رجزخوانی های تروریستی

به گزارش فارس سایت سپاه پاسداران، روز سه شنبه ۱۸بهمن۱۳۹۰ ,آخوند محمدی گلپایگانی رئیس دفترخامنه ای که در مراسم روز نیروی هوائی سخنرانی میکرد، رجز خوانی های خامنه ای در نماز جمعه ۱۴ بهمن ۱۳۹۰را یادآوری کرد و مدعی شد که “جان برکفان خامنه ای در دنیا منتظر ایما و اشاره آقا (خامنه ای) هستند، تا اجرای فرمان کنند“ گلپایگانی افزود که حزب‌الله مولود انقلاب اسلامی است که بسیاری از اسرائیلی‌ها از ترس حزب‌الله خواب راحت ندارند....
بعداز فتوائی که خمینی در مورد قتل سلمان رشدی داد که وبال گردن نظامشان برای مدتها بود، خط رژیم در ۲۲ سال گذشته این بود که مقامات شناخته شده و سیاسی رژیم، عملیات تروریستی و دخالت در کشورها را بطور علنی بعهده نگیرند و مدعی بودند که حمایت آنها از گروههائی مثل حزب الله لبنان معنوی و سیاسی است. اما در یک ماه اخیر رسما و علنا از تروریسم بعنوان یک ابزار اقتدار نظام نام میبرند. از جمله فاکت های یکماه اخیر:
۱) سایت ایران هسته ای در۲۱دیماه ۱۳۹۰, نوشت:“منابع مطلع می گویند پاسخ ایران به ترور احمدی روشن یک پاسخ فرامرزی و فرامنطقه ای است و ایران وارد دوران جدیدی از عملیات ویژه علیه دشمنان خود خواهد شد؛ امری که در آن مهارتی ویژه و منحصر بفرد دارد “
۲) علی خامنه ای در ۲۲ دیماه ۱۳۹۰ در یک پیام بمناسبت ترور احمدی روشن گفت: “... این ترور بزدلانه که عاملان و طراحانش هرگز جرأت نخواهندکرد به جنایت کثیف و پلید خود اعتراف کنند و مسئولیت آن را بپذیرند مانند دیگر جنایات شبکه‌ی تروریزم بین‌الملل دولتی، با طراحی یا همراهی سرویسهای سیا و موساد عمل شده ... است. آنها در این رفتار شنیع و قساوت‌آمیز نیز شکست خواهند خورد و به اغراض پلید و شریرانه‌ی خود دست نخواهند یافت. ... البته از مجازات مرتکبان این جنایت و عاملان پشت صحنه‌ی آن هم هرگز چشم‌پوشی نخواهیم کرد...“
۳) حسین شریعتمداری نماینده خامنه ایدرروزنامه کیهان در ۲۲ دیماه ۱۳۹۰ مقاله کیهان تحت عنوان “برگرد تا برگردیم!“ نوشت: “.... اکنون جای این سؤال است که چرا جمهوری اسلامی ایران از حق قانونی خود برای مقابله به مثل استفاده نمی کند؟! برای سیستم اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران که طی ۳۲ سال گذشته در جنگی تمام عیار با تمام سرویس های اطلاعاتی و امنیتی دشمن کارآزموده شده و تجربیات فراوان و پیچیده ای اندوخته است، ترور نظامیان و مقامات اسرائیلی به آسانی امکان پذیر است. این جرثومه های فساد به راحتی قابل شناسایی و به آسانی قابل دسترسی هستند. امروزه جمهوری اسلامی ایران، فداییان پاکباخته و سینه چاک فراوانی در سراسر جهان دارد که تنها با یک اشاره از ژرفای دل و جان برای مجازات آنها مایه می گذارند... به قول حاج بخشی، ماشاءالله، حزب الله و به قول شهید همت سردار فاتح خیبر خطاب به فرمانده ارتش بعثی- از پشت بی سیم- بگرد تا بگردیم.“
۴) سرتیپ پاسدار مسعود جزایری معاون ستاد کل نیروهای مسلح در ۲۴ دیماه ۱۳۹۰ در گفتگو با خبرگزاری فارس گفت: “ارتکاب جنایت کثیف تروریستی و حذف فیزیکی دانشمندان را تهدیدی برای کشور می‌دانیم و در چارچوب راهبرد تهدید برابر تهدید درحال بررسی مجازات عاملین پشت صحنه و مزدوران میدانی ترور شهید احمدی روشن هستیم.“ وی با تاکید بر اینکه پاسخ ایران، پاسخی آزاردهنده برای حامیان تروریسم دولتی است، افزود: “در این راستا چگونگی فعال‌سازی ظرفیت‌های ناشی از عمق استراتژیک انقلاب اسلامی از جمله موضوعاتی است که روی میز قرار داده‌ایم و دشمنان ملت ایران بویژه امریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی باید پاسخگوی اقدامات خود باشند.“
۵) سرتیپ پاسدار حمیدرضا مقدم فر،معاون فرهنگی سپاه پاسداران در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۲ در گفتگو با خبرنگار حوزه دفاعی امنیتی باشگاه خبرنگاران گفت: “... ‌صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها باید منتظر پاسخی شدیدتر از اقدامی که آنها مرتکب شدند باشد و بدانند که این کار آنها بی‌پاسخ نخواهد ماند و اینگونه نیست که آنها حرکتی انجام دهند و برخی از نخبه های ما را به شهادت برسانند و ما در پاسخ آنها سکوت کنیم هیچگونه اقدامی انجام ندهیم.“
۶) آخوند حیدر مصلحی وزیر اطلاعات در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۲ در حاشیه جلسه هیئت دولت، در گفتگو با خبرنگاران، تاکید کرد: “آیا این کشورهای ترور کننده احتمال این را نمی‌دهد که این اتفاق ممکن است فردا در کشور خودشان صورت بگیرد؟ با روندی که این‌ها دارند برخورد می‌کنند قطعا در کشورهای خودشان نیز این اتفاقات خواهد افتاد. ما انشاءالله به حول و قوه الهی پاسخ محکمی را به این اقدامات خواهیم داد و همه‌ این مجموعه‌ها اعم از انگلیسی‌ها، آمریکایی‌ها، موساد و مجموعه‌های دیگری که با آن‌ها همراهی می‌کنند، جواب قاطع و سنگین جمهوری اسلامی ایران را خواهند دید. انگلیس و آمریکا در این ترورها نمی‌توانند خود را مخفی نگه دارند و این‌طور نیست که آن‌ها بتوانند دست پلید خود را در این حوادث مخفی نگه دارند. ... انشاءالله‌ به حول و قوه الهی او هم جواب محکمی را خواهد گرفت.“
۷) خامنه ای در ۳ فوریه در نماز جمعه تهران برای اولین بار به زبان خودش پذیرفت که پشت هر اقدامی علیه اسرائیل (نظامی و تروریستی) بوده و خواهد بود!
چرا خامنه ای سلاح زنگ زده تروریستی اش را به رخ میکشد؟
گزارشات درونی رژیم حاکی ازاین است که «در شرایط کنونی فشارهای تحریم از خارج و تضادها و درگیریها در درون کارگزاران حاکم و تنفر مردم از نظام ولایت فقیه، خامنه ای را در وضعیت بحرانی شدید قرار داده است. به گفته یکی از نزدیکان خامنه ای “هیچ وقت اینقدر فشار روی آقا (خامنه ای) نبوده است, مهمتر این که مطرح میکنند و دامن میزنند که تحریم ها اثر گذار شده و کشور دارد فلج میشود. کسانیکه اثر گذار بودن تحریم ها در صورت به اجرا گذاشتن مطرح میکنند، از همه جناح ها و بویژه کسانی از باند اصولگرایان (جناح خامنه ای) هستند.“
برای مقابله با این بحران کسانی حتی از باند خامنه ای پیشنهاد میکنند که برای حفظ نظام همچون خمینی که بقول خودش زهر خورد و آتش بس را پذیرفت، انطافهائی در هسته ای باید داد.»
اما خامنه ای! هر نوع انعطاف را سر آغاز سقوط سریع خودش می بیند و تنها راه بقای نظام و غلبه بر بحران را در تهاجم هرچه بیشتر به غرب و تلاش مضاعف برای دسترسی به بمب هسته ای بعنوان بیمه نظامش پا فشاری میکند و خامنه ای روی وحشت غرب از تروریسم حساب باز کرده و تصور میکند همانند دهه ۱۳۶۰ با فعال شدن دستگاه تروریستی اش آمریکا برایش کیک و کلت میاورد.

