در نشست رژیم آخوندی با آژانس چه مسائلی مطرح است؟

در روز های ۲۵ و ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۱ در وین آژانس بین المللی انرژی اتمی. نشستی را با نمایندگان رژیم آخوندی برگزار می کند. مارک هیبس از تحلیلگرهای موسویه کارنگی در مورد مذاکرات رژیم در وین نکاتی را مطرح کرده که خلاصه ای از آن در زیر میاید:
• در گزارش نوامبر ۲۰۱۱ آژانس به برخی نگرانی ها در مورد رویکرد نظامی برنامه های هسته ای رژیم ملاها اشاره شده بود. نشست هفته جاری به دنبال نشست فوریه ۲۰۱۲ برگزار می شود و علی اصغر سلطانیه، نماینده رژیم ملاها در آژانس ریاست هیات ایرانی شرکت کننده در این نشست را بر عهده خواهد داشت. هرمن نکائرتس و رافائل گروسی نیز طرف های ارشد مذاکره کننده با ایران در جریان این نشست هستند.
• در نشست فوریه ۲۰۱۲ بار آژانس به ایران اعلام کرده که می خواهد از یکی از ساختمان های این سایت بازدید کند. رژیم ملاها با درخواست بازرسی از سایت نظامی پارچین مخالفت کردند. تهران می گوید که آژانس مکانی را که برای بازرسی از پارچین در نظر گرفته اعلام نمی کند و آژانس هم می گوید نمی تواند این اطلاعات را در اختیار ایران بگذارد. رژیم در مقابل درخواست آژانس سایتی در مریوان را برای بازرسی پیشنهاد داده بود. که آژانس با این پیشنهاد مخالفت کرد و در نهایت یوکیا آمانو، مدیر کل آژانس، مذاکرات را شکست خورده توصیف کرد.
در فهرست سایت های مورد نظر آژانس برای بازرسی، پارچین از اهمیت کمتری برخوردار است اما مخالفت تهران، حساسیت آژانس را بر انگیخته کرده است.
• ملاها به دنبال توافقی رسمی با آژانس هستند که حق آژانس بین المللی انرژی اتمی برای طرح پرسش ها را محدود کند.
• خوش بینانه ترین نتیجه نشست ۲۵ و ۲۶ اردیبهست می تواند این باشد که ایران با ارائه مجوز بازرسی از پارچین و دستیابی به چارچوبی برای همکاری با آژانس در جهت رفع نگرانی ها، از مشوقی مانند تعدیل تحریم ها بهره مند شود. البته نتیجه دیگری نیز محتمل است. اینکه ایران با بازرسی از پارچین مخالفت کند در نهایت آمانو گزارشی منفی در خصوص رفتار ایران به شورای حکام ارائه کند.
• نشست آژانس در شرایطی برگزار می شود که یک هفته بعد نشست ایران و گروه ۱+۵ در بغداد برنامه ریزی شده است. آمانو نتیجه این نشست را در غالب گزارشی به شورای حکام ارائه می دهد و احتمالا این گزارش پیش از برگزاری نشست بغداد آماده خواهد شد. در صورتی که آمانو از نشست آژانس با رژیم ملاها مانند نشست فوریه گزارش منفی بدهد. نشست بغداد گامی رو به عقب برمیدارد. در واقع نحوه عملکرد رژیم ملاها با آژانس در وین کاملا بر نشست بغداد تاثیر گذار است.
• گروه ۱+۵ شامل آمریکا، انگلیس، فرانسه، چین، روسیه و آلمان به همراه آژانس از سال ۲۰۰۶، همواره خواستار همکاری رژیم ملاها هستند. در صورتی که آنها به پروتکل الحاقی عمل کنند، آنگاه نقش آژانس مهم تر می شود چرا که می تواند دسترسی گسترده تری به اطلاعات و فعالیت های هسته ای ایران داشته باشد. اما در حال حاضر انتظار های غرب از آژانس در پرونده هسته ای ایران اندکی بیشتر از آن چیزی است که آژانس واقعا می تواند آن را انجام دهد.
• مساله بسیار مهم این است که، رژیم ملاها باید برنامه غنی سازی را به حال تعلیق درآورند اما پرسش مطرح در این زمینه این است که زمان تعلیق چقدر خواهد بود؟ در این مورد طرح هایی مانند طرح گام به گام روسیه مطرح است که ایران اقداماتی در جهت تعدیل نگرانی ها در خصوص برنامه های هسته ای اش به عمل می آورد و در مقابل از مشوق لغو تدریجی تحریم ها بهره مند می شود. در طرح روسیه مطرح شده که آن غنی سازی در ایران برای چند ماه تعلیق می شود. اما برخی کارشناسان غربی می گویند این زمان بسیار کوتاه است و ایران باید تا زمانی غنی سازی را در حالت تعلیق نگاهدارد که آژانس بین المللی انرژی اتمی بتواند ماهیت صلح جویانه برنامه های هسته ای اش را تایید کند.

