاومت يكي پس از ديگري باعث شده كه دور خودش بچرخد و فرمان براي شرق و غرب صادر كند كه چنين و چنان بايد كرد و تازه طرفدار و حافظ حقوق بين المللي! و قوانين بين المللي! هم شده است.
مقاومت ظفر نمون اشرفيان دشمن را آچمز كرده است كه اين گونه سرش را به سنگ مي كوبد. او گمان مي كرد كه با محاصرة اشرف و تعيين ضرب الاجل، طرح، توطئه و خوابي كه براي كشتار مجاهدان اشرف ديده بود را مي تواند به اجرا درآورد و از كابوس سرنگوني كه اشرفيان براي او ايجاد كرده اند، خلاصي پيدا كند. اما وقتي مجاهدان اشرف با اقدام متهورانه شان براي مبارزه و جنگ صدبرابر حاضر شدند هر قيمتي را براي آزادي خلق شان بدهند، طرح رژيم مفلوك، با شكست مواجه شد.
گرداننده شعبة اطلاعات آخوندي در جاي ديگري مي گويد:
«گروهک... منافقين سال ها با حمايت آمريکا در عراق حفظ و نگهداري مي‌شد اما طبعا دولت عراق نمي‌توانست چنين گروهکي... را با اين سوابق جنايتکارانه پذيرا باشد لذا بايستي اعضاي اين گروهک... از خاک اين کشور اخراج مي‌شدند.»
بعد از آن همه زنجمورههاي آخوندي و هراس از «چرخش ايام» در جهان و منطقه عليه رژيم ، وقتي مي بيند كه رژيم بشار اسد در آستانه سرنگوني است، مينويسد: «اين گروهک... به صورت گروهي به مکان ديگري انتقال داده شده که اين خلاف قوانين بين‌المللي است و چنانچه آمريکايي‌ها مجددا اين خطا را انجام دهند باز هم به گرفتاري‌هاي بيشتري دچار خواهند شد.»
همين جاست كه انشا نويسي حقوق بشري به پايان ميرسد و «گرگ درنده»، پوسيتن «ميش» را از تنش در ميآورد و واقعيت اين جاني بيرون مي زند و ناراحت از اينكه مبادا آمريكا قوانين بين المللي! را زير پا بگذارد و دچار خطاي ديگري بشود.
معلوم است كه سر گيجه سرنگوني او را به اين هذيان گويي انداخته است. اصل موضوع حضور مجاهدين در اشرف يا ليبرتي يا انتقال آنها به خارج از عراق نيست، بلكه دعوا برسر وجود جنبش مقاومت سازمان يافته است كه آخوندهاي حاكم آنرا تنها تهديدموجوديت خود مي دانند و مذبوحانه تلاش مي كنند آنرا نابود كنند يا زير فشار وادار به تسليم سازند. همان خواب و آرزويي كه امام پليدشان به گور برد.
ملاحظه ميكنيد كه همه نوع فيگور حقوق بشري مجاز است و شما ميتوانيد از همه انواع «حقوق بين المللي و قوانين بين المللي» صحبت كنيد، الا حق انتخاب مبارزه با اين رژيم به عنوان تنها راه سرنگوني اين پديده ضدبشري. هيچ مسأله و درد بيدرماني در اين رژيم نيست كه سرانجام به محور و لنگرگاهي به نام بقا و سرفرازي تشكيلات مجاهدين مربوط نشود.
اين است آن صخره پولادين و آن كوه استوار كه نتوانستند با كشتار 120هزار تن از اعضا و هوادارانش از ميان بردارند.
اين است آن توانايي و نيروي سرنگونكنندهيي كه از شكنجهها و تيربارانها و حلقآويزها و بمبارانها و فتنههاي بسيار، زنده و شاداب و سرفراز بيرون آمده است.
اگر ميتوانستند از ميانش بردارند كه ديگر نيازي به سايتها و تبليغات اينترنتي نداشتند و كلمات «آزادي»، «دموكراسي»، «حقوق بشر» و «حقوق بين الملل» را با قلمها و دهانهايشان نجس نميكردند؟
اين همان درد بي درماني است كه تا سرنگوني اين رژيم، گريبانش را رها نخواهد كرد.
نجف كريمي