مینا انتظاری-ملاقات بعد از اعدام!

مینا انتظاری-ملاقات بعد از اعدام!



پس از ماهها شکنجه و کشتار و پشت سر گذاشتن هولناکترین تابستان و پائیز تاریخ سیاسی ایران، بلاخره حدود اواسط دی ماه ملاقاتهای عمومی درزندان اوین آغاز شد. در یکی از گروه های بیست نفره که از بلندگوی بند برای ملاقات اعلام میشد ناگهان نام "مریم عبدالرحیم کاشی" نیز خوانده شد.... توی بند همه ما "دوزخیان روی زمین" بر جای خود میخکوب شدیم و مات و مبهوت به همدیگر نگاه کردیم. اشک در چشمانمان حلقه زد....

اولین بار او را در بند یک اوین (بند موسوم به آپارتمان ها) دیدم. یک روز عصر اواخر شهریور شصت بود که "مریم" و همکلاسی ش "مهناز" را به بند ما آوردند. هردو بشدت با کابل شکنجه شده بودند بطوری که بسختی میتوانستند راه بروند. در موقع ورود، به کمک بچه ها زیر بغل آنها را گرفتیم و در گوشه ای از آن بند متراکم جا دادیم و با امکانات ناچیزی که داشتیم به تیمارشان پرداختیم. کف پاهای آنها مجروح و متورم بود. هر دوی آنها روز ۱۸ شهریور در خیابان مصدق (ولیعصر)، مشکوک به شرکت در یک تظاهرات خیابانی، دستگیر شده بودند و بازجویان دادستانی چیز زیادی از آنان نمی دانستند. آن ایام نه ملاقاتی در کار بود و نه حتی اجازه تماسی با خانواده ها ... مریم و مهناز از هواداران بخش دانش آموزی مجاهدین خلق بودند که در سال آخر دبیرستان تحصیل میکردند.





















روزهای بعد در آن بند پرآشوب، بیشتر با هم دوست و مأنوس شدیم... شهریور و مهر ماه آن سال، اوج کشتار زندانیان بود، گاه تا دویست نفر در یک شب... در یکی از شبهای مهرماه که تعدادی از بچه های بند ما از جمله "فرشته نوربخش" را برای اعدام برده بودند و فضای بند بشدت سنگین و غمگین بود، بطور غیرمنتظره ای مریم با صدای بسیار زیبا و پر طنینش شروع به خواندن کرد و چه زیبا و دلنشین میخواند:
امشب در سر شوری دارم، امشب در دل نوری دارم، باز امشب در اوج آسمانم، رازی باشد با ستارگانم،
..........
همه بند ساکت شده و مجذوب صدای زیبای مریم شده بود.