اعمال تفکیک جنسیتی در دانشگاه علامه طباطبایی

در حالیکه محمود احمدی نژاد طی مانوری خود را مخالفت با طرح تفکیک جنسیتی در دانشگاه نشان داده و مدعی نامه نگاری جهت توقف این امر در دانشگاههای کشور شده بود، رسانه های خبری ضمن افشای گوشه ای از تداوم این اقدام دولت، گزارش داده اند که دانشگاه علامه طباطبایی تهران در سال تحصیلی گذشته بیش از ۲۶۳ کلاس درس را در راستای اجرای سیاست‌های تفکیک جنسیتی به دختران اختصاص داده و در مقابل ۸۷ کلاس هم به پسران اختصاص داده شده است.

به گزارش جرس، روزنامه شرق طی گزارشی می نویسد: تنها دانشگاه علوم انسانی کشور طی سال‌های اخیر همواره مجری طرح‌های بحث‌برانگیز وزارت علوم در دولت نهم و دهم بوده است و با در اختیار داشتن بیش از ۱۷۰۰ دانشجو در مقاطع تحصیلی، اولین دانشگاهی در کشور است که به شکل رسمی تفکیک جنسیتی کلاس‌های درسی را اجرا کرده است. براساس اطلاعات رسمی از این دانشگاه، مسوولان در سال تحصیلی ۱۳۹۰-۱۳۸۹ بحث تفکیک جنسیتی برای کلاس‌های عمومی را که دارای تراکم جمعیتی بالایی هستند، عملیاتی کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، در حال حاضر بیش از ۳۵۰ کلاس تفکیک شده در دانشگاه علامه طباطبایی تهران وجود دارد و سهم دختران ۲۶۳ و سهم پسران تنها ۸۷ کلاس درس است، به عبارت دیگر سهم دختران در کلاس‌های تفکیک شده سه برابر پسران است.

از سوی دیگر آمار تعداد استادان و اعضای هیات علمی این دانشگاه نشان می‌دهد تنها دانشگاه علوم انسانی کشور ۴۲۹ استاد و عضو هیات علمی دارد که در مقام مقایسه به نظر می‌آید ۹۰‌درصد از ظرفیت آموزشی استادان دانشگاه علامه طباطبایی تنها باید صرف حضور در کلاس‌های درس تفکیک شده شود.

گفتنی است، اقدام دانشگاه علامه طباطبایی در حالی رخ داد، که محمود احمدی‌نژاد تیرماه سال گذشته دستور توقف تفکیک جنسیتی و بازنشستگی استادان در دانشگاه‌ها را صادر کرد، که در پی آن، برخی نمایندگان محافظه‌کار مجلس شورای اسلامی این اقدام را شعاری توصیف کردند و به نظر می‌رسد گسترش تعداد کلاس‌های تفکیک شده در دانشگاه علامه گواهی بر انتقادات برخی نمایندگان مجلس باشد.

سال گذشته کامران دانشجو، وزیر علوم دولت دهم، در حالیکه پیش از دستور احمدی‌نژاد جهت توقف اجرای طرح تفکیک، گفته بود طرح تفکیک جنسیتی، از مصوبات شورای‌عالی انقلاب فرهنگی است و باید اجرا شود، پس از دستور احمدی‌نژاد این موضوع را ساخته و پرداخته رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی عنوان کرد و با چرخشی کامل، گفته‌های پیشین خودش را پس گرفت و گفت: "در وزارت علوم و دانشگاه‌های ما طرحی تحت عنوان تفکیک جنسیتی به صورت مدون وجود ندارد."