حضور فرماندهان پاسدار در سوريه به منظور فرماندهی عمليات سرکوبگرانه

الشرق الأوسط چاپ لندن نوشت: نماينده شورای ملی مقاومت ايران در انگلستان خانم دولت نوروزی گفت: مقاومت ايران توانسته است اسامی 9نفر از فرماندهان قرارگاه حمزه سپاه و سپاه آذربايجان غربی را که بين 48نفر دستگير شده در دمشق هستند با جزييات تدقيق کند. فرمانده سپاه پاسداران در آذربايجان غربی، جانشين حفاظت و فرمانده توپخانه سپاه در همين منطقه و چند فرمانده اطلاعات و عمليات از قرارگاه حمزه سپاه (در منطقه شمال غرب ايران) و چند فرمانده گردان و چند فرمانده ناحيه و يک آخوند حکومتی در بين عوامل دستگير شده رژيم ايران در سوريه هستند.
الشرق الأوسط تأکيد کرد، مقاومت گفت ايران تأکيد کرد اطلاعات دريافتی به طور مؤکدی نشان می دهد که حضور فرماندهان پاسدار در سوريه به منظور فرماندهی عمليات سرکوبگرانه است و نقش آنها به آموزش يا مشورتهای نظامی محدود نمی شود.

منصور قدرخواه: مماشات حتی الموت یا تا انقلاب مهدی!؟

صلح ، دمکراسی در خاورمیانه و تعیین تکلیف نهایی سیاستهای آمریکا در این منطقه؟
روز بروز شدت و سرعت تحولات در سوریه بیشتر میشود. این تغییرات انقلابی و بسیار شتابان ، سیاستهای کشورهای مختلف مخصوصا آنهایی که خود را مدافع حقوق بشر و صلح و ثبات در خاورمیانه میدانند را به چالش تمام عیار میکشاند و راه گریزاز پاسخ به سئوالات عاجل را برای همه دولتهای مهم جهان و سیاستمداران آن و در صدر آن آمریکا (که تنها ابرقدرت جهان است) نمیگذارد.

دردها و رنجها و قهرمانیهای مردم سوریه دیگر مثل سالهای گذشته قابل سانسور و چشم پوشی نیست و به مدد شبکه های اجتماعی وجدان بشری و افکار عمومی حی و حاضر تقریبا در زمان وقوع حضور دارند و نمیگذارند بند و بست های ننگین این کشتارها (که در زمان حافظ اسد صورت گرفت) را نادیده بگیرند.


مردم قهرمان سوریه نشان داده اند که به هربهای لازم دیکتاتور جلاد و خون آشام دمشق را بزیر میکشند و به آزادی و دمکراسی خواهند رسید. در این میان نقش کشورهای حامی رژیم اسد مانند روسیه و چین رسوائئ بی نظیری را برایشان بوجود آورده است که باید در مقابل تاریخ و افکار عمومی ملت خود و جهان جوابگو باشند.


اما فرا تر از روسیه و چین در اشتراک در جنایات رژیم اسد ، این رژیم جهل و جنایت خامنه ای است که برخود میلرزد و بی پروا از جنایات و قتل عامها حمایت کامل میکند و علنی اعلام میکند بعد از سوریه ما خواهیم بود. خامنه ای دومینو افکت فروریزی دیکتاتورها را عمیقا حس میکند و میداند که بعد از اسد خود او بزیر کشیده خواهد شد. به همین دلیل است که دیگرحمایتها را علنی میکند ، چرا که زمان برعلیه اسد شتابان است. بدین ترتیب خامنه ای با قیمت بسیار سنگین و البته از کیسه مردم هر کاری از دستش بر می آید انجام میدهند تا مانع سرنگونی رژیم اسد گردند. از جمله گذاشتن جلسات پیاپی و فرمان به دولت و مجلس و سپاه و بقیه ارگانها، فرستادن پاسداران برای کشتار مردم سوریه ، کمکهای نظامی و اقتصادی کلان ، تا فرمان دادن به مالکی در عراق برای حمایت بیشتر ازجنایات رژیم اسد.