اواخر پائیز همه ما را به بندهای بزرگتر اوین منتقل کردند که من و مریم بهمراه تعداد دیگری از بچه ها، در بند ۲۴۰ پائین هم اتاق و همسلول شدیم. در آن ایام معمولآ روزهای یکشنبه و چهارشنبه بعد از غروب، جوخه های مرگ در پشت دیوار بند ما برقرار بود و ما با صدای مهیب دهها رگبارِ همزمان که بیشتر شبیه فروریختن بار تریلی حامل تیرآهن بود متوجه شروع اعدامها میشدم و بعد با شمارش تیرهای خلاصی که به مغز همزنجیران مان شلیک میشد در سکوتی سهمگین با یاران گمنام خود وداع میکردیم...

وقتی مریم از باصطلاح دادگاه برگشت آشفته و بهم ریخته بنظر میرسید. در آن دوران دادگاههای چند دقیقه ی فقط توجیه شرعی جنایت توسط آخوندهای حاکم بود. البته صدور حکم مرگ برای هر کدام از ما بندیان بی پناه، محتمل ترین فرض بود و میدانستیم که بهرحال در صف اعدام هستیم... همان شب برای دلداری مریم، با صفا و صمیمیت خاصی که در روابط داخلی زندان داشتیم از او درباره دادگاه پرسیدم ولی درددل خصوصی او مرا هم بهم ریخت...نگرانیش فراتر از سایه سنگین مرگ بود. او با معصومیت خاصی گفت: "مینا این گیلانی خیلی آدم پست فطرتیه..." و بعد برایم از نیت شوم آخوند محمد گیلانی حاکم شرع دادگاهش تعریف کرد که با همان فرهنگ کثیف آخوندی، حین سوال و جواب باصطلاح دادگاه، با نگاه حریصانه ی به او پیشنهاد معامله بر سر جانش را داده بود... مریم وقتی این صحبتها را میکرد از شدت خشم و تنفر میلرزید. سعی کردم با شوخی تا حدودی آرومش کنم و گفتم: این پیرخرفت مگر اینکه دستش به جنازه ما برسه...

کریم قصیم- تجربه تا ریخ هشدار می دهد!

بارها گفته و نوشته اند که «گذشته چراغ راه آینده است » و، شوربختانه، بارها به آموزه ها و تجارب تاریخ، با سهل انگاری و گاه از سر نخوت، که خاصّ کارمندان تکنوکرات سیاستکار است....، بی توجهی شده. و یکی از بازیهای چرخ گردون است که این بی اعتنایی و غفلت به تکرار، و گاه در طول عمر یک نسل به دفعات، پیش می آید و خیلی زود ا فسوس و حسرت بازی را می برد!
راستش، این روزها سرنوشت طرح صلح امضاء شده (۱۹۹۳) میان عرفات و رابین بارها به یادم می آید! خوب به خاطردارم آن صلح ناکام چگونه با شوروشوق پا گرفت و به چه ترتیبی، توسط جمهوری اسلامی و دست نشاندگانش، به طور تهاجمی و تخریبی سقط شد.
کاش می توانستم بنویسم دچار بدبینی و دغدغه بی جایی شده ام. ولی شواهد منفی سرایستادن ندارند و من این نکته ها را از سر نگرانی فزاینده ناظر رویدادها می نویسم، اضظراب عملی نشدن طرح مسالمت آمیزملل متحد و سوختن اعتبار وبخت اجرایی آن مرا گرفته و هشدارم از این بابت است. به نظرم می رسد در آسوده خاطری ملل متحد و آمریکا/ اروپا، خامنه ای ، بلافاصله با شتاب و سنجیده وارد عمل شده، قصد دارد، این بار نه ازطریق مخالفت و انکار رسمی طرح، بلکه با قلب محتوا و بطلان عملی یادداشت تفاهم – با تبدیل کمپ ۴۰ کیلومتری لیبرتی به زندان ۱ کیلومتری ” اسلام عزیز”- در واقع همان طرح اولیّه مطلوب خود را از همین « راه حلّ مسالمت آمیز» استخراج کند! وگرنه چه فسادی درکارست که بلافاصله پس ازروزهای صلح آمیزو خوش بینانه میلاد مسیح ۲۵-۲۸ دسامبر(امضای تفاهم نامه/استقبال اروپاو آمریکا و.. / نامه کوبلر.به اشرفیان و اعلام موافقت مقاومت) دفعتاً زنجیره ای پایان ناپذیر از اخبار و داده های منفی و مخرّب تاکنون ادامه دارند: تقلیل بیش از ۹۰درصد مساحت کمپ، دیوارکشی ۴ متری، مخالفت با بررسی استانداردها، با انتقال اموال و خودروها و حتی وسایل طبخ نان و...، اخبارجاسازی وسایل شنود ونظارت دائمی، و.... امروزخبرهای بدتری هم ازرسانه های رژیم به گوش می رسد، زمنجیق فلک سنگ فتنه می بارد!
در دوهفته اخیر حتی یک خبرخوب و مثبت درجهت تثبیت و تقویت پایه های تفاهم نامه آقای کوبلر در بین نبوده و این مجموعه منفی و مخرّب است که روندی به سختی نگران کننده را تداعی می کند و آن تجربه تاریخ را به یادم می اندازد!
آیا کار هنوز دست نویسندگان تفاهم نامه است یا - در خوش خیالی ناشی از مهرو امضاء و بی اعتنایی اجرایی ملل متحد/ آمریکا - در چنگ بختک ولایت فقیه و سپاه قدس و سفارت مربوطه؟
به نظرمن، خامنه ای ول کن طرح اولیّه خود نیست: درنهایت دستگیری مسئولان اشرف و کشت و کشتار، تکه پاره کردن بافت مبارزاتی اشرفیان و سازمان کارآنها و سپس قلع و قمع و متلاشی کردن و....– از بغداد تا تهران.
اعلام موضع خانم رجوی، توصیه پذیرش طرح به اشرفیان(با تکیه بر بیانیه های خانم کلینتون، خانم اشتون، بخصوص شخص آقای بانکیمون وکمیساریای عالی پناهندگان)، این موافقت درنهایت انعطاف، هوشیاری و درایت سیاسی صورت گرفت و قطعاً درست بود، چون الوّیت حفظ جان تک تک اشرفیان و لذا ضرورت قطعی کنارزدن ضرب الاجل ۳۱ دسامبر عاجل بود. موافقت باانتقال اشرفیان به کمپ لیبرتی بود، تا نفرآخر، درسلامت و امنیّت و حفظ شأن وآزادی آنها، مطابق استانداردهای بین المللی. اما هیهات از حضوربختک ولایت فقیه در تفسیر و اجرائیات طرح.
دوسه هفته پیش، همه طرفهای صلح دوست، دلسوز و حقق بشری با خوشحالی بسیار دلگرم شدند و برای ابتکار ملل متحد توفیق سریع آرزو کردند و قول امداد و یاوری دادند. شرط موفقیّت این بود (درس تاریخ ) که دقیقه ای وقت تلف نشود. مقاومت از روز۳۰ دسامبراعلام آمادگی برای اجرای انتقال کرد. با حداقل تضمینهای نامه آقای کوبلر/موافقتنامه خانم رجوی،و به شرط آماده شدن کمپ لیبرتی (مطابق استانداردهای ملل متحد)، پروسه جابه جایی تحت نظارت ملل متحد می توانست به جریان افتد. پیشتر، ناگهان موشک اندازی شروع شد. ملل متحد و آمریکا اجازه دادند این جنایتکاری سه چهار روز ادامه یابد! خوب، همین اولین سستی آنها بود. بعد از قطع موشک، روند کارها به یک دورمشکوک وغریبی افتاد. مرورکه می کنیم انگار با موشکها شیپورجنگ تازه ولایت فقیه به صدا درآمده بود، ولی تتمه خوش بینی هنوز ول کن ما/ ول کن من نبود. اما زنجیره رویدادهای دوهفته اخیر دستکم مرا ازآن حال وهوای ”میلادمسیح” درآورد. می بینم بختکی که بردوش مالکی سواربوده اکنون به شدّت فعال شده است.
حالا، اگر ملل متحد و آمریکا به سرعت و قاطعیت نجنبند، باردیگر، درشتاب بعدی عملیات تخریبی ولایت فقیه، دیگر از« اسلو» چیزی بر جای نخواهد ماند. گذشته چراغ راه آینده است. تجربه تاریخ هشدارمی دهد.
کریم قصیم، ساعت پنج بعد ازظهر ۱۳ ام ژانویه ۲۰۱۲،
بر گرفته ازwww.pasargadcity.com