همچنین خواجه‌سروی، معاون وزیر علوم نیز در راستای اظهارات وزیر اعلام اصطلاح «تفکیک جنسیتی» را ساخته دشمنان نظام معرفی و عنوان کرد: ما به دنبال اجرای طرح تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها نیستیم، ضمن اینکه در اجرای طرح عفاف و حجاب به دنبال پرده‌کشی، دیوار کشیدن و اقدامات خشن و برخورد فیزیکی نیستیم.

گزارش شرق می افزاید: با گذشت کمتر از یک سال از اظهارات مسوولان و تاکید بر نبود تفکیک جنسیتی و ساخته و پرداخته شدن این موضوع در رسانه‌های خارجی، گزارش عملکرد دانشگاه علامه از سال ۱۳۸۶ تا سال ۱۳۹۰ که مربوط به دوره شش ساله ریاست صدر الدین شریعتی بر این دانشگاه می‌شود، به صراحت نشان می‌دهد تفکیک جنسیتی ۳۵۰ کلاس درس، طرحی آزمایشی و تنها مربوط به دروس عمومی است و احتمال آن می‌رود که با طی شدن مرحله آزمایشی این طرح، دامنه تفکیک جنسیتی گسترده‌تر و به کلاس‌های اختصاصی نیز برسد.

سید صدرالدین شریعتی هفته گذشته درباره آخرین وضعیت احداث پردیس دختران این دانشگاه اظهار کرد: برخی از ساختمان‌ها و دانشکده‌های دانشگاه علامه قرار است جابه‌جا شود و ما می‌توانیم از دانشکده‌های بزرگ‌مان که خالی شده به عنوان پردیس دختران استفاده کنیم.

وی زمان راه‌اندازی دقیق این پردیس را اعلام نکرد و گفت: راه‌اندازی یک پردیس دانشگاهی کار زمانبری است، بنابراین نمی‌توان زمان دقیقی اعلام کرد. در این پردیس شرایطی را به وجود خواهیم آورد تا دختران با خیال آسوده به فعالیت‌های آموزشی و ورزشی و پژوهشی خود بپردازند.

نفت عراق جایگزین نفت رژیم آخوندی میشود.!

درکشاکش تحریم ها و جایگزین نفت رژیم آخوندی که ضربه جدی به آن است اتفاق بسیار جالب این بود که درحال حاضر تامین کننده و جایگزین نفت رژیم آخوند نه تنها عربستان، بلکه کشور دوست رژیم آخوندی عراق شده است

به گزارش روزنامه حکومتی آفرینش در ۲۰ اردیبهشت ۹۱ سفر هیلاری کلینتون وزیرخارجه آمریکا به دهلی نو با برنامه ای از پیش تعیین شده برای همراه کردن مقامات هندی برای کاهش واردات نفت از ایران و افزایش فشارها برکشورمان بوده است. ایران بعد از عربستان با تامین ۱۲ درصد از نیاز پالایشگاه های هندی دومین صادرکننده نفت به این کشور می باشد.
اما درکشاکش ماجرای تحریم نفتی اتفاق بسیار مهم این بود که درحال حاضر تامین کننده و جایگزین نفت ایران نه تنها عربستان نیست بلکه کشور دوست و همسایه ما عراق می باشد. مقامات نفتی عراق با ورود به مذاکرات نفتی با هند توانستند جایگاه رژیم آخوندی را به عنوان دومین تامین کننده نفت هند بگیرند. ضمن اینکه اعلام کرده اند ظرف ۶ سال آینده تولید نفت خود را سه برابر و تا سقف ۱۰ میلیون بشکه در روز خواهند رساند.

از سوی دیگر پالایشگاه های بزرگ هند نیز دست کم ۱۰ درصد از واردات نفت ایران را کاهش داده اند و اکنون عراق تامین منابع نفتی مورد نیاز آنها را بر عهده دارد. این اقدام عراق موجب از دست رفتن بازار نفتی ما (رژیم آخوندی) می‌شود که در آینده ضرر جبران ناپذیری به کشور (رژیم آخوندی) وارد خواهد کرد و ما (رژیم آخوندی) را در تامین نیازهای اقتصادی دچار مشکل میکند این در حالی است که پس از ماه ژوئن(خردادماه)، زمانی که تحریم های جدید اروپا و آمریکا علیه ایران اعمال شوند، کاهش بیشتری در واردات نفت هند از ایران ایجاد می شود.
ادامه این روند و حضور روزافزون عراق در عرصه انرژی ما (رژیم آخوندی) را از وضعیت فعلی پایین‌تر خواهد برد مگر اینکه یک ابتکار دیپلماتیک در مورد مساله ایران اتفاق بیافتد. نقطه عطف این ابتکار ضرورتاً باید خود را در مذاکرات بغداد نمایان کند. لذا لازم است مسولان کشورمان با نگاهی فرا هسته ای در این نشست حاضر شوند و زمینه کاهش تحریم ها از سوی غرب را فراهم کنند.