نگاهی گذارا به اخبار روزهای پیش نشان از سرنوشت محتوم اسد دارد که همچون قذافی در گرداب مهیب خشم مردم قهرمان و بپاخاسته خویش آخرین روزهای جنایت خود را میگذارند :
«نخست وزیر سوریه به دیکتاتور پشت کردوبه مردم وارتش آزادی سوریه پیوست» «جدا شدن نخست وزیر بشار اسد از و پناهندگی او و چند وزیر و مقام مهم دولتی » « گسترش عملیات ارتش آزادی علیه نیروهای سرکوبگر بشار اسد و آزادی شهرها و مناطق مهم در سوریه» . «اعتراف صالحی به اینکه مزدوران دستگیر شده در سوریه افراد سپاه بودند» ( رسانه حکومتی عصر ایران ۱۸ مرداد ۱۳۹۱) «اعلام خطر لاریجانی که سرنوشت سوریه با آینده همه کشورهای منطقه (بخوانید رژیم جهل و جنایت خامنه ای) عجین شده است».« درخواست جلیلی از مالکی برای اجازه عبور هواپیماهای حامل سلاح به سوریه» (تلویزیون الشرقیه ) و اینکه بالاخره اسد مانده و افراد معدودی در کنارش . در ملاقات جلیلی و اسد هیچ مقامی از سوریه در اتاق مذاکرات حاضر نبود .بسیار قابل توجه است و نشان اواخر عمر رژیم دارد..
در کنار آن حمله بی‌سابقه اردوغان به رژیمهای ایران و سوریه قابل توجه است. چرا که اردوغان چندی پیش رابط اصلی آمریکا با خامنه ای بود و نامه های اوباما را به خامنه ای و برعکس میرساند و کنفرانس اتمی در استانبول برای رژیم تشکیل میداد و همیشه سعی در میانجیگری ما بین رژیم و آمریکا را داشت ، ناگهان مواضع خود را بخصوص بخاطر پشتیبانی رژیم از جنایات اسد تغییر داده است. اردوغان در این حمله به خامنه ای گوشزد میکند که : «زمانی که هیچ کس با ایران نبود ما در کنارش ایستادیم.» او ادامه میدهد که : «آیا این جزء اعتقاد ماست که از رژیمی دفاع کنیم که ۲۵هزار نفر را کشته است؟»