هشدار نسبت به اعدام خانواده های زندانی اشرفیان و فراخوان برای نجات آنها


مقاومت ایران نسبت به خطر اعدام شماری از زندانیان سیاسی که صرفا به علت سفر به اشرف در سالهای قبل از ۲۰۰۹ و یا داشتن رابطه خانوادگی با ساکنان اشرف یا هواداری از مجاهدین و کمک مالی به آنها به اتهام آخوندساخته «محاربه» به اعدام محکوم شده اند، هشدار می دهد

و عموم مراجع و ارگانهای حقوق بشری را به اقدامی فوری برای نجات جان آنان فرا می‌خواند.
سر دژخیم موسوم به قاضی صلواتی، برای دومین بار برای زندانی سیاسی جواد لاری، ۵۶ساله، حکم اعدام صادر کرده است. وی که از بازاریان خوشنام تهران است، در روز ۲۴شهریور۸۸ به خاطر سفر به اشرف بازداشت شد. وی که در دهه ۶۰نیز به علت هواداری از مجاهدین ۴سال در اسارت به سر برده، از بیماریهای مختلف رنج می برد و تاکنون چندبار در زندان دچار حمله قلبی شده است.

اطلاعات آخوندی در صدد است زندانی سیاسی علی معزی، ۶۳ساله، را در یک دادگاه نمایشی به اعدام محکوم کند. او از زندانیان سیاسی دهه۶۰ است که به علت دیدار با دو فرزندش در اشرف در۲۱آبان ۸۷ در تهران دستگیر شد. وی برای سومین بار در۲۵ خرداد ۹۰ در حالیکه تنها چند روز از عمل جراحیش به علت ابتلا به بیماری سرطان می گذشت و در وضعیت وخیمی بود، دستگیر شد و به سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ اوین منتقل گردید. علت دستگیری او شرکت در مراسم خاکسپاری محسن دگمه چی، از زندانیان مجاهدخلق بود که براثر محرومیت از هرگونه رسیدگی درمانی، در زندان زجرکش شد،

جان سه تن دیگر از خانواده های مجاهدان اشرف و هواداران مجاهدین آقایان محسن و احمد دانشپور و عبدالرضا قنبری که در دوران قیام ۸۸بازداشت و به اعدام محکوم شدند، در خطر است.
محسن دانشپور، ۶۷ ساله، در روز ۶دی ۸۸.همراه با پسر، همسر و دوتن از نزدیکانش دستگیر شد. وی سپس در دادگاه فرمایشی آخوندها همراه با فرزندش احمد دانشپور به اعدام محکوم شد. علت صدور این احکام سبعانه حضور فرزند و برادر او در کمپ اشرف است. دو برادر وی به نامهای مرتضی و مصطفی در سال۶۰ توسط رژیم آخوندی اعدام شدند.
زندانی سیاسی غلامرضاخسروی سواد جانی نیز به اتهام کمک مالی به مجاهدین در شرایطی که بیش از ۴۰ماه را در سلول انفرادی در سیاهچالهای آخوندی به سر برده، در معرض اعدام است.
توسل رژیم از هم گسیخته آخوندها به این جنایتها از یکسو به منظور تشدید فضای ارعاب در جامعه و مقابله با گسترش فضای اعتراضی در آستانه انتخابات قلابی آخوندها و از سوی دیگر به منظور اعمال فشار بر ساکنان اشرف است.


دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۴دی۹۰ (۱۴ژانویه۲۰۱۲)

فاکس نیوز: بدون نیروهای امریکایی، و ناظرین ملل متحد، آنها در امان نخواهند بود و خشونت خواهد بود

تلویزیون فاکس نیوز ۵ دی۹۰، حول موضوع کمپ اشرف و جابجایی ۳۴۰۰نفر ساکنان اشرف از کمپ اشرف به کمپ لیبرتی،میزگردی داشت.

در این میز گرد، مایکل موکیزی گفت: حالا این افراد در کمپی هستند که بی دفاع هستند، و نیروهای امریکایی بیرون کشیده اند، که نتیجه اش این است که حالا آنها در اختیار دولت عراق هستند که در واقع به نیابت از دولت ایران عمل می کند. به آنها دو بار حمله کرده اند دو بار وقتی که وزیر دفاع امریکا باب گیتس در کشور بود.
مجری فاکس برت بایراظهار نمود: این دادستان سابق کل امریکا مایکل موکیزی بود که درباره گروهی از ناراضیان ایرانی صحبت می کرد که در واقع در عراق زندگی می کنند و دارند جایشان را از دست می دهند که در آن احساس حفاظت می‌کردند و به جای دیگری می‌روند. بگذارید به پنلمان استیو، ابی و چارلز برگردیم. ابی، این شرایط کمپ اشرف در این نقطه بسیار حساس است.
ابی استودارد از نشریه هیل نظرش این بود که : این ما را در شرایط سختی قرار داده چون ما به آن کشیده خواهیم شد یعنی دولت امریکا سعی می‌کند به تشریک مساعی با عراق ادامه دهد – برای امنیت خودشان – در عین حال ما سعی می کنیم از تنش فرقه ای و بهم ریختگی سیاسی که آنجا دارد بالا می‌گیرد بیرون باقی بمانیم. ما حالا می بینیم نخست وزیر این افراد را می‌خواهد اخراج کند، آنها موقتا به کمپ لیبرتی که یک کمپ سابق امریکایی است منتقل خواهند شد، هیچ محل سکونت نهایی وجود ندارد طرحهایی برای باز اسکان وجود دارد. بدون نیروهای امریکایی، و ناظرین ملل متحد همه می‌گویند آنها در امان نخواهند بود و خشونت خواهد بود چون ساکنین کمپ به این مکان موقت منتقل خواهند شد و او از حاکمیت ایران دفاع می کند. این یک کلاف سردرگم خواهد بود و ما خودمان را در وسط این می‌یابیم که مجبوریم طرف یکی را بگیریم و این شرایط بسیار سختی خواهد بود در حالی که سعی می‌کنیم این برخورد کنار ماندن را پیش بگیریم که ظرف چند روزی که عراق را ترک می کنیم مساله ایجاد می شود.
در ادامه برت بایرگفت: و این کمپ در ۵۰ مایلی مرز ایران در داخل عراق قرار دارد و آنطور که جنیفر گریفینز امشب یک گزارش عالی داد، ما این برداشت را داشتیم و داریم که امریکا یک وظیفه حفاظت دارد. استیو؟
استیو هیز از ویکلی استاندارد پاسخ داد: بله و این یکی از دلایلی است که چنین مشکلی وجود دارد که یک عنصر فاجعه انسانی در آن وجود دارد و همینطور تاثیرات سیاسی وجود دارد. فاجعه انسانی واضح است اگر ما از آنها حفاظت نکنیم آنها به راحتی می‌توانند قربانی ارتباط بین این دو دولت باشند. این فاجعه آمیز خواهد بود. در طرف سیاسی اوضاع، ایالات متحده متاسفانه تاریخچه ای از انجام به آن در عراق دارد بیاد می آورید وقتی به ۱۹۹۱ برمی گردید جرج اچ بوش روی رادیو رفت مردم در سراسر کشور او را شنیدند که گفت علیه دولتتان قیام کنید و ما پشت شما را داریم. شیعیان این کار را کردند، کردها این کار را در شمال کردند، و بعد ما به آنها پشت کردیم. ما نمی توانیم این کار را بکنیم. اگر ما می خواهیم مردم از روی منافع خودشان و منافع مورد انتظار ما کاری بکنند ما باید قولمان را نگه داریم وقتی از افراد می‌خواهیم کاری برای ما بکنند. و بنظر می رسد در این مورد ما قولمان را نگه نداشته ایم.

سرنگ جای قلم را می‌گیرد

بالا بودن آمار دانش آموزان معتاد کشور و انکار آموزش و پرورش مساله تازه‌ای نیست؛

اما چند روز پیش مدیرکل مقابله با عرضه ستاد مبارزه با مواد مخدر با اعتراف به دسترسی دانش‌آموزان به قرص‌های روانگردان و شیشه و همچنین تهدید آمیز دانستن آن، بار دیگر آتش این بحث کهنه ولی بی‌سرانجام را برافروخت. محمدمسعود زاهدایان مثل خیلی از مسئولان دیگر، آموزش و پرورش را به مخفی کاری متهم کرد و گفت: «وزارت آموزش و پرورش با کتمان کردن اطلاعات مشکل را پیچیده‌تر می‌کند.»
چند سالی‌ست که آمار دانش اموزان معتاد از سوی مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور ۳۰ هزار نفر عنوان می‌شود. حتی با در نظر گرفتن اینکه این عدد طی چند سال اخیر ثابت بوده، ۳۰ هزار دانش آموز معتاد زیر ۱۸ سال، رقم هولناکی است.