وکيل: کلينتون قرار است در مورد سرنوشت تبعيديان ايراني بعد از جابه‌جايي تصميم بگيرد


سايت واشنگتن تايمز 19/2/91 به قلم آشيش کومار سن (ashish kumar sen): «يک وکيل دادگستري به دادگاه فدرال روز سه‌شنبه گفت هيلاري کلينتون وزيرخارجه آمريکا در مورد خارج کردن يک گروه ناراضي ايراني از ليست گروههاي ترور خارجي آمريکا تنها در صورتي‌که همه اعضاي آن يک کمپ در شمال عراق را ترک کنند تصميم‌گيري خواهد کرد.
رابرت لوئب (loeb) که خانم کلينتون را نمايندگي مي‌کند آماده است تا به دادگاه استيناف ناحيه واشنگتن پيشرفت گزارشات راجع به اين جابه‌جايي تبعيديان ايراني از محل سکونت فعلي‌شان در کمپ اشرف به کمپ ليبرتي پايگاه سابق نظامي آمريکا در نزديکي فرودگاه بين‌المللي بغداد را ارائه کند...
حدود 2000نفر از ساکنان کمپ اشرف از کل بيش از 3000نفر متعلق به گروه ناراضي مجاهدين خلق (ام.ئي.کي) تاکنون به کمپ ليبرتي تحت وساطت ملل ‌متحد منتقل شده‌اند.
آقاي لوئب گفت خانم کلينتون در مورد خارج کردن ام.ئي.کي از اين ليست کمتر از 60روز بعد از اين ‌که کمپ اشرف تخليه شد و اطلاعات اين جابه‌جايي براي چک و تأييد ادعاهاي اين گروه مورد مطالعه قرار گرفتند، تصميم خواهد گرفت.
وقتي قاضي ديويد تاتل پرسيد وزير چه مدت وقت نياز دارد تا تصميم بگيرد آقاي لوئب پاسخ داد مشکل است که تاريخ دقيقي بدهيم.
ويت دين، که مجاهدين خلق در اين استماع را نمايندگي مي کرد خانم کلينتون را به "بي تفاوتي و بي رغبتي" نسبت به گروه متهم کرد. او گفت هر روزي که مجاهدين خلق در ليست باشند نقض حقوقشان است.
او گفت: هرگونه تصميم گيري [توسط خانم کلينتون] بهتر از وضعيت فعلي محروميت خواهد بود، حتي انکار (خروج از ليست)
محروميت درخواست سازمان مجاهدين خلق امکان مي دهد که روند تجديد نظر به جلو حرکت کند.
با اين حال، آقاي لوئب گفت که رد کردن (خروج از ليست) ضمنا مي تواند بطور منفي بر همکاري اين گروه براي انتقال به کمپ ليبرتي تاثير بگذارد.
در ژوييه 2010، دادگاه به وزارت امور خارجه دستور داد نامگذاري 1997 سازمان مجاهدين خلق به عنوان يک سازمان تروريستي را بازبيني کند.
آقاي دين گفت: "حکم اين دادگاه ناديده گرفته ميشود".
اما قاضي کارن هندرسون گفت: دادگاه ضرب الاجلي مشخص نکرده که تا آن تاريخ انتظار داشته باشد وزارت امور خارجه عمل کند.
او گفت: "آنها گفته اند که اين با حرکت از کمپ اشرف پيچيده شده ... اينطور نيست که آنهاانگار فقط بيکار نشسته اند."
به گفته وزارت امور خارجه سازمان مجاهدين خلق ايران مسئول حملات تروريستي در ايران در سالهاي 1970 بود که منجر به کشته شدن چندين پرسنل نظامي و غير نظامي ايالات متحده شد.
ساکنان کمپ اشرف، سلاح هاي خود را در سال 2003 به عنوان بخشي از توافق آتش بس با نيروهاي ايالات متحده تسليم کردند.
آقاي لوئب گفت: دولت ايالات متحده هيچ راهي براي دانستن اين که سازمان مجاهدين خلق ديگر يک گروه تروريستي نيست ندارد چون اعضايش هرگز اجازه بازرسي کامل از قرارگاه 15 مايل مربعي اشرف را نداده اند.
او گفت: "آنها مي گويند که آنها برگ جديدي را ورق زده اند ولي اين توسط ارتش ايالات متحده هرگز تاييد نشده است".
سازمان پناهندگان ملل متحد نيز روند تعيين موقعيت پناهندگي ناراضيان را آغاز کرده است، اولين گام ضروري براي بازاسکان آنها در کشورهاي ديگر. اما نامگذاري وزارت امور خارجه از سازمان مجاهدين خلق به عنوان گروه تروريستي مانع نقل مکان ناراضيان در خارج از عراق است.
مقامات ايالات متحده مي گويند که براي اسکان ناراضيان در ايالات متحده مصوبه کنگره مورد نياز است.
بريتانيا و اتحاديه اروپا، سازمان مجاهدين خلق کردن را از ليست گروه هاي تروريستي خود در سال 2008 و 2009 حذف کردند.
قاضي استفن ويليامز گفت که دولت عراق توجيه اقدامات خود را عليه سازمان مجاهدين خلق را تا حدي به دليل اين واقعيت مي کند که ايالات متحده همچنان گروه را به عنوان يک سازمان تروريستي مي بيند.
آقاي لوئب مخالفت کرد: تئوري آنها اين است که اگر ما نامگذاري را حذف کنيم اين دشمني از بين خواهد رفت ... ما اين را قبول نداريم.
به گفته وزارت امور خارجه سازمان مجاهدين خلق حمايت نظامي و مالي از رژيم صدام حسين دريافت مي کرد.
در طول جلسه، آقاي لوئب بارها و بارها به قرارگاه اشرف به عنوان يک پايگاه شبه نظامي اشاره کرد. آقاي دين اشاره کرد که ارتش ايالات متحده، ساکنان قرارگاه اشرف را سالها قبل خلع سلاح کرده بود.
ايالات متحده در ژوئن 2009 کنترل اردوگاه اشرف را به دولت عراق تحويل داد».