بهر حال کسی نیست که در مورد سوریه حرفی بزند و نقش رژیم حاکم بر ایران را در جنایات و تراژدیهای وحشتناک نفی کند و میبینیم که محکومیت دخالتهای رژیم خامنه ای و کمکهایش در اقصا نقاط منطقه از اخبار اصلی رسانه ها میباشند.
اما در این میان سیاستهای متضادی با موضعگیریهای کشورهایی که ظاهرا از کشتار در سوریه ابراز انزجار میکنند بخصوص دولت آمریکا هم به چشم میخورد که نمیتوان آنرا نادیده گرفت و یا در افکار جهانیان لاپوشانی کرد و بسیاری از سیاستمداران آمریکایی بارها نارضایتی خود را از اقدامات دولت خود ابراز داشته اند.
در حالیکه مردم قهرمان سوریه عامل اصلی کمک به کشتار و جنایت را رژیم ایران قلمداد میکنند عکسهای خامنه ای و پرچم خرچنگ نشانش را به آتش میکشند و بهمین دلیل نبردشان با رژیم اسد را نبرد بر علیه رژیم جنایتکار خامنه ای هم مینامند و شهر حمص سرکوب شده را به عنوان شهر خواهر قرارگاه اشرف مجروح اعلام می کنند اما براستی دولت آمریکا با این تحولات و این نزدیکی دو جنبش مردمی چه میکند؟
در مورد سوریه از کمکهای اساسی انسانی و کمک به آورگان و مسلح کردن ارتش آزادی سوریه و بخصوص ایجاد ممنوعیت پرواز روی خاک سوریه (مانند لیبی) و ایجاد کرید ور برای خروج آورگان جنگی به کشورهای همسایه سرباز میزند و این در حالی است که رژیم اسد بطور روز افزونی از نیروی هوائئ و سلاحهای سنگین برای بمباران شهر ها استفاده میکند.
در مورد ایران و اپوزسیون اصلی آن یعنی سازمان مجاهدین همچنان بر خلاف حکم دادگاه آنرا در لیست سیاه سازمانهای تروریستی با پافشاری نگه میدارد و همه درخواستها از طرف چند هزار نماینده پارلمانی در جهان و از جمله شخصیتهای برجسته سیاسی نظامی و حقوق دانان برجسته آمریکایی را نادیده می انگارد و و علیه تنها سازمان منسجم ومعتقد به دمکراسی ، برابری و جدایی دین و دولت در محور یک ائتلاف فراگیر از افکار و اعتقادات مختلف مثل شورای ملی مقاومت (که جدی ترین خطر برای دشمنترین دشمن بشریت و تمدن میباشد) ، عمل میکند، هر چند که باید میدانست که این سازمان با سابقه و تجارب مبارزه با دو دیکتاتوری و به خصوص پشتوانه بیش از سه دهه مقاومت و پایداری در برابر مهیب ترین نیروی ارتجاعی تاریخ ایران و با از سرگذراندن سهمگین ترین آزمایشها و توطئه ها و پرداخت سنگین ترین بهای ممکن ،جریانی نیست که از بین برده شود و تجربه ثابت کرده که با هر ضربه قوی تر برخواهد خواست و به همین دلیل میتواند بزرگترین تجمعات سیاسی را هرساله بپا کند. تجمعاتی که به گفته سیاستمداران برجسته آمریکایی هر دو حزب آمریکا حتی مشترکا قادر به برپایی آن در آمریکا نیستند.
کارشکنی ها ی مالکی که بنیادیترین حقوق مثل آب و برق و سایه بان و حتی حقوق بیماران و... را نادیده می انگارد باعث شرم آزادیخواهان آمریکائیست که دولتشان به مجاهدین تعهد کتبی حفاظت داده است و آنها را در مقابل وحشیان خامنه ای مالکی رها کرده است.
دفاع از رفتار سرکوبگرانه مالکی توسط دولت آمریکا به کمک دورغهای نفرت انگیز مارتین کوبلر مسئول یونامی در عراق بسته بندی دیپلماتیک میشود. کسیکه بعنوان تسهیل کننده زیر تمامی قول و قرارهایش البته بعد از نشست با جلادان وزارت اطلاعات در تهران میزند و متاسفانه این توطئه مورد استقبال معاون سخنگوی وزارت خارجه آمریکا قرار میگیرد. بطوریکه برخلاف هر پرنسیبی اعلام میدارد: « ادعاها در خصوص غیرانسانی بودن وضعیت اردوگاه حریه با مشاهدات مقامهای آمریکایی که از این اردوگاه بازدید کرده اند و همچنین گزارش ناظران سازمان ملل ناسازگار است. طبق این گزارش و دیگر اطلاعات موجود، شرایط زندگی در اردوگاه حریه بالاتر از استانداردهای قابل قبول بین المللی است. » اما آقای معاون سخنگو به عمد فراموش میکند که چرا حتی از پیشنهاد شخصیتهای برجسته آمریکایی همچون شهردار سابق رودی جولیانی و وزیر دادگستری ماکینزی و تام ریچ وزیر امنیت و پاتریک کندی و ژنرال کیسی و بسیاری دیگر برای بازدید از زندان لیبرتی استقبال نمیکند و در پرده ابهام همه چیز را بنفع عامل سرسپرده خامنه ای بیان میکند؟!
در کنار این موضعگیری دیگر هیچ جای تعجبی برایمان باقی نمی ماند که این اخبار را هم بخوانیم : «همکار اوباما ۱۰۰ هزار دلار برای تسهیل تجارت با رژیم ایران دستمزد گرفت.(واشینگتن پست) » و یا « رسوایی معامله با ایران، بانک استاندارد چارلرترد را رها نمی کند ». طبق گفته رسانه های مختلف آمریکایی استاندار چارلرترد از طرق شعبه اش در آمریکا (نیویورک) مبلغ ناچیز و بی مقدار ۲۵۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰ دلار را برای ملاهای جانی در زمانیکه مورد تحریم بوده اند ردو بدل کرده است.
براستی آیا این توهین به مردم و شعور خود مردم آمریکا نیست که چنین مبلغی را بعد از یازده سپتامبر ۲۰۰۱ که همه تواناهای دولتی برای رد یابی پولهای تروریستها بکار گرفته میشد ، پنهان کرد؟ چه کسانی بر خلاف قوانین آمریکا از این معامله کثیف خبر داشته و دست به اقدامات قانونی نزده اند؟
براستی اگر اینهمه تراژدی غم انگیز و جانهای پاک برای رسوا کردن سیاست مماشات به عیان به شکست خورده نبود ، آنرا باید بعنوان طنز تلخ تاریخی در رابطه دولت آمریکا با ملتهای خاورمیانه و بخصوص ملت ایران نامید.
اولا: مبادا که فکر کنیم که لابی گران حرفه ای و کمپانیها و دلالان نفت با این وزارتخانه در ارتباط هستند!
ثانیا: ما ایرانیان باید به حسن نیت این وزارتخانه شکی نکنیم که استانداردهای قابل قبول بین المللی شان در رابطه با زندان لیبرتی با استاندارد چارلرترد که در عین تحریم و قوانین سخت مجازات رژیم این مبلغ بسیار، بسیار ناچیز را آنهم در بیش از ۶۰.۰۰۰ واریز پول انتقال داده اند تطبیق داده شده است.
ثالثا: حتما توصیه اکید وزارت خارجه هم این میباشد که اصلا و ابدا فکر نکنیم که امریکا امکان پیگیری و کشف جابجایی قاچاق نفت رژیم را دارد. رژیم ایران یواشکی این کار را میکند!
رابعا: وزارت خارجه بعد از این همه موفقیت ! در سیاست مماشات با این همه دستاوردهای بسیار بزرگ! با یک رژیم تثبیت شده ! طرف است که حتی سران سپاهش مانند قاسمی معترفند که : «ما را هیچ کجا راه نمی دهند و شاه لااقل یک جائی داشت برود ما کجا را داریم؟» همچنان حرفش و سیاستش یکی است: مماشات ، مماشات حتی الموت یا تا انقلاب مهدی ادامه دارد!
از مزاح که بگذریم باید این سه سئوال را در برابروزارت خارجه قرار داد:
یک: تفاوت مردم تونس ، مصر ، لیبی ، یمن ، سوریه با ایران چیست و آیا مردم بپاخاسته سوریه و ارتش آزادی آن هم تروریست هستند؟
دو : مگر میشود در این دوران هم بند و بستها را لاپوشانی کرد ؟
سه: چرا بهترین فرزندان و آزادیخواهان مردم ایران را برخلاف احکام مختلف دادگاههای خودتان در لیست نگه میدارید تا دستاویز مالکی برای حمله و سرکوب و کشتار و جابه جایی اجباری قرارگیرد؟
اشرفیان نماینده و رزمندگان آزادی همان ملتی هستند که صد و چند سالی است برای احقاق حقوقشان میجنگد ، مردمی که معیارشان با همه آزادیخواهان جهان و از جمله آزادیخواهان آمریکایی مانند جفرسون ، آبراهام لینکن و مارتین لوتر کینگ یکسان است و آن احقاق حقوق و داشتن زندگی آزاد در یک جامعه دمکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت در کنار حسن همجواری با ملتهای همسایه.
آیا فکر میکنید همچنان دنیا در زمان کودتای ۱۹ اگوست ۱۹۵۳ (۲۸ مرداد۱۳۳۲ ) باقی مانده و فقط زور، ظلم ، تزویر و دروغ پیروز خواهد شد؟