همه جز آموزش و پرورش
«رواج مصرف مواد مخدر صنعتی نظیر شیشه و کراک در بین دانش آموزان در وضعیت هشدار قرار گرفته» این سخنان سعدالله نصیری قیداری، سخنگوی کمیسیون آموزش مجلس بعد از جلسه مشترک این کمیسیون با نمایندگان ستاد مبارزه با مواد مخدر و وزارت آموزش و پرورش است که چندی پیش تشکیل شد. هر چند سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس هم از ذکر تعداد دانش آموزان معتاد که توسط ستاد مبارزه با مواد مخدر در این جلسه ارائه شده، خودداری می‌کند و آن را محرمانه می‌خواند اما در عین حال نسبت به رواج فزاینده و سریع آن هشدار می‌دهد و می‌گوید: «۳۰ درصد از دانش آموزان نیز در معرض کشیدن سیگار قرار دارند.»
طاهرخانی عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، هم معتقد است: «برای مبارزه با یک پدیده شوم نیاز به اطلاعات درست و جامع وجود دارد و تا زمانی که آمار مبتلایان به مواد مخدر در مدارس و دانشگاه‌ها نداشته باشیم، طبیعتا نمی‌توانیم در این زمینه چاره اندیشی کنیم. او می‌گوید: متاسفانه با توجه به گستردگی مواد مخدر در سطح جامعه نمی‌توان آمار دقیقی از دانش آموزان معتاد یا والدین معتاد دانش آموزان داشت.»

انکار پشت انکار
«بنده اگر آمار دانش آموزان معتاد را هم داشته باشم ارائه نمی‌کنم... من منکر نیستم که عده‌ای دانش آموز معتاد داریم اما شما بگویید کجای کشور معتاد وجود ندارد؟» این سخنان حاجی بابایی وزیر آموزش کشور درباره آمار اعتیاد در مدارس کشور است. آموزش و پرورش نه تنها خود آماری ارائه نمی‌کند بلکه در‌ها را به روی دیگر موسسات پژوهشی و تحقیقاتی هم بسته است و این کتمان در حالی صورت می‌گیرد که گزارش سال ۲۰۰۸ سازمان ملل به صراحت می‌گوید: «ایران بیشترین مصرف کننده مواد مخدر در جهان است و گزارش‌های دیگری هم حاکی از این است که ایران پایین‌ترین سن آغاز اعتیاد را در بین کشورهای جهان دارد. پنهانکاری آموزش و پرورش در خصوص ارائه آمار دانش آموزان معتاد در مدارس به گونه‌ای بوده که سال گذشته اسماعیل احمدی مقدم، دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور هم تعارف را کنار گذاشت و گفت: «آموزش و پرورش دانش آموزان معتاد را اخراج می‌کند و بعد می‌گوید معتاد نداریم. به همین دلیل اکثر معتادان ما از ترک تحصیلی‌ها هستند.»
همه این‌ها در حالیست که وزیر آموزش و پرورش همچون قبل، وجود اعتیاد در مدارس را تکذیب می‌کند و معتقد است:» آموزش و پرورش نهادی پاک و مقدس است و به اندازه‌ای که در آموزش و پرورش پاکی و صداقت هست به‌‌ همان اندازه باید مراقبت‌‌ها افزایش یابد، اصلا مگر می‌توان تصور کرد که دانش‌آموزی معتاد باشد؟!

کار‌شناسان چه می‌گویند

رزم‌ آور پیروزی ـ نیما

اصلاح طلبان گرگ هاي هستند که در لباس میش پنهانند"

آخوند مرتجع خاتمی میگه که در این کشور دمکراسی مستقر نخواهد شد..! حالا سوآل اینجاست که چرا مستقر نخواهد شد؟ جناب مرتجع گرگ در لباس میش! آیا در ایران هرگز انتخاباتی آزاد بر گزار شده است که ببینید مردم ایران به کدام گزینه مطرح رای خواهند داد؟ آیا بعد از انقلاب امثال شما ها اجازه داده اید که جریان مخالفی مگر غیر از آنها که در چهار چوب قوانین اساسی تان بوده اند، اجازه گفتن شعار ها، اهداف، و برنامه های کاری شان را داشته باشند؟ آیا انهاي که معتقد به حکومتی مردم سالار، وجداي کامل دین از حکومت هستند، اجازه داشتن نشریات، صدا و سیما را داشته اند؟ واقعا ببینید که چطوری یک آخوند مرتجع به شعور مردم ایران توهین میکند! میگه اصولا در ایران حکومتی مردمی مستقر نخواهد شد!!!...
یعنی اینکه ما رو ضه خوان ها، و فرهنگ ارتجاعی آخوندیسم خرافاتی مرده خوری مرده پرستی آنقدر در ایران قوی است که مردم ایران به حق حاکمیت خودشان، عقل شان، گرفتن زمام امور شان، و داشتن یک زندگی در خور شان انسان رای ندهند! و مردم ایران همچنان باید! که در زیر سلطه حکومت اسلامی باقی بمانند! و اما در حکومت اسلامی از نوع اصلاح شده که امثال من در قدرت باشند...
اینگونه تفکر غیر واقعی و توهین به شعور ایرانی هاست که باعث دشمنی و مخالفت امثال من بر علیه کلیت رژیم و همه تفکر آخوندیسم و مرتجعان مذهبی میشود.
مذهب یک امر خصوصی مردم است و هیچ ربطی به دخالت آن در قانون و سیاست کشور ندارد. کاری که چند صد سال گذشته در کشورهای اروپاي... انجام شده است ومردم ان کشور ها یک زندگی بهتر و در خور شان خودشان دارند. قانون برای همه یکسان است. احزاب سیاسی اجازه فعالیت آزاد را دارند. بی دینی و با دینی یک موضوع خصوصی است. و مثلا همچون ایران جنسیت زن باعث این نمیشود که از حقوق کمتری نسبت به مردان جامعه برخوردار شود. آزادی بیان و برابری جنسیتی است. اجازه چند همسری ممنوع است. ازدواج زیر 18 سال به صورت قانونی ممنوع است... و صد ها قوانین انسانی عادلانه و برابر دیگر که توسط روشنفکران متفکر جامعه و بر اساس نیاز های مادی مردم روی زمین محاسبه شده است...