هشدار پارلمانترهای اروپايی و عراقی به ملل متحد، آمريکا و اتحاديه اروپا: دولت عراق با نقض تعهدات خود در ليبرتی حقوق ساکنان را نقض می کند

بيانيه مجمع پارلمانی شورای اروپا
فراخوان اعضای ارشد پارلمان اروپا
محکوميت اعمال فشارهای غيرقانونی عليه مجاهدان اشرف و ليبرتی
بيانيه اعضای مجمع پارلمانی شورای اروپا:ما از اتحاديه اروپا، آمريکا و سازمان ملل متحد می خواهيم تا قبل از انتقال گروه های بعدی ساکنان اشرف به کمپ ليبرتی، اطمينانهای حداقل تأمين شود.
خودروهای زرهی بايد از کمپ خارج شوند، آب و برق کمپ به شبکه شهری وصل شود و ساکنان بايد بتوانند خودروها و امکانات لازم برای بيماران را منتقل کنند.
نامه مشترک اعضای ارشد پارلمان اروپا به بارونس کاترين اشتون، نماينده عالی و رئيس سياست خارجی اتحاديه اروپا
در اعتراض به حضور نيروهای مسلح عراقی در کمپ ليبرتی
و اجرا نشدن نامه مورخ 16مارس نماينده ويژه ملل متحد در عراق، و محکوميت اعمال فشار برای انتقال گروه های بعدی ساکنان اشرف به ليبرتی بدون تأمين حداقلهای انسانی
نامه مشترک نمايندگان پارلمان عراق به دبيرکل سازمان ملل متحد در 25آوريل ۲۰۱۲:
در حالی که زيرساختها در ليبرتی در وضعيت بحرانی است، دولت عراق اجازه نمی دهد هيچ گونه بازسازی صورت گيرد.
همچنين بر خلاف تعهدات و توافقات، اخيراً در ليبرتی واحدهای زرهی مستقر شده اند
اين اعمال فشارها و اقدامات غيرقانونی عليه گروه بزرگی از افراد حفاظت شده تحت کنوانسيونهای ژنو بايد متوقف شود.