ابعاد گسترده فاجعه زلزله در شمال غرب کشور و پنهان کردن ابعاد تلفات و خسارات توسط رژيم

فضيحت تأخير طولانی درکمک رسانی

فراخوان رئيس جمهور برگزيده مقاومت به ياری رساندن مستقل مردمی و سراسری به هموطنان زلزله زده

گزارش خبرگزاری فرانسه: وسعت فاجعه زلزله بسيار عظيم است، روستاها به گور دستجمعی تبديل شده اند، خيلی از روستاها به طور کامل از بين رفته و از روی نقشه پاک شده اند

شمار واقعی تلفات از ارقام رسمی بالاتر است، فرماندار ورزقان گفت: زلزله هزاران کشته بر جای گذاشته در 12روستا با جمعيت900 تا ۱۰۰۰نفر 40درصد مردم کشته شده اند


در حاليکه شمار تلفات و خسارات زلزله روز گذشته در استانهای آذربايجان شرقی و غربی و اردبيل و زنجان، هم چنان رو به افزايش است، ديکتاتوری آخوندی با اعلام قطره يی، تلاش می کند شمار واقعی کشته شدگان را پنهان کند.
پنهان کردن ابعاد تلفات، همراه با تأخيرطولانی در کمک رسانی، به يک فضيحت و جنايت عمدی تبديل شده و اعتراضات زيادی را برانگيخته است.
حتی يک نماينده مجلس آخوندی با اذعان صراحتاً به تلاش رژيم برای پنهان نگه داشتن آمار قربانيان اذعان کرد و گفت: وضعيت بحرانی ورزقان توسط ستاد بحران استان مخفی نگه داشته شده بود و اولين گروه امدادی استانداری در ساعت 12 شب به اين منطقه اعزام شد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه يک مرد که خواست ناشناس بماند گفت ما تمامی شب در هوای سرد بيرون، منتظر مانديم تا هلال احمر ساعت 4صبح رسيد.
خبرگزاری فرانسه در گزارش خود نوشت: به گفته يکی از کارکنان هلال احمر؛ وسعت اين فاجعه بسيار عظيم است.
در حاليکه در ارقام رسمی تلفات صحبت از 250نفر کشته بود، برخی مقامات محلی، ارقام بسا بالاتری را گفته اند که مورد تأييد دولت قرار نگرفته است.
خبرگزاری فرانسه افزود: فرماندار رژيم در ورزقان شمار کشته شدگان را هزاران نفر اعلام کرد و گفت: «روستاهای اطراف شهر تخريب شده و هزاران کشته بر جای گذاشته اند. 12روستا در مجموع تخريب شده اند که هر کدام بين 900 تا ۱۰۰۰نفر جمعيت داشته اند که از آنها حدود 40درصد [بيش از ۴۰۰۰نفر] کشته شده اند...