آخوند خاتمی میگه که در این کشور دمکراسی مستقر نخواهد شد..! حالا سوآل اینجاست که چرا مستقر نخواهد شد؟ از دیدگاه من جناب گرگ در لباس میش! و حالا سوآلت من:

1. آیا هرگز در ایران انتخاباتی آزاد بر گزار شده است که ببینید مردم ایران به کدام گزینه مطرح رای خواهند داد؟

2. آیا بعد از انقلاب امثال شما ها اجازه داده اید که جریان مخالفی، مگر غیر از آنها که در چهار چوب قوانین اساسی تان بوده اند، اجازه گفتن شعار ها، اهداف، و برنامه های کاری شان را داشته باشند؟

3. آیا انهایی که معتقد به حکومتی مردم سالار، وجدایی کامل دین از حکومت هستند، اجازه داشتن نشریات، صدا و سیما را داشته اند؟

واقعاً ببینید که چطوری یک آخوند مرتجع به شعور مردم ایران توهین میکند! میگه اصولا در ایران حکومتی مردمی مستقر نخواهد شد!!!...

یعنی اینکه ما روضه خوان ها، و فرهنگ ارتجاعی آخوندیسم خرافاتی مرده خوری مرده پرستی آنقدر قوی است که مردم ایران به حق حاکمیتشان، عقل شان، در اختیار گرفتن زمام امور، و داشتن یک زندگی و دنیای بهتر در خور شان انسان رای ندهند!

و مردم ایران همچنان می باید! که در زیر سلطه حکومت اسلامی باقی بمانند! و اما در حکومت اسلامی از نوع اصلاح شده که امثال من در قدرت باشند...

چطور میشود کسی که در عالم سیاست است، و هشت سال نیز بر کرسی ریاست جمهوری هم تکیه زده باشد، تا این اندازه تحلیل نادرستی از جامعه داشته باشد؟

... و نمی شود، نباید که بشود، چنین امری محال است... آیا اینگونه تعریف کردن از تواناي های مردم، نشان خودخواهی، و توهین به شعور و بی ارزگی ایرانی ها نیست؟

حالا سوآل اصلی اینجاست که آیا واقعا ایرانی ها لایق حکومت دینی هستند؟


آیا واقعا توان اداره حکومت بدون دین در ایران را نداریم؟


آیا شعور ما ایرانی ها از کشورهاي که جداي دین از حکومت به رسمیت شناخته شده است، کمتر است؟


آیا ما حتی از کشور مسلمان ترکیه که سالهاست دین هیچ نقشی در قانون ان کشور بازی نمیکند کمتر هستیم؟


بنظر من اینها سوآلات اساسیست که باید در موردش بحث کنیم. و در واقع همین تفکر نیز باعث شکل گیری جریانی بنام اصلاح طلبی در ایران شده است. جریانی که تمام داستان حضور سیاسی اش جلوگیری از فروپاشی رژیم جمهوری اسلامی است. و همچنین بخوبی سالها نیز موفق عمل کرده است.

آنها كه رنگ خورشيد را نديدند... فرياد حق را درگلوها خفه مي كنند!

خانواده مسعود باستانی از وضعیت سلامتی این روزنامه نگار زندانی ابراز نگرانی کردند و گفتند به هیچ یک از درخواست های آنها برای مرخصی و مداوای او پاسخی داده نمی شود.

خانواده حسن فتحی، دیگر روزنامه نگار زندانی هم گفتند که او تاکنون تنها یک تماس تلفنی و یک ملاقات کوتاه با خانواده اش داشته است؛ دیروز همزمان بیش از 100 روزنامه نگار ایرانی با انتشار نامه ای خواستار آزادی آقای فتحی شدند و نوشتند: "او به بند است تا دیگران عبرت ببینند و حذر کنند از نقد و تحليل و ورود به خطوط قرمز. او بی‌جرم و بی‌جنایت، بی‌حکم و بی شکایت به زندان است".



نگرانی از وضعیت روزنامه نگار بی مرخصی
خانواده مسعود باستانی که از دو سال و نیم پیش بدون مرخصی در زندان است با ابراز نگرانی از وضعیت او گفتند که به درخواست ها و اعتراض های آنها هیچ پاسخی داده نمی شود.

معصومه ملول، مادر مسعود باستانی در خصوص اخباری که درباره بیماری خونی فرزندش منتشر شده میگوید: بیماری خونی به آن صورت نیست چربی خون مسعود بالا رفته و یک سمت بدنش مدام لمس می شود و بدنش مدام خواب میرود که آن هم به دلیل این است که از دو سال و نیم پیش مسعود بدون حتی یک ساعت مرخصی در زندان بوده؛ آن هم زندان رجایی شهر که از نظر امکانات واقعا زیر صفر است.

مادر این روزنامه نگار می افزاید: در زندان رجایی شهر که اصلا پروتئینی به زندانیان نمی رسد، گوشت اصلا نمی آورند، بیش از دو ماه است میوه ای در کار نیست و ویتامین به بدن آنها نمی رسد آفتاب هم که نمی بینند و... معلوم است با این وضعیت هر روز بیمار می شوند و ما واقعا نگران وضعیت پسرم هستیم. او در این مدت دچار مشکلات گوارشی و لثه شده و حالا مشکل چربی خون هم اضافه شده. آزمایشات خود زندان هم این مساله را تایید کرده اما متاسفانه مسئولان هیچ توجهی به وضعیت مسعود و سایر زندانیان سیاسی نمی کنند.

از مادر مسعود باستانی می پرسم درخواست های شما برای مرخصی مسعود تاکنون به کجا کشیده و در نهایت چه پاسخی داده اند؟ می گوید: مشکل ما این است که اصلا هیچ پاسخی نمیدهند؛ حتی جواب نه هم نمی گویند که بدانیم حداقل درخواست های ما به دادستان می رسد. می رویم ساعت ها می نشینیم و دادستان را نمی بینیم. چند در آهنی گذاشته اند که اصلا رد شدن از آنها امکان پذیر نیست. هیچ جوابی هم که نمیدهند و نمیدانیم درخواست ها و اعتراضات ما به دادستان و معاونانش می رسد یا نه. ناچار می شویم در رسانه ها صحبت کنیم شاید صدایمان به گوش دادستان برسد.

خانم ملول که پنج شنبه هفته گذشته فرزندش را ملاقات کرده می افزاید: به اتفاق عروسم برای ملاقات رفتیم و مسعود را دیدیم؛ حالش خوب نبود میگفت یک سمت بدنش لمس می شود و بدنش مدام خواب میرود. مسئولان زندان هم که بی توجهی میکنند.

او ادامه می دهد: الان دو سال و نیم است که به مسعود مرخصی نداده اند؛ واقعا نمی فهمم چرا؟ مگر مسعود چه کرده، چه جرمی مرتکب شده که حتی برای یک ساعت هم مرخصی نمی دهند که حداقل بیاید تحت درمان قرار بگیرد و به زندان بازگردد. ما که نمی گوییم آزادش کنید می گوییم به او مرخصی بدهید که حق قانونی او است.



حسن فتحی؛ روزنامه نگاری مستقل
حسن فتحی، روزنامه نگار 22 آبان ماه و در پی مصاحبه با تلویزیون بی بی سی درباره انفجاردر پادگان سپاه بازداشت شد و خانواده اش میگویند او همچنان در سلول انفرادی است.
پسر آقای فتحی میگوید: پدرم یکبار تماس گرفت؛ خیلی کوتاه بود و فقط گفت در بند 209 است. خیلی سفارش کرد که مادربزرگم از بازداشت او چیزی نفهمد، مادربزرگ من 80 سال دارد و دو پسرش را در جنگ از دست داده و فقط پدرم مانده. به پدرم گفتیم که او نمیداند. یکبار هم مادرم توانست ملاقاتی کوتاه با پدرم داشته باشد که می گفت روحیه پدرم خیلی خوب است و باز تاکید داشته که مادربزرگم چیزی نفهمد؛ گفته بود حتما برایش وکیل بگیریم و پرونده اش را پی گیری کنیم.

آقای فتحی می افزاید: علیرغم تاکیدات پدرم، مادربزرگم مساله را فهمید و حالش اینقدر بد شد که در بیمارستان بستری شد اما پدرم فکر میکند او چیزی نمیداند.

فرزند این روزنامه نگار سپس درباره اتهامات منتسب به پدرش می گوید: ما از پرونده و اتهامات پدرم بی خبریم و چیزی به ما نگفته اند فقط در رسانه ها، بخصوص خبرگزاری فارس، خواندیم پدرم به خاطر مصاحبه با بی بی سی بازداشت شده و اتهامش نشراکاذیب است.

او می افزاید: تنها حرفی که می توانم بزنم این است که پدر من یک روزنامه نگار مستقل است. یک آدم مستقل که همیشه می گفت با هر رسانه ای که صحبت میکند نظر و تحلیل خود را ارائه میدهد.حتی یکبار از شبکه 4 صدا و سیما آمدند و با پدرم مصاحبه کردند، او تحلیل خودش را ارائه داد، اما پخش نکردند. پدر من هیچ وابستگی به هیچ جایی ندارد و یک تحلیل گر است که در مصاحبه با رسانه ها حرف و نظرش را میگوید و چیزهایی که به او نسبت داده اند واقعیت ندارد. حتی شنیده ایم برخی ها هم در این زمینه حرف هایی زده اند که عاری از واقعیت است.

همزمان دیروز در فضای مجازی نامه ای با امضای ۹۰ روزنامه نگار منتشر شد که خواستار آزادی حسن فتحی شده اند.

این روزنامه نگاران نوشته اند: تنها گناه حسن فتحی این است که بر جامعه و جهان خود اندیشه کرد و به زبان آورد آن چه را اندیشید. او حتی از نارضایتی هموطنان خود، از برخی سیاست‌های داخلی و رنج کوچه و بازار سخن نگفت. اندیشه و کلام خود را به حوزه سیاست خارجی محدود کرده بود. اگر نگرانی داشت آن جا بود که مبادا خطا و ناتوانی عده‌ای در شناخت جهان و پیچ و خم‌هایش، وطن مألوف وی را به آتش بکشد. نظرش همانند نظر اکثریت ایرانیان وطن‌خواه و آزاده بود که البته شباهت به نظر صاحبان قدرت نمی‌برد.

روزنامه نگاران امضا کننده این نامه ازادی بی شرط و سریع آقای فتحی را خواسته اصلی خود اعلام کرده و نوشته اند: ما روزنامه‌نگاران داد می‌خواهیم. آن‌ها که در مجلس نشسته‌اند بپرسند، وقتی آنان چنین قانونی مصوب نکرده‌‌اند به استناد کدام اختیار کسی مانند حسن فتحی به حبس است و آن ها که در دولتند، یک صد دفاعی که از کارمندان رسانه‌ای خود می‌کنند برای یک روزنامه‌نگار مستقل هم به کار اندازند. در شأن ایرانیان نیست که هم‌چنان وطنشان را بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران جهان بنامند. این کجا و آن همه کبکبه اخلاق و درس‌آموزی به جهانیان. این کجا و مدعی آزادی و الگوی حریت بودن، این کجا و دین‌داری.

روزآنلاين