خارج کردن مجاهدين از ليست آمريکا، ضرورت پايبندی به اصول است

لرد وادينگتون وزير کشور پيشين انگلستان:

خارج کردن مجاهدين از ليست آمريکا، ضرورت پايبندی به اصول است

هشدارهای الی ويزل درباره درس آموختن از تاريخ و حفاظت از مجاهدان اشرف

لرد ديويد وادينگتون، رهبر پيشين مجلس اعيان انگلستان، طی مقاله يی که در واشينگتن تايمز منتشر شد نوشت:
وقتی الی ويزل سخنرانی می کند کلمات خود را به دقت برمی گزيند.
در سال ۱۹۸۶ زمانی که به اين بازمانده اردوگاههای مرگ هيتلر جايزه صلح نوبل داده شد، از وی به عنوان ”پيام آور انسانيت“ ياد شد و کسی که پيامش هميشه تبلور صلح و کرامت انسانی بوده است.
به همين دليل وقتی که او اخيراً در موزه يادبود هولوکاست در آمريکا با حضور اوباما رئيس جمهور آمريکا سخنرانی کرد کلماتش دقيقاً به جا بود.
آقای ويزل گفت: آيا ما چيزی از تاريخ آموخته ايم؟ اگر اين چنين است، چطور است که بشار اسد هنوز در قدرت است؟ چطور است که انکار کننده شماره يک هولوکاست، احمدی نژاد، و رژيمش هم چنان بر سرقدرت هستند؟
آيا ما از تاريخ درسی نياموخته ايم؟ ما بايد بدانيم که اين شيطان است که در قدرت است و در به زير کشيدن آن از قدرت ”تقريباً بسيار دير شده است“.
الی ويزل گفت، ”اقدامات پيشگيرانه مهم است. ما بايد از آن اقدامات برای ممانعت از فاجعه ای ديگر استفاده کنيم.
تا آن جا هم که به اشرف و ليبرتی برمی گردد، کاری که بايد انجام شود روشن است: مجاهدين خلق ايران را از ليست وزارت خارجه آمريکا خارج کنيد. اما اين کار نيازمند پايبندی به اصول و شجاعت سياسی است.
سخنان آقای ويزل، خاطره سخنرانی وی درست يک سال پيش در کنفرانسی در پاريس در تاريخ 27آوريل ۲۰۱۱ را زنده می کند. الی ويزل آن سخنرانی را برای محکوم کردن حمله دولت عراق به کمپ اشرف، محل استقرار حدود ۳۴۰۰تن از ايرانيان ناراضی ايراد کرد.
آقای ويزل قول داد هرگاه يک انسان مورد ظلم واقع شود، ”سکوت نخواهم کرد“
يک سال بعد، جهان کاملاً درباره اشرف آگاه شده است، اما آمريکا از عراق خارج شده و دولت نوری مالکی به رژيم ايران نزديک و نزديکتر شده است و به هرکاری که اربابش ديکته کند، دست می زند.

در صدرخواسته های رژيم ايران از مالکی، به ستوه آوردن و از ميان برداشتن مجاهدين خلق ايران است که از ربع قرن پيش در اشرف مستقر بوده اند. مالکی در اجرای فرامين رژيم تهران، نام گذاری مجاهدين در ليست آمريکا را بهانه می کند. و وزارت خارجه به رغم حکم دادگاه فدرال آمريکا، مبنی بر بازنگری موقعيت مجاهدين، تقريباً دو سال است که در حال کش دادن موضوع است. نمايندگان کنگره و دهها تن از ديپلوماتها، مقامات نظامی و مقامات و دولتمردان از هر دو حزب اصلی آمريکا حمايت خود را از حذف نام مجاهدين از ليست اعلام کرده اند.
در واقع، مجاهدين خلق هرگز نمی بايستی از همان ابتدا، در اين ليست گذاشته می شدند. مقامات در دولت بيل کلينتون کاملاً اذعان کردند که اين نامگذاری، امتيازی به ملاهای تهران به عنوان تلاشی برای باز کردن باب گفتگو با اين رژيم بوده است. تلاشی که به شکست انجاميد و اين گفتگوها پوچ بوده و خواهد بود.
همان طور که آقای ويزل پارسال و مجدداً در ماه گذشته گفت، جهان نمی تواند در سکوت بماند. وزارت خارجه آمريکا نمی تواند در اين سکوت شرکت کند. زمان برقراری عدالت برای مجاهدن خلق ايران، مدت زيادی است که به سر آمده است.