خبرگزاری فرانسه درباره راننده محلی يک بلدوزر که به صورت خود جوش به کمک زلزله زدگان شتافته بود، نوشت: وی که صدايش نشان دهنده نااميدی پنهان شده اش می باشد و از اين که کسی را زنده نيافته سرخورده شده، می گويد اين روستا به يک گور دستجمعی تبديل شده است. حيدری گفت خيلی از روستاهای ديگر هستند که به طور کامل از بين رفته اند. باجاباج (BAJE BAJ) روستايی در 30کيلومتری شهر ورزقان در شمال غرب ايران است که يکی از دهها روستايی است که با دو زلزله مخرب شنبه، از روی نقشه پاک شده اند. روز يکشنبه آنچه باقی مانده؛ يک خرابه بيش نيست، مردان با وسايل خانگی و دستی اوليه با هيجان و شتاب در اين خرابه ها به دنبال عزيزانشان می گردند... مردهای روستا روی مزرعه کار می کردند و زنان و دخترانشان در حال آماده سازی افطاری بودند که اين فاجعه رخ داد.

تشدید بحران درونی رژیم:بهم زدن سخنرانی آخوند ناطق نوری

در ادامه تشدید بحران در باندهای رژیم، چماقداران خامنه ای سخنرانی آخوند ناطق نوری رئیس سابق مجلس رژیم را که ازمهره های بریده رژیم است، با شعار دادن و پرتاب بطری آب بهم ریختند. رسانه حکومتی عصر ایران ۲۲ مرداد ۱۳۹۱ در باره جزییات این حادثه نوشت: این گروه عصبانی با شعارهای "مرگ بر ضد ولایت فقیه" و "مرگ بر خواص بی بصیرت" و همچنین پرتاب بطری های آب در صحن مطهر امام رضا (ع)، هویت خود را نشان دادند. غوغاسالاران...اقدام به پرتاب بطری آب کردند
به نوشته این رسانه حکومتی، تلویزیون رژیم که در حال پخش سخنرانی آخوند ناطق نوری بود، با شروع شعار و پرتاب بطری علیه وی، ناگزیر شد، برنامه را برای چند لحظه قطع کند.
http://www.aftabkaran.com/akhbar.php?id=6621

غلامحسين كلبي بعد از 12سال زندان از مرخصي منع شده است

غلام حسین کلبی زندانی سیاسی در زندان ماهشهر که از دی ماه ۱۳۷۹ در زندان بسر می‌برد و از مشکلات حاد جسمی رنج می‌برد، برای اعزام به مرخصی با ممانعت وزارت اطلاعات روبرو شد.

ماه گذشته مسئولین زندان ماهشهر به غلام حسین کلبی زندانی سیاسی محبوس در این زندان ابلاغ نمودند که به مناسبت ماه رمضان فرم اعزام به مرخصی را پر نموده و به مسئولین تحویل دهد.
اکنون که حدود یک ماه از آن تاریخ می‌گذرد، با وجودی که مسئولین زندان و قوه قضاییه با اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی موافقت نموده‌اند، به غلام حسین کلبی ابلاغ شد که وزارت اطلاعات با اعزام ایشان به مرخصی مخالفت کرده است.
کلبی در دی ماه سال ۱۳۷۹ به همراه سعید ماسوری به اتهام رابطه با سازمان مجاهدین خلق در شهرستان دزفول بازداشت و تا این لحظه را بدون هیچ‌گونه مرخصی در بازداشت‌گاه اداره اطلاعات اهواز، اوین و زندان ماهشهر سپری کرده است.
گفتنی است، کلبی که بیش از یازده سال و نیم را بدون مرخصی در زندان بوده است، از وضعیت جسمی نامناسبی برخوردار است و به توصیه پزشکان زندان باید به مرخصی اعزام شود، ولی مرخصی استعلاجی ایشان نیز بدلیل مخالفت وزارت اطلاعات دیگر عملی نخواهد شد.
غلام حسین کلبی در سال ۱۳۸۱ و در دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد ولی در ‌‌نهایت حکم وی به حبس ابد تقلیل پیدا کرد.
کلبی از زمان دستگیری مدت ۱۴ ماه را در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز سپری کرد و سپس او را به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال دادند.
غلام حسین کلبی در مهرماه ۱۳۸۶ پس از اینکه حکم اعدامش به ابد تقلیل یافت بنا به درخواست خود از زندان اوین به زندان ماهشهر، که محل سکونت خانواده‌اش بود منتقل گردید.
هرانا

عراق / فراخوان سازمان ملل: از تراژدي انساني مخالفين ايراني ممانعت كنيد

خبرگزاري ايتاليايي ويرجيليو – 20 مرداد 1391 – 10 اوت 2012

در كمپ اشرف جايي كه در آن حدود 3400 نفر محبوس مي باشند
رم، 10 اوت (سايت خبري TMNews) - ريسك يك تراژدي جديد انساني ديگر در كمپ اشرف در عراق، جايي كه حدود 3400 مخالف ايراني محبوس هستند وجود دارد.
اين موضوع را دهها كارشناس مستقل، از كميته مشورتي شوراي حقوق بشر سازمان ملل در ژنو طي فراخواني براي اعلان وضعيت هشدار دهنده دررابطه با مخالفين پناهنده در كمپ اشرف مطرح نمودند.
كارشناسان سازمان ملل تاكيد ميكنند كه اين مقدمه سومين قتل عام و يك تراژدي جديد انساني در اشرف مي باشد. آنها مي نويسند كه از دبيركل سازمان ملل ، از وزير خارجه امريكا هيلاري كلينتون و جامعه بين المللي خواستار جلوگيري از هر فاجعه انساني جديد مي باشيم.
فراخوان آنها بدنبال اطلاعيه 31 ژوئيه گذشته فالح فياض مشاور امنيتي نخست وزير عراق مي باشد كه در آن اعلان كرده بود كه بغداد براي بازگرداندن حق حاكميت كاملش بر كمپ اشرف اقداماتي را اتخاذ خواهد كرد. نه تنها اين بلكه فياض اضافه كرد كه همه مخالفين اخراج خواهند شد.
VIRGILIO
Iraq/ Appello Onu: Evitare tragedia umanitaria dissidenti Iran
Nel campo di Ashraf dove sono rinchiuse circa 3.400 persone
postato 18 ore fa da TMNews


Roma, 10 ago. (TMNews) - Si rischia di assistere a "una nuova tragedia umanitaria" nel campo Ashraf, in Iraq, dove sono rinchiusi circa 3.400 dissidenti iraniani. Lo affermano una decina di esperti indipendenti, del Comitato consultivo del Consiglio dei diritti umani delle Nazioni Unite a Ginevra, che hanno lanciato un appello per denunciare la situazione "allarmante" dei dissidenti iraniani rifugiati nel campo.
"È il preludio di un terzo massacro ad Ashraf e di una nuova tragedia umanitaria", affermano gli esperti dell'Onu. "Chiediamo un'immediata risposta del segretario generale delle Nazioni Unite, del segretario di Stato Usa, Hillary Clinton, e la comunità internazionale, per prevenire qualsiasi nuovo disastro umanitario", scrivono.
Il loro appello segue una dichiarazione, del 31 luglio scorso a Baghdad, di Faleh Fayaz, consigliere di sicurezza del primo ministro iracheno, secondo cui Baghdad adotterà "misure per ripristinare la sua piena sovranità" sul campo. Non solo, ma Fayaz ha aggiunto che saranno espulsi tutti i dissidenti.
http://www.aftabkaran.com/akhbar.php?id=6620