از دانشگاه چه خبر؟

اقدام خائنانه رژيم آخوندی و تاراج نفت خام ايران

رژيم آخوندی برای مقابله با تحريمهای گسترده بين المللی، در يک اقدام خائنانه، نفت خام ايران را به حراج گذاشته است. روزنامه آلمانی ”فايننشال تايمز دويچلند“ نوشت: کارشناس نفتی تأييد می کنند که برخی مشتريان ويژه رژيم ايران حتی تا حدود ۹ دلار برای هر بشکه نفت خام تخفيف دريافت می کنند.

همسر شهابی: مادر، با نام رضا بر لب و یاد او از دنیا رفت

رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران در ۲۲ خرداد ماه ۸۹ بازداشت شد و از آن زمان تاکنون در بند ۲۰۹ زندان اوین در بلاتکلیفی بسر می برد.

در چهارم خرداد ماه در شعبه ی ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی دادگاهی برای وی تشکیل دادند که در آن رضا شهابی و وکیل او تمامی اتهامات را رد کردند و خواستار اعلام حکم برائت و آزادی فوری رضا شهابی شدند اما تاکنون نه حکمی برای وی صادر گردید و نه او را آزاد کردند.


ربابه رضایی، همسر رضا شهابی با ابراز ناراحتی از این لحظات سخت می گوید: "خیلی پیگیری و تلاش کردیم که رضا بتواند زمانیکه مادرش در بستر بیماری بود بالای سر او بیاید اما نه تنها بی نتیجه بود، بلکه در روز دوم فروردین ماه هم که مادرش به رحمت خدا پیوست با حضور او در مراسم تشییع جنازه مادرش نیز مخالفت کردند و رضا در تنهایی در سلول خود برای مادرش اشک ریخت، بدون اینکه حتی بتواند بالای سر جنازه عزیزش حاضر شود."


همسر شهابی به آخرین دیدار مادر و فرزند اشاره می کند و ادامه می دهد: "سال گذشته زمانیکه رضا حالش بد بود و در بیمارستان بستری بود مادرش بالای سر رضا رفت و لحظه خیلی غم انگیزی بود. مادرش مدام فکر می کرد که رضا آزاد می شود و می تواند دوباره او را ببیند و تا آخرین لحظات عمرش چشم به در دوخته بود و مدام اسم رضا را صدا می زد و می گفت که "رضا نیامد؟ می خواهم او را برای آخرین بار ببینم...." در نهایت هم با نام رضا بر لب و یاد او چشمهایش را بست و از دنیا رفت."


وضعیت دشوار و نامعلوم رضا شهابی پس از بازداشت باعث وارد شدن شوک عصبی به مادر او شد، به گونه ای که ماهها بیمار و روز به روز وضعیت وخیم تری پیدا می کرد و تا آخرین لحظات زندگی خود جز دیدار فرزند اسیر و بیمارش خواسته ای نداشت. تنها خواسته و آرزوی مادر بیماری که با عدم توجه مسئولین بار دیگر تحقق نیافت...


خانم رضایی پیش از این نسبت به وضعیت وخیم سلامت مادر رضا شهابی و وضعیت اضطراری سلامتی خود او هشدار داده بود و مسئولیت هرگونه سهل انگاری در رسیدگی به خواسته هایش را بر عهده دستگاه قضایی دانسته بود.


گفتنی است، رضا شهابی مرگ مادر خود را در حالی از طریق تلفن آگاه شد که چند روز قبل با نوشتن نامه ای به رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، دادستان تهران و دادسرای اوین خواستار عیادت از مادر بیمارش شده بود.


رضا شهابی راننده شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و معاون مالی سندیکای این شرکت در طول ماهها بازداشت غیر قانونی و به رغم تودیع قرار وثیقه، بارها دست به اعتصاب غذا زد و در چند مورد راهی بیمارستان شد. بارها مسئولین قضایی قول آزادی وی را تا صدور حکم داده بودند، وعده هایی که هیچگاه عملی نشد.


همسر شهابی از عدم توجه مسئولین قضایی به کوچکترین مسائل انسانی گلایه می کند و می افزاید: "برای اینکه همسرم بتواند به مرخصی بیاید پیش قاضی صلواتی رفتیم و مدارک و نامه پیش دادستان بردیم و هر کاری از دستمان بر می آمد کردیم، اما به هیچوجه موافقت نکردند. حتی قبل از عید وعده داده بودند که رضا به مرخصی می آید اما باز به وعده خودشان هم عمل نکردند!"