حقوق بشر فراموش شده در عراق

بر طبق توافق نامه اي كه بين هيات همياري سازمان ملل متحد (يونامي) در عراق از سويي و دولت عراق از سوي ديگر به امضا رسيد، پناهندگان ايراني در گروههاي 400نفره از كمپ اشرف به پايگاه سابق ارتش آمريكا در نزديكي فرودگاه بغداد موسوم به ليبرتي نقل مكان كرده اند.
اما كمپ ليبرتي فاقد آب و برق كافي است. علاوه بر اين بنگالهايي كه براي اسكان تازه واردين در نظر گرفته شده است از ورقه آهن ساخته شده اند كه در گرماي اغلب بالاي 40درجه تابستان عراق غير قابل تحمل هستند.
به رغم اين همه، ساكنان توافق كردند به ليبرتي بروند و 2000تن از آنها تا بحال به ليبرتي نقل مكان كرده اند. اين كمپ جديد بيشتر شبيه به يك زندان است تا كمپي كه براي اسكان پناهندگان ساخته شده است. دولت عراق از استفاده افراد توانخواه از خودروهاي طراحي شده مخصوص شان ممانعت به عمل مي آورد. اين خودروها براي جابجايي آنها در ليبرتي طراحي شده بودند. در حال حاضر حدود 1200تن از تعداد اوليه 3400تن ساكنان اشرف در آنجا باقي مانده اند. بقيه افراد به كمپ ليبرتي منتقل شده اند.
به پناهندگان تضيمن داده شده بود كه بسرعت به كشورهاي ثالث جهت باز اسكان منتقل خواهند شد. ساكنان باقيمانده در اشرف اعلام كرده اند فقط زماني به كمپ ليبرتي خواهند رفت كه برخي از منيمم هاي حقوق انساني شان بر آورده شود. از جمله اينكه بنگالها ويژه توانخواهان منتقل گردد، آب كافي، برق كافي، كولر هاي خنك كننده مورد نياز ساكنان توسط دولت عراق تامين گردند.
مشكل اينجاست كه دولت عراق دستوراتش را در مورد اشرف از رژيم ايران دريافت مي كند. به منظور تضمين امنيت ساكنان، سازمان ملل مي بايستي كمپ ليبرتي را يك كمپ دائمي پناهندگان اعلام نمايد
http://www.aftabkaran.com/akhbar.php?id=6619

اعدامي

به ياد تابستان 60 كه هر شب صدها جوان آگآه و مسوول به جوخه هاي اعدام سپرده مي شدند و همچنين تابستان 67 كه اعدام هاي دسته جمعي در زندان هاي ايران غوغا مي كرد. و با اين اميد كه ديگر هيچ گاه چنين روزهايي تكرار نشود.


در سلولي تنگ گرد هم نشسته بوديم به انتظار...! خاطرات خود را نقل مي كرديم. بذله گوئي بود و شوخي. احساس غريبي در آن لحظات داشتيم. شور شادمانه ي جشني رنگين . گر چه به غايت بي چيز بوديمو در سفره مان جز سايه ديوارهاي بتني سلول، پنجره ي كوچك ميله دار دور از دسترس كه سهم كوچكي از آسمان پرستاره را نصيبمان مي كرد و گرد درخشان مهتاب
را به سلولمان هدايت.
گرداگرد اين سفره، شش يا هفت نفري نشسته بوديم در حالي كه جز خاطرات دارايي ديگري نداشتيم و اين ثروت ناپيدا را ميان خود تقسيم مي كرديم.
در زندان هم را ديده بوديم. مدت هاي مديد را در حصار سكوت در كنار هم راه سپرده بوديم يا حداكثر حرف هايي زده بوديم كه پيامي باخود نداشت تا اعتمادها جلب شد. ساعت خطر كه رسيد، آن وقت شانه به شانه ي هم داده بوديم. پي برديم كه از يك تباريم. وجدان هاي ديگر را كشف كرديم. و دايره ي وجودمان وسعت گرفت. با لبخندي جانانه به هم مي نگرستيم و به رفيقي كه خنده بر لب، با عشقي بزرگ به زندگي و به خاطر بقاي شرف انساني لحظه ي اعدام خود را انتظار مي كشيد.
با اين خنده مرگ را تحقير مي كرد. اين تحقير از مسووليتي ريشه مي گرفت كه به جان پذيرفته بودش.
بزرگي او در اين بود كه خود را مسوول احساس مي كرد. مسوول در برابر خود، و در قبال وظيفه اي كه به عهده گرفته بود و در قبال رفقايي كه در انتظار او اميدوار بودند. رنج و شادي آنان در دست او بود. خود را مسوول چيزهايي نويي مي دانست كه در ميان زندگان پديد بايد آيد و او بايد در اين سازندگي شركت كند و اندكي هم مسوول سرنوشت انسان هايي كه با آنها سروكار داشت.
انسان بودن همانا مسوول بودن است. احساس ننگ داشتن از نكبتي كه ظاهرا به انسان مربوط نيست. احساس غرور داشتن از پيروزي اي كه نصيب رفقا شده و احساس سهيم بودن در بناي جهاني ديگر زيرا سنگي را كه سهم اوست بنا نهاده است.
جز تلخي لحظه ي وداع ، شادي لحظات دور هم بودن تنها خاطره اي است از آخرين لحظات زندگي او.
با ياد تمام رفقايي كه در راه آرمانشان مرگ را با آْغوش باز پذيرا شدند، بي لحظه اي درنگ.

توضيح: ( جملاتي از اين مطلب، برگرفته از كتاب زمين نوشته آنتوان سنت اگزوپري است.)