ربابه رضایی در ادامه به وضعیت پرونده قضایی او می پردازد و بیان می کند: "بعد از ماهها بلاتکیفی دهم اسفند که برایش دادگاه تشکیل دادند هنوز هیچ رایی صادر نکرده اند و او همچنان در بلاتکیفی بسر می برد دیگر نمی دانیم برای دادخواهی به کجا باید برویم؟ وکیلش مدام پیگیری می کند او هم مثل ما دستش به هیچ جا بند نیست. این در حالی است که اصلا تمام اتهاماتی که در دادگاه غیرعلنی برای او مطرح کردند "بی اساس" و "دروغ" بود. البته مثل اتهامات واهی است که به همه زندانیان سیاسی وارد می کنند. من جز اجرای حق هم از مسئولین درخواستی ندارم و این چیز زیادی نیست. خودشان هم می دانند رضا بی گناه است و یک راننده شرکت واحد چه ارتباطی می تواند با بیگانگان داشته باشد؟! تنها جرم همسرم فقط این است که یک فعال کارگری است و هم و غم همنوعان خود را دارد. "


همسر این فعال کارگری ادامه می دهد: "مشکلات جسمانی اشان هم که روز به روز بیشتر می شود گردن درد و دست دردش شدت پیدا کرده است. از زمانی هم که خبر فوت مادرش را شنیده است از نظر روحی بشدت بهم ریخته و افسرده شده است. در ملاقات بعد از عید که دیدمش خیلی خیلی حالش بد بود و ناراحت بود که نتوانسته مادرش را قبل از فوت ببیند. وضعیت روحی خانواده هم خوب نیست الان فصل امتحانات بچه هاست و نمی توانند تمرکز کنند و به فکر پدرشان هستند. من بار دیگر از مسئولین درخواست می کنم زودتر به وضعیت او رسیدگی کنند و هم ما و هم او را از بلاتکلیفی در بیاورند و تا وضعیت جسمانی اش از این بدتر نشده آزادش کنند. رضا را صحیح و سالم به زندان بردند و بیمار و علیلش کردند، حداقل تا شرایطش از این بدتر نشده و خدای ناکرده اتفاقی برایش نیافتاده آزادش کنند یا بگذارند ما خودمان او را به بیمارستان ببریم و تحت درمان قرار گیرد."


جرس

محاکمۀ رضا جوشن بر مبنای اتهام محاربه

زندانی سیاسی رضا جوشن 26 ساله با پرونده سازی جدید بازجویان وزارت اطلاعات قرار است 2 اردیبهشت ماه در شعبۀ 1 دادگاه انقلاب کرج

توسط فردی بنام عاصف حسینی بر مبنای اتهام محاربه مورد محاکمه قرار گیرد.پرونده سازی جدید در حالی به جریان انداخته شده است که مدت محکومیت غیر قانونی این زندانی سیاسی خرداد ماه پایان می یابد.
محکومیت غیر قانونی زندانی سیاسی رضا جوشن سال گذشته پایان یافته بود ولی با پرونده سازی بازجو محبی به 8 ماه دیگر محکوم شد که قرار است خرداد ماه پایان یابد .
بازجومحبی یکی از مسئولین و بازجویان وشکنجه گران وزارت اطلاعات در بند سپاه زندان گوهردشت کرج که تحت کنترل وزارت اطلاعات است مشغول به جنایت علیه بشریت می باشد.محبی در آستانۀ پایان یافتن محکومیت غیر قانونی این زندانی سیاسی اقدام به پرونده سازی جدید علیه وی نموده و پرونده را به عاصف حسینی قاضی وزارت اطلاعات در دادگاه انقلاب کرج ارسال کرده است.بازجو محبی مسئول دستگیری،بازجویی و شکنجۀ فعالین سیاسی،حقوق بشری، زنان ،فعالین کارگری ، دانشجویی و اقلیتهای مذهبی در این استان می باشد.
لازم به یادآوری زندانی سیاسی رضا جوشن 10 آذر 89 با یورش مامورین وزارت اطلاعات به منزلشان دستگیر شد و بیش از 8 ماه در سلولهای انفرادی قرار داده شد و در طی این مدت مورد شکنجه های جسمی و روحی بازجویان وزارت اطلاعات و بخصوص بازجو محبی قرار گرفت.


فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران